Ελα να συνεχίσουμε τη ρίμα !

Ωπα καταπάνω,

Δεν είναι ανάγκη εδώ γιορτή

πάντοτε να υπάρχει

γιορτάζουμε το τίποτα

με  τούρτα και τσαγάκι

παίξε κι εσύ τα ποιήματα

και μην σε νοιάζει τόσο

κι οποιανού δεν αρέσουμε

ας κάνει τον καμπόσο

============================

ριμάρω γω απο τα χθες

λέω τα πάντα με ρίμα

είναι κολλητικό

Ζουμπούλια μου,

τα σχόλια με ρίμα

προχώρα... δεν θα δώσεις εξετάσεις, όπως σούρθει

Στρωθείτε, καλωςήρθατε

εφέρατε μπλοκάκι?

και που ωρέ θα γράψετε

ωραίο ποιηματάκι.

πάρε ένα λοιπόν

Στρώσου αγάπη μου όπου θες

να πιείς να σε δροσίσω

και νάρθουν όλα τα παιδιά

να τα καλοσωρίσω

Το είχα για τ' απόγιομα

μα έφερα καφέδες

να ξεκινήσουμε πρωί
να πάμε στους μπαξέδες !

πάρε καφέ απ τον καλό

με λάθος κουταλάκι

(ολα τα βλέπει ο μάτης μου

και μισοξυπνημένος )

κι έλα να ψωνίσουμε εδώ κανα γλυκάκι

 απο εχθές ακόμη τρως?

τι θάμουν αν δεν είχα εγώ
Βιεννέζικο για σένα
θα ήμουνα, θα ήμουνα
μια παλιοκατσιβέλα !

χωρίς ρίμα!

Ελα πιές κι ένα ποτάκι
απ το κατω το ραφάκι

Πιές πρώτα κάτι ελαφρύ

γιατι ναι μεσημέρι

και ύστερα θα έρθουμε

εις τα κυρίως μέρη

φάε και κάτι τσιμπιερό

ενα ξηρό καρπάκι

να μην σου πέσι και βαρύ

το άλλο το φαγάκι

ενα τσιπσάκι κι αλμυρό

στο στόμα σου να βάλεις

και όσο η ώρα θα περνά

θα θες να ξαποστάζεις

Το πρώτο πιάτο έρχεται

απλό και τιποτένιο

η ώρα όσο προχωρά

σου έχω γιγαντένιο

Λίγο αγγουράκι με τυρί

και λίγο χαβιαράκι

το στομαχάκι να μπορεί

να φάει και ψαράκι

μήπως ν' αλλάξεις τώρα θες

και λίγο καρεκλίτσα

να κάτσεις σ' άλλη μια γωνιά

να πιείς και μια μπυρίτσα

πάρε παιδί μου τα ψάρια απο το μαρτίνι μου, ρε

 γμτ... νομιζα πως τα μαγείρεψα

Σούφτιαξα ένα σολομό

να γλύφεις δαχτυλάκι

με λεμονάκι τρυφερό

να πλύνεις το χεράκι

Χταπόδι σούχω ψήσει εγώ

με όμορφα πλοκάμια !

τι τάχατε εθάρρεις

πως σε ταίζω μπάμια?

σου έχω πιατέλα γιομιστή

με όλα τα καλούδια

πάρε βαρκάκι με πανί

και όμορφα τυρούδια

Σου έχω κι άλλα αλμυρά

να μην με πεις ξεφτύλω

φάε και πιέ όσα κι αν θες

και φίλα την Βασίλω

νηστίσιμα γαρίδια δες

και φάε τεμπαλάκι

με την ιδέα του κιοφτε

ν' αλλάξεις γευσουλάκι

σιγά μην πεθάνω εγώ στην ρίμα... γράψε κι εσύ να σε δώ... ααα, κουράζεται ο ποιητής και είναι μόνο τρίτη. τι θ' απογίνω !

Σούχω γλυκάκι απο τα χθές

μα φάε το λιγάκι

είναι σπιτάκι ζαχαρέ

και τρώμε το πορτάκι

Μην απλώσεις... στόκοψα...Τόχα άχτι να το βάλω. Αλλα θαχει μπαγιατέψει, χώρια την σκόνη!
αλλαααα, τρελλαίνομαι για δαύτα... οχι δεν τα φτιάχνω μόνη μου. Ετοιμα τα παίρνω. Σιγά που θα το κάνω.Γιατί? εγώ είμαι τεμπέλα. Αλλη είναι η χαρά της δημιουργίας για μένα...

Πάρε γλυκό νηστίσιμο

πορτοκαλοπιτάκι

να φας να γλυφεις δάχτυλα

σε τούτο το μπλογγάκι

Πιές ότι θες απ' αλκοόλ

κι ότι τραβά η καρδιά σου

μην μου μεθύσεις όμως πιά,

να γράψεις τα δικά σου

Τι είναι που δεν έφαγες,

τι είναι που δεν ήπιες

ενα στραβουλικο γλυκό

για κάτι τέτοιες νύχτες !

Nύχτωσε? κιόλας? τι μου λες....

μήπως να ξαναστρώσω για καφέ.. να πάει κατω το φαί?

να κάνω και τσαγάκι?

φάε ένα μπισκοτάκι,

έρχεται και το τσαγάκι

Διάλεξα τσάι πλούσιο

σε ινες και τεχίνες

για να χωνέψεις το φαί

......... εεεε, στέρεψα

μπισκοτα αυτά χρωματιστά

με χίλιες δύο γεύσεις

πως νόμιζα πως ήτανε

πολύ πλεγμένες πλέξεις?

(φτού, δεν είναι μπισκότα, πλεκτά είναι)

θες ενα κρύο τι ?

θέλεις ν' αλλάξεις θέση?

πάρε και το φυλτζάνι σου

και την τάρτα και στρώσου αλλού !

κάτσε εδώ στη σέρα

να κάνουμε βεγγέρα

πιέ και τσάι με λεμόνι

να θυμάσαι το τριζόνι

ηρθανε τώρα απλωτά και τρίπατα γλυκάκια

να με ταίζεις ζάχαρη να σε ταίζω μέλί

(με πεθάνατε)

Γλυκό? ε? τούρτα λέω?

σταμάτα την γκρινια

και φάε σοκολάτα

ποτάκι έγχρωμο κι απλό

να πειτε τα παιδάκια

για να τα πείτε όμορφα

τσαχπίνικα, ριμάτα

Σταμάτα κυριε Κατιφέ

νά θέλεις τσιπουράκια

ολα αυτά θα φέρουμε

τριγλικεριαδάκια

ενώ τα δικά μας..

μία πάνω, μία κάτω

φέρε πιάτο γαριδάτο

Και τι κεράσω θάμουνα

άμα δεν είχα τούρτα

κι αυτό για το τέλος !!!
και εις άλλα με υγεία για την άλλη διετία !

Σχόλια ριμάτα

κι όποιος αφήσει το ριμάτο

πακέτο θα πάρει γεμάτο !

Χαρίκλεια, Πηνελόπη, Γετρουδη, Πολυξένη και λοιπές.

Ναι ναι ! Εσύ κι εγώ λείπαμε !!!

Εχω τρελλά κέφια.. μα τρελλά σου λέω. Χθές, για σήμερα, δεν ξέρω.

τουτο δω, ειναι απο τα αγαπημένα μου ποστ. Λέγε με ανάρτηση. ok, θα σε λέω έτσι. Σας το μεταφέρω λοιπόν κι ελπίζω να διασκεδάσετε !!
H Χαρίκλεια καλεί τις φιλενάδες της για τσάι ένα απόγευμα. Μαζεύονται η Πηνελόπη, η Πολυξένη, η Γερτρούδη, η Μερόπη, η Διαμάντω και πάνε. Στρώνονται και αρχίζει η πολυλογία. "Τι χάπια πήρες, τι πίεση έχω, τι μου είπε ο οφθαλμίατρος.... "κλπ.

Σηκώνεται η Χαρίκλεια "να σας σερβίρω, βρε κορίτσια και το τσάι....." στρώνει τραπέζι, να το τσάι, να τα βουτήματα, οι μαρμελαδίτσες (κάντε ότι δεν βλέπετε), τα κεκάκια, τελειώνει το τσάι, τα μαζεύει η Χαρίκλεια, συνεχίζει η κουβέντα κι απάνω στο καλύτερο.
 "Αχ, βρε κορίτσια αναφωνεί η Χαρίκλεια, δεν σας έβγαλα τσάι....." σηκώνεται ,ξανά τα ίδια. Κουλουράκια, κεκάκια, αλμυρούλια..... κλπ. Τα μαζεύει μετά το πέρας........ συνεχίζεται η κουβέντα.
Σε λιγάκι άντε πάλι.... "βρε κορίτσια, δεν μιλάτε..... τσάι, δεν σας έβγαλα" επαναλαμβάνεται η ίδια διαδικασία και γίνεται το ίδιο 2-3 φορές.
Βραδυάζει και σηκώνονται να φύγουν. Φιλιούνται και δεν έχουν φθάσει ως την γωνία, συζητώντας. Ακούγεται η Μερόπη να λέει "βρε κορίτσια, τάχει χάσει η Χαρίκλεια ...... τόσες ώρες εκεί ένα τσάι δεν μας έβγαλε.........."

Οποιος κατάλαβε, κατάλαβε γιατί αυτά τα λέμε οι μεγαλοκοπέλες να παρηγοριόμαστε.. Χα, χα, χα !!!

Τούτη δω, είναι η Γερτρούδη, για να μην ξεχνιόμαστε και δεν σας τις συστήσω και παρεξηγηθούνε. Παραπάνω η Χαρίκλεια.... δοκιμάζει τα κουλουράκια.

Εδώ η Μερόπη πριν παρφουμαριστεί για να πάει στο τσάι.........

Την Maxine, την ξέρετε. Αμερικανιά. Ναι δεν ήταν στο τσάι, δεν την κάνουν παρέα οι άλλες, λόγω καταγωγής. Ομως έτσι με βλέπω πριν την σύνταξη στο γραφείο. Ακριβώς έτσι....!









Η Πηνελόπη, αραχτή και σέξυ στον καναπέ ! Απολαύστε την !

Εδώ η Μερόπη, που πολύ της μοιάζω, όταν προσπαθώ να bloggάρω....... ........ δεν άκουσα? τι είπατε? Ναι !


Πάει η Πολυξένη στο σούπερ μάρκετ και χαμογελά στον νεαρό που είναι στα τυριά "καλημέρα κυρία Πολυξένη" της λέει εκείνος. "Γειά σου παιδί μου, μπορείς να μου βάλεις μισό κιλό αλτσχάϊμερ". "τι θελετε"? την ρωτά εκείνος τεντώνοντας το κεφάλι του να ακούσει. "Πήρα την προηγούμενη εβδομάδα μισό κιλό αλτσχάϊμερ και ήταν πολύ καλό. μου ξαναβάζεις". Την κοιτά ο νεαρός και της λεει. "δεν έχω τέτοιο τυρί, δεν είχαμε ποτέ". "τι λες τώρα" του απαντά "εγώ πήρα, πως δεν είχατε" και ανεβάζοντας τον τόνο της φωνής της "να βρεις, να ρωτήσεις......". Η απάντηση του νεαρού επαναλαμβάνεται και η Πολυξένη γίνεται έξω φρενών. "Να φωνάξεις τον προϊστάμενο, που μου κάνεις τον έξυπνο". Ερχεται ο προϊστάμενος, ξανά τα ίδια, πάλι και πάλι, έχει περάσει ένα τέταρτο και η Πολυξένη ωρίεται. Με τα πολλά, το παίρνει απόφαση και γυρίζει την πλάτη και φεύγει μουρμουρίζοντας "τι να πω, πια, είναι κι εκείνο το έμενταλ στο μυαλό που με κάνει και ξεχνώ.........."


Ανεκδοτάκι που ομοίως κάνει γύρω στις μεγαλούτσικες και μας προετοιμάζει για τα περαιτέρω. Οποιος κατάλαβε, κατάλαβε, οι υπόλοιποι σε λίγα χρόνια

Βάλε μαρή Τενα και σου το είπα!!!! εχω κέφια !