Θυμάσαι? θυμάσαι με τι χαρά, πλησίασες και είπες "εγώ κάνω και καταδύσεις". "και τι άλλο κάνεις"? σε ρώτησα, χαμογελώντας. "Πετάω με αεροπλάνο, αλλά έχω χρόνια, πρέπει να το ξαναπιάσω αν είναι να σε πάω βόλτα". "Και τι άλλο, επέμεινα. "οδηγώ σκάφος. εννιάμετρο". "Ριψοκίνδυνα όλα", σου είπα και γύρισα την πλάτη να φύγω. Είχα ήδη ανατριχιάσει. Ολα τα τρομακτικά έκανες. Συνέχισες απτόητος, πίσω απο την πλάτη μου "ξέρω και σκοποβολή..." η κουβέντα έμεινε στον αέρα, όπως γύρισα ξαφνικά "Γιατί όλα τούτα"? μονολόγησα, παρατηρώντας σε καλύτερα. Μου χαμογελούσες μ' ένα αδιόρατο χαμόγελο και πλησίασες. "Να σε εντυπωσιάσω". "εντυπωσιασμό το λες εσύ, όλα αυτά τα ριψοκίνδυνα?", ρώτησα.
"εγώ φοβάμαι που τα ακούω μόνο. Να πετάς με μονοκινητήριο, να βουτάς στα πόσα μέτρα? να οδηγείς στο πέλαγος.... τι μου λες τώρα?".
"αν έρθεις μαζί, θα δεις πόσο ωραία είναι όλα αυτά. Ανακαλύπτεις νέους κόσμους", πήρες το χέρι μου στα δικά σου "άσε με να σε οδηγήσω". "η μηχανή φτάνει, για πρώτη δόση..." σου απάντησα, αλλά η ματιά σου σπίθιζε φως, μιλώντας για ολα αυτά. Οι κόρες είχαν διασταλεί, περιμένοντας μιαν απάντησή μου και η χαρά ήταν έκδηλη στο πρόσωπό σου. Το χαμόγελο, απ' άκρου εις άκρον!
Θυμάσαι που σε κεραυνοβόλησα, όταν σου είπα, ότι ήξερα να βγάζω πορεία με τον διπαράλληλο? Κοντεψες να πέσεις απο την καρέκλα. Ε, κάτι ήξερα κι εγώ, έπρεπε κάπου να το πω! και δεν ήταν κάτι απλό. ΄"με ρούμπωσες" μουρμούρισες "όπως με κούμπωσες", φώναξα γελώντας! "ε, μα πιά, όλα τα περιέργα πανω σου, κάτι κάνω κι εγώ".
Θυμάσαι? Το σκάσαμε ένα μεσημέρι Παρασκευής, απο το γραφείο, με μια παιδιάστικη δικαιολογία. Μα παιδιά είμαστε! Εβαλες μπρός την μηχανή και είπες απλά "σαλπάρουμε". Το σούρουπο, μας βρήκε να δένουμε στην Υδρα. Σε κοίταγα και δεν χόρταινα. Ησουν εσύ? Μίλαγες συνέχεια, πέταγες απο χαρά, έλεγες, έλεγες, κατέστρωνες σχέδια. Στο μέλλον, μπροστά ήσουν πάντα.
Βγήκαμε να φάμε, στην ησυχία της Μαρτιάτικης βραδιάς. Μια ψύχρα μας αγκάλιασε και επεσήμανες "Κούμπωσε, θα μου κρυώσεις". "οπως ρούμπωσε", απάντησα. Λογοπαίγνια στον αέρα. Στον ψυχρό αέρα. Πάντα μια έννοια για μένα.
Θυμάσαι? περάσαμε την βραδυα, σιγοτραγουδώντας, πιασμένοι απο το χέρι.
Τα πήρες όλα μαζί! Το ξέρω πως τα πήρες!
