Kαλή, καλή, αλλά άμα πάρω την ανάποδη, δεν θέλω τίποτα να τα σπάσω όλα! Ε, πιά. Μάλλον ξαναβρήκα την παλιά καλή μου Βασίλω την παινεμένη, που δεν σήκωνε μύγα στη σπάθα!
Ξεκινάς πρωί πρωί για την δουλειά σου. Μπαίνεις στ' αυτοκίνητο, τσιτώνεις κανα χαρούμενο, σιγοτραγουδάς... πας να βγείς απο το πάρκινγκ και σου πετάγεται μηχανάκι απο το κόκκινο για εκείνον φανάρι. "που πας?" τολμάς και σου σούρει τον αναβαλόμενο γιατί προφανώς δεν του κάθισε η κυρά Μαρία απο βραδύς.
Είπε κάτι ο τράγος, σ' εμένα? Καλά. Η μισή έξω απο το παράθυρο... με όλο το γλωσσολογικό του Παρθεναγωγείου στη γλώσσα.
Οταν τον πεις χωριάτη και δεν τον πεις, μαλάκα, δεν έχει τι ν' απαντήσει... Και δικιο πολλαπλό, το δικό μου.
Ερχεται κοντά να μου γδάρει την πόρτα... να μου πει και τα λοιπά στο παραθύρι... Ο Χατζηγιάννης τέρμα... η Κυψέλης μποτιλιαρισμένη κι αυτός με μια στραβοτιμονιά μου στο αντίθετο ρεύμα. Ερχεται και τρόλλευ. ειρωνικό γελάκι μου και Ανάσα βαθιά!
Προχωράς, και απο τα στενά απέναντι απο τα δικαστήρια, σου βγαίνουν απο στοπ διάφορα αυτοκίνητα. Πάντα το πρωί, ξέρω πως ο κόσμος κοιμάται (καλά, εδώ κοιμούνται μονίμως, αλλά λέμε), σταματώ υποχρεωτικά παντού. Θέλω δεν θέλω για να έχω, λουστρέ κόκκινο!
Το πιο δύσκολο φανάρι της ... δεν θυμάμαι που βγαίνει απο την Κυψέλη στα Δικαστήρια, ένα είναι. Και έρχονται και απο αριστερά απο έναν άλλο δρόμο. Αν προσέξεις, ενας, ένας, απο καθε δρόμο, περνάμε το φανάρι μια χαρά, όλοι. Ποιά προτεραιότητα... Με λίγη καλή θέληση...
Εχεις δει γυναίκα να οδηγεί και να είναι σ' αυτή τη διασταύρωση και να ψάχνει παράλληλα και να παρκάρει? Αν δεν έχεις, δει, πέρνα κανα πρωί, να δεις τις δικαστήνες. Αν δεν είναι ανάποδα στο ρεύμα καθόδου να θέλουν να κλείσουν την άνοδο-κάθοδο να κάνουν επιτόπου να παρκάρουν μέσα στα Δικαστήρια, θα θέλουν υποχρεωτικά να περάσουν απο πάνω σου. ενα είδος όλες, καρμπνιζέ.
Εγώ με την μουσική αγκαλιά. "ελα κοντά κατίνα να δεις τι θα πάθεις. απο πάνω σου θα περάσω με το τζίπ". Οοοοοχι, αυτές έχουν προτεραιότητα. Επι μονίμου βάσεως. Ξαπανέκαθεν, που λέμε. ¨είμαι δικαστής εγώ, μωρή, κάνε στην άκρη" εισέπραξα και πέθανα στο γέλιο ένα πρωί...
Βιάζονται γιατί έχουν δικάσιμη. Μάλιστα. Τι θα δικάσουν, άμα κάνουν έτσι στο δρόμο δεν ξέρω. Γιατί το επάγγελμα της δικαστίνας, θεωρείται και απο τα καλά με όλες αυτές τις ανισόρροπες, αγαμήτου-απάρτου και ανοργάσμου γωνία ένα πράμα, δεν ξέρω. ανάσα βαθιά.
Την τροχονόμο έξω απο τα δικαστήρια την έχετε δει? την τύφλα της η βλάχα απο οδική συμπεριφορά και με το τσιγάρο, κρυμένο στη χούφτα. Ούτε γαμεί, ούτε δέρνει, μόνο ύφος έχει και μαλλί αχτένιστο οξυζεναρισμένο... και μια γλώσσα... εμπλουτίζεις το λεξιλόγιο. βαθιά ανάσα.
Ασε αυτοί με το το "έρχομαι απο αριστερά να περάσω κάθετα τα ταξί να μπώ στα δικαστήρια..." βαθιά ανάσα.
Αει και πέρασες, νικητής και τροπαιούχος, επιτέλους κι απο εκεί. Κίνηση τίποτα. Υπολογίζεις πως παράτεταρο θάσαι γραφείο. Ξανά μουσική στην διαπασών και σιγοτραγούδισμα.
Μανάδες- μαινάδες, που έχουν αργήσει να πάνε τον βλαστό σχολείο, στον περιφερειακό και μέσα στο Ψυχικό έχετε συναντήσει? Τέρμα εγώ την μουσική. Και με 40 χλμ, πόσο θα πας μέσα στο Ψυχικό, δηλαδή. Μππππππππππππιιιιιιπ και τα φώτα αναμένα τσίτα τα γκάζια. Μαρσάρει και κανα 500άρακι, καμμιά πολυθρόνα με ροδίτσες.
Που πας κυρά μου με το μωρό, μην χάσει 5 λεπτά, αφού δεν ξύπνησες στην ώρα σου? Απο πάνω μου, στον στενό δρόμο, δύσκολο, να τρέξω απίθανο το βρίσκω, γιατί βιάζεσαι και πιέζεσαι. Τέρμα εγώ την μουσική. Χώρια τι έχει πει ο στόμας της, εν τω μεταξύ. Βουλοκέρι έχει το βλαστό, στ' αυτάκια?
Μετά μου λες, γιατί στα 20 γίνονται έτσι οι οδηγοί. Αμα έχει οδηγική μανα-συνείδηση απο τα 4, τι θα κάνει στα 20... Που να πάω χρυσή μου. Να ξύπναγες. Ανάσα βαθιά.
Φτάνεις στο Φάρο.. εχεις εξαντλήσει καθε υπομονή. Στον παράδρομο της Κηφισίας, δύο δεν χωράνε, απο τα παρκαρισμένα. Ερχεται ο κίτσουλας, να σε στριμώξει (γυναίκα και ξανθιά.... βλέπει) να περάσει... το σκέφτηκες καλά, ρε μήτσουλα? Ναι ναι, εσύ δεξιά. Πως στραβοτιμονιάζει η κόκκινη θυελα και τρομάζει το σύμπαν... Αχ, πολύ το φιχαριστιέμαι! ανάσα βαθιά.
Μπαίνεις στην εθνικής αντιστάσεως κι εκεί που πας, ολο ευθεία σαν την καλή χαρά μ' άλλους 5-6, νάσου απο τα στενά, δεξά, βγαίνει το κακό συναπάντημα, μες τη μέση, να σε διακόψει να σε σταματήσει να περάσει στην καλύτερη μπροστά απο σένα, στην χειρότερη, στο αντίθετο ρεύμα...
που πας ρε καραμήτρο? στην ακόμα καλυτερότερη είναι ο συνάδελφος. ... εκεί, ακούει τα όσα σέρνει η σκουπόχορτα. Δικό μας παιδί είναι, ας πει ότι θέλει.
ανάσα βαθιά.
Φτάνεις 9 η ώρα, παρκάρεις επι του πεζοδρομίου, εγώ και κανένας άλλος και το βλαμένο με το μηχανάκι, τόχει βάλει μες τη μέση. Πήρε όχημα και έμαθε να οδηγεί κι αυτό.. εχεις δει κότα στο χωράφι? ενα και το αυτό με δαύτη.... Και δεν νοεί... ανάσα βαθιά.
Τα σκουπίδια, δεν τάχει μαζέψει ακόμη η καθαρίστρια και μοστράρουν σακουληδών στην πόρτα.... Εκει σ' ακούει όλος ο Δήμος.
Χτυπάει το κινητό "εσύ μας έλειπες" αναφωνείς και δεν το σηκώνεις. Εχεις αργήσει και "ανησυχεί μήπως έπαθες κάτι"....μωρέ τι να πάθω?
ε, πως να μην αργήσεις. Με τόσες βαθιές ανάσες...
Νεραϊδοπριγκίπισσά μου! χρόνια σου πολλά κι ευτυχισμένα !!!
