Εχει και όρους !!! Σώθηκες καλή μου τώρα.
Εβαλες τον Υδροχόο σε "υποχρεωτική"....
Ασε που έχω σπάσει το ξεροκέφαλό μου!!
Εχω ρωτήσει γνωστούς και φίλους, δεν βγάζω άκρη μαζί μου.
Ακούω μουσική απο την κοιλιά της μάνας μου, τραγουδώ απο τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου και σιγομουρμουρίζω πάντα κάποιο στίχο, όποια ώρα της ημέρας μου έρθει.
Ξεχνιέμαι και σφυρίζω πότε πότε ακόμη και στο γραφείο !
Ε, τι να κάνουμε είμαι χαρούμενος άνθρωπος. Εχω και μια μαμά που όλη της την ζωή τραγουδά !
Αρχής γενομένης απο το "ήταν ένα μικρό καράβι" ως το "μωρ, βλάχα βλαχοπούλα και τσελιγκοπούλα" άσε τα εποχικά "Ελά βρε Χαραλάμπη να σε παντρέψουμε" και "Λέ, καλέ λέ μό νά κι μυρωδάτο...." λόγω απόκρεω. Μια επιτυχία των Los tres Paraguaios, ή το Marina, marina, Marina, oh , non, non.... ε, βλέπεις τι μου κάνεις?
Την Μ. Εβδομάδα για να μην ρωτήσετε, έχουμε ψαλμούς οικογενειακώς.
Πλούσιο ρεπερτόριο απο ελληνική, ξένη, παιδική, κλασσική ακόμη και "επαναστατικά". Ασε τα δημοτικά. Αρκεί να είναι νησιώτικα γιατί απο Ηπειρωτικα και Θρακιώτικα δεν έχω ακούσματα! Ούτε Ποντιακά. Ε, ας έχω και κάτι ελλείψεις, τι θα κάνω στην σύνταξη.....
Σ' αγαπώ, λέω σ' ο,τι αγαπώ. Σ' ότι και όποιον βρίσκεται κοντά μου. Είναι μια λέξη που την χρησιμοποιώ με μεγάλη συχνότητα. Πολλοί την παρεξηγούν αλλά σκασίλα μου εμένα, ξέρετε.....
Οταν πρόκειται για το έτερο ήμισυ λέω "θέλω". Το σ' αγαπώ, είναι αφηρημένη έννοια για τον σύντροφο. Ενώ το "θέλω" είναι κάτι πιό απτό. Τουλάχιστον έτσι το καταλαβαίνω.
Και δεν έμαθα ποτέ να συνδιάζω τραγούδια με την αγάπη μου. Οτι φέρει ο νούς ! Δεν μ' έμαθε και ποτέ κανείς έτσι. Δεν προσαρμόζω τραγούδια σε έρωτες, δεν κατανοώ στίχους για να "αφιερώσω". Το ότι έχω σπάσει το μυαλό μου να θυμιθώ τι πρωτοχόρεψα, δεν σας το λέω, εννοείται για μένα........
Με τι να πω σ' αγαπώ, Νατασσάκι μου?
Θα πω "θέλω" με το κονσέρτο του Ροσσίνι, "οι δύο γάτες".
Και καλύτερη απόδοση απο αυτην της Montserrat, δεν νομίζω ότι υπάρχει.
Ο "θέλων", εννόησε, περί "αμτσόρας γάτας"!
Το όποιος θέλει συνεχίζει το παιγνίδι, εννοείται κι αυτό !
