Σούζα στον καπιτέν πατέρα. Να σε χαιρόμαστε και να είσαι γερός. Γιορτάζεις γεννέθλια σήμερα. Φυσάς τα ... κάτσε....
78. Πάνε κι αυτα. !!!!
Εφτιαξες στο μυαλό σου την παράτα, και σούζα γω να φτιάχνω.
Φταρνίστηκα προχθές και ρώτησε η Αννούλα "άμα είσαι έτσι, την τούρτα ποιός θα την φτιάξει?"
ρε μάνα.... θα την φτιάξω... εγώ... σιγά πιά, μ' ένα αψού! πήρα και ντεπόν.... για μένα παράλογο..
Δική σου η ανάρητηση καπετάν πατέρα. Δική σου, που ταξίδευες τόσα χρόνια. Είσαι πιο πολλά κοντά μας πιά, απο ότι μακριά μας.
Είσαι εδώ για χαρές και λύπες, αναπόφευκτά και για να μας προσέχεις πάντα. Την παρασκευή το πρωί με το σώβρακο, ρώταγες, αξημέρωτα τι κάνω. ρε πατέρα.... βάλε μασέλα και βλέπουμε. τι είμαι μωρό? Μ΄ένα αψού?
Δεν έζησες τις πρώτες μας χαρές, προσπάθησες όμως να αναπληρώσεις τα κενά όταν σταμάτησες να ταξιδεύεις. Και απο τα 47 σου, ως τώρα, μαζί ζούμε.
Γκρινιάζουμε, φωνάζεις, γλυκαίνεις, δεν μας χαλνάς χατήρι, είμαστε τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου.
Νομίζω πως εορτάζετε με την Αννούλα και την επέτειο γάμου σας. Αλλά δεν ξέρω. Θολούρα επικρατούσε στο στρατόπεδο τόσα χρόνια. Γιατί την έκλεψες την αννούλα μας γλυκειά... και που να μαρτηρήσετε πότε παντρευτήκατε. Ομως τελευταία... που το γιορτάσαμε. το 06 νομίζω...κλείνοντας τα 50 χρόνια γάμου, και όπως είμαστε όλοι μαζί, το μαρτυρήσατε....
Αντε λοιπόν, πάντα γεροί και οι δύο !
78. Πάνε κι αυτα. !!!!
Εφτιαξες στο μυαλό σου την παράτα, και σούζα γω να φτιάχνω.
Φταρνίστηκα προχθές και ρώτησε η Αννούλα "άμα είσαι έτσι, την τούρτα ποιός θα την φτιάξει?"
ρε μάνα.... θα την φτιάξω... εγώ... σιγά πιά, μ' ένα αψού! πήρα και ντεπόν.... για μένα παράλογο..
Δική σου η ανάρητηση καπετάν πατέρα. Δική σου, που ταξίδευες τόσα χρόνια. Είσαι πιο πολλά κοντά μας πιά, απο ότι μακριά μας.
Είσαι εδώ για χαρές και λύπες, αναπόφευκτά και για να μας προσέχεις πάντα. Την παρασκευή το πρωί με το σώβρακο, ρώταγες, αξημέρωτα τι κάνω. ρε πατέρα.... βάλε μασέλα και βλέπουμε. τι είμαι μωρό? Μ΄ένα αψού?
Δεν έζησες τις πρώτες μας χαρές, προσπάθησες όμως να αναπληρώσεις τα κενά όταν σταμάτησες να ταξιδεύεις. Και απο τα 47 σου, ως τώρα, μαζί ζούμε.
Γκρινιάζουμε, φωνάζεις, γλυκαίνεις, δεν μας χαλνάς χατήρι, είμαστε τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου.
Νομίζω πως εορτάζετε με την Αννούλα και την επέτειο γάμου σας. Αλλά δεν ξέρω. Θολούρα επικρατούσε στο στρατόπεδο τόσα χρόνια. Γιατί την έκλεψες την αννούλα μας γλυκειά... και που να μαρτηρήσετε πότε παντρευτήκατε. Ομως τελευταία... που το γιορτάσαμε. το 06 νομίζω...κλείνοντας τα 50 χρόνια γάμου, και όπως είμαστε όλοι μαζί, το μαρτυρήσατε....
Αντε λοιπόν, πάντα γεροί και οι δύο !


