....κι ας είσαι απάτη, λέει το άσμα. Καλέ, γιατί να είσαι απάτη. Τι λεμε τώρα.
Τώρα λέμε πως πεθαίνω για σένα. Σκέτο μόνο του. Λέμε πως θα διανύσω, όσα χιλιόμετρα κι αν χρειασθεί να σε συναντήσω. Λέμε πως θα γίνω χαλί να με πατήσεις και μάλιστα κόκκινο. Λέμε πως θα πιώ και κόκκινο κρασί στην υγειά σου. Λέμε πως θα ηθελα να πέσω στο κρεβάτι μαζί σου, αλλά δεν έχεις αιρκοντίσιον και θα περιμενω τον χειμώνα. Λέμε ότι σε κοιτώ και πεθαίνω για σένα. Λέμε πως θέλω να βρίσκομαι συνέχεια δίπλα σου. Συνέχεια κοντά σου.
Πεθαίνω λέμε. Πεθαίνω. Κι ας πατήσω σε λάσπες να φθάσω ως το σπίτι σου, κι ας μην τρώω το γλυκό που κερνάς. Πεθαίνω όμως να κυκλοφορήσω μαζί σου, να μου γνωρίσεις τους φίλους σου. Να δω που ζεις, πως ζείς και το κυριότερο με ποιούς ζείς.
Πεθαίνω λέμε. Δεν ακούς? Μ' ακούς που σου φωνάζω, πεθαίνω, για τα σημειώματα που μου αφήνεις στο κινητό. Πεθαίνω για τα στίκερς, που μου αφήνεις στο ψυγείο. Πεθαίνω λέμε.
π ε θ α ί ν ω. κατάλαβέ το.
πφ, μεγάλες κουβέντες ! πολύ μεγάλες. Ακου πεθαίνω για σένα. Μωρέ τι μου λες που θα πεθάνω κιόλας. Ποιός είσαι που θα πεθάνω για σένα. Μεγάλα λόγια. Πεθαίνω να πιώ νερό, ναι. Οχι να είναι απο τις χούφτες σου, διότι δεν ξέρω τι νερό θάναι και αν είχες πλύνει τα χέρια πριχού. Ελα, κι άσε με.
Οχι δεν θέλω να μου στελνεις μηνυματα, οχι δεν θέλω να μου τηλεφωνείς. Μια χαρά ζούμε εσύ, εκεί κι εγώ εδώ. Απο μακριά κι αγαπημένοι.
Πεθαίνω.... χα χα χα !!! κουβέντα, για να κάνουμε τον άλλον να ανυψωσει το ηθικό. Ας έχει ανυψωμένο το ανήθικο στην ώρα του και βλέπουμε.
Πτωχοί, πολύ πτωχοί, οι άνθρωποι που το λένε, μην πω με υστεροβουλική πρόθεση. Δεν θα πεθάνω για κανέναν και τίποτα. Δεν θα πεθάνω παρά μόνο οταν έρθει η ώρα.
Κι εσύ εκει μακριά που είσαι... θα ήθελα να σε δω, αλλά όταν φτιάξουν το δρόμο, που περνάνε βόθρους (τι πεζό χριστέ μου), θα μείνω σπίτι σου. Να μην πληρώνω και ξενοδοχείο !
Οχι μάτια μου, δεν θα πεθανω για σένα, σε καμμία περίπτωση, όπως δεν θα πεθάνω και για κανεναν και τίποτα. Μόνο οταν έρθει η ώρα... απο αρρώστια ή ότι άλλο....
Τώρα λέμε πως πεθαίνω για σένα. Σκέτο μόνο του. Λέμε πως θα διανύσω, όσα χιλιόμετρα κι αν χρειασθεί να σε συναντήσω. Λέμε πως θα γίνω χαλί να με πατήσεις και μάλιστα κόκκινο. Λέμε πως θα πιώ και κόκκινο κρασί στην υγειά σου. Λέμε πως θα ηθελα να πέσω στο κρεβάτι μαζί σου, αλλά δεν έχεις αιρκοντίσιον και θα περιμενω τον χειμώνα. Λέμε ότι σε κοιτώ και πεθαίνω για σένα. Λέμε πως θέλω να βρίσκομαι συνέχεια δίπλα σου. Συνέχεια κοντά σου.
Πεθαίνω λέμε. Πεθαίνω. Κι ας πατήσω σε λάσπες να φθάσω ως το σπίτι σου, κι ας μην τρώω το γλυκό που κερνάς. Πεθαίνω όμως να κυκλοφορήσω μαζί σου, να μου γνωρίσεις τους φίλους σου. Να δω που ζεις, πως ζείς και το κυριότερο με ποιούς ζείς.
Πεθαίνω λέμε. Δεν ακούς? Μ' ακούς που σου φωνάζω, πεθαίνω, για τα σημειώματα που μου αφήνεις στο κινητό. Πεθαίνω για τα στίκερς, που μου αφήνεις στο ψυγείο. Πεθαίνω λέμε.
π ε θ α ί ν ω. κατάλαβέ το.
πφ, μεγάλες κουβέντες ! πολύ μεγάλες. Ακου πεθαίνω για σένα. Μωρέ τι μου λες που θα πεθάνω κιόλας. Ποιός είσαι που θα πεθάνω για σένα. Μεγάλα λόγια. Πεθαίνω να πιώ νερό, ναι. Οχι να είναι απο τις χούφτες σου, διότι δεν ξέρω τι νερό θάναι και αν είχες πλύνει τα χέρια πριχού. Ελα, κι άσε με.
Οχι δεν θέλω να μου στελνεις μηνυματα, οχι δεν θέλω να μου τηλεφωνείς. Μια χαρά ζούμε εσύ, εκεί κι εγώ εδώ. Απο μακριά κι αγαπημένοι.
Πεθαίνω.... χα χα χα !!! κουβέντα, για να κάνουμε τον άλλον να ανυψωσει το ηθικό. Ας έχει ανυψωμένο το ανήθικο στην ώρα του και βλέπουμε.
Πτωχοί, πολύ πτωχοί, οι άνθρωποι που το λένε, μην πω με υστεροβουλική πρόθεση. Δεν θα πεθάνω για κανέναν και τίποτα. Δεν θα πεθάνω παρά μόνο οταν έρθει η ώρα.
Κι εσύ εκει μακριά που είσαι... θα ήθελα να σε δω, αλλά όταν φτιάξουν το δρόμο, που περνάνε βόθρους (τι πεζό χριστέ μου), θα μείνω σπίτι σου. Να μην πληρώνω και ξενοδοχείο !
Οχι μάτια μου, δεν θα πεθανω για σένα, σε καμμία περίπτωση, όπως δεν θα πεθάνω και για κανεναν και τίποτα. Μόνο οταν έρθει η ώρα... απο αρρώστια ή ότι άλλο....
