Στο Αλα κάλα Κούμπα, τρελλαίνομαι για ρουμπα !

Η παροιμία λέει "οποιανού δεν δίνει ο Θεός παιδιά, δίνει ο διάβολος ανήψια". Το γιατί το παραβλέπω. Ομως τα ανήψια καλούνται να βγάλουν πέρα όλες τις συφορές, που θάρθουν.

Διότι μόνος χωρίς παιδιά, άμα χρειασθείς κάτι, ποιός και γιατί θα σε κοιτάξει...
Μόνος δεν τα βγάζει πέρα ο άνθρωπος.
Οι φίλοι? αν έχεις φίλους. Και γιατί να τρέξουν οι φίλοι... Εντάξει για τα δύσκολα είναι αλλά...

Αλλά γερνάμε όλοι μαζί συνήθως. και του ενός το πόδι, του άλλου το φρύδι, του τρίτου το γοφί. Πόσο να τρέξουν.

Καλά υστερνά, όλα καλά, λεέι η άλλη παροιμία.

Ξέρω τι λέω. Δεν πρόλαβα γιατί δεν κατάλαβα να "βοηθήσω" την Δέσποινα... έφυγε νωρίς. Στο καλό.
Ανέλαβα προσωπικά τον Μιμιόγκο μου, και έκανα ότι μπορούσα. Και το παραπάνω.  Αει καλλιά του.

Η θειά Σοφιά θα κάνει εγχείρηση καλωπισμού. Να φτιάξουμε το κοτσάκι (το ένα, το άλλο το φτιάσαμε πέρισι), να φοράμε το γοβάκι, μπα κι ερθεί ο πρίγκηψ και πως δεν θα μπαίνει το γοβάκι. Μουρλίαση.

Αχ, χριστέ μου. Νοιώθω τόσο κουρασμένη, που το κάνω αγκαρία αγγαρια α σιχτίρ πως γράφεται.  
Και μετά λέω "σκάσε, να δω εσένα ποιός θα σε κοιτάξει!" Και το βουλώνω. και γίνομαι λάστιχο..

οχι δεν θέλω εύσημα.. ούτε καν ένσημα. Την ησυχία μου, θέλω και να μην με ταράζει τίποτα.  Να ζω ήσυχη με τα δικά μου.

Σκάσε κι έρχονται και γονείς, απο πίσω. Μήπως να πάω στην Αγουλινίτσα? Στο Αλακάλακούμπα? Στην Χονολουλού?
Κάπου, ν' ανοίξω το χάρτη και να φύγω.


τρελλαίνομαι για ρούμπα
αϊ, αϊ, αϊ, αϊ αϊα!
εκεί ναρθείς να πάμε
κι ωραία να περνάμε
αϊ, αϊ, αϊ, αϊαιαιαααα

το υπολοιπο δεν το θυμάμαι και δεν το βρίσκω να σας το βάλω. Είναι και το μόνο που με σώζει !!!
Μια ρουμπα !!!