Το μποστάνι της Ζουζούνας

Καλώς ήλθατε στις γλαστρούλες μου. Να σας καλοσωρίσω με λουλουδάκια. Να πάρετε μία μυρουδιά, να αλλάξετε διάθεση απο το γαϊτανάκι των εκλογών. Μια αρχονική άσπρη γλαδιόλα, αγέροχη σας εύχεται καλό φθινόπωρο και οι ταπεινές μαργαριτούλες ψυθιρίζουν λόγια αγάπης "μ' αγαπά, δεν μ' αγαπά". Πάντα μ' αγαπά, γιατί αλλιώς δεν έχει νόημα!

Εδώ η μικρή κηπουρού (ναι, ναι, μια χαρά είναι γραμματικώς! εμένα έτσι μου αρέσει), με το μποστανάκι. Ωρα να σας ξεναγήσω λοιπόν, όχι τίποτ' άλλο, να έχω και αποδείξεις για το νέο μου βιογραφικό (ποτέ δεν ξέρεις) ! Αγγουράκι και ντοματούλα για σαλάτα. Η ντοματούλα θα κοκκινήσει, μην άγχεστε, δεν θα σας φτιάξω πράσινες τηγανητές ντομάτες.

και βέβαια σαλάτα χωρίς πιπεριά, δεν λέει. Οι δικές μου, είναι κόκκινες. Γλυκές και κόκκινες.

Αντε λοιπόν, αρχίστε. Να ζημώσω και ψωμάκι να κάνουμε λαδομπούκι. Και φετούλα. Ασπρη, αλμυρή φετούλα με πιπεράκι. Ελαιόλαδο, αγνό. Ετοιμη η σαλατούλα μας.

Για το κυρίως φαγητό, θα πρέπει να κρατήσετε την όρεξή σας, διότι οι μελιντζάνες, δεν θέλουν. Επιμένουν να μου χαρίζουν μαβιά λουλουδάκια, όμως περί δεσίματος τίποτα ακόμη.

Δεν θα στεναχωρηθούμε.
Εχουμε για φρουτάκι και καρπουζάκι και πεπονάκι. Προς το παρόν, γευθείτε πεπονακι, γιατί ο καρπούζης, έχει κρυφτεί κάτω απο φυλλωστιά και δεν λέει να εμφανιστεί. Είναι ντροπαλός. Ετσι ήταν και ο άλλος και τον "σακάτεψε" η ζουζούνα, πριν την ώρα του. Τώρα που προσέχω, τον ανακάλυψα και τον άφησα στην ησυχία του να μεγαλώνει.

Ετοιμα όλα λοιπόν. Εεεε, περίπου έτοιμα. Αλλα φάγαμε, άλλα περιμένουμε να φάμε. Εσείς πάντως είστε ευπρόσδεκτοι σε τούτο τον κήπο. Παρασύρθηκα. Σε τούτη την βεράντα.

Για το τέλος, ένα χαμόγελο απο την γλυκύτατη πορτοκαλοκίτρινη ντάλια για όλου εσάς. Φιλιά και καλημέρες