Η φάβα και η θεία Λένα, μου ζήτησαν να "βγάλω στη φόρα τα αγαπημένα μου αντικείμενα". Μάααααλιστα. Ποιά απο όλα? Α, θα μας πάρει πολλές αναρτήσεις και μου έδωσαν και ιδέες για μελλοντική εργασία.... Ορίστε μας, λοιπόν μερικά απο τα αγαπημένα μου, στην τσάντα μέσα.
Αρχίζω την ξενάγηση, με την φορά του ρολογιού απο το κινητό μου. Οχι ότι το αγαπώ, αλλά παίζω παιγνίδια και ξεχνιέμαι.
Το μικρό πορτοφολάκι για τα ψηλά, Luis παρακαλώ, το πήρα απο τα "ηνωμένα καταστήματα" το καλοκαίρι και με βόλεψε πάρα πολύ. Εννοώ, απο την παραλία απο τον μαύρο κύριο με την κελεμπία..... περιέχει όλα τα ψιλά μου και σημειώσεις.
Επάνω ακουμπά το consiler, γιατί χωρίς αυτό πιά... δεν.
Δίπλα ξαπλωμένο το "γλύψ gloss" λαμπερό λαμπερό για ώρα ανάγκης και αυτό. Το άλλο γλύψ για το κρύο και την ζέστη μην σκάσει το χειλάκι μου και δίπλα τα ζούδια μου, στα κλειδιά. Ενας πασχαλίτσος, η πολική με το γαλάζιο κασκολάκι και ο τιγράκος ο Φεφούλης.
Στα πόδια του, ο σουγιάς, απαραίτητος πολυσουγιάς και μη εξαιρετέος. Απο 18 ετών δεν κυκλοφορώ χωρίς αυτούς.
Μπρός απιθωμένη μία καρτούλα με πιάνο και μερικές "γλυκές" λεξούλες, απο εκείνες που όταν σου τις λένε "λιώνεις".
Η καραμελίτσα, απαραίτητη με τις διάφορες αδελφούλες της μέσα στην τσάντα μου για ώρες ανάγκης. Δίπλα το πιο παλιό απο όλα. Κουτάκι απο σπίρτα πλακέ. Μου το έδωσε το 1982 ο Γιάννης και κόλλησε εκεί μαζί μου κι εγώ μαζί του.
Δίπλα ένα ροζουλί χαρτάκι απο ζάχαρη, απο καφέ με ...... Ο πρώτος καφές, η πρώτη ζάχαρη.... ξέρετε.
Η ριγέ μου λιμίτσα για τις ατυχίες στο δρόμο.
Το ροζ στυλουδάκι μου, τελευταίο απόκτημα που μυρίζει φραουλίτσα.
Το ροζ στυλουδάκι μου, τελευταίο απόκτημα που μυρίζει φραουλίτσα.
Ορίστε. Μάθατε μερικά απο τα αγαπημένα κουβαλήματα της τσαντός μου! Χα! Τώρα σας επιτρέπω όποιος δεν έχει πάρει πρόσκληση να .... εκτεθεί για την συνέχεια. Ναι, ναι, τι με κοιτάτε. Blogo-παιγνίδι ειναι.
Μπροόοοος αδειάστε τις τσέπες σας, ανοίξτε τα συρτάρια σας, δείξτε μας τα αγαπημένα σας αντικείμενα.
