Πρέσπες. Ονειρεμένη περιοχή. Ονειρεμένη διαδρομή και βέβαια ονειρεμένη παραμονή. Μου είπε πως θέλει να παμε εκεί. Η λαχτάρα στη φωνή, έκρυβε μια υπόσχεση. Ημουν χαρούμενη. Θα περνούσαμε καλά. Ημουν σίγουρη γι αυτό.
Και μόνο με την ιδέα, ταξιδεύεις, όχι να βρίσκεσαι εκεί. Μακριά απο όλα. Μακριά απο όλους. Μόνο με την χαρά του ταξιδιού. Και τον σωστό συνταξιδιώτη.
Ηθελα να πάω στο Μέτσοβο. Πήρα και τον συνταξιδιώτη μου, μπήκα στο αυτοκίνητο, του είπα πόσους βαθμούς Κελσίου είχε εκεί (0) και ξεκινήσαμε. Με πήγε και που δεν με πήγε. Χανόμουν μαζί του σε διαδρομές, σε γιοφύρια και δάση. Με πήγε σε ξενώνα που είχε τζάκι, ήπιαμε καφέ και ζεσταθήκαμε.......
Κάναμε μία εκδρομή, εκπληκτική. Η καλή παρέα, η διάθεση, δεν ξέρω τι. Ημουν πολύ χαρούμενη και εκείνος το ίδιο. Περνάμε πολύ καλά μαζί!
Μια άλλη ημέρα, επιθύμησα να πάω στην Αμφιλοχία. Στο λιμάνι να πιώ καφέ, με λιακάδα, να περπατήσω, να φωτογραφίσω τα πέριξ. Παραμυθένιος τόπος. Μου αρέσει πολύ. Εχω εικόνες που θέλω να τις ζήσω. Χατήρι δεν μου χαλάει ποτέ. Συνταξιδιώτης οπουδηποτε. Κάθε πρωί και μια εκδρομή. Του νου και της καρδιάς. Τι σκεφτήκατε. Μια φανταστική διαδρομή όση ώρα διαρκεί το σπίτι -γραφείο. Ετσι περνάει η δύσκολη πρωϊνή ώρα που προσπαθείς να πείσεις εαυτόν να πάει να δουλέψει. Με ταξίδια. Γεμίζεις περιγραφές, γεμίζεις εικόνες και συνεχίζεις......
Σ' ευχαριστώ συνταξιδιώτη μου.
Σ' ευχαριστώ συνταξιδιώτη μου.