Συνάντηση, συνάντηση στην πέρα γειτονιά !

Ζουζούνια τριγυρνούσανε, εκείθε και εδώθε.

Μια παρέα κάνανε με λάχανα πολλά.

Νεραϊδες, ακούγανε ένα παραμυθάκι,

ψίθυροι, έρχονταν γλυκείς πιο κάτω απ' στη σκιά,

Διεύθυνση μη θέλετε σ' αυτό το παραμυθι.

Συμβαίνει οπωσδήποτε στα Επτάνησα παιδιά.

Μία ήταν η σωστή, Ανάλογη παρέα

και τα γελάκια φτάνανε σε όλα τα αυτιά.

Τρία μαρούλια χόρευαν, πιασμένα χέρι χέρι

και τα παντζάρια φώναζαν στα μήλα "είστε ξυνά".

Καρύδια, κουτρουβάλισαν και πήγαν στα καρότα,

με τόση δύναμη κι ορμή και σκούζαν στα τυφλά.

Κάτι πουλάκια τόσα δα, εστήσαν το τραγούδι

και κάλεσαν κοτόπουλ' απ' την πέρα γειτονιά.

Οι πιπεριές μες το χαμό, πιαστήκαν στον καβγά.

Φύλλα, ξαδέλφια μακρινά, τους εζήτησαν την φέτα,

νύφη να την παντρέψουνε σε φούρνο κοντινό.

Ντοματουλίτσες κράταγαν μικρούλια κεφτεδάκια,

μη ζαλιστούν απ το χορό και πέσουν πουθενά.

Αγκαλιασμένα πιο κεί ηταν κάτι πατατάκια

που δεν τα ενόχλησε κανείς, απ' την πολύ χαρά

Μιλούσανε, γελούσανε, την γειτονιά σηκώναν

με όλα τα χαρίσματα που είχαν ως παιδιά!

Παγωτατζήδες πέρναγαν και κάνανε γιουρούσι,

μέσα σε τούτη την χαρά να δώσουν παγωτά.

Και ποιός δεν εμπιστεύτηκε ολίγη ζαχαρίτσα

μέσα σε φόρμα με ζελέ, κομμάτια απο χαρά.

....κι ετελείωσε το πάρτυ την προχθεσινή Τετάρτη. Οχι, αυτό είναι απο ένα αγαπημένο παραμύθι - ποιηματάκι, των παιδικών μου.

κι επειδή όπως τα ωραία ήταν σύντομο κι αυτό

σας καλώ να επαναλάβω τον τρελλό αυτό χορό.
Τούτον το ρυθμό που πήρα απο σας την καθεμιά
φτάνει για να ξεπεράσει χίλια τέσσερα φιλιά.

Και η δική μου η μαμά, είχε γιορτή. Να μας χαίρεται. Μα το καλύτερο δώρο το πήρε απο τον εγγονό της το πρωί. Της τηλεφώνησε για πρώτη φορά, να της πει "χρόνια πολλά γιαγιά" και ακόμη μαζεύουμε τα κατουρημένα μας......