Πρωταπριλιά? Μπα, εγώ ψέμματα δεν λέω.

Δεν γνωρίζω τι λένε τα εθίματα. Δεν μου αρέσουν αυτά τα αστειάκια.... πφ!!!

Ομως συντονιστείτε την Κυριακή εδώ, να δείτε τα νέα μου..

Οχι δεν γράφω ψέμματα. Αλλωστε ότι πω αυτό τον καιρό, γίνεται. Να γίνω μακάβρια, δεν θέλω, να πω ένα τσουβάλι λίρες, δεν κάνει τίποτα πιά... εχασε την αξία του, οπότε...


ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΕΙΤΕ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΤΑ ΝΕΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ

Σας φίλησα για σήμερα? δεν θυμούμαι..

φιλιά και να περάσετε καλά!

Οι νΤούλες !

Κάθομαι στρώνομαι και τι καταλαβαίνω........

περιμένωωωωω....

περιμένωωωω.......

να περάσει η ώρα να έρθει η άλλη να περάσω καλά !

Ως τα τότε, σας φιλώ γλυκά !!!

Τούλα η Κυρά !!!

Ε ναι λοιπόν, ήμουν μια περσόνα !

Περσόναααα, κοκόναααααααα!
Κούκλα αγαπημένη!!!
Γιατι να το κρύβουμε πλέον? Ξεκουκουλωθήκαμε.

Είμαι η Αρετή Διαμαντοπούλου !!!! Νια κι ομορφονιά !!~!

και σ' όποιον αρέσω και παρακαλώ να με φωνάζετε Τούλα...

Πάω στην λαική μια στιγμή κι επιστρέφω !

Ελα. kiss, the girl...!

Εφαγες? παρε ένα γλυκό !

την είδες?

πάει αυτή.

Με έπιασε μια υπογλυκαιμία.
σου την συστήνω ανεπιφύλακτα... μια και κάτω.

Κορόϊδα !

Γνωρίζουμε πολύ καλά, πως εμείς, οικογενειακώς, είμεθα αι εξαιρέσεις....

Εντάξει, νοιαζόμεθα, αλλά ούτε στα 23 δεν τηλεφωνούσαμε σπίτι και πως και τι και που πας και τι κάνεις. Η αδελφή που ήταν φοιτήτρια, επαρχιώτισα. Μια την εβδομάδα και τέλος. α! Οσο για μένα, είχα αυτοκίνητο απο τα 18. Μου είχαν εμπιστοσύνη.

Κι εγώ, προσπαθώ να τους ενημερώνω όταν λείπω, γενικά. Ετσι επικρατούσε στο σπίτι μας. Ο δε,  πατέρας, "ελα, στοπ, έλα έτοιμος" βλέπαμε και παθαίναμε εκείνα τα χρόνια.

Γενικά δεν κρεμόμαστε στην φούστα της μαμάς. Μας έκανε ανεξάρτητες. Ούτε ανακατεύτηκε ποτέ.
 Συμπαρομαρτούντος του ότι εκείνα τα χρόνια είχαμε τις παιδικές παρέες. Ηξεραν και σε γενικές γραμμές που είμεθα...
Οχι άλλα χρόνια.. μην ακούω. και τώρα ξέρουν που είναι τα παιδιά τους.

Μάνα φίλη, με γιό στην επαρχία αφού έχει τελειώσει φοιτητής, μιλάνε 2 φορές την ημέρα. Κολλητάρια. και τι και πως και γιατί. Διότι.
Δεν έιμαστε φίλοι με τα παιδιά μας. Πάρτο είδηση. Δεν γίνεται... το λέει και η ψυχολογία. Κι εσύ, μην μου κάνεις τον έξυπνο!!!

Σκηνή. Του στέλνει μνμ απο το κινητό της και της απαντά απο ένα άλλο. Πως δεν μπορεί τώρα... και του στέλνει μνμ ποιανού είναι το άλλο κινητό....Και ο πατήρ παρών και ρωτά...
ρε δεν μου γαμιέστε ! παιδιά κάνετε... "Εμείς μιλάμε ολη μέρα"... ρε δεν μου ξανα... όχι , ευχές δεν δίνω... !!!
θα ρωτήσω το 24άρι, που πάει και τι κάνει? καλώς καμωμένο... έλα.... .και μετά γίνονται κακές πεθερές και φταίνε οι νύφες.

Οποια νύφη, να περάσει να μου φέρει την πεθερά να σου την σιγυρίσω. αει στο διάλο, που θα τηλεφωνήσω 5 φορές να μάθω και τι ώρα κάνει πιπί...

ελα μου... συγκεντρωθείτε... γιατί θα αρχίσω τας μπούφλας.

"¨τι γονείς είστε εσείς"? ρωτώ.. και δεν περιμένω απάντηση. "Εμείς έτσι κάνουμε" μου απαντά η μανα της παρέας... "Βλαμένη είσαι" είναι η απάντηση μου.
Αλλη παιδί δεν έκανε, μόνο η Μαριώ τον Γιάννη. Εχουμε δει κι άλλες μάνες..

Και δυο μέρες αν δεν μιλήσω, μίλαγα.. μπορούν να ζήσουν...

Προ ετών , ο θεός να την συγχωρέσει, είπα σε μια φίλη, που απευθυνόμενη σε 30άρη γιο ρώτησε "που πας τώρα?"... "Να πηδήξει".. και με κοίταξε και μου είπε. "Σταμάτα, μην μιλάς εσύ δεν έχεις παιδιά". "Δεν φταις εσύ, το παιδί σου φταίει που θα σου απαντήσει"....

Κορόιδα παιδιά... Ετσι δεν θα φτιάξετε ποτέ τις ζωές σας... Πάντα θα σας κουμαντάρουν.  Ετσι στράφι πάτε, γιατί σας κολλάνε πάνω τους.... Ψυχαναγκασμός λέγεται αυτό και λουστείτε το !!!

Δόξα τω Θεώ, μια χαρά τα κουμαντάραμε μέχρι τώρα με την αδελφή μου. Γιατί μια μάνα μας μεγάλωσε. Μια μάνα που δεν μας έψαξε ποτέ.. ΜΑ ΠΟΤΕ σου λέω.

γιατί μας έκανε άξιες και μας είχε εμπιστοσύνη! Δεν είμαστε οι μόνες. Σωρεία γνωστών και φίλων.
 Οι υπόλοιποι, άξιοι της μοίρας τους. Τα χαμένα...
 

Πάει κι αυτό !

Τι φτιάνι' η καλή νοικοκυρά? Οφου μυρωδιές !

Αφουουουυ σηκωθει΄κατά τις 10, με την γλύκα στο στόμα, στρώνεται να φτιάσει πατικιούτι ένα μπουρεκάκι!!!Ναι ναι με γαλακτο...

Φουρνίζει.. έρχεται η μητερούλα αργοπορημένη, γιατί "προηγείται η εκκλησία" φωνάζει (σούζα εμείς) κι αφού την καλοπιάσουμε με την άποδέλειπη κρέμα απο το μπούρεκο.... την στρώνουμε στην κουζίνα... αααααααααα, ολα στα ίσα.

Εκείνη ανοίγει την τιβί ευλαβικά και στρώνεται να χαζολογά.. Ναααι μέσα στην κουζίνα, τι θαρρείς. Στη διαπασών τα στρατά και γω να παλεύω με τις σκορδαλιές, τις χωρίς σκόρδο, εδώ σε θέλω και τα μπακαλιαροπουλια... νιανιά!

Ελα μάνα μ' ενα βιντιάκι του χάους με τα στρατά μες' τα πόδια μου. ...Πάτα να δεις και σου λέω.

Οπως βλέπεις, τα στρατά.... και μετά η μητέρα που τρέχει και δεν σώνει.. Κριμα, που γύρισε πλάτη, γιατι ειχαμε κάνει και μαλλί μια χαρά.

Οι πατάτες σε δράση, τα ψάρια αραχτά, μην ανοχλάτε... κι εγώ με την κάμερα στον κόσμο μου...

Πετάγομαι και μέχρι skype, εχω και μια ανοικτή κουβέντα μ' οξωτερικό....θα τις φάω στο τέλος. Ολο τριγυρνάω. δεν μαζεύομαισ την κουζίνα.

 Νταπα ντούπα, της παραδοσιακής κουζινας το γ'δι... και πάμε παλι. Στέκεται πάνω απο το κεφάλι μου, δίνοντας οδηγίες και της τα παρατώ.

σφφφφφφφφφφφτ μποινγκ!

το γλυκόοοοοοοοοοοοο, ωρίεται η μήτηρ. Τα μάτια μου στο ρολόι... "θα χτυπήσει χριστιανή μου, τι φωνάζεις". "Το σιρόπι, παιδί μου", ξαναφωνάζει..

Εχει πάρει το καπετανιλίκι και κατεπάνω.>!!!

Δεν θέλουν πολύ οι μανούλες να ανακατεψούρ.. Την έδιωχνα... και το έπερνα μόνη το θέμα.. Αυτή τη φορά ήμουν σκληρή.. χιιχι!

Το μπουρέκιον σιροπιάζεται πατικιούτι και τρέμει.. Πάει για τραπεζαρία να στρωθεί να κρυώσει. Αυτό πάει να στρωθεί, εγώ πότε θα στρωθώ...

Ατρομήτου με την κάμερα στο χέρι. καλά, παράτα την να τηγανίσεις, τόσα στόματα περιμένουν. Η ώρα τρέχει κι εγώ.... με τα μυαλά δω κι εκεί...

Ετοιμές οι μπουκιές μου κατά τις 12.30. Να βάλει και τα κομμάτια η μάνα να τα επιβλέπει,

Ελααα, εμένα δεν μ' έβγαλα με το φακιόλι.. μες την χαρά.. η καλή νοικοκυρά.. σιγά την νοικοκυρά, αλλά είναι δούλα και κυρά μάνα μου !!!!!

Μία και 20 ήμουν στους θειούς, στρώθηκα ως δυο παρά και 2 σπίτι. Το τραπέζι στρωμένο, η κουζίνα στη θέση της. Γειά σου ρε μάνα τσίφτισσα.

Βαρέθηκα εφέτος... είπαμε με τα μυαλά αλλού ήμουν.

Και έρχεται Πάαασχα και ζήτησαν Λαμπριάαααααατη.... ποιός την χάααααρη μουουου!!!

Εχω μια επείγουσα δουλειά στη βόρεια Μαρτινίκα.. νομίζω θα πάω εκεί...

αει καλημέρα και καλή βιδομάς. Είμαι γραφείο απο τις 7 και βρίσκομαι στον 2ο καφέ κιόλα !!!

τι κάνω?επιτηρώ...

Στο καλό !

Σταματά να γκρινιάζεις και καλό ταξίδι !

συ τι θα κάνεις, είπαμε?

Τι θα κάνεις σήμερα? Γιατί εγώ... ξένοιαστη, έκλεισα ραντεβού για καφέ. Σιγά μην χάσω την βόλτα.. η ξεχασμένη θειά.. βόλτες μου θέλω.

Παίρνω την μανουλίτσα Αννούλα "τι θα πάρω το απόγευμα, εκει που θα πάω?"εννοώντας σ' αυτούς που θα πάω... μην πάω με άδεια χέρια.

"Μπακαλιάρο", ακούω την φωνή της μητέρας, απο το σύρμα...

καγκελώνω για ολίγο και ...

φιτουυυυυυυυυυ και ξανα μανα φιτουυυυυυυυυυυυυυυυ! ρε γμτ.... σήμερα έιναι η ημέρα του Σούπερ μάρκετ... του βακαλάου και την Κυριακή, της τηγανητής...

Τι θέλω? εκπομπή? καλά, τραγούδα... με το φακιόλι.. κι άμα λέμε κάτσε να σου βάλω και φωτό φακιολάτη απο ... πότε τηγανίζαμε ψάρι πάλι.

Ο βακαλάος, μόνος θα γίνει? Η Θεία Χαρικλού, που τον περιμένει, τι ώρα θα τον φάει... η σκορδαλιά, χωρίς σκόρδο, πότε θα γίνει..


φιτουυυυυυυυυυυυυυυυυ και πάλι φιτούυυυυυυυυυυυ. Μα γιατί ξεχνώ ετσι.. Μα γιατί άμα βάλω κάτι στο μυαλό μου.. όμως, εχει μπακαλιάρι..


Αμα δεν σας κάνω εκπομπή εγώ απο την κουζίνα, με το τηγάνι αναμένο να μην με λένε Ζουζουνα...

Και γω τώρα τι θα κανω? Θα πάρω τον μπακαλιάρο... στο χέρι και θα τον πάω για καφε? ελα μου?


"δεν θα βρείς άλλη μέρα"... απολογείται η μήτηρ.... "αύριο εχω βαφή" τολμώ...

Αμαααααααααααν! Η υποδουλωση. "Αντε αγόρασέ τον φερτον σπίτι... ", γιατί ξέρετε εμείς στην Κυψέλη, μένουμε σε μια γειτονιά που δεν έχει σουπερ μάρκετ.... και που να βρει η μητέρα, τέτοιο βακαλάο...ούτε κατάστημα με κατεψυγμένα... ούτε αλφα βήτα γάμα δέλτα, τριγύρω.. οχιιιιι..

είναι παραδοσιακά πράγματα αυτά. Οπως και ο βακαλάος.. της κυριακής.. ρε τι έχω πάθει.
Ναι ναι εμείς απο γιαγιάς και πιο πρίν, ζούμε με πρόγραμμα. Δεν παρεκλείνουμε τις πορείας μας.

Στρατηγός δελαπατρίδης η προμάμμη, η γιαγιά και η νύφη μάνα. Το κληρονόμησα σε όλο του το μεγαλείο...

και δεν ρώτησα αν θα πλακώσει και ο λόχος. Αφαιρέθην... διότι το βλιέπω να μουρχεται...

Τι θέλω? Ραδιόφωνο? θα δούμε...! μέρα που βρήκα... γμ τα μπακαλιάρια μου μέσα.

Κι όποιος ματιάσει να του καεί το πισί !

 Αυτό το ξέχασα. Χα χα χα !!!! 

τέτοια κακιοσύνη.... η δική μου!  ναι ναι ναι !!! τέτοια κι άλλη καμμία.. Φύλαε τα ρούχα σου, νάχεις τα μισά...Εγώ το θέλω όλο!!!!

Δεν πρόλαβα να βάλω χάντρα θαλασσιάααααα (να μην σε ματιάαααζουν τα νησιάαα- ωωωωωωπ με συνεπήρε).
να βάλω μιά λοιπόν... να ξέρουμε τι μας γίνεται...

Είναι να μην πιάσω τις κατάρες... απο αυτές εχω μπόλικες. Απο "γαλλικά" χολαίνει... το Παρθεναγωγείο.

Και πιάνουν. Δοκιμασμένο.... να μην παραδειγματίζω τώρα και θυμηθούμε τα παλιά..>!


Λοιπόν
φτού ξεματιαρία και άντε μου να μην σου ξημερώσει...

(μέσα στην ευγένεια....)
αμ τα ξέρω εγω αυτά. Παρακολουθώ φίλους που δεν σταυρώνουν server.... τώρα μεταξύ μας αυτά?

Γμ τα dll μου, μέσα !~

Μια πτωχή, πλήν τιμία, γραμματεύς ήμην απο το 1981 (γμ τα ανήλικά μου μέσα, δεν θα πάρω και σύνταξης).

Ποιός να μου το έλεγε, οταν απο την γραφομηχανή, περάσαμαν στις ηλεκτρικές και ύστερις στα κομπιού-μομπιού- τέρια, πως θα φθάναμε και στην εποχή του κινητού και λοιπών εξαρτημάτων..ιντερνετικού σεχ. 

το μυαλό δεν χωράει άλλα.... ούτε αυτά που πρέπει..

Μεγαλώωωωωνω σου λέω.

Οντας περιτρυγυρισμένη απο πληροφορικάριους, λόγω δουλειάς, ό,τι θέλω το ζητώ και γίνεται.
Καλά, δεν φθάνω και σε σημείο, να ζητώ οπως η κουράδα η οικονομική διευθύντρια να της αλλάξουν την μελανοταινία στον πρίντερ... έλεος...

Απλά δουλεύω και στο σπίτι με την λογική της δουλειάς για να καταλαβαίνω.

Ελα που μου πέρασε να κάνω ραδιόφωνο!!! Οχι πολύ.. με μέτρο... μια ώρα εβδομαδιαίως...

 Ελα μου, κοπέλα μου, λα λα λα λα λα λα !!! που βαριέται  η κοπελα μου? τι να την κάνω?
οοοοχι, εχει και πείσμα. Μουλαρίσιο....

Και το έφτιαξε...οχι θα μου ξέφευγε... !!!

Εχω κάτι θέματα ντιελελικά, αλλα τα ξεπέρασα εχθές την αργά...

Μα δεν μπορώ να το κρατώ και κρυφό. Δεν είναι και μυστικό.

Πότε θα ξεκινήσω? Μάλλον την Κυριακή στις 12, (σαν τα φαντάσματα της μέρας).

θα σ' πω... την παρασκευή θα ξέρω. Η θα το εχω βαρεθεί, ως να το αποτελειώσω, ή θα το προχωρήσω...

αυτάααααα...

Η Λαίδη κι εγώ !

Εχω οίστρο.
Την λαίδη Godiva την ξέρς? αυτή με τα ξέπλεκα μαλλιά, καβάλα στ' άλογο? εεε, τι ξερ'ς...

Εμείς σπιτ' μας, σοκολατάκι την γνωρισαμε και μετά μάθαμε οποία ήτο.
ε, ναι ο πατέρας, πέταγε και τριγύρναγε απο το 58. κάτι θα μαθαίναμε πιο 'γλήορις.
Δεν ξέρω η συντεχνία μίμης-μανώλης, αν ήξερε. μίμης σίγουρα. εμένα τι μ' ένοιαζε η μυθοπλασία της αγγλίας.... σοκολατάκι την γνώρισα.
κάτι κυράτσες που θέλουν να της μοιάζουν... εχουν και μπλόγια και είναι ειδικές...

τι λέγαμε.. ναι. Αυτό παραπάνω της φαντασίας του ήτο κι αυτουνου που τόκανε...
Εκανε την καλή γιατί ο άνδρας της δεν ήτο...

Εν προκειμένω είπαμε για σοκολατάκια, και αφησαμε τον εαυτό μας, να τινάζει μαλλί και να ανεμίζει καλπάζοντας σε απέραντα λιβάδια, μια ημέρα σαν την σημερινή.

Και νάσου και η Λαίδη, ήρθε στο μυαλό. Οχι έτσι θλιβερή. κάτσε να βρω μιαν άλλη αγερόχου φωτό...

εεε, άσε με, ψάξε και λίγο... εχω κι άλλες δουλειές !!!!


Εμείς σοκολατάκι την ξέρουμε !!!

Γράψε λεύκωμα.

Και σου είπα ρε Μαριλίζ, βαριέμαι πολύ μ' αυτά. Βαριέμαι ... γεννήθηκα να βαριέμαι.

 να απαντήσω. μην ζητάς πολλά όμως... μετά...ε? ναι ούτε λινκ ουτε τίποτα. καλέ, πως το λένε το βαριέμαι. Το ποστ με τα ποιήματα το έκανα τρείς μέρες. Γιατί εχω την ιδέα αλλα΄βαριέμαι....

Αει και ρωτάει η Μαριλίζ, να παίξουμε τα Λευκώματα, που είμαστε μικρές..

Εγώ δεν έγραψα σε λευκωμα, καλή μου, ποτέ. Αντάρτης ήμουν και επαναστάτρια. Αυτά τα.. απαξίωνα...
ήθελες απαντήσεις. πάρε τες. αφού δεν θα βρείς άκρη μαζί μου και το ξέρεις.

1. μια όμορφη καλοκαιρινή στιγμή σου .......


Ολες οι εποχές ειναι όμορφες... τι χειμώνας, τι καλοκαίρι, τι άνοιξη.

2.πιστεύεις στα θαύματα ....

 και βέβαια πιστεύω. Η ζωή όλη είναι ένα θαύμα. Τι, χρειάζεται να εμφανιστεί μπροστά μου ο Λάζαρος, για να πω "θαύμα"?



3, πιστεύεις στον εαυτό σου ...

α, αχα χα !! αμα δεν πίστευα σ' εμένα, τόχασα το παιγνίδι.
Εγώ και πίσω μου ελθείτε.
Υδροχόος Πρωταγωνιστής.
και το ΕΓΩ με κεφαλαία... και καλλιεργημένο...καλέ τι είμαι?   



4, τι χρώμα θα δίνατε στην ευτυχία

Ροζ, πράσινο, κίτρινο, σιέλ, καραμελένιο... Εχει χρώμα η ευτυχία? εγώ δεν είμαι ποιητής


5 .υπάρχει κάποιο αντικείμενο που έχεις κρατήσει απο τα παιδικά σου χρόνια

Τα πάντα. Ζω με όλα μου τα πράγματα απο την ώρα που γεννήθηκα. Και το αρκουδάκι που είχα πρωτογεννημένη....Δεν πέταξα ποτέ τίποτα...  και δεν ήθελα και παιδιά για να μην αποχωριστώ τίποτα.. !

 6, το πιο τρελλο σου όνειρο
Πατώ γερά στη γη. Να πάω στο φεγγάρι δεν θέλω. Να κοιτάξω τ' άστρα, δεν με νοιάζει. Nα ξελογιάσω τον άνδρα της απέναντι, πασέ !



7. ένα αγαπημένο ελληνικό νησι

δεν πάω σε νησιά... είμαι Αθηναία, όνομα και θέση και φύση.
Και σιχαινομαι την εξοχη γενικώς.
Και ταξιδεύω μόνο στο εξωτερικό, σε μεγάλες πρωτεύουσες


8 . στο κήπο ή στις γλάστρες σου ποιο λουλούδι θα φύτευες 

Τίποτα. Αν κάποιος θέλει να ασχοληθεί, οι γλάστρες στην διάθεσή του. Βαριέμαι να τα φροντίζω.



9, τι θα χάριζες σε μια φίλη

φίλες δεν έχω και δεν θέλω.
Αλλά σε μια παλια μου συμμαθήτρια που βγήκαμε εχθές για καφέ, χάρισα ένα ρολόι παράξενο για το χέρι της, διότι της αρέσουν
πες τι θα αγόραζα σε ένα φίλο να συννενοηθούμε !

10, δίαλεξε ένα άρωμα και συνδίασε το με μια εποχή


τι λέμε τώρα? γιασεμί το καλοκαίρι...
 
Τώρα πρέπει να φωνάζω μπλογγερέους για να παίξουν.
σιγά για να με μουρμουράνε..
οποιος θέλει και σιγά μην κάνω ερωτήσεις... παίξτε με τις ίδιες...
 
σας΄τάχω πει χιλιαδες φορές. Ανικανοποίητη.. αδιάφορη. Μόνο αυτό που σκαρφίζομαι μ' αρέσει..

και τώρα τόχω σκαρφιστεί και ασχολούμαι μαζί του, ως το τέλος !

Φτού και βγαίνω !!!

Σούχω τι σούχω..... Κάτι νέο, να ξεφύγουμε απο τα ίδια και τα ίδια !
Ειπα να παίξω με τον Ερμή ... με το κόκκινο βρακί, ποιός θυμάται που το λέγαμε... οχι οχι δεν θα πάω Αμερική.

Φτού και βγαίνω.

Τώρα μη ρωτάς πότε. Κυριακή θάναι. Μεσημέρι ντάλα 12.

θα σου πω.. .μόλις ετοιμαστώ.. να βάλω νέο βρακί, να πάρω νέα μέτρα και να εμφανιστώ  !!

Μέχρι τότε, να περνάς μια βόλτα να μαθαίνεις τα νέα !

Για να σου στείλω ένα δωράκι......

πρέπει να μου στείλεις την διεύθυνσή σου...

Οποιος έγραψε ποιηματάκι, παρακαλώ, να μου στείλει την διεύθυνσή του για να στείλω το δωράκι.

Θέλετε να μου στείλετε την δική σας, θέλετε του παππού σας, θέλετε της θείας Μαρίκας, θέλετε στον φούρναρη, θέλετε στον μπακάλη, εγώ πρέπει να σας στείλω δώρο, που ριματίσατε!

Τέλος πάντων στείλτε μου, μια πόρτα στον τοίχο κολλημένη...

Μερσί και τουρσί και περιμένω και να μην περιμένω πολυ, γρήγορα να τα στείλω ολα μαζι. Ακους Αντιγόνηηηηηηηηηηηηηηη.

Ελα να συνεχίσουμε τη ρίμα !

Ωπα καταπάνω,

Δεν είναι ανάγκη εδώ γιορτή

πάντοτε να υπάρχει

γιορτάζουμε το τίποτα

με  τούρτα και τσαγάκι

παίξε κι εσύ τα ποιήματα

και μην σε νοιάζει τόσο

κι οποιανού δεν αρέσουμε

ας κάνει τον καμπόσο

============================

ριμάρω γω απο τα χθες

λέω τα πάντα με ρίμα

είναι κολλητικό

Ζουμπούλια μου,

τα σχόλια με ρίμα

προχώρα... δεν θα δώσεις εξετάσεις, όπως σούρθει

Στρωθείτε, καλωςήρθατε

εφέρατε μπλοκάκι?

και που ωρέ θα γράψετε

ωραίο ποιηματάκι.

πάρε ένα λοιπόν

Στρώσου αγάπη μου όπου θες

να πιείς να σε δροσίσω

και νάρθουν όλα τα παιδιά

να τα καλοσωρίσω

Το είχα για τ' απόγιομα

μα έφερα καφέδες

να ξεκινήσουμε πρωί
να πάμε στους μπαξέδες !

πάρε καφέ απ τον καλό

με λάθος κουταλάκι

(ολα τα βλέπει ο μάτης μου

και μισοξυπνημένος )

κι έλα να ψωνίσουμε εδώ κανα γλυκάκι

 απο εχθές ακόμη τρως?

τι θάμουν αν δεν είχα εγώ
Βιεννέζικο για σένα
θα ήμουνα, θα ήμουνα
μια παλιοκατσιβέλα !

χωρίς ρίμα!

Ελα πιές κι ένα ποτάκι
απ το κατω το ραφάκι

Πιές πρώτα κάτι ελαφρύ

γιατι ναι μεσημέρι

και ύστερα θα έρθουμε

εις τα κυρίως μέρη

φάε και κάτι τσιμπιερό

ενα ξηρό καρπάκι

να μην σου πέσι και βαρύ

το άλλο το φαγάκι

ενα τσιπσάκι κι αλμυρό

στο στόμα σου να βάλεις

και όσο η ώρα θα περνά

θα θες να ξαποστάζεις

Το πρώτο πιάτο έρχεται

απλό και τιποτένιο

η ώρα όσο προχωρά

σου έχω γιγαντένιο

Λίγο αγγουράκι με τυρί

και λίγο χαβιαράκι

το στομαχάκι να μπορεί

να φάει και ψαράκι

μήπως ν' αλλάξεις τώρα θες

και λίγο καρεκλίτσα

να κάτσεις σ' άλλη μια γωνιά

να πιείς και μια μπυρίτσα

πάρε παιδί μου τα ψάρια απο το μαρτίνι μου, ρε

 γμτ... νομιζα πως τα μαγείρεψα

Σούφτιαξα ένα σολομό

να γλύφεις δαχτυλάκι

με λεμονάκι τρυφερό

να πλύνεις το χεράκι

Χταπόδι σούχω ψήσει εγώ

με όμορφα πλοκάμια !

τι τάχατε εθάρρεις

πως σε ταίζω μπάμια?

σου έχω πιατέλα γιομιστή

με όλα τα καλούδια

πάρε βαρκάκι με πανί

και όμορφα τυρούδια

Σου έχω κι άλλα αλμυρά

να μην με πεις ξεφτύλω

φάε και πιέ όσα κι αν θες

και φίλα την Βασίλω

νηστίσιμα γαρίδια δες

και φάε τεμπαλάκι

με την ιδέα του κιοφτε

ν' αλλάξεις γευσουλάκι

σιγά μην πεθάνω εγώ στην ρίμα... γράψε κι εσύ να σε δώ... ααα, κουράζεται ο ποιητής και είναι μόνο τρίτη. τι θ' απογίνω !

Σούχω γλυκάκι απο τα χθές

μα φάε το λιγάκι

είναι σπιτάκι ζαχαρέ

και τρώμε το πορτάκι

Μην απλώσεις... στόκοψα...Τόχα άχτι να το βάλω. Αλλα θαχει μπαγιατέψει, χώρια την σκόνη!
αλλαααα, τρελλαίνομαι για δαύτα... οχι δεν τα φτιάχνω μόνη μου. Ετοιμα τα παίρνω. Σιγά που θα το κάνω.Γιατί? εγώ είμαι τεμπέλα. Αλλη είναι η χαρά της δημιουργίας για μένα...

Πάρε γλυκό νηστίσιμο

πορτοκαλοπιτάκι

να φας να γλυφεις δάχτυλα

σε τούτο το μπλογγάκι

Πιές ότι θες απ' αλκοόλ

κι ότι τραβά η καρδιά σου

μην μου μεθύσεις όμως πιά,

να γράψεις τα δικά σου

Τι είναι που δεν έφαγες,

τι είναι που δεν ήπιες

ενα στραβουλικο γλυκό

για κάτι τέτοιες νύχτες !

Nύχτωσε? κιόλας? τι μου λες....

μήπως να ξαναστρώσω για καφέ.. να πάει κατω το φαί?

να κάνω και τσαγάκι?

φάε ένα μπισκοτάκι,

έρχεται και το τσαγάκι

Διάλεξα τσάι πλούσιο

σε ινες και τεχίνες

για να χωνέψεις το φαί

......... εεεε, στέρεψα

μπισκοτα αυτά χρωματιστά

με χίλιες δύο γεύσεις

πως νόμιζα πως ήτανε

πολύ πλεγμένες πλέξεις?

(φτού, δεν είναι μπισκότα, πλεκτά είναι)

θες ενα κρύο τι ?

θέλεις ν' αλλάξεις θέση?

πάρε και το φυλτζάνι σου

και την τάρτα και στρώσου αλλού !

κάτσε εδώ στη σέρα

να κάνουμε βεγγέρα

πιέ και τσάι με λεμόνι

να θυμάσαι το τριζόνι

ηρθανε τώρα απλωτά και τρίπατα γλυκάκια

να με ταίζεις ζάχαρη να σε ταίζω μέλί

(με πεθάνατε)

Γλυκό? ε? τούρτα λέω?

σταμάτα την γκρινια

και φάε σοκολάτα

ποτάκι έγχρωμο κι απλό

να πειτε τα παιδάκια

για να τα πείτε όμορφα

τσαχπίνικα, ριμάτα

Σταμάτα κυριε Κατιφέ

νά θέλεις τσιπουράκια

ολα αυτά θα φέρουμε

τριγλικεριαδάκια

ενώ τα δικά μας..

μία πάνω, μία κάτω

φέρε πιάτο γαριδάτο

Και τι κεράσω θάμουνα

άμα δεν είχα τούρτα

κι αυτό για το τέλος !!!
και εις άλλα με υγεία για την άλλη διετία !

Σχόλια ριμάτα

κι όποιος αφήσει το ριμάτο

πακέτο θα πάρει γεμάτο !