Γιατί γύρισες?

Ρητορικό το ερωτημα! Γιατί γύρισες?
Δεν ήταν όμορφα εκεί?
Δεν είμαστε καλά μαζί?
Δεν είχε ηρεμία γύρω?
Δεν ήταν χάρμα το τοπίο?
Για όλα αυτά και γιατι ήσουν εκεί,
εγώ σ' ευχαριστώ πολύ.

Τα όμορφα πράγματα τελειώνουν πάντοτε νωρίς. 
Ηταν όμορφα, όμως.
Ηταν πανέμορφα, να με κοιτάς στα μάτια.
Ηταν πανέμορφα να τρώμε μαζί πρωϊνό.
Ηταν υπέροχα να σουλατσάρουμε στην ακρογιαλιά το βράδυ.
Ηταν πανέμορφα να ξυπνώ και να σε βρίσκω ξύπνιο να με κοιτάς.

Ηταν υπέροχα να με κρατάς απο το χέρι και να περπατάμε στην ακρογιαλιά.
Ηταν όμορφα να περπατάμε στην φεγγαράδα.
Ηταν θαυμάσια να μου διαβάζεις
Ηταν εξοχως έξοχα που είμαστε μαζι.
Ηταν όλα, όσα είχαμε ευχηθεί.

Σαν αποχαιρετιστήριο, μου έμοιαζε στην αρχή. Αφέθηκες κι ένοιωσα όμορφα ως το τέλος. Τέλος? οχι. ως αυτό που τελειώσε.

Αχινοι? που να βρεθούν το βράδυ, οι αχινοί.
Καράβια ολοφωτιστα πέρναγαν μακριά, απο νωρίς.
Ενα γλυκό αεράκι, μας νανούριζε κάθε βράδυ.
Και ζάχαρη, παντού απλωμένη, λίγο ροζ συννεφάκι στον ορίζοντα, λίγη δαντέλα, χωρίς αρσενικό σαφώς, ενα καντηλέρι, μια αγκαλιά μεγάλη κι εμεις.

"Εμείς", αυτό το εμείς, που δεν ήταν ποτέ εμείς και ξαφνικά έγινε πραγματικότητα.

Μα το πήρε το κύμα.... βλέπεις? εφθασε στον ωκεανό. Θα το πάρουν οι γοργόνες να μου το φυλάξουν καλά. Θα το νανουρίζουν κάθε βράδυ με τις ομορφότερες μελωδίες.
Και θα το αγαπούν,
όσο κι εμείς!!!