Ασε το τοπίο να σε χαϊδέψει !

Θα ήθελα να είμαστε εκεί ! Γιατί εσύ δεν θάθελες? Ονειρεμένη πόλη. για όμορφα όνειρα. Για βόλτες δίπλα στο ποτάμι. Για περιπάτους στο δάσος.

Ολα τα προσφέρει. Ολα μαγικά φαίνονται. Ολα όμορφα, ολα γλυκά!

Μικρή όμορφη πόλη. Ενας ρυθμος αλλιώτικος, κάθε γωνιά και κάτι παλιό. Κάθε γωνιά και μια ιστορία απο το 1700.

Nα σε χαίρομαι!

ηταν Κυριακή, μεσημέρι και μια ανακατωσούρα, μας τριγύρναγε. Ενα σούρτα φέρτα, ένα πήγαιν' έλα... ένα κάτι τις.

το μικρό μου μυαλό, δεν χόραγε. "θα φύγω λίγες μέρες είπε η μαμά" και μ' αγκάλιασε.

Το απόγευμα, με έστειλαν στην κα Αλέκα και στις κόρες της.
Και μετά ήρθε η Δέσποινα να μου πει, ότι εχω μιαν αδελφή! μμμμ, τί ήταν αυτό τώρα.
Την επόμενη το πρωί, πήγα με την γιαγιά Βασιλικούλα, να δω την μαμά μου και το μωρό. Της πήγα δώρο, παππουτσάκια, κίτρινα. Δια παν ενδεχόμενο η Δέσποινα είχε πάρει κίτρινο. Και πήγαμε......

Η μαμά μου, στο κρεβάτι και μια κούνια με το μωρό δίπλα. Εβαζε στο στόμα δυο δάχτυλα. Μωρέ στόχος ! και μου είπε η μαμά μου, πως μου έφερε και δώρα. Το μωρό καλέ, να με καλοπιάσει, που θα μούτρωγε το κρεβάτι, ωσονούπω. ενα φορεματάκι κι ένα παιχνίδι, το οποίο ορκίζομαι δεν θυμάμαι πια τι ήταν.

Και μετά απο ημέρες, που με πήγαινε ο παππούς σχολείο. Καλέ, στην 2α δημοτικού ήμουν πιά, ανέβαινα την σκάλα και άκουσα κάτι να..... νιαουρίζει. Η Ριρή? ρώτησα? γύρισε η Ριρή?
"Το μωρό" απάντησαν όλη η χορωδία της Φερρών !!!
ε, ρε, ήρθε σπίτι? μμμμ, καλά θα περάσουμε.
Απο εκέι και μετά δεν έχω μνήμες. Την διέγραψα και πήγαινα σχολείο. Καμμιά φωτογραφία, αγκαλιά στηνόμουν να στείλουμε στον μπαμπά.
Υστερα περασαν χρόνια και γίνεται 45 σήμερα.
Ολα αυτά τα διηγήθηκα στην Μαριάννα και ρώτησε "ρε, θυμάσαι την αδελφή σου μωρο"? τι εντύπωση της έκανε. "ναι θυμάμαι γιατί ήμουν όσο κι εσύ" της απάντησα και έφυγε γραμμή για την τούρτα !

Οι τρείς γεννιές στην φωτό, αντιλαμβάνεστε, δεν θέλετε πεξήγηση!