Εαρινό .... ξεσήκωμα !

"Είμαι πλύστρα, φοβερή.... σιδερώστρα τρομερή,

πλύνω, σιδερώνω και τα ρούχα μου στεγνώνω"

έλεγε ένα τραγουδάκι που δεν μπορώ να σας πω απο που το ξέρω και απο πότε.

Οταν όμως ακούω τις φίλες μου να κάνουν ανοιξιάτικο νοικοκυριό μου έρχεται αυτό και άλλα πολλά στο μυαλό. Οχι, όχι η "Αννα Παναγιωταρά". Οι ρόλοι έχουν αλλάξει. Η γυναίκα εργάζεται και προσφέρει έξω και μέσα. Το ίδιο κι εκείνος.
Είναι και όπως τον μάθεις. Αν απο την αρχή δεν βάλεις "τάξη" και "θεμέλεια" δεν ....

Η μόνη σχέση με το νοικοκυριό είναι η μαγειρική και η ζαχαροπλαστική, που μου αρέσουν.
Τα υπόλοιπα, τα ξέρω απλά, αλλά δεν τα έκανα ποτέ πράξη ούτε θα τα κάνω ποτέ, ακόμη κι αν δεν δουλεύω, ακόμη κι όταν βγώ στην σύνταξη. Δεν βρίσκω λόγο να κάνω πράγματα που δεν μου αρέσουν, δεν υποχρεώθηκα ποτέ.
Θα μου πείτε, μεγάλη μπουκιά να φας, μεγάλη κουβέντα να μην πεις. Οταν δεν θέλω κάτι, δεν το κάνω ο κόσμος να χαλάσει. Γκρεμίζεται ο κόσμος, το δικό μου περνάει.
Αφτιαχτη κι αστόλιστη του χάρου δεν σε δίνω, πως λέμε? Εγώ και με σκόνη στο σπίτι και με γενική ακαταστασία θα πάω......

Σε καμμία δεν αρέσει αυτή η εικόνα. Κι όμως , εγώ την λατρεύω. Η καλή νοικοκυρά, είναι δουλά, κυρά και επιλεκτική, λέω συνήθως. Να προλαβαίνεις να "προσφέρεις' και ας τον να πετά το μπουφάν στο σαλόνι. Εκεί μενει, τ' ορκίζομαι !
Να προσφέρω ότι μου αρέσει εμένα, όπως μου αρέσει. Ο φεμινισμός, φεμινισμός και οι άνδρες, άνδρες.
Παιδιά και γάμο δεν ήθελα συνειδητά, οπότε την παρακάτω εικόνα, την αφιερωνω σ' όλες αυτές που αγάπησαν το νοικοκυριό και μεγαλώνουν και ένα και δύο και τρία και τέσσερα παιδιά και ιδιαίτερα στην αδελφή μου !

Τούτο δω, όμως θα το κρατήσω για μένα. Α, τι νομίζατε. Ολα δικά σας τα θέλετε!

Καλό εαρινό ξεσήκωμα, αγαπημένες μου φιλενάδες. Τυπώστε και βάλτε σε περίοπτη θέση την ανωτέρω, μήπως αυτό σας βοηθήσει να κάνετε με κέφι τις δουλειές σας.