Αλλα βλέπω στις γονεϊκές σχέσεις. Πράγματα που δεν βλέπει ίσως κανείς άλλος, ή τουλάχιστον πολύ λίγοι. Μια κίνηση, μια λέξη, μια φωτό, χίλιες εκφράσεις. Παρακολουθώ όσο μπορώ και το αντέχουν τα νεύρα μου, γονείς και παιδιά. Αλλού φωνάζω δυνατά "Γμ τον Ηρώδη μου, που είναι" να με ακούσουν οι αναιδείς γονείς, που μ' ενοχλεί το βλαστάρι τους, μπάς και το μαζέψουν.
Διαβάζω όμως και με παίρνουν τα ζουμιά, συχνά πυκνά, Οπως αυτή τη φορά στου κυρίου Spy, που παρακολουθώ μέσα απο τα μάτια του την κόρη του που μεγαλώνει. Εδώ έχω κολλήσει. Τόσο στις περιγραφές του όσο και στο μπλόγκ της κόρης του! !!!! Ισως η "διαφορετική" ματιά του πατέρα, είναι πιο ξεκάθαρη απο της μάνας. Τος παν, αυτό μ' αρέσει, αυτό σας στέλνω να διαβάσετε.
κι επειδή(ς) του έταξα δυο φιλιά και ψάχνει που να τα μαζέψει, ορίστε κύριε Κατάσκοπέ μου, δικά σου, αμφιτερομαγούλως !!!
* Ξεκαθαρίζω.
το θέμα μας είναι η κόρη του spy, τα σχόλια για το αν ήθελα/θέλω ή όχι παιδιά, περιττεύουν απο όλους. Δεν μ' αφορά η γνώμη κανενός, περί του ατόμου μου. Το μπλόγκ δικό μου είναι ότι θέλω καταθέτω.
