Ελάτε να γιορτάσουμε

Ελάτε να γιορτάσουμε
Σαφώς... φορέσαμε και τιάρα !

Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2009

Η χοντρέλλω


Στο σπίτι μας, δεν χρησιμοποιούμε λέξεις όπως "γέροι", "χοντρός", "κούτσαυλος" ... και δεν μου έρχεται τι άλλο.
Δεν τις χρησιμοποιήσαμε ποτέ, είμαστε ευγενικοί τέλος πάντων. Θα μου πεις τι σ' έπιασε και καβάλησες στην σκούπα πάλι... Μ' έπιασε τ' ότι όπως μεγαλώνω, καταλαβαίνω πως παραείμαι ευγενική με τους αγενείς. Δεν μιλώ, δεν μιλώ, αλλά....
Θα ζητήσω συγνώμη μόνο απο την γιαγιά μου την Βασιλικούλα, Θεός' χωρέστην και θα συνεχίσω. Αντε και απο τις καθηγήτριες που με επαινούσαν.
Ηρθε μια εύσωμη κυρία, λοιπόν, να αναλάβει θέση Διευθυντική (είδατε πως το έθεσα?). Με τουπέ στυλ και αέρα γαμώ και δέρνω... Τόπιασα εγώ απο τον τόνο της στο τηλέφωνο, όταν ακόμη στο πρώτο ραντεβού, είπε "είναι επείγον" ζητώντας τον μεγάλο. Ποιόν ζητάς μωρή "επειγόντως", που τον έχεις δει μια φορά.. Ναι σιγά μην πέρναγε απο εμένα.... Ούτε απο αυτόν δεν πέρασε...
Αυτή είναι αγαμήτου, απάρτου και ανοργάσμου γωνία, με στάμπα και ένδειξη, όπως οι γαλοπούλες. Στύλ "γυναίκα αγάμητη ψάχνει οτιδήποτε...". Αυτό. Κραυγαλέα.
Συστηθήκαμε, είπε ο μεγάλος "πες της τις συνήθειές μας" της είπα αλλά φαίνεται δεν τόπιασε καλά... Εχει έρθει συστημένη..... και νομίζει πως ο πάπας έχει αρχίδια. Στην ηλικία του να μην σας πω τι έχει καλύτερα ο πάπς! (πάπς, έγραψα, δεν είναι λάθος).
Αστειάκια τύπου "κάνε μου καφέ, μωρέ" τηλεφωνικά κιόλας, τρίτη μέρα στο γραφείο, σ' εμένα δεν πιάνουν γενικώς.... Είχα πει πως ζουμε, όφειλε να θυμάται. Ξανάπα τα ίδια.... Τα εμπέδωσε (λέμε τώρα!!).
Εγώ δεν σηκώνω δεύτερη. Για τρίτη δεν συζητώ. Εχω νόμους, κανόνες και τάξη. Αμα σ' αρέσει . Επειδή βρίσκεται στον ίδιο όροφο, δεν θα πει πως έχει υποτακτικούς.
Για να δεις οι άλλοι που ζούν, πως "υπακούνε"... Κάτσε να βάλω μια φωνή του άλλου ηλίθιου, να φτιάξει το καζανάκι, γιατί δεν μου είπε πως εχει χαλάσει και δεν έχω διάθεση να του το φτιάξω...
Η επόμενη ατάκα, ήταν "εγώ δεν ήμουν έτσι", μιλώντας για τα κυβικά της. Ποιός την ρώτησε θα μου πείς!! Κανείς. Προσπαθεί να κάνει σχέσεις. Σιγά και τις κάνει... μαζί μου....
Πρώτη φορά είδα προσωπικό να μην "σέβεται" τους παλαιότερους και μάλιστα την γραμματέα Διευθύνσεως... γιατί τους άλλους, γραμμένους ντίπ. Αλλά εγώ δεν είμαι κοριτσάκι.... Και το ξέρουν όλοι.. και η συστημένη, το ήξερε αλλά νόμιζε...

Γιατί οι τετράγωνες χοντρές και ατσούμπαλες που στην Ulla Poppken, φοράνε νούμερο 64, επιμένουν να λένε πως πήραν 20 κιλά τον τελευταίο καιρό, δεν ξέρω. Δικαιολογούνται στον εαυτό τους ή προσπαθούν να πείσουν εμάς που χανόμαστε δίπλα τους πως θα ξαναγίνουν νούμερο 38. Αμ' δεν θα ξαναγίνεις ούτε 48, όταν κατεβάζεις την μισή βιτρίνα του Κατσέλη για πρωϊνό. Στο μεσημεριανό δεν αναφερόμαστε.... Για μπουφέ, χρειάζεται περίπου τρία πιάτα. Τα μετρήσαμε. Ασε που κοντέψαμε να χάσουμε τα κομμάτια των απόντων απο την πίττα. Ηθελε να τα κρατήσει. Χα, ποιός μου το εγγυόταν!!!
Το ευγενικο μπούκωμα είναι στρογγυλεμένα μάγουλα και εν ριπή οφθαλμού, κατεβαίνουν τα πάντα. Μάτια γουρλωτά και μασούλημα με θόρυβο.
Ακούς το περπάτημα και την βλέπεις απο την γωνία να στρίβει, λες και η νταλίκα έρχεται κατεπάνω σου. Αν προλάβεις γιατί τρέχει κιόλας, ένα βήμα πέρα, δεν θα βλάψει...
Τις πρώτες ημέρες, δύο φορές την εβδομάδα κομμωτήριο. υστερα.. μαζεμένο άλουστο και απεριποίητο...
Το σούπερ ντούπερ ντύσιμο, αποτελείται απο κοντά σακάκια που εβαζάρουν στη μέση ακριβώς. Οτι η μέση είναι περίπου ενάμιση μέτρο και η περιφέρεια κάπου 2, δεν το βλέπουμε. Το κοντό σακάκι, έχει πεισθεί πως κόβει, καθώς επίσης και οι σούρες, στην περιφέρεια, της φούστας τουλίπας!!! Φαρδιά περίεργα ριχτάρια απο πάνω το παίζουν μπλούζες με ασύμετρα τελειώματα... Χρώματα όπως περτικαλί, κόκκινο, και μωβ, κάνουν το θηρίο, θηριότερο...
Τελείωμα στο γοβάκι με τακουνάκι, στο οποίο δεν περνάμε και ένα λαστιχάκι...αντιλαλεί στα πλακάκια. "Αντιλαλούνε ταααα βουνάαααα"... κάτι είχε ο στοιχουργός στο μυαλό του...
Συν η απότομη συμπεριφορά και το άγριο βλέμμα της αντρογυναίκας, απο την μια, σε συνδιασμό με το αγαμήτου απο την άλλη.. Ρε πούστη μου, τι είναι τούτο!!!
ΑΑΑΑΑ, είναι και χρυσοχέρα. Την δεύτερη ημέρα, έφερε κέικ. Επρεπε να φάμε. Ρε δεν τρώω, όχι θα φας, το έκανα εγώ... so? ποιά είναι αυτή. Είχε πάρει φόρα. Είπα "εδώ έχει ζάχαρο, δεν κάνει να τρώει γλυκά τούτο τον καιρό", δεν κατάλαβε τίποτα. Πήγε και του είπε "έφερα κορμό σοκολάτας". Oσο ευγενικός και αν είσαι, κάπου θα στραβώσεις. Στράβωσε ο χριστιανός και κρατά τις αποστάσεις που απο την αρχή είχε, αλλά αυτή ορμούσε κατεπάνω..
Ενας στούμπος που βρώμαγε κάτι απροσδιόριστο, στρώθηκε στο ψυγείο, ως που το πήρε να το αποτελειώσει μιας και δεν βρήκε supporters. Ο κορμος. Θα το πήγαινε στο ανηψάκι της.
Αν υποψιασθώ δε πως το πράμα έχει ήδη στραβώσει, θα μας πάρει καιρό να το αποφασίσουμε, αλλά θα ζήσουμε σκηνές απείρου κάλλους,
Εχει αρχίσει και μ' αρέσει το θέμα. Ζω για την στιγμή που θα της πούμε αντίο... Το υπολογίζω ως τα Χριστούγεννα.... Μετά θα πάω ταξίδι....! Αν τραβήξει, θα έχουμε άλλα κάλη. Το υπόσχομαι στον εαυτό μου. Μέχρι τότε θα το απολαμβάνω, θα την λέω "χοντρέλω" και θα σας γράφω τα νέα.
Δεν σας είπα τι επαγγέλεται.... ναι, σ' εσάς μιλάω που πληρώνετε λεπτά σους ψυχολόγους.. Τώρα αυτή για άλλη θέση ήρθε, να οργανώσει... Καλά...
Ενα δίστιχο που λέει
Χοντρέλλω , βαρέλω,
γεμάτη κρασί
ελάτε να πιούμε
όλοι μαζί
το ξέρετε????? και το παρακάτω....?
Ογκλάν Ογκλάν Ογλάν
σταμάτησ' ένα τράμ
και βγαίνει μια χοντρή
και σπάει η μηχανή
έλα δω κυρά χοντρή
πλήρωσε την μηχανή.......
και δεν θυμάμαι τι άλλο λέει, γιατί είναι κατοχικό και δεν ήμουν τότε.....