Ο Μπάμπης !

Οχι ο Φλού παιδί μου !
Ενας Μπάμπης! Κυψελιώτης! αναντάμ παπαντάμ!

Εχθές το βράδυ, μπαίνω στο σουβλασερί της συνοικίας να πάρω κοτοπουλάκι για σήμερα και καθώς στέκομαι στην σειρά, βλέπω κόσμο πίσω μου.
Κάνω χώρο λέγοντας "περάστε γιατί περιμένω" και σκοντάφτω σε ένα παίδαρο, με μούσι, αχνόγκριζο... μου χαμογελά και αστράφτει το μαργαριτάρι.. "ευχαριστώ πολύ" ψυθιρίζει, κοιτόντας αλλού.
 Τον ξέρω πολλά χρόνια τον Μπάμπη. Κοντά 30... πως περνάν τα χρόοοονιά...
"Μπαμπίνο???????????" ξεφωνίζω έκπληκτη.. και τον βλέπω ν' ανοίγει τις μελιές ματάρες του.


Οταν ήμουν 32, ο Μπάμπης ήταν 22. Ηγουν, τουτέστιν, δηλαδή 10 χρονάκια ο Μπαμπίνος μικρότερος.
Επαιζε μουσική σ' ένα μπάρ, εκεί και ξενυχτούσε ! Σπούδαζε και στο Πολυτεχνείο !
Μια μηχανάρα Davi, απλωμένη στο πεζοδρόμιο έξω απο το σπίτι του, σήμα κατατεθέν. ιιιιιιιιιιιιιιιιιι, είμαι τι είμαι. Μαρή θειά,  Davi, είχε το μωρό?
Honda είχε! Μια βαριά, θεόρατη κουκλάρα !!!! Steed.

Μουσική στη μουσική, σιντί στο σιντί, τα φτιάχνει η τότε φίλη μου η Ζωρζέτ, μαζί του... Είπαμε εμείς 32...
Ποιός άλλος θα την κοίταξε, τη σκιάχτρα, απο τον Μπαμπίνο... Ποιά άλλη θα του έδινε σημασία, του μικρού? απο την αγαμήτου και απάρτου και τι άλλο γωνία? Στην κυριολεξία. Το μαγαζί, κάτω απο το σπίτι. Ο Μπαμπίνος κοιμόταν, σάββατα πρωί, η Ζωρζέτ, στο μαγαζί αποκάτω. Με άφηνε, να του φτιάξει καφέ, όταν ξύπναγε... ο Μπαμπίνος.

Δεν θυμάμαι πόσο καιρό, ζούσαμε με την έννοια του, αυτηνής δεν κράταγαν και πολύ. Κανα τρίμηνο?

Συνεσταλμένο παιδί ο Μπαμπίνος, πηγαινα για καφέ ή ποτό στην Φωκίωνος, εκεί που μαζευόμαστε... σηκωνόταν ο Μπαμπίνος να καθίσω. Μια δυο τρείς... πέντε δέκα... τον βουτάω απο το μανίκι ένα μεσημέρι... και του άλλαξα τον αδόξαστο.

"Μπαμπίνο... την Ζωρζέτ, την πηδάς, δεν είμαι η μαμά της να μου μιλάς στον πληθυντικό, συνομίλικες είμαστε..". Κόκκαλο το μωρό. Κατακόκκινο το μωρό. Ναι ναι θρασύτατη ήμουν απο τα νιάτα μου.
Πόσο χρονώ του είχε πει πως ήμουν, η φακλάνα? μην της τον φάω.... σιγά το μπεμπέ...! (Αυτόν που της έφαγα, ακόμα το φυσάει.... χιιχι)
Ωραίο μπεμπέ, αλλά ποιός το κοιτάει μάνα μου το μωρό στα 32, όταν μας κυκλοφορούσαν τα καλύτερα σαραντάρια? Τοτε αυτό ήταν μόδα !

Πολλά χρόνια, λόγω γειτνίασης με το μπεμπέ.. εεε, τον Μπαμπίνο, χαιρετιόμαστε διαγωνίως και καθέτως, όταν βλεπόμαστε.

Εχω να τον δω καμμιά επταετία τον μικρό και τον έχω ξεχάσει.

Και πιάνουμε μια κουβέντα περπατώντας και όρθιοι καμμιά ώρα. Ρε, πόσα είχαμε να πούμε με το Μπαμπίνο, που σαραντάρησε αισίως.

Ενας σαραντάρης, που πολλές θα ήθελαν να τον ξεκοκκαλίσουν! Μόνος ο Μπαμπίνος.
Μου έδωσε το τηλέφωνό του, να μην χαθούμε (3 πολυκατοικίες πιο κεί) !
Του έδωσα το δικό μου, μήπως και μπερδέψει τις πολυκατοικίες, ήταν και νύχτα!!

Η Ζωρζέτ? Ξέρω γω, την έχουμε χάσει, πολλά χρόνια. Αλλά δεν θα άντεχε δεύτερη ήττα, απο αυτή που είχε φάει τότε...

πεθαίνωωωωωωωωωωωωωω. που τα θυμήθηκα όλα αυτά? Είδες ο Μπαμπίνος? καλά για τον άλλον θα σας πω άλλη ώρα..
Ναιιιι, θα σας κρατήσω ενήμερους για τον Μπαμπίνο !!! ωραίο μωρό!!!