τέχνες έχεις? μμμ κι εμεις...

Η φοίτησή μου σε καλό Ιδιωτικό, μου έδωσε συμπληρωματικά, τα υπόλοιπα. Ειμαι άξια και πανάξια.
Πλεξιμο, με χιλιαδες σχέδια, κέντημα με όλες τις τεχνοτροπίες, χαλκογραφία, σταμπα σε πετσέτα, δέσιμο με δέρμα, υδατογραφία, πες τι δεν μάθαμε. Μάθαμε κι άλλα που δεν θυμάμαι. Η Χανιωτάκη, θεό' σχωρέστην, μας έμαθε ένα σωρό.

Το σπίτι, μου εδωσε γερά εφόδια μαγειρικής και λοιπών τεχνών, τα οποία θα με προετοίμαζαν για την ζωή. Καλούς τρόπους, καλές τέχνες κλπ.

Τις τέχνες τις άφησα πίσω κάποτε. Βαριέμαι και γρήγορα. Μόνο το κέντημα, ξανάρχισα να μάθω το κοφτό, σε λευκό. Μου είχε ξεφύγει. Κι όσο έβλεπα τα κοφτά, τρελλαινόμουν.
Τόμαθα κι αυτό, εκανα κάτι σεμέν, θάμουν δεν θάμουν 40, τελειώσαμε με τις τέχνες.
Εμαθα σερνίτ, αλλά δεν πιάνουν τα χέρια μου, εμαθα ντεκουπάζ, έμαθα τι δεν έχω μάθει.....η Μαργαρίτα στη Σουηδία, κάπως πρέπει να απασχοληθεί. Ετσι μάθαμε διάφορα. Ράψαμε και τσάντες....
η Ζωγραφική είναι τέχνη του σπιτιού, αλλά δεν κοτάω. Το πήραν άλλοι το έμφυτο. Κανα καρβουνάκι, καμμιά φορά, όταν ειμαι στις πολύ καλές μου.
Υστερα.... κάτω τα πινέλα.

Αλλά εχω άποψη. Δεν θα μου μοστράρεις εσύ, μια μαλακια, με στραβό σπίτι και θα λέω ναι.... εχω άποψη. ετσι με έμαθαν. και ξέρω να μετρώ στην ζωγραφική.

Η φωτογραφική μηχανή που έπιασα στα 5, αποκάλυψε πως δεν βλέπω... αλλά η τέχνη τέχνη. Δεν την άφησα, παρά δυο χρόνια τώρα. βαρέθηκα...
Οποια εικόνα - καλά αυτό τόχω απο μικρή - μου άρεσε. την κράταγα στα μάτια μου. Δεν απαθανάτισα ποτέ, ότι μ' άρεσε. Και γιατί να το δει ο άλλος?
οχι δεν θέλω κουβέντα να γίνεται.

Ερχονται οι κυράτσες, που ανακάλυψαν την πυρίτιδα και μοστράρουν κεντήματα και χειροτεχνίες.
Ασε τις λαμπάδαι το Πάσχατον... Ωχου... σκοτίστηκα. Δεν θέλω ρε παιδί μου να δω τι κεντάς και τι πλέκεις. Χέστηκα, πως να στο πω, να το καταλάβεις. Εχω τόσες πλέξεις στο μυαλό, ως την Κίνα.

Ούτε αν ξέρεις να κολλάς, χάντρες σ' ένα κουτάκι... δεν με νοιάζει, πως το λένε.

Ούτε με νοιάζει πως πέρασες τις διακοπές σου.
Σιγά !
Γέμισαν λέει τα χωριά. Ακουγα μια κυρία στο φαρμακείο και έλεγε, ότι απο 40 χωριά, πηγαιναν στο δικό τους, που είχε φαρμακείο. Κάπου στα Ιωάννινα, παραπέρα.
Αυτή ειναι η Ελλαδίτσα. Βλάχοι και λοιποί, την παρατήσατε να κατέβετε στην Ανθήνα, την ξελογιάστρα.
Αμα ειπα πως οι Ελληνες, χέσε με για την περηφάνεια, η δουλειά ντροπή δεν έχει, δέν γίνονται καμαρώτοι, δεν γίνονται, τσαγκάρηδες, δεν γίνονται ραφτάδες, δεν γίνονται κομμώτριες (αυτό ανθεί), δεν γίνονται υδραυλικοί. Μόνο πτυχίο έχουν να φύγουν έξω, γιατί εδώ, δεν "έχει την ειδικότητά του, το παιδί και στεναχωριέται". Αει το τσογλάνι, πως το κατάντησες.
Και γίνεται μετανάστης. Αντε στο καλό και μην μας γράφεις.
Για να δουλέψουν στα χωράφια, ούτε λόγος. Για να πανε οι γιατροί στην επαρχία, μην το συζητήσουμε....
αυτοί που πάνε, ειναι δακτυλοδεικτούμενοι.
αχ αχ, να σου συμπληρώσω.
τις έχεις ακούσει εκείνες τις έξυπνες "είμαι στην κουζίνα απο 5 ετών".... και βοηθάει την μαμά της. Κι εμείς ρε, τρώγαμε ωμό ζυμάρι απο τα 5, στην κουζίνα είμαστε και πλάθαμε κουλουράκια. Δεν το κάνουμε θέμα.....

τις συνταγές θα τις κράξω άλλη ώρα. Διότι εχω και γι αυτές ράμματα...



 

Οι κυριούλες

Είναι κάτι κυριούλες, μάτια μου... λα λα λα !!!
Δεν είχα φίλες, πως να αποδεχτώ ότι τριγυρνά δω μέσα.

ο κουμπάρος την κουμπάρα μια φορά την εβδομάδα. ασχετο.

Ειναι μια κυριούλα, στο πυρ το εξώτερον, η οποία αρέσκεται να μας γράφει στο μπλόγκ της, ειδήσεις που αφορούν την Ελλάδα.
Για ηλίθιους μας περνά? για πες εσύ να πω εγώ. Εμείς, δεν ξέρουμε να διάβασουμε τα in/ gin /min ειδησεογραφικά πρακτορεία? εκτός αν νομίζει πως δεν ξέρουμε γράμματα.

ξου σου κυράτσα μου, που με ειρωνεύτηκε μια στο μπλόγκ σου και δεν αφησες να περάσει, η απάντηση μου και μου έστειλες και μύνημα να μην παρεξηγηθώ, αλλά το μπλόγκ σου δεν είναι αρένα.
Ειναι το δικό μου λοιπόν, γιατί η βλαμένη της σχολιάστρια, χωρίς να με ξέρει με σχολίασε με φαρμάκι. Που να το φάει να μην σηκωθεί απο την καρέκλα. Ο τελευταίος λόγος ειναι δικός μου ΠΑΝΤΟΤΕ,....... ή τουλάχιστον να απαντήσω...
κάργιες....
Ακου κυρά μου, βάλε σωστά την περουκα και αμε να ψαρεύεις στο νετ αρσενικά. αλλά αφού απο εκεί βρήκες τον άνδρα σου, τι να φανταστεί κανείς για σένα... !!!!!
Οχι που θα χάναμε τις ώρες μας, να σε συναντήσουμε κιόλας. Νόμιζες. Να πας σ' αυτές που σε ανέχονται έτσι που είσαι.
Τι γλυτσάδα θεέ μου... τι!!! Τι γλυψιμο παντού... τι!!!
πάμε πάρα κάτω.

Δεν πείραζω αμα δεν με πειράξεις. Παραείμαι ευγενική, γιατί νομίζω πως ο κόσμος ειναι καλός. αει στο διάλο όλες.

Και οφείλω να βγάλω το καπέλο στην Μαγισσα Κίρκη, η οποία, αφού εσουρε τον αναβαλλόμενο κάποτε σ' εμενα, το γιατί δεν το εξέτασε, ήταν που σώπασα. Γιατί δεν θα υπήρχε μπλογγόσφαίρα αν μιλαγα.....!
Κάποτε πέρασα, κάτι σχολίασα, αφού της θύμισα ποιά ειμαι, είπε "με νοιάζει που είσαι εδώ τώρα .........".

 Αμα με πειράξεις γίνομαι θηρίο ανήμερο. Και οποιος με ενοχλεί τον στέλνω απο κει πούρθε.
Στον δικό μου κόσμο, δεν υπήρχαν τέτοιοι βλαμένοι. Εδώ μέσα, εχουμε μαζευτεί όλοι? τι διάλο?
Λοιπόν, τις υγιείς καταστάσεις.

καλημέρα, είπα? Δεν είπα. Καλή εβδομάδα και ανδρομικώς καλό μήνα..