Καλές Γιορτές !

Δελτίο τύπου!

Εχεις υπο την υποψία σου, τι γίνεται αυτές τις ημέρες. Μας πρήζουν με τα μπαζάρια. Τάπαμε τα συμφωνήσαμε. Δεν θα μου πει κανείς που θα δώσω τι και τα μπαζάρια, δεν ειναι του τύπου μου.

Κάποτε κυρία, εκανε μπαζάρ, σπίτι της, πούλαγε για να βγάλει!!!!

Μου μετέφερε συνάδελφος, ότι πρόκειται οι υπάλληλοι να μαζέψουν χρήματα για να τα δώσουν στο ΠΙΚΠΑ.....ειπώθηκε.... ας έρθουν να μου το πουν εμενα.

και πήρα την ανάποδη.

Δεν αντελήφθην ποιος και γιατί αποφασίζει που θα δώσω και αν και τι.

Μόλις μάθω, καυγαδίσω και φουντώσω θα σας κρατήσω ανήμερους, μην χάσετε το έργο.

Αλλο, η χοντρή του υπογείου, το βόιδι, εγραψε σε κοινωνικό μέσο, αγγλιστί, που δεν σκαμπάζει μία, κάποιος της τα έγραψε, την εργασία που κάνει στο γραφείο.
Και της το κατεβάσαμε.. διότι μαλακίες έγραφε... μην γινόμαστε και ρεζίλι.....

* δενήθελα να σε κάνω να ξεράσεις, πρώι πρωί αλλά... να καταλάβεις ήθελα
Τώρα ο επόμενος διευθυντής της, θέλει φροντιστήριο να καταταλαβαίνει πότε τον παίζει και πότε του λέει αλήθεια. η πουτάνα, ξέρουμε πως λέει ψέμματα.
ααα, δεν σας είπα... την εμαθα να πλένει την λεκάνη της τουαλέτας με το σκουπάκι...... βέεεεεβαια... Εκανε παράπονα η καθαρίστρια, πως οι γυναικείες ντουαλέτες στο -1 ειναι βρώμικες. Και τις κλειδώσαμε και τις ανοίγω το πρωι. και τώρα ειναι καθαρές.... αλλά εγώ την είχα τσεκάρει την πουτάνα λέω. μα δεν της αξίζει και τίποτα. Θα μου πεις γιατί βρίζεις τις αξιότιμες κυρίες.. Μα δεν ειναι κυρίες πιά. κυρία ήταν η Γαβριέλλα, η Φανή και λοιπές της παλιάς εποχής.

Αυταααα για σήμερα... ερχεται και η συνέχεια.....

υποψιάζομαι πως η άλλη μέτοχος, αποφάσισε για μας. οταν μας έκοβε τον μισθό ήταν καλά... και το φερέφωνό της, η μικρή κόρη, εκτελεί εντολές... αν δω ποιός υπάλληλος θα δώσει λεπτά και δεν θα κανει φασαρία. γιατί την φασαρία θα την κάνω εγώ.....

ελα πιά.....

Tου Αγίου Νεκταρίου, σήμερα και σκέπτομαι, ποιός θαβγαζε το παιδί του Νεκτάριο. Δεν ειναι σίκ, δεν ειναι της τάξεώς μας !
Τάπαμε τα συμφωνήσαμε. Κάναμε παρέα με σίκ ονόματα. Ενα Βαγγέλης, που μας ξέφυγε, του εχουμε υποκοριστικό το βαπτιστικό. Ακου Βαγγέλης. Σκύλος είναι? Ευάγγελος, να ακούγεται όλο.

Τος παν, γενικώς, μια ντεκαντάνς, κυκλοφορεί. Ναι ειμαι απόλυτη. Ναι δεν κάνω παρέα όποιον κι όποιον. Εχω κρίση και ξέρω με ποιον μιλώ.

Εδώ μέσα δεν έπεσα έξω, κι όπου έπεσα.. γιατί άνθρωποι είμαστε, απομακρύνθηκε παραυτα. Ξους.

Δεν έχω κανέναν κοινό, παρά μόνο με τους παιδικούς μου φίλους. Στην πορεία, βρέθηκαν άνθρωποι, με κοινά και κάναμε παρέα. Φτάνει ως εδώ.

Το κάθε βλαχάκι η κάθε βλάχα, που δεν ξέρει που ειναι η οδός Τρικούπη, δεν με αφορά. Ούτε μ' ενδιαφέρει.

Ο κάθε ένας που εχει μπλόγκ να με επιμορφώσει, να το κάνει για τον εαυτό του.
Διαβάζω εφημερίδα οχι ιντερνετ, και ξέρω πολύ καλά τι γίνεται στον κόσμο. Δεν θα με μάθει κανείς τίποτα.

Διαβάζω μπλόγκ, να περνά η ώρα. Διαβάζω να περνώ καλά... Το τι και το πως, δεν με αφορά. Ενημερώνομαι καλυτερα απο τον καθένα. Οποτε θέλω.

πάω να φάω μια σπακανόπιτα γιατί πολλοί μαζεύτηκαν.....τριγύρω...

Τα παππούτσια σου μέσα.

Ενα κεράκι για τον παππού Μιχάλη.

και χρόνια πολλά του θείου Σταμάτη και του Μίκη.
Τα λοιπά κάτι ψιλά... δεν με αγγίζουν, δεν με αφορούν.

Να είμαστε καλά, να μην περάσει ο Γαβρίλης ή ο Μιχάλης και πάρει ψυχές. Διότι τον μύθο, ιστορία, δοξασία....πως να στο πω το ξέρεις? Λένε πως αν απο βραδύς της γιορτής του, βγάλεις τα παππούτσια έξω.. γιατί ματια μου, στα χωριά εξω τα αφήνανε... και φοράγανε πατίκια, ο περιπλανώμενος, θα σε πάρει μες το χρόνο..

Πως την είχαν δει έτσι οι αγράμματοι? δεν γνωρίζω. Δεν είχαμε τέτοια σπίτι μας. Κάποτε, το έμαθα μεγάλοι, απο χωριάτες. ε, κάτι μαθαίνεις κι απο αυτούς!

Χρόνια πολλά θείε Σταμάτη. Χρόνια πολλά Μίκη να σας χαιρόμαστε !

οτι θέλω λέω.

Tο διαβάσατε? το Μνημόνιο λέω το διαβάσατε? Ναι ναι, αυτό το..... μακρύτερο... για το οποίο απεργείτε? εεε? είμαι σίγουρη πως δεν το διαβάσατε? ναι ναι σίγουρα, εχετε υπογραμμίσει και τα καίρια σημεία...

Αφού δεν αναφέρεται σε εμάς τους Ιδιωτικούς υπαλλήλους Αφού ολη η μελέτη, βρίσκεται στο θέμα του Δημοσίου... Αφού.

Γιατί ρε φιλε, θα γίνω αλληλέγγυα προς τους Δημοσίους Υπαλλήλους?
Μήπως και? απεργείς μήπως και? μήπως και πάθεις τα ίδια.....
Αμα θα σούρθει να απεργήσεις.
Τώρα τι με κόφτει εμενα, αν κόβουν επιδόματα Δημοσίου? Τι με νοιάζει?
Γιατί να φάω δακρυγόνο για τα μουλάρια. Γιατί μόνο αυτό εχω να πω για τους Δημόσιους Υπαλλήλους. Τρομάρα τους.
Που ως το 80 φεύγα 90 κάτι.. ήταν έξω όλοι και κάνανε βολτες, πίνανε καφέδες, μασάγανε με 10 κουτάλες.
Και μετααααα.... μεταααααααααααα...
μετα θα μου βάλει φορολογία? Πολίτης Ευρωπαϊκής χώρας ειμαι, όσο πληρώνουν οι άλλοι, θα το πληρώσω κι εγώ... ναι.
ναίξις και ξερός, που χτίσανε ολη την άνω ραχούλα, τα γουρούνια (άλλαξε η ράτσα.. αλλαγή δημόσιας υπηρεσίας) με λεπτά, δικά μου.

Αντέτε μου στο διάλο και δεν ειδα κρίση εγώ ως τώρα. Μονο κάτι καλάμια ΝΑ...
Λοιπόν... να σας κόψει.
Και οι άλλοι, οπως μια χώρα που σέβεται τον εαυτό της, να πάρετε σύνταξη στα  67. Δηλαδή στον Καναδά, που την δίνουν και μετά ως τα 80 και, δουλεύουν εθελοντικά, για να την συμπληρώσουν, ειναι καλά?

Ελληνάρες, το να μην έχω να φάω, το κουμαντάρω. Με ψωμί κι αλάτι θα την βγάλω. Θα δουλέψω στη γη. Την Ιταλική, την Τούρκικη.. σε κάποια.
Αλλά το να θέλετε να παίρνετε επιδόματα και περισσότερα απο εμενα δεν σας το χαρίζω.

δικό μου ειναι ότι θέλω γράφω. αλλά οι συνάδελφοι που απεργούν (άλλα γουρούνια, δεν θα το διαβάσουν...)

Πάρε τα τσάκρα σου, παραπέρα...!

Τα εχω αντιγράψει, κλόπυ-πάστες (σοκολατίνες, άμα θες), απο άρθρο του περιοδικού Βίτα... η ζωη... ναι... διάβασε τα βασικά τώρα να γελάσουμε μετά.
Τσάκρα στα σανσκριτικά, στην περίπτωση που σου διαφεύγει, σημαίνει τροχός. αν σου διαφεύγει τίποτα άλλο, να εξηγηθείτε παρακάτω.

Τι είναι τα τσάκρα

Σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη, το σύστημα των τσάκρα αποτελείται από 7 αόρατα ενεργειακά κέντρα που τοποθετούνται νοητά κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης, μέσω των οποίων ρέει η ζωτική ενέργεια («πράνα»), επιδρώντας στο φυσικό, στο νοητικό και στο πνευματικό επίπεδο της ύπαρξής μας. Όταν τα τσάκρα είναι «ανοιχτά», η ενέργεια κυλάει ανεμπόδιστα από τη βάση της σπονδυλικής στήλης μέχρι την κορυφή του κεφαλιού. Όταν όμως κάποιο τσάκρα μπλοκαριστεί -πράγμα που σημαίνει ότι είτε υπερλειτουργεί είτε υπολειτουργεί-, η ενέργεια παύει να κυλάει ομαλά, με άμεση επίπτωση στην υγεία όσο και στη ζωή μας γενικότερα. H υπερβολική ροή ενέργειας, π.χ. στο τρίτο τσάκρα (βρίσκεται στο ηλιακό πλέγμα και σχετίζεται με τη θέληση, τον έλεγχο και τη δύναμη) οδηγεί σε επιθετική συμπεριφορά, υπερβολικό αίσθημα ανταγωνισμού και ισχυρογνωμοσύνη, ενώ η μειωμένη ροή μπορεί να εκδηλωθεί με παθητικότητα απέναντι στη ζωή.

Πώς μας επηρεάζουν τα τσάκρα

Eκτός από την επίδραση που έχουν τα τσάκρα στην ιδιοσυγκρασία μας, η σωστή κατανομή της ενέργειας σε αυτά ωφελεί ιδιαίτερα και την υγεία μας, καθώς κάθε τσάκρα φαίνεται ότι συνδέεται με συγκεκριμένα όργανα του σώματός μας. Πολλοί οπαδοί της θεωρίας των τσάκρα στο δυτικό κόσμο υποστηρίζουν μάλιστα ότι το σύστημα αυτό σχετίζεται με τη λειτουργία του ενδοκρινικού συστήματος. Kάθε τσάκρα αντιπροσωπεύει διαφορετικές πτυχές της ζωής μας και η νοητή τοποθέτησή τους στο σώμα αντικατοπτρίζει, θα λέγαμε, τα διάφορα εξελικτικά στάδια της ανθρώπινης φύσης μας. Έτσι, τα κατώτερα τσάκρα συνδέονται με βασικές λειτουργίες, όπως η επιβίωση, η τεκνοποίηση και η δύναμη, ενώ τα ανώτερα με έννοιες όπως η αγάπη, η δημιουργία και η διορατικότητα. Tο πρώτο τσάκρα, στη βάση της σπονδυλικής στήλης, σχετίζεται με τις βασικές μας ανάγκες για τροφή, προφύλαξη και ασφάλεια, το δεύτερο με τη σεξουαλική ενέργεια και την αναπαραγωγή, το τρίτο ελέγχει τη δύναμη και την επιβολή, το τέταρτο, που είναι το τσάκρα της καρδιάς και βρίσκεται στο κέντρο του συστήματος των τσάκρα, συνδέεται με την αγάπη, τη συμπόνια και την καλοσύνη, το πέμπτο επηρεάζει την ικανότητά μας για επικοινωνία και έκφραση, το έκτο σχετίζεται με τη διαίσθηση και, τέλος, το έβδομο, με την πνευματική ανάταση και φώτιση.


 Αμα τώρα μπήκες στο νόημα, ασε να σου πω τι μαλακίες ειναι αυτά....
τα οποία γράφει κάθε κατίνα στο μπλόγκ της με την επισήμανση, "απαγορεύεται η αντιγραφή".. μη τυχόν και πάρεις την πνευματική της εργασία. ετσι τα έκλεψα απο αλλού.

Μεις τα μάθαμε στην νεότητα, τα χαβαλεδιάσαμε και τα προσπεράσαμε. Τώρα που ο κόσμος, εχει ανησυχίες... ήρθε η ώρα να τα μάθει ο λαουτζίκος.

Ετσι κάνει διαλογισμό η οικονομική, μη χέσω. Και απο το πρωί σήμερα, αφού εχθές είχε ζαλίσει άλλους, εχει άποψη. "αφού σ' ευχαριστεί να το κάνεις", "ο χώρος, εχει μια ενταση" (ο χώρος, έχει ησυχία απάντησα, αφού απο το πρωι, μύγα δεν πετεί).... και άλλες μαλακίες, μιας κι ανακάλυψε την Αμερική. Της είπαν και λέει.. και τώρα ανάθεμα...τα τσάκρα μου.

Για να κάνεις διαλογισμό, πρέπει νάσαι κάποιος. Νάχεις μια παιδεία, ενα κάτι. Νάσαι απο Ασία μεριά...
Αϊντε Κατινάρες, αφήστε τις μαγειρικές και στροφή στα τσάκρα, γμ το Παρθεναγωγείο μου, μέσα.

 

Γμ τα ελληνικά μου ! τους !

Που έχουν μαθει ελληνικά, μπορείς να μου πεις? κι η πρώτη ερώτηση ειναι "εχουν μάθει ελληνικά" ? Διότι ετσι όπως έχουμε γίνει...

Διαβάζω σε σχόλιο σε ραδιοφωνικό σταθμό... Οχι ιντερνετικο... μην αρπαζούστε.
"ο... περδεύεται και λέει...." και ξανά "περδευτεί να πει".....

Και αναρωτιέμαι. Τι στο διάλο, ελληνικά ειναι αυτά. Αλλο το μπερδεύομαι και περδεύομαι δεν υπάρχει. Ούτε αν είσαι ευγενικός... χι χι χι

Αν είναι Αλβανά, πάει στο καλο. Εμ, είδες έτσι που γίναμ' όλοι?
Είναι κουφά τα Αλβανά, δεν μπορούν να ακούσουν... και δεν γράφουν σωστά.

αμααα! πήγα εγώ να μιλήσω τη γλώσσα τους? οχι! και δεν πρόκω (αυτό τι ειναι και γιατί το έγραψα, δεν ξέρω, πιθανόν ειναι ενα "πρόκειται" που στράβωσε, γιατί μιλάνε γύρω). Φτάνουν, οσα εμαθα.

Αριστούχοι !!!!! με την σημαία. Οχι αγάπη μου. να τους λείπει. Δεν θα μάθουν ελληνικά ποτέ. Δεν είναι έλληνες... στο διάλο.... (ναι να τους το πείτε, να μου κανουν μήνυση).

Υπάρχουν και τα δικά μας ζαβά, μην θαρρείς. Ούτε αυτά θα μάθουν, επειδή δεν θέλουν.... η επειδή εχουν ακούσει απο τους αγράμματους γονείς κάτι και δεν δίνουν σημασία.

Μην πω για τους εκπαιδευτικούς, απο επαρχία με ιδιωματισμούς και γμ τα ελληνικά σας.

Ναι ξεπεζεψα και αράζω ως την επόμενη ανάρτηση !

Παραμιλητό

Για την ψευτοκουλτουρα, εχεις υπο την υποψίαν σου?
Λέω εγώ τώρα. Για ολους αυτούς τους νεοέλληνες που ανακάλυψαν την Αμερική, αιφνης.
και όχι την Αμερική. Την κουλτουρα να φύγουμε.

Δεν ειναι πολιτισμός, να βλέπεις κινηματογράφο και να ακούς μουσική, χωρίς παιδεία. Δεν ανεβαίνει το επίπεδο, αν δεις το τελευταίο εργο στο Παλλάς.
Το θέμα ειναι τι μπορείς να καταλάβεις απο δαύτα. Με τι παιδεία θα τα κατανοήσεις.

Εγώ χαίρομαι αυτούς που δεν βλέπουν, παρά αυτού ςπου βλέπουν, που τρώνε που ανακαλύπτουν τον κόσμο ξαφνικά γιατί ειναι μόδα.

Αυτή η μόδα, την έφαγε την δόλια την Ελλαδίτσα. Αυτή η μόδα, που πρέπει να την ακολουθούμε κατά πόδας.
Γιατί? γιατι πρέπει να πούμε δω κι εκεί πως ξέρουμε απο φαί, μουσική και δεν ξέρω τι άλλο. να ανέβει το επίπεδό μας στα μάτια των αδαών.

Γιατί εφθασε ο νεοέλληνας, να αγοράζει κουπόνια για να πάει να φάει, φθηνότερα, αρκεί που θα πάει.
Αμα δεν έχω χρήματα, να μην φάω στο κρεατομεζεδερί.... να κάτσω σπίτι.

Τι λες? μπα? εντάξει, οκ, είμαι μακριά απο αυτά και δόξα τω Θεώ, είχα παιδεία και άλλα απο το σπίτι. Εζησα πολυ καλα και αν τώρα, τα πράγματα δυσκόλεψαν για όλους, είμαι "χορτάτη"....Το δυσκόλεψαν, δεν το είδα το καλοκαίρι στις διακοπές, αλλά τος παν.

Δεν μπορώ, όμως,  να βλέπω αηδίες τριγύρω. "είμαι στο τάδε φαγητερί" χτυπιέται φατσαμπουκίτσα, μήπως δεν το δει κανείς. και σκοτιστήκαμε που είσαι. Ανεβαίνει το επίπεδό σου, αν είσαι κάπου και το δηλώσεις?μμμμ!
Πολλοί μαζευτήκαμε... δυστυχώς, δω πέρα. Καλά καθόμαστε παλιά. Τώρα... τα θέατρα είναι των 20 θέσεων και παιζουν το ίδιο έργο 10 χρόνια.... να πας.
αρνούμαι πεισματικά να πατήσω σε μέρη όπως Γκάζι και παρακάτω... πως το λένε... οχι, αγάπη μου. Στην Ιερά οδό, οι ιερόδουλες, κάνουν πιάτσα, εγώ ούτε το αυτοκίνητό μου, δεν αφήνω να πατήσει εκεί.

Εμενα θα μου πεις για τον Κεραμεικό? για τον χώρο γύρω απο την Τεχνόπολη? ααα, όχι μερσί.
Οταν προτάνοιξε το Ολυμπιακό στάδιο, παρκάραμε μέσα. Φαντάσου πόσοι είμαστε. Τώρα που πρέπει να περπατήσω απο το τραίνο να πας εσύ.

Γι αυτό σου λέω. Γίναμε πολλοί. Ανακάλυψαν οι βλάχοι την Αμερική.

ωχου πιά.

Λόγια να λέγονται.
Ως γραμματέας διευθύνσεως,  ολη η αλληλογραφία των εταιριών που εργάστηκα, πέρναγε απο τα χέρια μου, για να μοιραστεί αρμοδίως, ύστερα.

Διαβάζω απο το 81 (ναι ευχηθείτε καμμια "καλή σύνταξη"), το Δελτίο Εργατικής Νομοθεσίας, έτσι ακαδημαϊκά. Ενημερώνομαι και μου αρέσει.

Την Εργατική νομοθεσία, την παίζω στα δάχτυλα. Εντάξει, δεν είμαι δικηγόρος εργατολόγος, αλλά γνωρίζω (πάρε το καλάμι σου, εδώ παρκάρω εγώ), να ενημερώσω τον κάθε κλάδο, τι άλλαξε.
Τα λοιπά είναι για τους ειδικούς.

Ο ωχαδερφισμός του Ελληνος, γνωστός τοις πάσοι, δεν τον αφήνει να κάνει αυτό που πρέπει.
Νόμος του κράτους, λέει πως θα πληρωθούν, οχι, Προεδρικό διάταγμα, λέει πως θα πληρωθούν οι ζημιές, απο τους βανδαλισμούς, του Φεβρουαρίου, στα μαγαζιά, στο κέντρο της Αθήνας. Που γιατί να σε πληρώσει, θα ρωτήσω εγώ... το κράτος..
Θα μου πεις αργά το θυμήθηκαν. Ναι ο νόμος, έχει άλλη διαδικασία με περισσότερο χρόνο, το προεδρικό διάταγμα εκδίδεται πιο γρήγορα.
Λοιπόν θα αρχίσουν τώρα, το πως δεν και το πως γιατί και αργησε και δινει λίγα και μου ξου του. τα γνωστά.
Κάνε μαλάκα ελληνα τις αιτήσεις σου, συμπλήρωσε ότι πρέπει και πάρε όσα σου δίνουν να καλυψεις τις τρύπες. Οσες και όποιες.
Και να λες και πάλι καλά που σου δίνουν. Οποτε. Οσα. Εχεις πάρει απο την ασφαλιστική σου κιόλας...ε? ή μήπως όχι.

Δεν είμαστε άνθρωποι. δεν είμαστε. Εντάξει, την ώρα που βλέπεις μια βιτρίνα σου χιλιάδων ευρώ κατεστραμμένη, σε πιάνει... και δεν έχεις χρήματα να την βάλεις. Οι υποχρεώσεις τρέχουν, δουλειά δεν υπάρχει.
Μα αν είχες προνοήσει για σιδεριά κλειστή, δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Αρα ποιός σου φταίει, που θα σε πληρώσει το κράτος κι απο πάνω. Απο ποιά κονδύλια, δεν θα ρωτήσω.... γιατί θα συγχιστώ.

Το 1981, στο Βέλγιο, χαζευα, πως δεν υπήρχαν βιτρίνες γιάλινες. Απο πάνω ηταν αδιάφανες σιδεριές. Ρολά πως το λέτε σεις εδώ. Και μου έκανε εντύπωση.

Ηρθε η ώρα... κι εδώ στο κέντρο.... κι επειδή ζω μέσα και ξέρω απο μέσα πως απο το 73 και μετά... ολο και κανα δακρυγόνο προσπαθούσε να σώσει την κατάσταση... αυτοί που εχουν μαγαζιά δεν το έβλεπαν?
Το ίδιο και με τις ασφαλίσεις. Δεν έχει άκρη το πράγμα ούτε μέση. Κανείς δεν καταλαβαίνει, ή τουλάχιστον πολλοί λίγοι τι είναι η ασφάλεια και μέχρι που βοηθάει.

ας πορευτούν λοιπόν, όπως καταλαβαίνουν.
 

Αει σιχτίρ πρωτομηνιάτικα.

Eχεις ΙΚΑ? γιατι εγω εχω και πολύ το χαίρομαι...Δωρεάν εξετάσεις, να μην εχω ανάγκη, εντάξει 12 ευρώ πλήρωσα προ καιρού. Γιατί? για να μου πει ο ιατρός (ψιλλουται) ότι ειμαι σαν παιδάκι. Φιτού  !
Ενα πρωινόοοο, η παναγιάαααα μου, θαρθει να με βρειιιιιιι στην ακρο  εεεεεε, στο ΙΚΑ. Είχα ραντεβού σημερα, πρωτομηνιάτικο, που να μην τους ξημερώσει.
Σ' εσάς καλό μήνα και ολα καλά. Ανεβαίνω με τον γιατρό και μπουρου μπούρου, χασκογελάμε. Κάθομαι με το σταυρόλεξό μου γιατί ειναι πρωί.

Στην άκρη ενας κύριος, και απέναντι δύο κυρίες. Γιαγιαδοκατάσταση. Αυτό που το λες χωριάτα, κυρία δεν το λες.

Ερχεται ο γιατρός, μου σκάει ενα χαμόγελο και μπαίνει μέσα. Σηκώνεται ο κύριος και πάει στην πόρτα. Τον κοιτώ. Μου χαμογελά. "Να μου γράψει κάτι".
"ΕΧΩ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ, ΕΧΩ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ". Με κοιτά και κάθεται. Μουρμουρά. "ΕΧΩ ΡΑΝΤΕΒΟΥ" συνεχίζω εγώ.

Σηκώνεται η μία εκ των δύο και στήνεται στην πόρτα. Ανεβάζω το ντεσιμεπλάκι. "ΚΑΘΙΣΤΕ ΚΑΤΩ, ΕΧΩ ΡΑΝΤΕΒΟΥ". Με κοιτά. Ηδη εχει ακούσει τι εχω πει στον άλλον. Κοιτώ αγρια και σηκώνομαι. "ΚΑΘΙΣΤΕ ΚΑΤΩ".... ουρλιάζω.
Κάθεται τι να κάνει και με κοιτά λέγοντας.... διάφορα. "ΕΧΩ ΡΑΝΤΕΒΟΥ" ξεφωνίζω εγώ και τρέμω εν τω μεταξύ. Ρίχνω ενα διάλο και παρεξηγιέται το γριέντζω. "Σε λυπάμαι κακομοίρα" τολμά.

εεεε ποιός είδε τη Βασίλω και δεν τη φοβήθηκε.... "ΝΑ ΛΥΠΗΘΕΙΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ, ΣΤΟ ΔΙΑΛΟ, ΣΤΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΚΟΛΟΓΕΡΟΙ"..... αρπαξα... αλλά το τελευταίο το είπα σιγά.....  και δεν το άκουσε. Οπότε, θυμάται την καταγωγή της και λέει κάτι στα Αλβανικά προφανώς.... "ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΆ ΣΟΥ" της απαντώ, και συνεχίζω ακάθεκτη "ΚΟΛΑΛΒΑΝΟΙ, ΗΡΘΑΤΕ ΔΩ, ΞΟΥΤ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΣΑΣ, ΒΡΩΜΙΑΡΗΔΕΣ".... μουγκα στη στρούγα. ηρθαν οι γιατροί να δουν τι συμβαίνει.

Είπα τι συμβαίνει λοιπόν, ήρθε και μια άλλη και την άφησα απόξω, κλεινοντας της την πόρτα στα μούτρα... Ο δεύτερος κύριος που είχε ραντεβού, με κοίταξε με απόγνωση την ώρα που βγήκα. Τον εσπρωξα ελαφρά να μπεί, βάζοντας πλάτη στους άλλους και έκλεισα την πόρτα.

"ΣΤΗΝ ΣΕΙΡΆ ΣΑΣ, ΒΡΩΜΟΓΕΡΟΙ"... αμόλυσα και έφυγα... Τι άκουσα δεν ξέρω.. κατέβαζα διαόλους μέχρι κάτω.

"Μην συγχίζεσαι, λέει ο γιατρός..."οχι να μου πάρουν την σειρά"... απαντώ.. και αμα δεν φωνάξεις σειρά δεν βρίσκεις.

Που στο διάλο πάνε οι βρωμογεροι πρωί πρωί. Γιατί οι δικοί μας πανε με σειρά.... Ολοι οσους ξέρω. Και δεν είναι βρωμόγεροι με την παντόφλα και Αλβανοί.

είμαι εγώ που δεν λέω την λέξη γέρος. Αλλά για το ΙΚΑ και για αυτούς οχι το αξίζουν, να κάτσω ως το μεσημέρι να κρατώ σειρά στους άλλους άξιζε.

Ναι ναι ειμαι ρατσίστρια... και στο κάτω κάτω, δίκιο είχα... που να το βρείς αμα δεν φωνάξεις. Στην Ελλάδα είσαι...

Μετά πήρε τηλέφωνο μια φίλη να ειδωθούμε, χύθηκε κι ο καφές, λεπτά έρχονται... μίλησα και στο τηλέφωνο.. εντάξει. Καλό μας μήνα.

ΕΓΩ

Δεν μου γμτ, η κοινωνική δικτύωση... στο διάλο... μεσημεριάτικο φτιάχτηκα... αλλάααααα απάντησα. Με το γάντι. Ξωπέταξα ότι δεν μου αρέσει.

ερχεται η εταιρία να βάλει προφίλ και να μαζέψει εργαζομένους και λοιπά να μην ζαλιζόμαστε. στο κοινωνικό δίκτυο... οχι η εταιρία ακριβώς, μην σου τα πρήζω.
Και δεν γουστάρω ρε φίλε, να έχω σχέση με τους πτωχους, πλήν τιμίους συναδέλφους. Ούτε καλημέρα δεν έχουμε. Το ποιά ειμαι θα βλέπουν? Και το πόσα χαρτιά έχω? Αει στο διάλο.... αει να μην σε στείλω. Οχι εσένα παιδί μου...
ααααααααααα, θα πάρω σβούρες... και μια χαρά ειμαι με το νέο μαλλί, η χοντρή το είδε και δεν σχολίασε.... αλλά το μάτι της βγήκε. ασχετο.

παρακάτ' "εχεις υποχρέωση να εισαι εκει" είπε μια μικρή...

Υποχρέωση εχω να κάνω κονέκτ, όποιον θέλω ΕΓΩ.
το δικό μου ΕΓΩ είναι πάνω και πέρα απο όλα.

Δεν μ' ενδιαφέρουν οι γνωριμίες. Εχω τις δικές μου. 

Το βρήκαμε τώρα. Δεν γκρουπάρομαι αγάπη μου. Είμαι ανεξάρτητη. Και τους πέταξα έξω που λες τώρα και ησυχάσαμε........!
και κράτησα όσους θέλω απο τους συναδέλφους, ως φίλους.

Δεν πολυκατάλαβες ε? ναι!!! Ειναι νέα μοντέλα αυτά, με τα οποια δεν συμφωνών. ΕΓΩ.

ουφ, κουράστηκα και δεν έχω φάει γιατί ειμαι συγχισμένη. Μην μου κάτσει ο φασίολος.

*πήρα φόρα, μα δεν μπορώ τις μαλακίες !

Eίμαι μία άλλη.

Σου λέω, είμαι μια άλλη. Εφτιαξα κόκκινο, οπως παλιά (εντάξει λίγο παραπάνω), το μαλλί και είμαι μια άλλη. Ανέβηκα 10 σκάλες αισιοδοξίας, κατέβηκα 10 χρόνια και είμαι περήφανη σαν παγώνι.
Καλέ, μ' αρέσω, πως το λένε.... α, παπα!
Εκανα μια αλλαγή απο το "ξανθιά βαμμένη, δυο φορές βλαμένη" και μου παει.
Και μου αρέσει.

Το τι άκουσα δεν λέγεται. Ολα θετικά σχόλια. Η κακίστρω, η ζηλιάρα, την κακία της θα πεί, πες δεν ακούσαμε. Η άλλη η μεγαλοκοπέλα, άλλη μια βλακεία.

Εγώ, ξέρεις κάτι? εχω καθρέπτη τα μάτια των ανδρών.  Πάντα το λέω.
Οταν κοιτάζουν, ξέρω τι τους αρέσει και τι όχι.

Ενας ήθελε να ξανασυστηθούμε το πρωί. Αντε πάλι απο την αρχή. Καλό θα του κάνει !

Ενα Εγώ, βγάζω σήμερα, πολύ ευχαριστημένο. Και χαίρομαι !

Δεν μπορώ που δεν μπορώ την μιζέρια...μην το συζητήσουμε.

Τώρα, ξέρω, σε τρώει η περιέργεια να δεις φωτό. Κάτι θα κάνουμε για σένα.... αλλά πιο μετά, όχι τελειως ψωνάρα... σσσους. είπα.

Φτουουουου!

Φορώ αυτόν κι άλλους 17 για να με φυλάνε ! Σήμερα. Απο το κακό μάτι.
τι ειναι? Ο βούδας σε πολλές μορφές. Ενας κολιές, πως το λέτε.

και τριγυρνάω... και βλέπω το μπλόγκ μου σε πολλά μπλογρ ρολλς. Και σκέπτομαι. Περιμένουν να το ανοίξω. Και στέλνω μεηλ. να με βγάλουν. Και δεν απαντούν. και μένω εκεί.

Και νευριάζω. Στο διάλο, έτσι μούρχεται να μετακινηθώ αλλού. Αλλού σου λέω. Ναι ναι. θα σε πάρω μαζί. τι θαρρείς. Αλλά γιατί να φύγω απο το σπίτι μου? Επειδή οπου αγαμητη και τρελλή, παραφυλάνε? βρε τι παθαμαν.

Καλά θα το σκεφθώ και θα σου πω.

Αρλούμπαι !

Που θα πάτε για Χριστούγεννα?
Στο Παρίσι, εσείς?
Σπίτι μας !
Αχ, τι κρίμα, χάνετε....
Χάνουμε? ε, όχι δα!
Χάνετε χάνετε, ειναι πάρα πολύ ωραία στο Παρίσι.

ρε μια μανία... το έχω ζήσει πάρα πολλές φορές το σκηνικό αυτό. Μα καλοκαίρι, μα Πάσχα, μα Χριστούγεννα.... και βαρέθηκα.

Οταν κάποτε ξεκίνησα να πάω Καναδά τα Χριστουγεννα, δεν το πίστεψαν.
Το γιατί δεν καταλαβαίνω.
Γιατί ζήλεψαν. Λέμε, ξεκούνα... μυαλό.
Εκείνες είχαν πάει ως το πτωχό, πλην λαμπρό Παρίσι, σε εκθέσεις εσωρούχων.
Μόνο. και στην Αγγλία σε κάποιο μέρος, στο σπίτι μιας φοιτήτριας, 5 νοματέοι. οχι ευχαριστώ πολύ. δεν θα πάρω. α, στο Καρντιφ... είχαν δει την Αγγλία όλη.

Πως η αφεντιά μου θα πήγαινε Τορόντο? και το είπαν κατάμουτρα στην μανα μου, πως δεν το πίστεψαν. Πως δεν ήμουν Τορόντο.  Στο διάλο κόσμος.
και μετά μου λες, γιατι γίνομαι κακιά.

και στην Βιέννη. Γιατί να πηγαίνω? και δύο φορές τον χρόνο ! π' ανάθεμα με!!
Γι αυτά και γι αυτά. Και χαίρομαι που δεν μπορούν να πάνε πουθενά πιά. Είπαμε.... μια του κλέπτη, δυό του κλέπτη....και η κακιά του ώρα.

Κακίες.. ναι ναι... οι κακίες που λέγονταν πίσω απο την πλάτη μου? ήταν καλές? ήμουν η καλη οσο δεν αντιδρούσα.
εεεεε,


σας είπα το άλλο? Εναν χάνω, δύο βρίσκω. Ναι ναι! και συμβαίνει συχνά, τον τελευταίο καιρό. Ερχονται να μου αναπληρώσουν τα κενά.
Τι λέω? άσε ξέρω, κρατώ ημερολόγιο !

Mπρέϊκ ...

Coffee break, λέμε. Κι όταν λέμε να καταλαβαίνεις. και να μην ενοχλάς.
Διότι τι καλυτερο απο αυτό, σ' αυτη τη ζωη?
σσσσσ
μην με ταράζεις....
σσσσσσσσσσσσσ  καφεδιάζω μετα διαλλείματος.

chiky wings.....

Παλαιότερα, ερχονταν κατασκήνωση στην γιαγιά, μέχρι που η γιαγιά, είπε 'δεν μπορώ τόση ανακατωσούρα" και όλο και κάποιος βρισκόταν για μπειμπι σίττινγκ.

Το Σάββατο ήταν η σειρά μου. Δήλωσα πως δεν είχα τίποτα (άρπα την να μάθεις) και στρώθηκα επι του καναπέος. "Σε λίγο θα πάνε μέσα στο κρεβάτι μου να δούνε τα δικά τους" μου δήλωσε η μαμά τους πριν φύγει. "Δεν εχω λόγο, να καθίσουμε όλοι εδώ", απάντησα και καλά να πάθω.

"εχει μόνο αγγλικά, και δεν προλαβαίνω να διαβάσω τους υποτιτλους" μουρμουρισε το Μαριαννικό και απάντησα "ελα να σου διαβάζω". Εγώ, το είπα αυτό? μμμ....

Απλωμένος ο Νικολάους, επι του ενός καναπέος, και οι δυό μας επι του άλλου, διάβαζα μηχανικά, χάνοντας το έργο. Αυτοί οι δυο είχαν την καλύτερη τους.

Σε κάποιο διάλλειμα, παραπονέθηκε ο νέος, ότι κάθομαι με την μαρινάννα. "Αντε να καθίσουμε μαζί τώρα" είπα και μετακινήθηκα καναπέ.
Ο ένας στην άκρη δεξιά στο κοκκαλο. η άλλη ήρθε και στρώθηκε στα αριστερά πάνω μου. ολοι μαζί ενα !

Μετάφραζα εγώ. Σχολίαζαν αυτά. Και καποια στιγμή ακούω το επικό, ενώ επαιζε με τα μπράτσα μου και του είπα..."άσε, κρέμασαν και δεν ξέρω πως να τα συμμαζέψω".... "ειναι η ηλικία", ειπε το 9 χρονο, σοβαρά, σοβαρά .....και μούρθε να το πνίξω...

το κατάπια διότι ειμαι και μεγαλύτερη της μητρός του....  και συνεχίσαμε να βλέπουμε ντάφυ ντακ και κάτι άλλο. αμα σου πω δεν κατάλαβα μία απο το έργο?

ευτυχώς κοιμήθηκαν γρήγορα και δεν προλάβα να πνίξω τίποτα!

Φτιάξαμαν ! καλοφάγωτα !



 Εζαλώθην τα κυδώνια, μετ' άλλων οπωρολαχανικών, απο την Καλλιδρομίου, στην καλή λαϊκή και ξύπνησα την Κυριακή χαραματικώς να επιτέλεσω υψιστο καθήκον.
Απωλεσθέντος του Μίμη, βαρύ φορτίο, έπεσε στους ώμους μου.
να πάρεις γινομένα κυδώνια για να τρίβονται εύκολα. Διότι μου βγήκε η πίστη. στο δαίμονα, τι τόθελα...

Κόψε τρίπτη, της μαμάς. Ο μεγάλος, κάπου Μιμιόθεν βόσκει. Κοφτά απο πάνω προς τα κάτω, με δυναμη.... σιγάααααααα τα δαχτύλια, μην με βρίζεις ύστερα.. 

Βάλε μάστορα.... αφού μου βγήκαν τα χέρια...στο τρίψιμο (βάλε μάστορα γυμναστικές ασκήσεις)... στην κατσαρόλα, να κάνεις γλυκό !

σε 5 μέρες θα γίνει. άσε εδώ, άσε εκεί... αντε.... υπομονή....

 Και για την υπομονή μου, βάλε κι ένα σταφύλι, ναχουμε να συναλλάζουμε.

Τι? δεν σ' αρεσει? εμενα πάλι, το κυδώνι, δεν ειναι το φόρτε μου. κάτι νεραντζάκια, περτικάλια και σταφύλια τρώω.

Η γιαγιά Βασιλικούλα, όλο κυδώνι μας ταϊζε απο το κιούπι. Τα άλλα, τα είχε για τους ξένοι... τσ τσ τσ !! σιγά μην δώσω στοις ξένοι!

Αντε βάλε και την ρόγα... ασε εδώ, άσε εκεί, κάποτε θα γίνουν γλυκά βαζιόθεν.

Εν τω μεταξύ, έχω και τον Πρωτομάστορα. Γλυκό δεν έχει κάνει ποτέ της, εχει άποψη. Ξους, Αννούλα.... ! και εντολή να μην απλώσει χέρι, σήμερις που λείπω.

Η ηλιθια που στο φατσαμπούκι, με ρώτησε αν εβαλα αρμπαρόριζα.... θα διαγραφεί. Ολες οι ηλίθιες εδώ? α, παπα!

λες και είμαι 18..... που και 18 που ήμουν, τα γεμιστά τα εκανα απο μνήμης, τόσες φορές που είχα δει την μανούλα.

Αντε καλοφάγωτα!

Παγωτό συκώτι

οπως το ακούς. αφού υπάρχει παγωτο αρακάς, υπάρχει και καρότο, θα φτιάξουμε και συκώτι.
Που το βρήκα? στην Ιαπωνική κουζίνα. Και αρακά και καρότο. Να σ' έχουν καλεσμένη και να πεις όχι... Εγώ το είπα, δεν είμαι η συνήθης καλεσμένη !!!

Αλλα ένα παγωτό συκώτι.... θα το φτιάχναμε.
ποιός θα το φάει? ελα, θα βρεθεί κάποιος. εδώ τρώνε άλλα κι άλλα. αυτό θα μείνει !
Δεν βλέπεις τι γίνεται κάθε μέρα στα μπλόγκ μαγειρικής? δεν βλέπεις? οτι μαλακία, θες κάνουν. Αυτό θα μας πειράξει..... Ισα ίσα που θα αρχίσουν, απο σκούρο που ειναι να το κάνουν ανοικτό να δεις τι έχει να γίνει. Και πως θα βάλουν ζάχαρη και πως δεν θα βάλουν.
Ασε που θα αρχίσουν οι αντίθετες να λένε πως δεν είναι παραδοσιακό. 
γιατί δεν έχεις δει τίποτα άλλο απο παραδοσιακό να γίνεται.. ε?
  αει μωρέ τις κατίνες... εχουν μπλόγκ και μαγειρεύουν....
ρε και δεν το βάζω στα κουζινίσματά μου (άμα το ανοίξω) να δεις τι θα γίνει......οχι δεν είμαι κακιά και το ξέρουν όλοι. Με τις βλακείες αντιδρώ. Και γιατί ζούσα στον κόσμο μου.. και ζω, εδώ που τα λέμε!

και ύστερα παγωτό κυδώνι. Βγήκαν λέει - τα κυδώνιαααα λέμε - και είμαι έτοιμη δια λαϊκή. Κι επειδή μία προλαβαίνω, πηγαίνω το Σάββατο, σε κοντινό προάστιο εεεε γειτονιά ήθελα να πω, να γίνει του κυδωνιού!!!

Εφυγε ο Μιμίας, τώρα ποιός θα φτιάχνει κυδώνι. Οχι, της θείας Ντίνας ειναι κομματάκια. Εμεις εχουμε τρύφτη, πιο χονδρό απο του κρεμμυδιού, ειδικό και το φτιάχνουμε ξυστό. Να πάω να τον μαζέψω να κάνω δουλειά μου.

Δεν είναι όμορφο κομματιαστό... απαπαπ, μια χονροκοπιά και μισή. ενώ το τριμμένο... έχει άλλη χάρη. Λεπτό όσο πρέπει και χοντρό ταυτόχρονα. να πιάνει στο δόντι.

θα σου το βγάλω φωτό.. να δεις και τον τρίφτη. Απο αμνημονεύτων. Νομίζω απο το εργοστάσιο. Είναι ενα σετ κουζινικά αυτά, με ταμπελάκι εργοστάσιο. Καλέ, απο το 30 και δώθε. Πρόσφατα.

Ταύτα για Σάββατο, προγραμματισμένα και την Δεπτέρα τα νέα. Σας τάπα? το πισί του καπιτέν εχάλασε.. χιιιιι χιιιι, το μάτιασα !!!

Μουσικώνεσαι?

To χάσμα των γεννεών. Διαρκώς το ακούμε δεν ξέρω πόσοι το ζείτε. Ομως εχθές κόντεψα να πέσω απο την καρέκλα.
Μουσικής το ανάγνωσμα. Οτι παίζει απο την προκλασσική ως τον Πασχαλοπουλο... σε όλες τις κλίμακες. Μου ξεφεύγουν κάτι δημοτικά, καί κάτι σούλες, κίτσες, λούλες ! εεεε, πόσα να προλάβω η γυναίκα.

Αλλάααααα... τα βασικά τα κατέχω και με το παραπάνω. Μισό ν' ανέβω παραπάνω.

Και αν ενα συγκρότημα που σέβεται τις χορδές του δεν ξέρει Dire Straits, να πάει να πνιγεί. Αν ξέρει, θα παίξει το Sultans of Swing πρώτα απο όλα. Διότι οι Σουλτάνοι, πέραση είχαν πάντα (μεταξύ μας... σσσουουυυς).


Ετσι ευχαριστήθηκα μουσική προχθέ προ προ με κλασσικά κομμάτια. Οχι του Μοζάρτου, βρε παιδί μου. Αν και τον κιθάρισαν κι αυτόν μοντερνοποιημένο.

Ρωτώντας, μικρότερους τη ηλικία "ξέρεις αυτό κι εκείνο".... επεσα στο κενό. Με εκείνο το βλέμα που αναρωτιέται τι πίνεις και την άρνηση στο αυτί..... ξεράθηκα.

Δεν έχω απαίτηση, να ξέρει απόξω τις πέμπτες του Μπέτο, αλλά... μια μουσική παιδεία... γενική...
Εμείς γιατί μάθαμε και τα παιδιά μας ειναι αμόρφωτα? Για τα δικά σου λέω,  γιατί τα δικά μου... δεν θέλω να μάθουν χα χα χα


Ολα μ' αρέσουν, όλα τα ακούω. Τα πιο διάσημα, περισσότερο. Ξέρω τραγούδια απο την εποχή της γιαγιάς μου, έρλυ 20, λεϊτ  40 και της μαμάς μου και πάμε.

Ακου το,  να μαθαίνεις καλές σολιές... δεν τόπιασες.... μμμμ καλή κιθάρα...

Τα μεγάλα, Pink, Straits, τους μεγάλους Garry Moor, Alan Parson  και κάτι άλλα, βρες τα να ακούσεις.
να μην  το παραχέζουμε με την μουσική.... ε!

Πέτρες τρεχάμενες, ξες? διότι πριν την Μαντόνα, υπήρχε μουσική. Μετά δεν ξέρω.

Αχ, το χάσμα... και μετά μου λες εσύ εμενα.... ελα χτύπα μια σολιά στην τσίτα.

Κι έτσι κι αλλιώς η ζωή!

Hθελα έτσι πρωί να πάω ν' ανάψω ένα κεράκι. Αλλά δεν πρόκοψα. Και τις τράπεζες και το νεκροταφείο, ε ! και η άλλη να θέλει να πάει στην γιορτή των παιδιών της, στο σχολείο. Αμάν πότε θα γινω μάνα..... θα πάω το απόγευμα. δεν θα με παρεξηγήσει κανείς, ορκίζομαι.

Δεν μπορώ να μην θυμηθώ τον Μιμία να του ανάψω ενα κεράκι. Με τρία ονόματα, μας έβαζε πάντα σε έξοδα, αλλά, εε! τώρα, ετσι πρέπει. Ετσι μάθαμε. Ετσι τηρούμε. Οχι όλοι. Αλλά όποιος μπορεί ας ανάβει. Ημουν εγώ που δεν πάταγε στις κηδείες. Για το κλίμα. Δεν μπορώ τις μαλακίες. Εμείς κυιρίες... μουγγα.
Του είπα εγώ να φύγει? πόσα να προλάβω να κάνω η γυναίκα. Το απόγευμα, επισήμως. Και μήπως θα κεράσει και τίποτα? μπαααααααα! οπότε... να περιμένει.


Τα χρόνια νάναι καλά για όλους όσους εορτάζουν και να ζήσουν με χαρές. Οσο γίνεται. Χαμογελάτε βρε, η ζωή ειναι λίγη, δεν βλέπεις.

Εχουμε εδώ, τα στεφάνια της Αθηνάς και της Γεωργίας-Αχτίδας, που γιορτάζουν, να τα χαίρονται, έχουμε μπλόγγερς, κάτι λίγους που ξέρω, να ζήσουν κι αυτοί και γενικά να χαίρεστε ότι έχετε.

Εγώ, έλεγα, εχθές "ποιός γιορτάζει" και τελικά εκανα εναν κατάλογο απο 15 ονόματα. Τους Δημήτρηδες. Τις μητσούλες, ουτε και με νοιάζει.

Κι όποιον ξέχασα να μου θυμώσει. Δεν θα σκάσω. Δεν προλαβαίνω... διότι στην γιορτή μου δεν με θυμούνται και άντε μου.

καλημέρα είπα? δεν είπα.
πάω να γράψω το επόμενο!
 

Πεθαινω για σένα....

....κι ας είσαι απάτη, λέει το άσμα. Καλέ, γιατί να είσαι απάτη. Τι λεμε τώρα.

Τώρα λέμε πως πεθαίνω για σένα. Σκέτο μόνο του. Λέμε πως θα διανύσω, όσα χιλιόμετρα κι αν χρειασθεί να σε συναντήσω. Λέμε πως θα γίνω χαλί να με πατήσεις και μάλιστα κόκκινο. Λέμε πως θα πιώ και κόκκινο κρασί στην υγειά σου. Λέμε πως θα ηθελα να πέσω στο κρεβάτι μαζί σου, αλλά δεν έχεις αιρκοντίσιον και θα περιμενω τον χειμώνα. Λέμε ότι σε κοιτώ και πεθαίνω για σένα. Λέμε πως θέλω να βρίσκομαι συνέχεια δίπλα σου. Συνέχεια κοντά σου.

Πεθαίνω λέμε. Πεθαίνω. Κι ας πατήσω σε λάσπες να φθάσω ως το σπίτι σου, κι ας μην τρώω το γλυκό που κερνάς. Πεθαίνω όμως να κυκλοφορήσω μαζί σου, να μου γνωρίσεις τους φίλους σου. Να δω που ζεις, πως ζείς και το κυριότερο με ποιούς ζείς.
Πεθαίνω λέμε. Δεν ακούς? Μ' ακούς που σου φωνάζω, πεθαίνω, για τα σημειώματα που μου αφήνεις στο κινητό. Πεθαίνω για τα στίκερς, που μου αφήνεις στο ψυγείο. Πεθαίνω λέμε.
π ε θ α ί ν ω. κατάλαβέ το.

πφ, μεγάλες κουβέντες ! πολύ μεγάλες. Ακου πεθαίνω για σένα. Μωρέ τι μου λες που θα πεθάνω κιόλας. Ποιός είσαι που θα πεθάνω για σένα. Μεγάλα λόγια. Πεθαίνω να πιώ νερό, ναι. Οχι να είναι απο τις χούφτες σου, διότι δεν ξέρω τι νερό θάναι και αν είχες πλύνει τα χέρια πριχού. Ελα, κι άσε με.

Οχι δεν θέλω να μου στελνεις μηνυματα, οχι δεν θέλω να μου τηλεφωνείς. Μια χαρά ζούμε εσύ, εκεί κι εγώ εδώ. Απο μακριά κι αγαπημένοι.

Πεθαίνω.... χα χα χα !!! κουβέντα, για να κάνουμε τον άλλον να ανυψωσει το ηθικό. Ας έχει ανυψωμένο το ανήθικο στην ώρα του και βλέπουμε.

Πτωχοί, πολύ πτωχοί, οι άνθρωποι που το λένε, μην πω με υστεροβουλική πρόθεση. Δεν θα πεθάνω για κανέναν και τίποτα. Δεν θα πεθάνω παρά μόνο οταν έρθει η ώρα.

Κι εσύ εκει μακριά που είσαι... θα ήθελα να σε δω, αλλά όταν φτιάξουν το δρόμο, που περνάνε βόθρους (τι πεζό χριστέ μου), θα μείνω σπίτι σου. Να μην πληρώνω και ξενοδοχείο !

Οχι μάτια μου, δεν θα πεθανω για σένα, σε καμμία περίπτωση, όπως δεν θα πεθάνω και για κανεναν και τίποτα. Μόνο οταν έρθει η ώρα... απο αρρώστια ή ότι άλλο....

 

τι του λείπει του ψωριάρη?

Οταν εχω άποψη για την ελληνική επαρχία, παρ' ότι δεν ταξιδεύω... εχω άποψη, για την οποία επαληθεύομαι και γελάμε όλοι.

Η καλομαθημένη σε 4 αστέρια, γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε.
Οταν σου λέει μπουτίκ και το βλέπεις καλοφτιαγμένο, εεε, λες, θα περάσει.

Φτιάρι και πάμε. Μου έδειξε πως ανοίγουν η πόρτα, τα φώτα και οι βρύσες. Οταν της είπα "ξέρω", απάντησε "κανείς δεν ξέρει όσο εγώ"... μη χ(@)*#)@(. Για ποιά με πέρασε?

Πήγα για μάσα το επόμενο πρωινό.... Μμμμμμμ για δες να σου πω κι εγώ.



Στο μεγάλωσα να βλέπ'ς καλά. Πρώτη στάση τα πιάτα, δεν σε πειράζει που δεν τα βλέπεις. Δεύτερη στάση τα πορτοκάλια, μόνο.... για Σάββατο... μαχαιρια πιρούνια έξτρα και βουτυρο. δίπλα μόνο μέλι... συσκευασμένο. Ενα ίχνος μαρμελάδας σπιτικής βερύκοκο, σε περίμενε πίσω. Πιο πίσω ο ψωμής. Μαργαρίτα.... για Σάββατο... χωρίς πετσέτα να πιάσεις να κόψεις. και ξερή φρυγανιά...

Δίπλα στέκονταν καμαρωτά τα φλέικς, ύστερα ενα καναβουρι, δεν ξέρω να σου πω... και δίπλα ενα με βρύση. Ρωτάς τι έχει μέσα, σου απαντούν "γάλα, αλλα΄δεν έχει, άμα θέλετε να σας φέρω"... "οχι ευχαριστώ τι να το κάνω. Καφέ θέλω... που θα βρω?" στην ψαραγορά... διότι εκεί σου έφερναν ένα φλυτζάνι και ενα γαλατάκι λαιτ, δεν είπα πως θα κάνω δίαιτα και τον δεύτερο τον πλήρωνες.... κράτα σημείωση.

Παραδίπλα, τα μπώλ για τα φλέικς.... μετά ο χυμός. Μια περτοκαλάδα. Οχι άσχημη, αλλά μόνο αυτή κι άμα σ' αρέσει.

Ισα παρακάτ, το τσουρέκι.. σε φέτες, μαχαίρι πουθενά, αν ήθελες λίγο περισσότερο, το.... πως το λέμε....το στραμπούλαγες. Στη διπλή γιάλα, ποζάριζε κέικ βανίλιας και πάνω κεικ τσικουλάτο. Μπροστα τους κρέμα... 3. αμα στην έτρωγε άλλος, δεν περνάς κυρά μαρία. Επίσης άμα ήθελες δεύτερο ΣΙΓΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΤΟ ΣΚΑΛΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ουρλιαξαν, αυγό δεύτερο λέω...τα βλέπεις 6 όλα κι όλα... πίσω τους μερικά νομίζω 4 γιαούρτια φρούτου. Δίπλα απλωμένα ενα είδος τυρί και δύο είδη ζαμπονικά...

Αγνώστου σ' εμάς, μάρκας, το φρουτένιο γιαούρτι. Και στο κλειστό...... κουκουουουου. τζάαααααααααααα! αυγό ταραχτό με γάλα και κουρασάν σκέτο και κουρασάν με κρέμ και άχνη ! Ζεστά.... λέω.

Τον καφέ, τον ζήταγες, τάπαμε τα συμφωνήσαμε. Πρόσεχε το σκαλί και σου μετρούσαν τις μπουκές.  Την Δευτέρα, που δεν είχε ψωμί, πήγε στο φούρνο. μα την παναγία, μου το έφερε στην σακκούλα.

Εκανε ο μαγαζάτορας, προμόσιον στο αυγό.. πως το λένε. Ενας ελληνοαυστραλος, ελληνοαμερικάνος, δεν ξέρω, δεν τόχε ξαναδεί. Και του εξηγούσε πως το έφτιαχνε η γιαγιά του.
Σώσον ελέησον και διαφύλαξον ημάς ! η γιαγια ΄του ήξερε το αυγό με γάλα, στο διάλο, πως το λέμε και ....άντε.

ΣΙΓΑΑΑΑΑ ΤΟ ΣΚΑΛΙΙΙΙΙΙΙΙΙ, διότι το μέτραγες το κατάστημα.
μα επιτρέπεται?

Για την ζέστη, τι να σου πω.... η ζέστη της ζέστης, στο με 4 τραπέζια μπουφεδερί. Πες με τραπεζαρί. Ζήταγα να ανάψουν το αεροβιόλι !

Την Κυριακή, δεν έχουν φούρνους αλβανίας, και δεν βγάζουν ψωμί. Ετσι φάγαμε φραντζόλα κομμένη κατά μήκος και κατά πλάτος, φυλαγμένη καλά στο ναϋλον. Χθεσινή, τι θες.

Κυριακή πρωι, μάζεψαν τα κουρασάν και φάγαμε τυρόπιττα και μπουγάτσα μακεδονίας. οχι απο μια ο καθ' ένας... ελααααα... κομματάκια κομμένη με το μαχαίρι, πως το κόβουμε στα παιδάκια μπουκίτσες.

Την Δευτέρα το πρωί, μην ήθελες, και 2 αυγά, ήταν ολα κι όλα. Γιαούρτια δεν υπήρχαν, λες και θα τρώγαμε, όσο για το προχθεσινό κουρασάν ήταν στη θέση του.

ααααααααααααα ξέχασα. Επαιξε κι ένα πιάτο με λουκουμά Μισό να το βρω να στο ανεβάσω. οχι, σιγά που δεν θα έβγαζα φωτογραφία. ολα τα σταμπάρω.

Ορίστενες, που θα μας πεις δεν είχε λουτουμά. Κομμένα στα 142, την Δευτέρα δεν πρόλαβα... ήθελες να έρθεις κυριλέ στις 10.....μμμμ!

Πως το λένε αυτό το μπρέκφαστ, δεν ξέρω. να μου πεις εσύ, να σου πω εγώ.

Γιατί εγώ μαθημένη στο εξωτερικό μάτια μου. Τέσσερα είδη ψωμιού μην σου πω πιο πολλά και πολλά πολλά άλλα, που βαριέμαι να σου πω.

ψωρέλληνες, που μου θέλετε να γίνετε βρώπη. οξω.

Για το κουτσομπολιό, τι να σου μπώ. Μια ώρα το ανακριτικό, μισή το αυτόφορο. Το γιατί δεν το κατάλαβα. Οπως αντιλαμβάνεσαι, ότι θέλω είπα... χιιιιιχιιιιιχιιιι!

Αμα δεν το διακωμωδήσεις, δεν το περνάς. Φάε ενα κουρασάν τώρα, γιατί ήρθαν κάτι κιβώτια και τα έζμπρωξα μισό βήμα και κουράστηκα!

*ιιιι, ξέχασα τα σαπουνάκια. Κάθε μερα διαφορετική μάρκα. Απο ποιό πληστηριασμό τα είχαν δεν ξέρω.....

Της επαρχίας και των λαζανιών!

Η αθάνατη ελληνική επαρχία και τα τουριστικά μέρη !
η ελληνική επαρχία, κάνει πράξη αριθμητικής. 3Χ8=24, φέρε 25 και είμαστε εντάξει.
Αααα, επαρχιακά, ο πολλαπλασιασμός, εχει διαφορά απο τον αθηναϊκό, ούρλιαξα και τον επανέφερα στην τάξη. Να μου φάει το ευρώ ο βλάχος.

Το ξενοδοχείο... ήθελε μισο μίσθωμα για 3 ώρες παραπάνω... να κράξω ή να μην κράξω.
Είχε λέει πολλή δουλειά.
τρείς είμαστε για ΣΚ και την Δευτέρα μία εγώ.
Οταν στο εξωτερικό, δεν θέλουν τίποτα, δεν μπορείς εσύ κουτοπονήρ μου, να ζητάς. Θα σε κράξω εγώ, στο trip αι σε άλλα σαιτ.... να μάθεις.
Μετά με λένε ψωνάρα, γιατί πάω εξωτερικό. Το προτιμώ.... και σους εσύ !
Στο εξωτερικό, όπου και αν γύρισα, εχω να πω τα καλύτερα. Ασυζητητί για την Γερμανία, τα καλύτερα.... σους σου λέω. Ξέρω εγώ.. εχω πείρα, δεν μιλάω έτσι.  Μου μάθανε οι βλάχοι, τι εστί ξενοδοχείο πολυτελείας. για το μπουφέ θα σας πω άλλη ώρα.

Στο τουριστικό μέρος, μου είπαν πως οι Αθηναίοι, κάθε ΣΟΥΚΟΥ< πλημμύριζαν τον τόπο. Οι Αθηναίοι? ανέκραξα.... οχι και Αθηναίοι, γιατί εμείς ερχόμαστε σπάνια που έχουμε και σπίτι να μείνουμε.... Αλλά τώρα δεν μπορουν, συνέχισε η κυρία, που με εξυπηρετουσε. Το πολύβοο μέρος, ήταν φάντασμα.... χώρια που φτιάχνουν τους δρόμους και ήταν μες τη λάσπη. Τι του λείπει του βρωμιάρη, φούντα και μαργαριτάρι....Βόθρο δεν είχε... αει.....

Σου δίνουν μια συνταγή και γυρνάς σπίτι να την φτιάξεις.
Μπαίνεις κουζίνα κι έρχεται ο μάστερ σέφ, μητέρα... και επιτηρεί. Σε βάζει να της τα πεις. Αει και κάνεις το τραγικό σφάλμα να της τα πεις.
Και αρχίζει τις παρεμβολές. Διότι εκείνη ξέρει. Τι να ψελλίσεις, τι να μουρμουρίσεις... οταν εχει άποψη. Μουγγα και φτιάχνεις.
και ψήνεις... οχι τονα, οχι τάλλο, έτσι το τρίτο, αυτό το δείνα.
Μ' έπρηξε και "εμείς δεν τρώμε"..... λες και είπα να φάει.
Μου έβγαλε την ώρα ψησίματος, το σανιτας..... και μου άρπαξε απο πάνω. εκεινη ξέρει.
αμα αρχίσω να ουρλιάζω, θα σου πω εγώ, ποιός ξέρει, τι.

απο εχθές της είπα μια δουλειά να πάει να κάνει και μία η ώρα.... φέεεετα. Κάποτε θα πάει...ρωτάω, "δεν μπορείς?" και μου απαντά "καλά ντε, τώρα έβαλα τις κάλτσες μου, τι βιάζεσαι"..απο τις 9 που ξύπνησε της πήρε και 4 ώρες να βάλει κάλτσες !!!! Δεν ρώτησα να φόρεσε βρακί.

Αμάν παναγία μου . και μην μου αρχίσετε τα "μεγάλη γυναίκα'! και εχω άδικο.
Δίκιο βουνό εχω και που να το ζητήσω.

Ακουυυυυυυυσατεεεεεεε!!!

Πάτε στη μπάρα παρακάτω δίπλα, να βρείτε την χριστίνα με την τούρτα, τούρλα να μπείτε να την ακούσετε.  Στον Ανατολικό φουμου, νούμερο δε θυμάμαι.

Μέχρι εγώ θα την ακούσω σήμερις.
Εχει γεννέθλια η Αθηνά (πιο πάνω στην μπάρα), και το γιορτάζει η Χριστίνα.
Τούρτα ? Μμμμ δεν νομίζω. Αμάν πιά πόσες θα φάμε? εεε? πόσες
Αμεσως το νού σου στο γλυκό. Οχι μάνα μου, δεν χωράει άλλο.

Χωράει μόνο μουσική, χαρά και βλούζ. οχι βλούζα... βλούζ, είδος μουσικής, ξέρεις.

Κι αυτές ξέρουν καλά! Αμφότεραι, ομού, μαζί, τουγκέδερ, παρέα!

κι ότι δεν ξέρουμε, το μαθαίνουμε καλέ!!!

Πάρε ενα τώρα και μετά βάλε ότι θες, παρακάτω κυρά χριστίνα.
http://www.youtube.com/watch?v=Xx3yXUunEq8

αααα, πάρε και μια φωτό,  που μου την έστειλαν

και μένω συντονισμένη.....
πάμε...

πάμε λέω, στην Χριστίνα...

Απο σπίτι !

Είναι χρυσοχέρα, κάνει και τούρτες, κάνει και άλλα... εχει κρυφές χάρες !
ναι ναι, θα την παντρέψουμε μ' ένα καλό παιδί. Ναι ναι καλό, διότι δεν ειναι για κάτι παρακάτω.

Κοίτα μια τούρτα. διάμετρος 10, να φάνε 10 εγραφε το κουτί. Ε, τος παν, την καταφέραμε και λιγότεροι.

Οοοοχι, δεν είχαμε ζάχαρο κι όποιος είχε μια χαρά με χάπια το πολέμαγε.

Αλλά... μιας και την έφτιαξε.... μέγεθος κουμπιού παλτού, τώρα μεταξύ μας....

Ναι, ναι, η κρέμα λίγο σφικτή, λίγο στεγνό το αποκάτω, λίγο παραπάνω το σοκολατομπισκότο απο πάνω... ελα καλέ.. ανατροφή μηδέν. Ζουζουνα σου λέει ο άλλος....της δίνουν γλυκό (ο θεός κι μανα του να το κάνει) και το ψιρίζεις.
Σκάσε και φάε, κει δάνα και μην το συζητάς.

Οχι, σιγά μη δεν το ποστάρω.. τι λες τώρα...     

 Κοίτα..... ειναι λίγο τρεμέντους απο την συγκίνηση, αλλά... τούρτα !

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           

Να μαθαίνουν οι νεότεροι! χιιιι! χιιιι! χιιιι!΄Δεν είδα και κανέναν ζαχαρούχο να μην φάει φλίδα.

Και φλίδα στην φλίδα... τιπτ'ις δεν έμεινε !



Γιορτάζει, Γιορτάζει !!!

Με χαρά τα δυο μου χέρια θα χτυπώ!
και θα λέω τραγούδι ζηλευτό.
Ενα κορίτσι εχει γιορτή
και είμαστε όλοι εκεί!
Ενα δώρο πλουμιστό,
αντάξιο και φοβερό
της μεγάλης της καρδιάς
και της τόσης ομορφιάς !

Χριστινάκι, χρόνια καλά κι ονειρεμένα. χιλιόχρονη κι ευτυχισμένη !

Ρόζ στολισμα !

Κόκκινα τριαντάφυλλα 

Κι αμα ειναι ναρθεί, να πάρει το άσπρο άλογο, για να κομποζάρει με το σαλόνι! Οχι μλκς τώρα, γιορτή έχουμε!!!

Δεν περνάς, περνάααας!

Λείπω, (σκοτίστηκες),
δεν εργάζεται το μπλόγκ, (κι είχες μια έννοια)
θα διαβάζω αλλά μην περιμένεις αναρτήσεις, απαντήσεις και τα σχετικά ε? (εναι!)

με την καλή σου ευχή (δεν θέλω γκριμάτσες, γκρίνιες, μουρμούρες και τα συναφή )
και καλά να περάσω.
Οχι δεν θα πάω με αεροπλάνο, οοοοοχι, δεν θα πάω με καράβι....

Με τα πόδια θα πάω, αλλά είπαμε, εργαλεία δεν έχουμι να πάρουμι μαζί.
πιρίμινί μι πίσω κατά την Τετάρτη.

Δεν σου λέω, που θα πάω. κι εσύ που ξέρεις, σκάσε ! μην αρχίσω τις κατάρες απο το καζάνι μέσα και σου καεί, η καμπαρντίνα !

με νέα κι αναρτήσεις. οχι νομιζες θα γλύτωνες.
το κινητούλι μου, η μαρμελάδα, δεν μπαίνει σε διαδικασία λόγκ στο μπλόγκ! τι να σου πω... στην απόξω μ΄έχει... πιρίμινι σ' λέω. Δεν είναι μακριά η Τετάρτη. θάχει και φωτογραφίες (μπας και σε δελεάσω).

Ναι ναι ναι, ευχαριστώ πολύ πολύ και καλά να περνάς (δεν περνάς κυρά μαρία, δεν περνάαας δεν περνάς, δεν περνάς κυρά μαρία, δεν περνάς, περνααααάς! !)

μούρλες, άσε με!

ασε με και να σου πω να γελάσεις. Το χρειαζόμαστε όλοι.
η μητέρα, ξύπνησε ενα πρωί, με το δαχτυλο του ποδιού, πρησμένο.
είπαμε κάπου χτύπησες, είπαμε η ουρία... είπαμε πολλές βλακείες.
του βάλαμε πάγο, του βάλαμε αλοιφή, το στείλαμε στο φαρμακείο.
Ολα καλά. είχαμε κάνει και πεντικιούρι...ολα καλά, όλα ανθηρά.

την επόμενη μέρα, τηλεφωνώ κατά τις 11.... ο πατέρας, σε ιατρικό ανακοινωθέν. Οπως το πολεμικό ενα πράμα.
Πρησμένο πόδι ελαφρώς μπροστά.......μαυρισμένο δάχτυλο απο κάτω...
θα πάμε στον ορθοπεδικό (που ξέρει απο όλα).... πανικός, αλλά τα κουμαντάρουν μόνοι τους.
Γυρνάω βράδυ, ανακοινωθέν, "τίποτα δεν έχει".... παίρνω ενα βρεγμένο μαντηλάκι, για τα μωρά, πάω κοντά, πιάνω το πόδι, το σηκώνω, το καθαρίζω το δαχτύλι απο την μαυρίλα.....
ηταν το σολ τσόκαρο, το δερμάτινο που τοχω πληρώσει 70 ευρώ, που ξεβάφει.

μην γελάς. μην γελάς λέω.
αει καλά να περνάς.

Γιορτάζω, γιορτάαααζω....

και ούτε που το φωνάζω......
τι γιορτάζω?
πάλι γιορτάζω?
θα σε βαρέσω. Σήμερα γιορτάζω, λέω.
Οχι ως Ζουζουνα καλό μου παιδί.
Ως κερασιά ! Με βλιέπ'ς? δεν με βλιέπ'ς ως κερασιά ?
Συγκεντρώσου, έλα ώπα. Εδώ... κοίτα δεξά κι αριστερά ! οχι πολύ αριστερά, πιο δώ.
Ωραία, βλιέπ'ς που σου λέω? ολο κεράσια τριγύρω. τι Sweet cherry είμαι καλεεεεεε!!!

γιορτάζωωωωωωωωωωω λέμε...
πάρε μια κερασόπιτα να μάθεις !

σιγά, σιγάαααα λέω ! να φάνε κι άλλοι !

να με χαίρεσαι που με ανέχεσαι !

απλώσου και δίπλα στο ποτάμι να το απολαύσεις.

ο Μάριος

Nα σημειώνω, γιατί ξεχνώ. Ασε που η κυρά Νάσια, ρώτησε...

Εναν καυγά, που εκανα τον Ιούλιο και ξωπέταξα την κυρία που ενδιαφερόταν για την μαμά μου, πιο πολύ απο εμενα? αυτο.
Βλέπω γνωστή γειτόνισα προ ημερών και της λέω "θα σου τηλεφωνήσω". Είχαμε κάποτε προβλέψει να εχουμε τα τηλέφωνα η μια της άλλης. "Θα βγείς για καφέ με αυτή"? μου είχε πει η κυρία στριμένη. Γιατί να μην έβγαινα. Γειτόνισσες, τα λέγαμε στο πόδι, ας τα λέγαμε και καθιστές.  Αρπαξα την κοροϊδία μου και .... εκατσα στα αυγά μου. μην ρωτάς γιατί.

Της τηλεφωνώ  και λέμε διάφορα του καιρού. Στο τέλος, ρωτάει τι κανει η γειτονιά και απαντώ "αρπάχτηκα με την φίλη μας", για τους λόγους που ξέρουν όλοι.
Βέβαια, της επεσήμανα, "εσύ ακούς την μια πλευρά". Εμενα. και ανοίγει το στόμα Ασπασία και την περιλουζει, κι αυτή και την άλλη χειρότερα.
Και μένω κάγκελο. Μόνο εγώ δεν τα έβλεπα? ρε τι παιδί βιολί !
Βλεπόμαστε και τις ξαναλούζει. Αρα δεν ήταν δική μου ιδέα. Η δε μοδίστρα που μου φωνάζει καιρό.... οταν της τα είπα, σηκωσε μεγαλόπρεπα τας παλάμας, εις ένδειξη χαιρετισμού !!! να το καταλάβω, πραγματικά. Εισέπραξα και ενα "βλέπεις? οταν μιλάω εγώ να με ακούς".....

αει και τις άκουσα και το κατάλαβα επιτέλους.

ημέρα Τρίτη, πάω οπτικό και περνάω απο τον Μάριο. "φτιάξε καφέ κι έρχομαι να σου πω κουτσομπολιά"..... μένει κάγκελο κι εξαφανίζομαι.
Εχω όρεξη όμως.
Με τον Μαριο, τα λέμε στο πόδι στη γειτονιά, οπως και με πολλούς άλλους. Η κακιά κυρία πρωην φίλη, ολο έλεγε "πάλι με τον Μάριο μίλαγες? αυτό πέφτει κάτω για σένα" ή "τι τρέχει μαζί σας πάλι"...... εγώ γιατί δε είχα καμμία ένδειξη? για να λέει η κυρία, μπούρδες. Επέμενε όμως η κακιά κυρία. και το συζητούσε και παραπέρα... (μάθαμε... χιιιιχιιι0.

Και που λες Ασπασία μου, αρχίζω να του λέω του Μάριου, τα καθέκαστα. Κούναγε το κεφάλι κι έλεγε "ζήλια".... ο πρώτος ήταν ή ο τελευταίος? χεχεχε!
Και εκεί που είπαμε πολλα και διάφορα... νάσου και η κυρία να περνά να παέι σούπερ μάρκετ.  "τώρα περίμενε' του λέω, θα μας δει και θα σκεφθεί "πίνει με τον Μάριο καφέ η κυρία, τώρα που τσακώθηκε μαζί μου'.... και τι άλλο, δεν περιγράφεται...και θα το πει και σ'΄ολη την γειτονιά 'μωρέ με ποιόν κάνει παρέα στη γειτονιά" μ' απαντά ο Μάριος και μένω εγώ κάγκελο.

Με την υπάλληλο του, όμως η κακιά κυρία, είχε κάνει σχόλιο, κι αυτή με την σειρά της, τους το είχε πει "η βάσω τσακώθηκε με την κακιά κυρία".
κι εκείνος της απάντησε "κάτι θα ξέρει, δεν σου πίπτει λόγος"...

Και συνεχίζουμε την κουβέντα στο πόδι, με τον Μάριο, οταν η κυρία, περνάει κοιτάει μέσα στο μαγαζί και χαμογελάει ειρωνικά. βρε δεν κοιτάει την τύφλα της.....η αγράμματη.

Γελάσαμε και σήμερα με τα χάλια της. Εχουν όλοι άποψη στη γειτονιά για πάρτη της.... μόνο εγώ δεν είχα...
καλά μην φωνάζεις. είναι που είμαι ανεκτική. και το άλλο. πες Γοργόνα.

εεεε εδώ κυρία, συγκάτοικος, όταν της είπα "μας άνοιξαν το υπόγειο και πηραν μόνο την ραπτομηχανή", μου απάντησε "αυτό ήταν στημένο"... δεν θέλω να πιστέψω πως ήταν στημένο απο εκέι γιατί τότε θα αρχίσω τις μεγάλες κακίες για πάρτη της κακιάς κυρίας.

 

Μικροχαρές !

Eίναι αυτές οι μικροχαρές της ζωής, που μας κάνουν να χαμογελάμε.
Δεν με πτοούν οι άλλοι, με τα λόγια, δεν θα με πτοήσει τίποτα απο τα γύρω.
ναι μιλώ για τον γενικό χαμό.  θα μου πεις, δεν σε αγγίζει η κρίση?

χμ... ναι όπως όλους, όμως στάσου (οχι δεν έχει μυγδαλα.. περίμενε όμως).

ζω με δύο μεγαλύτερους, παρά πέντε 80. άλλοι δύο παράπλευρα περί τα 85, οι οδηγίες δεν είναι σαφείς. οτι θένε λένε.

Με όλα αυτά που βομβαρδίζονται, φοβούνται, μουρμουράνε, δυσανασχετούν. Αν δεν τους δώσεις μικροχαρές, να ξεχαστούν, τόχασαν το παιχνίδι.

Ενα πακέτο κεϊκ, απο το σούπερ μάρκετ, για τον καφέ και μια μερίδα πατάτες τηγανητές "βρώμικες" το Σάββατο, ξέρεις πόση χαρά φέρνουν?
ε, ρε και νάξερες. δεν θα συζητήσω, για το έξτρα χαρτζιλίκι την ημέρα που θα πληρωθείς. εκεί εχουμε πάρτυ, μετά πυροτεχνημάτων. διότι θα αγοράσουν μια βλακεία. Είναι σίγουρο. αλλά θα το ευχαριστηθούν τόσο που δεν το συζητάμε άλλο.
Το δε "βρώμικο" μερίδα κοντοσούβλι.... τους κάνει να απογειώνονται. σου το υπογράφω. Σαν μικρά παιδιά. Η χαρά τους, χαρά μου και όταν βγάλουν να κεράσουν δεν σηκώνουν μία.

Τι κι αν ο λογαριασμός των φωτώνε, μας άλλαξε τα φώτα? η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία. Και δεν θα την αφήσουμε να πεθάνει.
Οχι όσο περνάει απο το χέρι μου. Οι πάστες της Κυριακής, οταν έρθουν, δεν προλαβαίνουν να μπούνε στο ψυγείο... στην διαδρομή εχουν φαγωθεί. για τα παγωτίνια, δεν το συζητώ...ευτυχώς τελείωσαν του φούρναρη.

δεν μπορώ να τους στερήσω αυτά τα μικρά. Δεν γίνεται. οσο ζουν και μπορούν ας το απολαύσουν.
ζήτησα προ καιρού, ενα ρολόι για το δωμάτιο μου με ήχο. αργουσε να έρθει στο μαγαζί και ολη τους η έννοια το καλοκαίρι ήμουν εγώ. και τώρα που ήρθε, ήθελε να τον πάω προχθές το βράδυ να μου το πάρει. απο τον δικό τους λογαριασμό.

Ασε οι θείοι, που αν δεν πάω σάββατο, το επόμενο, χρεώνουν έξτρα ώρα !
Το ίδιο γινόταν και με τους παππούδες. ο της μαμάς μου πατέρας, ζούσε μέχρι το 96. οσο πήγαινα, ήταν η χαρά του. και πάντα είχε φυλαγμένο κάτι να με φιλέψει. λες και ήταν σίγουρος πως θα πάω.

οχι δεν κάνω την έξυπνη. ούτε κομπάζομαι.
είναι σαν μικρά παιδιά. τους δίνεις και σου επιστρέφουν τα διπλά. οχι υλικά.... αντίληψες.
πως μούρθε? μμμ! μούρθε γιατί έτσι... θα φύγω τριήμερο και εκανα λίστα μικροχαρών προς αγορά.
ασε που μου δίπλωσε το τσουρέκι να το πάρω "για το δρόμο" λες και θα πάω στην έρημο........ τι να της πεις?

Και που λες Ασπασία...

Το σίστριγκλο θα γίνει και πάλι σήμερα στο κέντρο.
Κανείς δεν αντιλαμβάνεται τίποτα. Με τις απεργίες... θα φτιάξει κάτι?
εντάξει την εκδήλωσες την δυσαρέσκιά σου μία φορά.
Εγώ που δουλεύω, λοιπόν, περιμένω απο εσένα να μου δώσεις λύση.
Για το δακρυγόνο που θα φας, εμενα δεν με νοιάζει. Σκοτίστηκα. Να το καταλάβεις.

Και που λες Ασπασία, κουτσοί στραβοί στον Αη Παντελή, το ξέραμε, αλλα δεν πίστευα ποτέ ότι θα μου προκύψουν εδώ !

Τι ναι τούτο. Διάβαζα στην Αχτίδα, ότι επικοινωνουσε μαζί της στο μεηλ, μια κοπέλα _ και όχι μόνο βέβαια - αρρωστη και τελικά μας άφησε. και η Αχτίδα, που ανοίγει αγκαλιά για όλο τον κόσμο, στεναχωρήθηκε βεβαίως, θυμήθηκε άλλα και γενικά "έπεσε".

Κι έρχομαι Ασπασούλα μου, να σε ρωτήσω. Γιατί να μας φορτώνονται προβληματικοί ανθρωποι? Γιατί να κάνουμε τους ψυχολόγους, αμισθί κιόλας? Προβληματικοί όχι. Με προβλήματα που δεν ξέρεις τελικά αν ειναι και προβληματικός ό άλλος.
Γιατί θα πρέπει ο καθένας να με φορτώνει με τα προβλήματά του? Ο άγνωστος, που δεν τον ξέρω, που δεν με ξέρει. Που ανακάλυψε την πυρίτιδα μαζί με το πισί.... φακινγκ τεκνόλοτζι, το λεμε εμείς.
Επειδή ειμαι επιηκής? δεν βρίσκω άλλη λεξη. Η επόμενη που μου έρχεται ειναι "μαλάκας".

Ερχόταν κάποια στο μπλόγκ, και άφηνε ένα σχόλιο κατά καιρούς. Ο κομήτης του Χάλεϋ, ενα πράμα. Υστερα που εβαλα μόνο χρήστες γούγλη.. δεν μπορούσε να μπεί, διότι δεν ήξερε.. είπα στείλε μεηλ με σχόλιο να το βάζω εγώ.
Μου έστειλε ενα μεηλ με τα οικογενειακά της προβλήματα. Μα πριν πολύ καιρό.
Αυτό κατάλαβε. Εγραψα κάτι, που δεν θυμαμαι και το άφησα έτσι.
Ηρθε προχθές το πρωί στις 5.20, αν έχεις το Θεό σου στη θέση του, γιατί εγώ εχω το κινητό ανοικτό και ακούω τα μυνήματα και άφησε σχόλιο. Οχι πως δεν μπορεί να μπει, αλλά μπράβο στην μαμά μου (κείμενο πριν κλειδώσει) και πως είναι δυστυχισμένη.

Πήρα την ανάποδη, στο διάλο πιά και της απάντησα πως δεν θέλω κανεναν άγνωστο, γι αυτό κλείδωσα και το μπλόγκ... και ζήτησε και συγνώμη.
Και ξανάρθε σήμερις το πρωί αχάραγα πάλι να μου πει, "αφού μου είχες πει να σου στέλνω μεηλ, αλλά εντάξει δεν θα ξαναενοχλήσω". Πόση αγαμία, κυκλοφορεί ρε παιδί μου.
Πόσοι ηλίθιοι ανάμεσά μας? Αμάν πιά.

Ασε με να πιώ εναν καφέ σε νέα κούπα πιά! Μην μου ζαλίζεις τον ατμοσφαιρικό μου αγέρα!

* το να σου πω ότι υποψιάζομαι πως είναι βλαμένοι με πολλα΄προφίλ, να μην στο πω, έξυπνο παιδί εισαι... με καφέ ή χωρίς, για πρωί

Εφ' οπλου !

Στρατηγική. Κλάδος της πολεμικής τέχνης που μελετά και διευθύνει το γενικό σχέδιο των στρατιωτικών επιχειρήσεων.
σύνολο συντονισμένων ενεργειών και χειρισμων για την επίτευξη στόχου, τακτική.

Αυθορμητισμός. η τάση προς την αυτόβουλη, χωρις εξωτερικούς φραγμούς ενέργεια.

Αυτό λέει το λεξικό και το αποτύπωσα απο εκει μην πουμε ότι κάτι μου ξέφυγε στην ερμηνία.


Ο αυθορμιτισμός, δεν θεωρώ πως ειναι το αντίθετο της στρατηγικής.
Η ζωή, δεν είναι στεγανά δεδομένα, πολέμου και ενέργειες χωρίς φραγμούς.

Καπου εχουμε χάσει το μέτρο, κάπου απλωθήκαμε πολύ, κάπου εχουμε θεωρίες ζωής, μεγαλεπίβολες. Οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι πεδίο μάχης, όπως το κατήντησαν οι "αγράμματοι και ακοινώνητοι" θέλοντας να κάνουν τους σπουδαίους.


  Αυτοί οι τρόποι, δεν συνάδουν με την ζωή μου και οι άνθρωποι που τους ακολουθούν βεβαίως. Δεν βρίσκομαι σε κανένα πεδίο βολής να εχω αντιπάλους απέναντι. Η μεταφορά στην ζωή μας, της στρατηγικής σκέψης και πράξης, εμένα προσωπικά με απωθεί. Μου δείχνει υπέρμετρο εγωισμό με αποτελέσματα που κάποιες φορές δεν ειναι επιθυμητά απο τους άλλους.
Η πραγματική πολεμική ιαχή ξεκινά απο την Σμύρνη και φτάνει στο Αλβανικό Επος. Μιλώ για τον περασμένο αιώνα, βασιζόμενη σε κουβέντες ανθρώπων που τα έζησαν, μην φθάσω πίσω.... στον Πελοποννησιακό. Μιλώ για τους ήρωες στρατηγούς, που έφθασαν στο Εσκί Σεχίρ. Ιπτάμενους αργότερα και ναυτικούς πιο πέρα.
Μετρά η μάχη και όχι το αποτέλεσμα. Στη μάχη. Στην πραγματική.

Η ανθρώπινη ζωή της καθημερινότητας, δεν έχει τέτοια βάση. Ναι ο γονιός θα προστατεύσει το παιδί΄του. Ναι θα μάθω πως να αμύνομαι.

Με ευγενικό τρόπο. Το πεδίο μάχης, δεν είναι γωνία Σταδίου και Τσαμαδού.
Ετσι μάθαμε. Ετσι μας δίδαξαν. 


Καθείς πορεύεται....