Trolls, Μανιτάρια και ελάφια στα βόρεια

Εποχή για παραμύθια με ξωτικά και διάφορα τέτοια. Δεν έχω ζήσει σε επαρχία, πηγαίνοντας όμως στην Μαργαρίτα, 200 χλμ, βόρεια της Στοκχολμης μέσα στο δάσος, δίπλα στην λίμνη, έμαθα πολλά. Εμαθα ότι τα trolls, ζουν κάτω απο την γη, είναι οι αφέντες του δάσους, προστατεύουν τα δέντρα, τα φυτά..... δεν ξερω τι να πω. Αυτοί πιστεύουν λες και θα σηκωθεί η πέτρα και θα βγεί το τερατάκι και θα τους πει καλήμερα. Δεν κόβουν τα δένδρα απο συγκεκριμένες περιοχές γιατί το αλυσοπρίονο, έσπασε τρεις φορές σε συγκεκριμένο δένδρο. Αν το δένδρο ήταν απο ξύλο......"τιτιρομ"....... δεν τους περναγε απο το μυαλό....

Αυτά τα άκουσα στην δεκαετία του 90, όσο ζούσε ο Gunar. Ακουγα και δεν σχολίασα ποτέ. Τι να πω? Πίστευε και μη ερεύνα έλεγε η Μαργάρω... δεν ερεύνα η Βασίλω. Τούτο παραπάνω είναι το μανιταροξωτικό. Παρακάτω, σας παραθέτω μανιταράκια που ζήλεψα στο δάσος. Οι φωτός, δεν είναι δικές μου, όμως φαντάζομαι πως θα σας εντυπωσιάσουν όσο κι εμένα. Μην μου ζητάτε ονόματα ε? στην ηλικία μου αρκούμαι στις εικόνες. Το μυαλο ΔΕΝ συγκρατεί παρά τα απολύτως απαραίτητα.... κι αυτά αν έχουν τόσο δα, ενδιαφέρον

Και μην μου πείτε πως δεν είναι αξιοθαύμαστος το τρόπος που "φυτρώνει' αυτό!

Α, η συμπάθειά μου. Το δηλητηριώδες. Εμένα όπως και πολλούς απο εσας με συνοδεύει ως εικόνα απο τα παιδικά μου ! Αφού το μάθαμε απο τις εικονογραφήσεις, πείτε μου, δεν θα ήταν το πιο εύκολο να το κόβαμε όπου το βρίσκαμε ? ευτυχώς γωνία Σταδίου και Πεσμαζόγλου, δεν φύονται, οπότε δεν είχαμε και κίνδυνο! Ελεος.

Ετούτη η απο πάνω συστάδα μου κίνησε το ενδιαφέρον γιατί δεν είχα ξαναδεί τόσα πολλά έτσι. Πάρτε μαχαιράκι και τρέξτε. Εθνικής οδού γωνία και Στοκχόλμης φύονται!
Αυτά λέγονται chanterelles. κοιτάξτε πως είναι τα χρυσούλια μου. Είναι και τα μόνα που δοκίμασα και ε.... κάτι λέγανε.
Η σνόμπ Ζουζούνα, δεν τα μανιτάρια. Με καμμία κυβέρνηση. Το δε κλού ήταν που τα μάζευαν, απο το δάσος, ναι, ναι, εκεί βόρεια, τα καθάριζαν με ένα ειδικό βουρτσάκι και μπλούμ στο τηγάνι. Με λίπος χοίρου...... μπλιάχ !

Οσο για τον φίλο εδώ, τι να σας πω. Ξεκίναγες για να πας στην κοντινή κωμόπολη και στο δρόμο ο κύριος. ΔΕΝ είναι τάρανδος. Ελάφης είναι. Αμέριμνος έκοβε κίνηση. Που? στον κεντρικό δρόμο καλέ. "βρε καλέ μου, πάνε πιο πέρα..... " "βρε χρυσέ μου τράβα τα πισινά σου απο την μέση του δρόμου, να πάμε στη δουλειά μας". "χαρά μου, φύγε λίίίίγο πιο πέρα.... να προχωρήσουμε".
Οοοοοχι, εκεί μπαστακωμένος να κοιτά με αυτό το σπινθιροβόλο βλέμμα τα περίεργα μηχανήματα με τους "ηλίθιους" μέσα που "ποτέ δεν θα πειράξω τα ζώα τα καυμένα"........ Περιμέναμε κι εμείς λοιπόν ως να φύγει. Αλλά είναι γλυκούλης ο "κερατάς" δεν είναι? Είναι παναθεμά τον