Aει ρε χαμένο, αρχίσαμε να κάνουμε επισκέψεις ο ένας στον άλλον, τύπου "πες την ουρία, να σου πω το ζάχαρό μου".
αει πιά, που καταντάει ο άνθρωπος.
Πότε ήταν που μετρούσαμε τα ξυλάκια παγωτό, που τρώγαμε στην πλατεία, πότε ήταν που μετρούσαμε τα μπάνια και πάντα είχες κάνει περισσότερα, γιατί τον Αύγουστο, ήσουν στο Λουτράκι και μετραγες δύο την ημέρα. Αει, παλιο-μπιπ..μπίπ ! Πότε ηταν που μου έφερνες βραχιολάκια δώρο για παρηγοριά που έλειπες τα καλοκαίρια. Αει μην στα φέρω να τα δεις.
Αει, πιά. Αρχίσαμε τις επισκέψεις στα νοσοκομεία, τα "δεν τρώω αλάτι", τα "μην με συγχίζεις ανεβαίνει η νευρική μου πίεση".Αει πιά, που καταντάει ο άνθρωπος.
Πότε ήταν που τραγουδούσαμε στο πάρτυ των γεννεθλίων σου, πρώτα τα κοριτσάκια και μετά τα αγοράκια, υπο την διεύθυνση του παππού Πέτρου.
Πότε ήταν που πηγαίναμε με το πουλμαν για μπάνιο, που σουλατσάραμε στην πλατεία κάθε απόγευμα, που ντυνόμαστε τις Απόκριες μασκαράδες εκ του προχείρου, που πήραμε δίπλωμα αυτοκινήτου και αρχίσαμε τις βόλτες! ...
Πότε μεγαλώσαμε ρε? Κι αρχίσαμε τα τσεκ απ και τις βόλτες στους γιατρούς και τα νοσοκομεία. Ακούς εκεί, που πήγες να δεις αν έχεις "πέραση" στις νοσο-κόμες! Νοσο-τελεία ρε και στα μούτρα σου, ψηλό κι άμυαλο! Βλακισμένο. Διότι γωνία "βλα και κις" μένεις, το ξέραμε απο παλιά. Απο τότε που η Φωκίωνος, ήταν παιδί φώκιας και όνου !
Εγώ θα σου φέρω Μίκυ Μάους σπέσιαλ edition, και Αστερίξ και Λούκυ Λουκ, κι άμα σ' αρέσει.
Ωχούουου!
Ναι, ρε, θα φέρω και το κουτσό μου μπρίκι, γιατί κουβαδάκι δεν είχα ποτέ, να πιώ καφέ. Εκεί! Κι άμα σου "κοτάει" φέρε την σακούλα με τα τσιγάκια να τα μετρήσουμε !
αει πιά !
