Ελάτε να γιορτάσουμε

Ελάτε να γιορτάσουμε
Σαφώς... φορέσαμε και τιάρα !

Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010

Τι σ' κάνω μάνα 'μ?






Απο την εποχή της νιότης, που διάβαζα Αρλεκιν και Νορα, έχουν περάσει δεκαετίες συναπτές. Ανακάλυψα τα Νορα, όχι στο σχολείο αλλά αρκετά μετά, το 81, στην βιβλιοθήκη του καραβιου, όπου τρείς μήνες τι άλλο πια να διαβάσω εκτός απο την Ταβέρνα και τους Αθλιους, πέρασα και καμμια 100η Νόρα.

Το τι θεληματικά πηγούνια, το τι τετράγωνοι ώμοι, το τι γκριζοπράσινα (είχαν πέραση.. τοτε), μάτια, που σπίθιζαν, το τι λεπτές αέρινες φιγούρες, με μακριά καστανοξανθα μαλλιά, τι λεπτεπίλεπτες υπάρξεις, τι αγκαλιές που έκλειναν στο δασύτριχο στήθος την ηρωίδα, επιτέλους, να αναφωνίσουμε όοοοολοι μαζί, τι κρόταφοι, τι ζυγωματικά, τι χέρια, τι πόδια, φιλια με γεύσεις φρούτων και λιακάδας, τι, τι, να πρωτοθυμηθώ. Αντε και καμιά φλογισμένη σάρκα, πότε πότε.

Με τα χρόνια ως τα 25-27, δεν νομίζω παραπάνω, είχα καταφέρει να διαβάσω όλα τα Νόρα, που κυκλοφορούσαν και είχα χάσει. Με τα Αρλεκιν (ξεχνιέμαι) δεν είχα προκοπή. Τα άλλα ήταν στο φόρτε τους. Οταν θέλαμε να πούμε για μια ιστορία λίγο παραπάνω πιπεράτη, λέγαμε το νούμερο του βίπερ και συνεννοούμαστε. Οπότε μια ολόκληρη παρέα, ένα απόγευμα ολάκερο, μπορούσε να απαγγέλει νούμερα. "112", έλεγε η μία και πέφτανε σ' ονειροπόληση οι άλλες. "145", ξανάλεγε μετά απο νιρβάνα άλλη, κι άντε πάλι απο την αρχή... έτσι πέρναγαν οι ώρες, εκείνα τα χρόνια. Εντρυφόντας στις αμερικανιές χρόνια αργότερα, διάβασα διάφορες συγγραφείς. Τόμοι ολάκεροι με ιστορίες, για να μην φεύγει η γλώσσα και να εμπλουτίζεται με φράσεις. Δύσκολα τα νοήματα, καταλαβαίνετε. Οι τετράγωνοι ώμοι σκέπαζαν, με την σκιά τους, νεραϊδένιες υπάρξεις και υποθέσεις απο το παρελθόν, έρχονταν να ταράξουν ευτυχισμένοι γάμοι. Τέτοια πράγματα. Οι Αμερικάνες έχουν κι ένα στυλ, που γράφουν.


Εκείνη που είναι αξεπέραστη, όμως είναι η αγγλίδα γιαγιά της Νταϊάνας, να μουρχόταν και τ' όνομα, που διάβαζα όταν ήθελα ένα λούστρο στο Αγγλικό μου. Αυτήν την διάβασαμε και σε μετάφραση στα Νορα.

Νόρα, παιδί μου ήταν το βίπερ. "Βίπερ Νόρα" και "Βίπερ Αρλεκιν". " Μ' ένα Αρλεκιν, ξεχνιέμαι" ήταν η διαφήμηση. Εκείνο που δεν είδα πουθενα μα πουθενά τόσα χρόνια, τόσα που διάβασα σε δυο γλώσσες και τρεις διαλέκτους, ήταν οι τσόντες.
Παίρνω ένα μαζί μου, όοοοχι απο τα παλιά, αυτά είναι ευλαβικά στο μπαούλο φυλαγμένα. Ενα καινούργιο Αρλεκιν, που κυκλοφορεί κάθε 2 μήνες, προς ενημέρωσή σας και πριν κοιμηθώ άνοιγα 4-5 σελίδες. Ααααα, τι ωραία, που ήταν ... τι περιγραφές, άρχισα να ξαναθυμάμαι τα νειάτα μου. Ως που.... ως που... φτάσαμε στην πολυπόθητη σκηνή. Ε, δια καφαλοκλειδώματος, θα την έριχνε, δεν γινόταν. Αν ήθελα να δω γιου πορν, ήξερα που θα το βρώ. Εδώ, είχε τέτοια φραστική εμπάθεια, που νόμιζες πως γίνονταν δίπλα σου όλα. Κοιτάω ξανά, μπας και κάνω λάθος.... τι διάλο διάβαζα? ενα εποχής. Ε, γμτ, τι τσόντα ήταν αυτή. Τι του έπιανε και τι της άφηνε. Τι του κουνούσε και τι της δονούσε. Πως την τραβούσε πάνω στο δασύτρυχο (αυτό δεν άλλαζει με τίποτα φαίνεται), το πως διάβαζε το κορμί του με... α, αααααα! Τι εντάσεις ξυπνούσαν οι σάρκες κάτω απο τα χέρια του. Με τι επιδεξιότητα, καταγινόταν να της βγάλει την πουκαμίσα (μα κυρά μου που πας με την πουκαμίσα, κι εσύ). Που δεν ανεβοκατέβηκαν τα χέρια της, που δεν βυθίστηκαν τα δόντια, τι ήλιοι που έκαιγαν (μωρέ που τους είδαμε μεσάνυχτα?)..
Οι σκηνές εξελίσσονταν σε σκληρό πορνό, σε περιγραφή. Ρε που τάχαμε ξαναδεί εμείς αυτά. Εμείς διαβάσαμε και διαβάσαμε. Τέτοια αίσχη... α, πα, πα, η ηθικολόγου Παρθεναγωγού, ξύπνησε μέσα μου. Εκλεισα το βιβλίο και δεν έμαθα και τι απόγινε. Τι θα γινόταν θα μου πεις. Την παντρεύτηκε, ως συνήθως, ναι ρε σεις, έκλεψα!!! Ε, όχι quelle decadence, αν ήθελα τσόντα θ' άνοιγα τον πισί, όχι το Αρλεκιν για να ξεχαστώ. Μ" αυτό δεν ξεχνιέσαι μάνα μου. Μ' αυτό κάνεις τ ακατανόμαστα, επι τόπου.
Σε κανένα, μα σε κανένα απο αυτά, ποτέ δεν είχαμε διαβάσει τσόντα. Κάτι πιπεράτα και αυτά πολύ μας ήταν. Αν καμμια μεγαλύτερη θυμάται κανένα νούμερο να το πει τώρα βρε σεις!!!! χα χα χα !!!!


Κι όποια θέλει να διαβάσει να μορφωθεί να της το κάνω δώρο ! Οχι δεν το διάβασα Αγγλιστί. Ελληνιστί το διάβασα. Την γλώσσα την εξασκούσα απο το πρωι ως το βράδυ και τούμπαλιν, δεν μου έλειπε. Ελληνικότατα, σε μετάφραση και πλούτισα το λεξιλόγιό μου!