Αφιερωμένο στα ζώα !!!!!

Πότε δεν θα πειράξω τα ζώα τα καημένα...
μη τάχα σαν κι εμένα, κι εκείνα δεν πονούν.


Το θέλει κάργιες μου, το πισινούλης σας το ποστ.... αφιερωμένο εξαιρετικά λοιπόν στις κατινομαρίες που μαζεύονται εδώ απο την αχτίδα μας, επειδή σχολιάσα,  εκεί πως δεν καταλαβαίνω γιατί τέτοια σύγκριση γμτ τους ανθρώπους και τα ζώα.

Τι με νοιάζει ο σκύλος και η γάτα. Ανθρωποι που δεν έχουν να πουν τίποτα με κανέναν έχουν ένα σκύλο που τους κοιτά στα μάτια.
Ε, όχι τα παιδιά στα ορφανοτροφεία, δεν άκουσα να τα επισκέπτεστε. Ταίζετε γάτες. Ας ανεβάσει κάποιος ένα ποστ τέτοιο. Αλλά και αν υπάρχει ένας, είναι τόσο σεμνός που δεν το κάνει...

Χέστηκα μωρέ τι θα πει ο καθ' ένας, αλλά δεν ακούνε και την γνώμη του άλλου και την σχολιάζουν κιόλας αρνητικά, λες και είσαι μύασμα... πως γράφεται δαύτο.

Δεν μπορεί δηλαδή κανείς να μην θέλει σκύλο και γάτα στο σπίτι. Πρέπει να θέλεις και να μην έχεις άλλη άποψη. Τέλος.

οι πτωχοί τω πνεύματι, δεν αντιλαμβάνονται... δυστυχώς

Ελάτε τώρα να ανοίξετε πόλεμο εδώ να δείτε τι θα πάθετε...

Ξεμάτιασέ με!!!

Εχασα τον Μίμη, έχασα και το καλό ξεμάτιασμα. Ναι βέβαια.
Ο καλύτερος της τέως διοικήσεως πρωτευούσης.
Βρήκα τα γαρύφαλλα, αλλά εχασα τον σπόνσορα.
Πονοκέφαλο, ζαλάδες, πόνο στον κάλο? Ο Μίμης. Φτου ξεματιαρία... και πάνε όλα.
Περδίκι και δεν θέλω αμφιβολίες!

Ενα βαζάκι τεράστιο του καφέ γαρύφαλα, τι να τα κάνω δικέ μου, που μου τα άφησες. Εκανε κομπάνιες για παν ενδεχόμενο. Εμείς, οι φίλοι μας, οι γνωστοί μας, Πασίγνωστος ο Μίμης. Τόπερνε και κατά καημού και ανησυχούσε και τρείς ξεματιαρίες!!! Οποια ώρα. Το κατάστημα διανυκτέρευε!

Τώρα? Τώρα που το βλέπεις το μάτι κι έρχεται καταπάνω σου, και το ξέρεις ότι η βλαχάρα σε ματιάζει, τι κάνεις? Τον σταυρό σου να σου τύχει το ελάχιστο!
Ποιό ελάχιστο μάνα μου, κοροϊδευόμαστε. Α, ρε Ντορέ, σε θεωρουσα υπερβολική.... Μόλις σε έβλεπε με το τάπερ στο χέρι, έτρεχε στην κουζίνα τάχα μου να πιάσει την πάρλα για τα κιλά που έχασες.
Γιατί έχασες. Πως τάχασες. Εχει λυσάξει. Εχασα 15 κιλά όλα μαζί, και με είδε ξαφνικά κι έπαθε κολούμπρα.

Εχει λυσάξει που δεν κάνω δίαιτα, "κάτι έχεις".. ο δόκτωρ. Δεν κοιτά τα χάλια της... μην το ανοίξω...

εχει λυσάξει γιατί έχω χαμηλή πίεση "να το ψάξεις' ο διπλωματούχος. "Να πας στο γιατρό"... "στο γιατρό πήγα και είμαι καλύτερα απο σένα" της απάντησα, μεσα σε νεύρα... "Η τάδε (συνάδελφος) είχε το ίδιο" - γνωμάτευση Δρ...

"Δεν είμαι άρρωστη, χριστιανή μου, νευρικά ειναι όλα"....
"Να ηρεμήσεις, σε απασχολεί κάτι?"  "ΟΧΙ" και να με απασχολούσε εσένα θα τόλεγα...
Ρε αει στο διάλο. Μια χαρά είμαι, τι θέλει τώρα..... Λυσάει η βλαχάρα, η οποία σημειωτέον θα κρατήσει άλλα δυο χρόνια το ίδιο αυτοκίνητο leasing... την έπεισε... καλά της έκανε. Λύσαξε μ' εμενα που "δεν συμφέρεις, δεν έχεις κάνει χιλιόμετρα, μην το αλλάξεις" "Ξεχνάς πως δεν έχω χωριό να κάνω χιλιόμετρα και επι πλέον, εγώ πληρώνω, εγώ αποφασίζω", την κάρφωσα...

μάτι καραμπινάτο. Δεν πρόλαβα να φθάσω σπίτι έχασα το δαχτυλίδι μου.
Τόξερα, ότι κάτι θα συμβεί και δεν έχω Μίμη!
Και τόχω και γρουσουζιά να χάσω κόσμημα. Κάποιος θα μου πεθάνει! Το λέω παντου άνευ παρεξήγησης να γνωριζετε...

Το τι κατάρες της έριξα, δεν λέγεται, μέσα στο θυμό μου.... τι να περάσει νταλίκα στον εθνικό απο πάνω της, τι να μην της κάτσει γκόμενος, τι να την απολύσουν για κατάχρηση.. τι δεν είπα...

δαχτυλίδι δεν έχω !
κανείς για ξεμάτιασμα?

*άσε τις κατάρες σ' όποιον το βρήκε..... εκεί να δεις τι άκουσε...