Ασπρα, τα μαλλάκια μου !

Ασπρα τα μαλλάκια σου, ανακατωμένα
άσπρα ως τα τρίσβαθα της ρίζας σου βαθιά
Δέσε την κοτσίδα σου, τώρ' απελπισμένα
άσπρα τα μαλλάκια σου, ανακατωμένα

Θάρθει αλίμονο καιρός, που τ' ανακατωμένα
θε να γίνουνε σινιόν πίσω στο λαιμό
τότε τα μαλλάκια σου, θα΄ναι χτενισμένα
θάρθει αλίμονο καιρός, άκουσε κι εμένα.

Ασπρα τα μαλλάκια σου, ανακατωμένα,
κανταίφια ξέπλεκα δεν θαναι χτενισμένα
να τα παίρνει εύκολα η τρελλή νοτιά
με φουρκέτα και ποστίς, στην τρελλή νυχτιά.

Εχω οίστρο εγώ, τι νομίζατε.

Αφιερωμένο, στα άσπρα μου μαλλιά,

στην κοτσίδα μου και σε όλα τα κανταίφια της γης και τα σινιόν!