"ποιός διάολος στέλνει μέηλ, και τι ώρα είναι", η πρώτη σκέψη.
Δροσιά όλη νύχτα, πάγωσα. Μπροστογυρίζω, σκεπάζομαι και ξανακοιμάμαι.
Κάποτε, αργότερα, το ραδιόφωνο έχει ανοίξει αλλά ποιός το ακούει, και το δεύτερο ξυπνητήρι "πι πι πι" επιμόνως, έρχεται να ταράξει τα ύδατα. "Σήκω, άναψε θερμοσίφωνοννν"... πως να σηκωθείς. Σηκώνεσαι και ξαναπίπτεις. Ενας αλαρφύς ακόμη ως τις. 6.45 που θα χτυπήσει το ξυπνητήρι του κινητού.
Πιάνει το χέρι το κινητό, να δει τα μηνύματα. Despina, μέηλ απο τον Καναδά, ώρα 00.45, είχα κοιμηθει... ήμουν στο πρωτούπνι, δεν το άκουσα...
VAD, ώρα 5.45, σχόλιο στο μπλόγκ. Ο Τζήζες κι η μάνα του !
Α, ωστε αυτός με ξύπνησε απο το γλυκό μου αλαφρύ ύπνο, αχάραγα.
Ρε χριστιανέ μου "μουμπλε, τούμπλε, σούμπλε..." ρε χριστιανέ μου λέω, πιε καφέ, τι κάνεις με τα κοκόρια...
Και δεν σε φτάνει που διαβάζεις - ε, δεν έχουν κάνει γύρα οι πρωϊνες εφημερίδες ακόμη...-
"ντλούπ" σχολιάζεις κιόλας!!!!
Πιέ καφέ, κοίτα γύρω την φύση, αφού το θες το αχάραγο, κάνε παρέα με κανα κοκόρι της συνοικίας... νυχοπάτα, ρε παιδί μου, όμως σπίτια μας. Δεν βλέπεις ο κόσμος κοιμάται. "ντλούπ" εσύ! Λύσε κανα σταυρόλεξο, κάνε καμμιά ακροστοιχίδα, να παίξουμε - μετάαααα, που θα ξυπνήσουμε ναι... τος παν, κάνε κάτι αθόρυβα.
Οοοοοοχι εσύ "ντλούπ", μέσα στ' άγρια χαράματα να ξυπνήσει ο καθε κοιμησμένος.
"Να κλείσεις, το τηλέφωνο σου, κυρά μου" θα μου πεις. "Οτι ώρα θέλω ξυπνώ και σχολιάζω"
"μούμπλες, τούμπλες" θα ξαναπώ εγώ ως απάντηση.
Ακούς εκεί φίλε μου!!! Αχαράγου και αξυπνήτου γωνία, ο δικός σου, να σχολιάζει. Θυμήθηκα αυτό που λέγαμε παλιά "γλυστρίδα έφαγες?".
Κοιτάτε ρεμάλια ! Ρεμάλια λέω.
Απο 3 Αυγούστου, θάμαι 7 ώρες πίσω, στον Καναδά.
Μην αρχίσετε πάλι, ώρες ανάποδες τα μεηλ, μνμ και τηλεφωνήματα, Ζουζουνα που σας τσίμπησε! Κανονίστε.
Μούγκα στην στρουγκα. στο τηλέφωνο ήθελα να πω.
Επιτρέπονται ολα απο τις 4 ώρα Ελλάδος ως να κοιμηθείτε... Νταξ?
Ντάξ, ελπίζω γιατί... τάχα ξαναδεί τα έργα.
