Γκούντου μπάι !!!

 πως μούρθε! η Ζαμπέτα τολεγε... Γκούντου μπάι, γκούντου μπάι.. και πηγαίναμε στο άλλο τετράγωνο.
Οχι δεν έφυγε κανείς. φτου φτου...

Ομως τα μεγάλα γκούντου μπάι της ζωής μου τα πέρασα στα λιμάνια και τα αεροδρόμια.
Με το μαντήλι να κουνώ. ή στο γκούντου μπάι, ή στο γουέλκαμ πίσω...

Αφού πατέρας ναυτικός, τι θες και αναρωτιέσαι. Απο την Ιταλία με το πλοίο, στο τελωνίο τ' Αη Νικόλα, με το κουτί της κούκλας το τόοοσο !
και τον λύκο μαζί. Στο ίδιο ή σε άλλο ταξίδι. Ναι σε άλλο. Ο λύκος, καθαρόαιμος γερμανικός, μας αγάπησε. Αυτό το 73... γιατί τον είχαμε στο Πολυτεχνείο με τα γεγονότα.
Η κουκλα ήτανε πιο πριν. Εκείνα τα τέρατα που ήταν και κακάσχημα... Λες και δεν ειχε κουβαλήσει απο τα πέρατα τις ομορφότερες... το τέρας...

Πάντα η μάνα με το δάκρυ στην άκρη τον περίμενε, κι εγω απο δίπλα. Γατολόι, σκυλολόι, μας έπερνε μαζί μετά που μεγάλωσε και η κουκίδα.
Απο το παλιό αεροδρόμιο, δεν θυμάμαι...παρά μόνο μια φορά, σε όνειρο.
Αλλά απο το ανατολικό, στο Ελληνικό ντέ, εχω εικόνες την πρώτη φορά, στην ταράτσα... και μετά πολλές πολλές φορές.
Μα όλη μας η ζωή ένα "Καλώς τον και πότε φεύγεις ήταν".

Το 64, με το ζόρι θυμάμαι... Το 65 το καλοκαίρι, μόστραρα τα φορεματάκια απο την Κίνα και αγκαλιά συνεχώς. Το 67 ήρθε τον Μάρτιο για 5 μέρες και μετά τον Οκτώβριο παραλάβαμε το μωρό.
Υστερα ήρθε και την είδε 17 μηνών. 9+17... τόσο έλειπε... Ηταν και τα γεγονότα... Μακριά στην Κίνα.. δίδασκε ναυσιπλοία στο Πεκίνο... Εμείς μεγαλώναμε.
Μόστραρε τη στολή με τα γαλόνια και ηρθε να πάρει αγκαλιά την νέα κόρη. Πρίτς. Γατζωμένη στο μπατζάκι του παππού, τον κοίταγε απο μακριά.

Υστερα πήγαιν' έλα διαρκώς, άντε πάλι αεροδρόμια. Το λιμάνι τόχαμε κόψει, εκτός των περιπτώσεων που ήταν ράδα έξω στην Πειραϊκή και καβαλάγαμε τις λάντζες να μας πάνε. Να δούμε τον καπιτέν μπαμπά !!!

Και κάτι ταξίδια του Μίμη, που τρεχοβολούσαμε της παραλαβής, κάτι  άλλα, πήγαιν έλα της γιαγιάς Ελένης στην Αμερική και του παππού Μιχάλη πήγαιν' έλα Αμερική και Κρήτη... ολο το σόι στο γκουντου μπάι και το γουέλκαμ πίσω. Εγώ με το παράπονο ! "δεν θα φύγω"? Να σας δω όλους να κουνάτε μαντήλι.
Ναι σώθηκες. Μονίμως κάποιον πήγαινα στο αεροδρόμιο, μονίμως κάποιον "έπερνα"...

100 ταξίδια εχω κάνει. Ενας μια φορά δεν ήρθε να με αποχαιρετήσει, ένας δεν ήρθε να με καλοδεχτεί. Μόνη πηγαινοέρχομαι. Ενα "βρε καλώς την" απο το τηλέφωνο.

Δεν μπορώ να εκδικηθώ, με τίποτα...  Τι είναι κι αυτό.. ουτε ένα γκούντου μπάι να μην μου πει κανείς. Ξέρω, ξέρω. όταν θάρθει η ώρα, όλο και κάποιος θα βρεθεί. Ναι μάνα μου, τότε δεν θα το βλέπω. μόνοι τους θα είναι!!!


...... γκούντου μπάι, ζαλίστηκα απο το ανέβα κατέβα στη σκάλα...

ναι όταν μιλώ για αεροπλάνα, αυτό με αντιπροσωπευει και ταξιδεύω συνεχώς μαζί της... !

Κανονικά ο τίτλος, έπρεπε να είναι "μ' αεροπλάνα και κανόνια', αλλά ...