Νεράντζης ο κιτρινιάρης !

Νεράντζο,νεράντζο, νε-ράντζο φιλημένη .... λα!!! λα λα λα λα λα λα !!!

κάτι λέει το τραγούδι, μήπως θυμάμαι πιά.

Εκείνο που θυμηθηκα, είναι όλη η διαδικασία απόξω του πως γίνεται το γλυκό. Πέρασε ταινία μπροστά απο τα μάτια μου. Διότι είναι χαρακτηριστική, δεν την ξεχνάς . Αλλά πρέπει ν' ανοίξεις κι ένα βοήθημα.
Κατά παρέκληση λοιπόν των ζουζουνοκουζινσμάτων, που παίζουν προγραμματισμένα, σήμέρα έχει γλυκό εδώ.
Τάθελε ο κώλος μου, πως λένε...  ? Αυτό. Ζήτησα απο τον κηπουρό να μου φέρει απο κτήμα και μου έφερε... ίσαμε 8 κιλά! Χα !Αμα τ' αφήσεις χαλάει και τίποτα. Ετσι τα παράτησα έξω τρείς ημέρες, και υπολόγισα να τα φτιάξω το ΣΚού! Ολα το Σκού τα κάνουμε.... Ετσι γλύτωσα ... απο μερικούς νεράντζηδες πήγαν άπατοι στον τενεκέ των σκουπιδιώνε!

Υπολόγισε η μήτηρ, που κοίταγε να πάει μακρυά, και να κόψω στα 5 το καθε φιρούτο και νάμαι με την μαγειρική στο χέρι να μελετώ, πως γίνεται. Καλαααα, ότι τα ξίνουμε, το ξέραμε. οτι τα κάναμε σαν Χαβανέζικο κολιέ ομοίως, οτι τους βγάζουμε της μάνας τους το γάλα... εεε, την πικρίλα με αλλαγές σε σαράντα δώδεκα νερά... κι αυτό το έχουμε εμπαιδώσει παιδιόθεν...

Ξύνε και σκάσε.
Ευτυχώς κάποτε μου πέσανε στα χέρια κάτι τρίφτες του "χεριού" κυριολεκτικά και δεν μου βγαίνει η ψυχή. Είχα πει και στο βαρύ πυροβολικό του ξισίματος, "Μήτσο τον μεγαλοξίστη", να περάσει νωρίς την Κυριακή, αλλά τα κατάφερα μόνη. Είχαν μαλακώσει εν τω μεταξύ... και πολύ καλά έκαναν.

Νεραντζάκι, πικρό, κιτρινιάρικο, το βλιέπ'ς? Διέτου...! Μισοξιστό απο την Βασιλικούλα. Κουλάθηκε το δεξί μ', μούλιασε τ' αριστερό μ! 

Η Αννούλα, που το μόνο που ήθελε ήταν να φύγει απο την κουζίνα, φωτογράφος, διότι δεν την ενδιέφερε να κάνει και τίποτ' άλλο. Να τα λουστώ μόνη μου !!!! χι! Ανοιξε βέβαια τον τόμο και διάβασε, σχολίασε και απλώθηκε καπαπεδάτη !!!!

 Οι φαϊνές ιδέες με "φάγανε'. Μι γλιέπ'ς, που τρίβω?
"Σάββατο κι απόβραδο,
κι η βασω να τρίβει,
στην κουζίνα, μέσα,
σαν τρελλήήήή!!!"
και να τραγουδά. Αμα δεν το ρίξεις μάνα μ' στο τιραγούδι, δεν σώζετ' η κατάσταση! Μόνο έτσι.. Σκάσε τρίβε και τραγούδα...

Χώσε και την μύτη στον τόμο, να διαβάζεις. Τα βασικά. Τα επι μέρους, στην πορεία.

Σηκώνεται η Αννούλα, του καναπέως και φέρνει βελόνα και νήμα. "Να σου περάσω την βελόνα και να τα κάνεις ρολάκια", προτίθεται, μιας και κάναμε τα ματάκια καινούργια προ διετίας.
Αει και την περνά και στέκεται, ίδια το πεθερικό της, να με κοιτά να τα κάνω ρολάκια. Χαβανέζικα κολιέ.
"δέκα, δέκα" διατάσσει. Καλά, μια εικοσάδα εδώ, μια εικοσιπεντάδα στο άλλο και τελος καλό.....

"Είμαι πλύστρα φοβερήηηηηηηηηηη,
σιδερώστρα τρομερήηηηηηηη,
κάάάάνω και γλυκό νεράάάάάντζι,
και εμενα δεν με νοιάζειειιιιιιιιιιιιιιιι....."
τραγουδώ, παραφράζοντας η καλή σου, γιατί ναι πλένω τα σουτιέν στο χέρι, σιδερώνω στην τσάκιση και γλυκάρω , του ρήματος κάνω γλυκό ! Α!

Ελα, συνέχα και σκάσε, περιμένει ο νεράντζης !!

Βάλε τα στο νερό, λοιπόν και βράσε να μαλακώσουν, για 10 λεπτά, λέει ο βιβλίος. Και στην διάρκεια αυτή, αλλαξε 6 φορές νερό.  Να σε διώ τι κατάλαβες, γιατί εγώ δεν κατάλαβα τίποτα. Αρα δεν βράζει, μόλις πάει να πάρει, το κρυώνεις να ξεπικρίσει.

Ρεεεε, πίκρα...!

Αει και πήγα κι έφερα τον κατσαρόλη, 6 φορές, σκάσε και γιόμιζε, σκάσε κι άδειαζε το καυτό να σου πεταχτεί να διείς!.

Κι επέρναγ' ο καιρός, ...εεε, τάχασα. Αμα τελειώσει το πλύνε-βάλε, βάλε τα σε κρύο νερό και άφησε τα επι τριήμερο (του Χριστού τα Πάθη, βοήθειά μας) και άλλαζε νερά, πρωί βράδυ.

Μαλίστα! οτι πείτε ! Πήγε Τρίτη...
Στράγγισε τα χαβανέζικα κολιέ!  βράσε ζουμί, (μίλα στο τηλέφωνο, κάνε αγγινάρες δίπλα), και όταν πάρει βράση γαι 5-7 λεπτά, άσε το να κρυώσει.
Καλά, είπα, θα τα κάνω αύριο. Αμ, δε! αμα διαβάσεις στην συνέχεια, την συνταγή, άλλα λέει. Αμα κρυώσει ρίξε τα και βράσε όρυζα. Οχι, αυτό το κάναμε το Σάββατο... Βράσε για 15 λεπτά...

Πως κρυγιώνει μανα μ' το ζουμί το καυτό? Οξω βεραντιακώς. Σκέπασέ το μην περάσει ο ζεβζεβουλ κιόλας... ελα μπράβο και πάνε για να μιλήσεις στο τηλέφωνο. Εχουμε και άλλα να κάνουμε απο τον Νεράντζη...

Τελείωσε το τηλ. ζαχάρωσε αυτό το πράμα, έρριξα λίγο νερό, αει στο διάλο, αρχισα την μουσική χορωδίαααααα... Βάλε να βάσεις..."εεεε, " η Αννούλα, "κόβε την κλωστή... μάλιστα, λεπτομέρειες πιά, σιγά... κόψε την κλωστή με το καυτό πράμα.....

Αμα βράσεις λέει 15 λεπτά, άφησέ το στην άκρη να περάσουν 24 ώρες και κοιτάς άν έδεσε το σιρόπι και συμπληρώνεις μια βράση με γλυκόζη και λεμόνι.

Τι λες μανα μ' Τι μλκσ είναι αυτές, για τις τεμπέλες ! εμείς εργαζόμεθα, έχουμε άνδρα, ν ασχοληθουμε, φίλους να πιούμε καφέ, δεν θα τελειώσουμε ποτέ με τον Νεράντζη. Επι τόπου και η γλυκόζη και το λεμόνι, κι άμα τ' αρέσει. Εγώ έτσι έχω μαθημένα τα του κουταλιού μου. Και μιά ανηψιά που τα τσακίζει...

και άλλη φωτό με τα αμολυμένα... μια χαρά βράσανε, δέσανε, θα μπούνε σε βάζα. Οχι, θ' ασχολούμαι για πολύ... θα χάσω τον καφέ σήμερα για να κάνω νεράντζια για πολλοστή ημέρα, κυρίω τω Θεώ μου, γιατί πρέπει να ξεπικρίσουν... Χάθηκε να είναι ξέπικρα απο την μάνα τους.

εχω και περγαμόντο στο ψυγείο και δεν ξέρω πως βρέθηκε εκεί... των βαγιώνε... δεν προλαβαίνω.. κι αυτό αν. θα διούμε !

45 κομμάτια έκανα, τι θαρρείτε... ούτε 1 κιλό δεν βγήκαν... οσο λιγώτερα τόσο καλύτερα !