Ελάτε να γιορτάσουμε

Ελάτε να γιορτάσουμε
Σαφώς... φορέσαμε και τιάρα !

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010

Μουρμουρίαση !!!

Ετσι το λένε και το καμαρώνω. Και σ' όποιον αρέσω. Γιατί εγώ ξέρω τι είμαι και το αποφάσισα εγώ για μένα. ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΜΑΝΑ και είμαι χαρούμενη.

Δεν μπορώ να μην γκρινιάξω. Δεν είμαι εγώ, αν δεν γκρινιάξω. Ξεκινάς σαν την καλή χαρά να πας στο γραφείο σου (άσχετο πόσες ακομα δουλειές έχεις να κάνεις στο δρόμο) και ξέρεις πως σήμερα αρχίζουν τα σχολεία. Λες, ε, ας μην φύγω με το χάραμα, και συγχιστώ. Ναι. Μάλιστα. Οι αγιασμοί, σώσον ευλόγησον, αρχίζουν αργότερα. Και δως του μανες με παιδιά, λαοθάλασσα, εδώ κι εκεί! Ρε τι τραβάω η γυναίκα! Και οι σχολικές - υστερικές - τροχονόμοι, ξεκινησαν, καιρό είχα να τις δω, τι μεγαιρες! Ας φτιάξω ένα καφέ, τα θυμήθηκα πάλι.

Αλλά το χειρότερο όλων έρχεσαι να το συναντήσεις στην δουλειά. Καλέ, περονόσπορος έπεσε? Ολαι αι μανούλαι, λείπουσι πρωί πρωί, να πάνε στους βλαστούς, το κολίο!. Μη χ@@@
Αμα λέω πως δυο δουλειές δεν γίνονται μαζί, πέφτουν να με φάνε. Ας έκανα παιδιά, να έβλεπα, λένε. Εγώ δεν ήθελα.
Να μην δουλεύετε κυράδες μου. Να καθισετε σπίτι σας, να μεγαλώσετε το παιδάκι-ια σας με ησυχία. Να απολαύσετε την οικογένεια. Οχι κάθε τρεις και λίγο, άδεια και γονική και "θα λείψω έχει πυρετό".
Χέστηκα αν έχει σχολείο ή πυρετό. Εγώ είμαι συνεπής. Καλείστε να είστε. Δεν είστε; σπίτια σας. Δεν ξέρω, δεν με νοιάζει. Μεγαλώστε τα, και ξαναβγείτε στην πιάτσα (αν σας κοτάει, χα χα χα !!!). Τι απολαμβάνουν αυτά τα παιδάκια, όταν γυρίζετε μισότρελλες στις 4-5 και θέλουν διάβασμα? Και πρέπει να κάνετε και δουλειές για τις οποίες γκρινιάζετε και θέλετε να δείτε και ποιός σας απάντησε στο φατσαμπούκι και θέλετε και δεν ξέρω τι άλλο.
Αει κατσε κυρά μου σπίτι να ευχαριστηθείς εσύ και τα παιδάκια σου, και ο συζυγούλης. Κακό δεν είναι. Ο καθ' ένας επιλέγει κάτι. Ενα πράμα τη φορά. Εσείς επιλέγετε σκατά στα μούτρα σας και πρέπει να σας ανέχομαι. Και μου το παίζετε και θύματα, αυτό μ' εξοργίζει.
Τάλεγε η συγχωρεμένη η θεία Δέσποινα, πριν χρονια, την άκουγα και έλεγα πως υπερβάλλει. Οταν κλήθηκα να αναπληρώσω εγκυμοσύνη και όλα τα "θα λείψω" των μανάδων του γραφείου...εεεε, την κατάλαβα !!!!
Και βρίζω, βρίζω τρελλά, δεν κρατιέμαι. Και δεν με νοιάζει. ΕΓΩ ΤΙ ΧΡΩΣΤΑΩ????
και τα λέω πριν τα 30. Ασε οταν έχασα ταξίδι στην Κίνα, γιατί η άλλη γραμματέας, παντρευόταν και θα έλειπε και δεν μπορούσα να φύγω. Προηγείτο άκουσα και δεν σας λέω τι άκουσε αυτη και όλο της το σόϊ.....
Αν υποψιασθώ δε, πως ο νόμος, άφησε παραθύριον τινόν και η μικρή μου κατά 6,5 συναπτά έτη, θα πάρει σύνταξη όπου νάναι με τα ανήλικα, θα πηδηχτώ απο το παράθυρο!
Ολα δικά μου τα θέλω θα μου πεις. Μα δουλεύω εγώ και θέλω άλλα 10 να συνταξιοδοτηθώ και θάμαι 60, και θα πάρει το νιανιά, στα 45 με τα μισά χρόνια εργασίας? Τώρα που γίνανε μεγάλες ανακατατάξεις? Τώρα που υπολόγισε εμάς τους μεγάλους? Πάλι οι μανάδες στη μέση? Οι νεότερες?
Τουλάστιχον (όχι δεν θα κάνω σφεντόνα) δεν θα κοροϊδεύει τον εαυτό της και τους γύρω και δεν θα φορτώνεται κανείς την δουλειά της στο γραφείο. Θα μεγαλώσει παιδιά, γιατί είναι μικρά και την χρειάζονται! Και θα μου πίνει καφέδες δω κι εκεί το πρωί !

** τώρα εδώ που τα λέμε, μια χαρά σύνταξη πήραν και μερικές άλλες, είδα στο ΙΚΑ το πρωί...
λίγα ραντεβού πια και τα αποτελέσματα σε 2 ημέρες. Πρόοδος !!!

"γιατί?"