απ' το γυαλό..... ξεκινάει μια ψαροπούλα για την Υδρα την μικρούλα, κι έχει μέσα παλλικάρια, ολο γυαλό, οοοοολό γυαλό..
οτι θυμαμαι χαίρομαι. Γνωστό τοις πάσι.
Το βλιέπ'ς στο βάθος το καράβι. Γιατί αμα μιλάμε για καράβια, κάτι τέτοια εννοάμε.
Το βλιέπ'ς γιατί γκαβό δεν είσαι. Αμα μεγαλώσεις την φωτό θα το γλιέπ'ς καλύτερις.
Το δεις δεν το δεις, ενα και τούτο.
Πιάσε το πάνω άσμα σε παραλαγή. "εξεκίνησ' η Ζουζουνα, για ταξίδι, η μικρούλα, ολοοοο γυαλό, οοοοοολό γυαλό..." και συνέχισε.
Μ' αρέσουν τα μικρά και τα γρήγορα πράγματα. Αει, που παει ο νους. Μαζώξ'
Το πενθήμερο το κάνω σορτ σε μια μέρα εγώ. Που να τρέχεις τώρα.
Εξεκίνησ' η Ζουζουνα, ολο γυαλό για 5ήμερη και γύρισε αυθημερόν.
Πως? α, μόνο εγώ τα κάνω αυτά. Εχω τις χάρες ούλες.
Σηκώθηκα πρωί να μπαρκάρω. του ρήματος εμπαρκέ γαλλιστί. αγγλιστί περίπου το ίδιο. δεν το γνωρίζω.
Πήγα τον σωφέρ μου για να γυρίσει το αυτοκίνητο πίσω. (αμου τι νόμιζες, για ποιά με πέρασες).
Μπαρκάρισα και περίμενα να ξεκινήσει. Ξεκίνησε με μεγάλο γδούπο, που ακουγόταν ίσαμε πιο πάνω απο την γέφυρα. Μούγγκριζε, λες κι είχε 10 τανκσ μέσα για μηχανή..... Αντε κι έκανα πως δεν άκουσα.
Και γμ τα σκαριά. Απο αυτά που οταν ειναι να περάσουν το δεύτερο σερβέϊ, τα φουντάρουν. τα ξέρουμε δαύτα.
Dear, ladies and αποδαύτοι, αν είστε Ελληνες, να πάτε στο (διάολο, θα μπορούσε σίγουρα) μέσα σαλόνι. Εδώ θα μείνουν οι πορτογάλλοι.
Πήγες στο μέσα σαλόνι.
Μια βλαμένη, στεκόταν στο μέσον της πίστας και ελεγε. "Εγώ ειμαι η Τερέζα" "εγω ειμαι η Τερεζα" "εγω είμαι η Τερέζα" ίσαμε 30 φορές, γιατί λέει την μπερδεύουν... δεν άκουγα, γιατί δεν σκοτίστηκα. Στη γύρα λέει θα την βρίσκαμε. Να την κάνουμε τι?
Τριγύρω οι άλλοι άκουγαν. Μούγκα σιγή του τάφου.
Μετά μίλησε η Μαρία. Αυτή δεν το είπε πολλές φορές. Το καταλάβαμε γρήγορα.
Η οποία μας εξήγησε πως έπρεπε να κλείσουμε τις εκδρομές μας στην Τουρκιά, γιατί μόνοι μας, δεν...... δεννννννν δενννννν. το τόνισε.
"στις 7 το πρωί θα είστε έτοιμοι να φύγουμε μαζί....." μας απείλησε.
"και πρωινό πότε θα φάμε"? τόλμησε μια κυρία.
"Θα φάτε στις 6, γιατί δεν θέλετε να είστε μετά τις 10.30 στη ζέστη της Τουρκιάς". Ναι "Επίσης δεν θα τολμήσετε μόνοι σας να πάτε πουθενά". απειλή .
σε ποιόν ρε μαλάκα? και γιατί?
Μα αφού σου έχουν πάρει και κρατήσει την ταυτότητα, πως θα βγείς απο το καράβι μόνος. εεεεεεεεεεεεεεμ, εδώ σε έχω. "τις έχουμε σε μέρος, ειδικό και τις κρατάμε, μην ανησυχείτε..." μας είπε.
ναι
"Στην Ρόδο, δεν θα πάμε "πεταλούδες" .... " ξεφώνησε.
τα πουρμπουάρ. θα ειναι περασμένο στον λογαριασμό σας, κι αν θέλετε να δώσετε, περισσότερο, να το πείτε. Οι καμαρώτοι και οι σερβιτόροι το παίρνουν, είπε. Σκοτίστηκα. Αμα δεν ήθελα καθόλου, που θα το έλεγα.... λέμε τώρα.
κι εκεί πήρα την μισή ξανάστροφη...... που θα σηκωθώ το πρωί στις 6 και μετά... και μετά και η Ρόδος?
πήγα μια βόλτα στην καμπίνα και ζήτησα να κλείσουν την κουκέτα που δεν χρειαζόταν. Κανείς δεν έδειξε να θέλει. Επρεπε να μείνει ανοικτή. Μες τη μέση.
Πήγα μια βόλτα στο κατάστρωμα. Ζεστηηηηηηηηηηηη, εγώ δεν είμαι γι αυτά. Ασε τα μεγάφωνα, στη διαπασών.
Ξεκίνησα για την τραπεζαρία. Ενας μπουφές.... ..... .... να μην τρώγεται τίποτα.
οι σαλάτες... μην πω. το ρολό κρέας δεν βλεπόταν, το μπιφτέκι, ίσαμε το μπόι μου. Ενας χαλβάς δεν έσωζε την κατάσταση. Τα λοιπά γλυκά, κατεψυγμένα...
Το τραπέζι του καπετάνιου και το πλήρωμά του, δεν το είδα.
Κανένα σαλόνι δεν είχε τίποτα. Κάτι ηλίθιοι, μάθαιναν ανεμόμυλους. Κάποιοι άλλοι ελληνικους χορούς. Να με μάθει, ποιός τι.....!!! συγκεντρώσου, δεν περνά έτσι η ώρα.
Πήγα βόλτα στο ντεκ της περατσάδας. εεε, εκανε ζέστη.
ηθελα μια κοκα κόλα. Πήγα επάνω, έξω και ζήτησα μία. Ηταν "δώρο" και πληρωμένη. Ηρθε ενα ποτηράκι τόσο δα, μικρό. Κοιτώ δίπλα. Απολάμβαναν μια κόλα τεράστια και έναν χυμό. Ρωτώ "πως το πήρατε αυτό"... δεν ήταν σε πακέτο προσφοράς. το πλήρωναν. το δικό μου απο πακέτο προσφοράς... μιτσό......
Κανείς εκτός απο τις ΤερεζοκατσαρίδεςΜαρίες, δεν μιλούσε ελληνικά. Επρεπε να εξασκείς τα ινδοαραβοαγγλικά σου. είχε και κάτι βόρειους με αξάν ολλανδικο και πάνω.
Δεν ήθελα εξάσκηση στις ξένες γλώσσες, τις κατέω. Δεν θα με πέρναγαν κόσκινο τα καμαρωτάκια, να παρω πτυχίο. Ανεργία εχουμε στην Ελλάδα? τα κολόπαιδά σας, δεν γίνονται καμαρωτάκια.... το ξέρω.
Στις 3 γινόταν πανικός. Θα φθάναμε στην Μύκονο... στις 5.30. αααα, μας είχε πει η Τερεζοχοντρή "στην Μύκονο θα έρθετε με τα δικά μας πούλμαν, γιατί το νέο λιμάνι δεν έχει ΤΙΠΟΤΑ.....".... 9 ευρώ. κλπ που δεν άκουσα γιατί δεν μ' ενδιέφερε. Και κάποιοι άλλοι, έξω φρενών, πήραν το ΚΤΕΛ. δεν ειναι τα 9 ευρώ, η κοροϊδία ειναι και ο τρόπος που συμπεριφέρονται.
Τις 3.30 ήμουν στην ρεσεψιόν... "του ντεμπαρκέ". οχι θα καθίσω. Στις 3.45, είχα εισιτήριο Μυκονο Αθήνα για τις 7.30. Αεροπορικό καλέ. Τι με πέρασες? να περιμενω το πλοίο της γραμμής? Ποιο πλοίο πότε. άσε με με τις ψαρόβαρκες εμπαρκε΄πάλι.. δεν θα πάρω ευχαριστώ.
Στις 5.30 ήμουν στο νέο λιμάνι με ένα τηλέφωνο εταιρίας ταξί. Δεν είμαστε στην Αθήνα και δεν είχαν.
Χαμογέλασα στον σεκιούριτι και είπα "θέλω ενα ταξί για το αεροδρόμιο... ξέρετε κάποιον ακόμη και με αυτοκίνητο?"
Σε 10 λεπτά είχα μια κουρσάρα μερτσέντε, με μία κυρία οδηγό.
Με πήγε στο airport, σε χρόνο dt, σιγά τις αποστάσεις.
Η βαλίτσα ασήκωτη. "δεν υπάρχει κανείς να σηκώσει μια βαλίτσα στο μικρό αυτό αεροδρόμιο, που με βάλατε να κάνω ασκήσεις βαρίδια?" ρώτησα δυνατά και ήρθε ο υπάλληλος της ετζίαν. ααα, μια χαρά. Οι διασημότητες, κουβαλούσαν μόνοι τους... Εγώ εχω ονοματεπώνυμο. Και ταυτότητα....
στις 8.10 ήμουν στα Σπάτα, στις 21.00 σπίτι μου. Μια φρέσκια εταιρία ταξί, μια χαρά λεβέντες, τους Βιεννέζους μου θύμισαν.
Μια χαρά πέρασα απο την Μύκονο, εφερα και τα αναμνηστικά μου. Σιγά μη δεν αγόραζα. Μόλις τακτοποίησα την χοντροβαλίτσα πιπί, νερό φαί και αναμνηστικά.
Ο δικηγόρος είπε πως θα ενεργήσει. Λεπτά δεν δίνουν πίσω. Τις μαγκιές όμως αλλού οι κωλοκύπριοι...εδώ ειναι Ελλάδα.
Είμαι κόρη καπετάνιου και δεν ταξιδεύω οπως λάχει. Για ποιά με πέρασαν?
Αρμενίσαμε τους Ωκεανούς μαζί του. Ξέραμε τι ειναι καράβια... τι είναι πλήρωμα και μάλιστα εμπορικά. Και κρούζια.... αυτά κι αν τα ξέρουμε... κι εκείνος καλύτερα. Στην Αμερική δυστυχώς. Εδώ ειναι φτωχοελλάδα. Με τουρίστες του σωρού.
Είμαι καλομαθημένη και δεν ανέχομαι μαλακίες.
Είμαι first class τουρίστας και όχι του σωρού, της πέμπτης κατηγορίας.
Εγώ πληρώνω για να περνάω καλά. Και περνάω.
Γιατί δεν πήρα κότερο να ταξιδέψω. Γιατί εγώ ειμαι για μεγάλα τονάζ. Το 10 μετρο τι να μου κάνει. Να σε φιλήσω να μπαρκάρεις εσύ.
οτι θυμαμαι χαίρομαι. Γνωστό τοις πάσι.
Το βλιέπ'ς στο βάθος το καράβι. Γιατί αμα μιλάμε για καράβια, κάτι τέτοια εννοάμε.
Το βλιέπ'ς γιατί γκαβό δεν είσαι. Αμα μεγαλώσεις την φωτό θα το γλιέπ'ς καλύτερις.
Το δεις δεν το δεις, ενα και τούτο.
Πιάσε το πάνω άσμα σε παραλαγή. "εξεκίνησ' η Ζουζουνα, για ταξίδι, η μικρούλα, ολοοοο γυαλό, οοοοοολό γυαλό..." και συνέχισε.
Μ' αρέσουν τα μικρά και τα γρήγορα πράγματα. Αει, που παει ο νους. Μαζώξ'
Το πενθήμερο το κάνω σορτ σε μια μέρα εγώ. Που να τρέχεις τώρα.
Εξεκίνησ' η Ζουζουνα, ολο γυαλό για 5ήμερη και γύρισε αυθημερόν.
Πως? α, μόνο εγώ τα κάνω αυτά. Εχω τις χάρες ούλες.
Σηκώθηκα πρωί να μπαρκάρω. του ρήματος εμπαρκέ γαλλιστί. αγγλιστί περίπου το ίδιο. δεν το γνωρίζω.
Πήγα τον σωφέρ μου για να γυρίσει το αυτοκίνητο πίσω. (αμου τι νόμιζες, για ποιά με πέρασες).
Μπαρκάρισα και περίμενα να ξεκινήσει. Ξεκίνησε με μεγάλο γδούπο, που ακουγόταν ίσαμε πιο πάνω απο την γέφυρα. Μούγγκριζε, λες κι είχε 10 τανκσ μέσα για μηχανή..... Αντε κι έκανα πως δεν άκουσα.
Και γμ τα σκαριά. Απο αυτά που οταν ειναι να περάσουν το δεύτερο σερβέϊ, τα φουντάρουν. τα ξέρουμε δαύτα.
Dear, ladies and αποδαύτοι, αν είστε Ελληνες, να πάτε στο (διάολο, θα μπορούσε σίγουρα) μέσα σαλόνι. Εδώ θα μείνουν οι πορτογάλλοι.
Πήγες στο μέσα σαλόνι.
Μια βλαμένη, στεκόταν στο μέσον της πίστας και ελεγε. "Εγώ ειμαι η Τερέζα" "εγω ειμαι η Τερεζα" "εγω είμαι η Τερέζα" ίσαμε 30 φορές, γιατί λέει την μπερδεύουν... δεν άκουγα, γιατί δεν σκοτίστηκα. Στη γύρα λέει θα την βρίσκαμε. Να την κάνουμε τι?
Τριγύρω οι άλλοι άκουγαν. Μούγκα σιγή του τάφου.
Μετά μίλησε η Μαρία. Αυτή δεν το είπε πολλές φορές. Το καταλάβαμε γρήγορα.
Η οποία μας εξήγησε πως έπρεπε να κλείσουμε τις εκδρομές μας στην Τουρκιά, γιατί μόνοι μας, δεν...... δεννννννν δενννννν. το τόνισε.
"στις 7 το πρωί θα είστε έτοιμοι να φύγουμε μαζί....." μας απείλησε.
"και πρωινό πότε θα φάμε"? τόλμησε μια κυρία.
"Θα φάτε στις 6, γιατί δεν θέλετε να είστε μετά τις 10.30 στη ζέστη της Τουρκιάς". Ναι "Επίσης δεν θα τολμήσετε μόνοι σας να πάτε πουθενά". απειλή .
σε ποιόν ρε μαλάκα? και γιατί?
Μα αφού σου έχουν πάρει και κρατήσει την ταυτότητα, πως θα βγείς απο το καράβι μόνος. εεεεεεεεεεεεεεμ, εδώ σε έχω. "τις έχουμε σε μέρος, ειδικό και τις κρατάμε, μην ανησυχείτε..." μας είπε.
ναι
"Στην Ρόδο, δεν θα πάμε "πεταλούδες" .... " ξεφώνησε.
τα πουρμπουάρ. θα ειναι περασμένο στον λογαριασμό σας, κι αν θέλετε να δώσετε, περισσότερο, να το πείτε. Οι καμαρώτοι και οι σερβιτόροι το παίρνουν, είπε. Σκοτίστηκα. Αμα δεν ήθελα καθόλου, που θα το έλεγα.... λέμε τώρα.
κι εκεί πήρα την μισή ξανάστροφη...... που θα σηκωθώ το πρωί στις 6 και μετά... και μετά και η Ρόδος?
πήγα μια βόλτα στην καμπίνα και ζήτησα να κλείσουν την κουκέτα που δεν χρειαζόταν. Κανείς δεν έδειξε να θέλει. Επρεπε να μείνει ανοικτή. Μες τη μέση.
Πήγα μια βόλτα στο κατάστρωμα. Ζεστηηηηηηηηηηηη, εγώ δεν είμαι γι αυτά. Ασε τα μεγάφωνα, στη διαπασών.
Ξεκίνησα για την τραπεζαρία. Ενας μπουφές.... ..... .... να μην τρώγεται τίποτα.
οι σαλάτες... μην πω. το ρολό κρέας δεν βλεπόταν, το μπιφτέκι, ίσαμε το μπόι μου. Ενας χαλβάς δεν έσωζε την κατάσταση. Τα λοιπά γλυκά, κατεψυγμένα...
Το τραπέζι του καπετάνιου και το πλήρωμά του, δεν το είδα.
Κανένα σαλόνι δεν είχε τίποτα. Κάτι ηλίθιοι, μάθαιναν ανεμόμυλους. Κάποιοι άλλοι ελληνικους χορούς. Να με μάθει, ποιός τι.....!!! συγκεντρώσου, δεν περνά έτσι η ώρα.
Πήγα βόλτα στο ντεκ της περατσάδας. εεε, εκανε ζέστη.
ηθελα μια κοκα κόλα. Πήγα επάνω, έξω και ζήτησα μία. Ηταν "δώρο" και πληρωμένη. Ηρθε ενα ποτηράκι τόσο δα, μικρό. Κοιτώ δίπλα. Απολάμβαναν μια κόλα τεράστια και έναν χυμό. Ρωτώ "πως το πήρατε αυτό"... δεν ήταν σε πακέτο προσφοράς. το πλήρωναν. το δικό μου απο πακέτο προσφοράς... μιτσό......
Κανείς εκτός απο τις ΤερεζοκατσαρίδεςΜαρίες, δεν μιλούσε ελληνικά. Επρεπε να εξασκείς τα ινδοαραβοαγγλικά σου. είχε και κάτι βόρειους με αξάν ολλανδικο και πάνω.
Δεν ήθελα εξάσκηση στις ξένες γλώσσες, τις κατέω. Δεν θα με πέρναγαν κόσκινο τα καμαρωτάκια, να παρω πτυχίο. Ανεργία εχουμε στην Ελλάδα? τα κολόπαιδά σας, δεν γίνονται καμαρωτάκια.... το ξέρω.
Στις 3 γινόταν πανικός. Θα φθάναμε στην Μύκονο... στις 5.30. αααα, μας είχε πει η Τερεζοχοντρή "στην Μύκονο θα έρθετε με τα δικά μας πούλμαν, γιατί το νέο λιμάνι δεν έχει ΤΙΠΟΤΑ.....".... 9 ευρώ. κλπ που δεν άκουσα γιατί δεν μ' ενδιέφερε. Και κάποιοι άλλοι, έξω φρενών, πήραν το ΚΤΕΛ. δεν ειναι τα 9 ευρώ, η κοροϊδία ειναι και ο τρόπος που συμπεριφέρονται.
Τις 3.30 ήμουν στην ρεσεψιόν... "του ντεμπαρκέ". οχι θα καθίσω. Στις 3.45, είχα εισιτήριο Μυκονο Αθήνα για τις 7.30. Αεροπορικό καλέ. Τι με πέρασες? να περιμενω το πλοίο της γραμμής? Ποιο πλοίο πότε. άσε με με τις ψαρόβαρκες εμπαρκε΄πάλι.. δεν θα πάρω ευχαριστώ.
Στις 5.30 ήμουν στο νέο λιμάνι με ένα τηλέφωνο εταιρίας ταξί. Δεν είμαστε στην Αθήνα και δεν είχαν.
Χαμογέλασα στον σεκιούριτι και είπα "θέλω ενα ταξί για το αεροδρόμιο... ξέρετε κάποιον ακόμη και με αυτοκίνητο?"
Σε 10 λεπτά είχα μια κουρσάρα μερτσέντε, με μία κυρία οδηγό.
Με πήγε στο airport, σε χρόνο dt, σιγά τις αποστάσεις.
Η βαλίτσα ασήκωτη. "δεν υπάρχει κανείς να σηκώσει μια βαλίτσα στο μικρό αυτό αεροδρόμιο, που με βάλατε να κάνω ασκήσεις βαρίδια?" ρώτησα δυνατά και ήρθε ο υπάλληλος της ετζίαν. ααα, μια χαρά. Οι διασημότητες, κουβαλούσαν μόνοι τους... Εγώ εχω ονοματεπώνυμο. Και ταυτότητα....
στις 8.10 ήμουν στα Σπάτα, στις 21.00 σπίτι μου. Μια φρέσκια εταιρία ταξί, μια χαρά λεβέντες, τους Βιεννέζους μου θύμισαν.
Μια χαρά πέρασα απο την Μύκονο, εφερα και τα αναμνηστικά μου. Σιγά μη δεν αγόραζα. Μόλις τακτοποίησα την χοντροβαλίτσα πιπί, νερό φαί και αναμνηστικά.
Ο δικηγόρος είπε πως θα ενεργήσει. Λεπτά δεν δίνουν πίσω. Τις μαγκιές όμως αλλού οι κωλοκύπριοι...εδώ ειναι Ελλάδα.
Είμαι κόρη καπετάνιου και δεν ταξιδεύω οπως λάχει. Για ποιά με πέρασαν?
Αρμενίσαμε τους Ωκεανούς μαζί του. Ξέραμε τι ειναι καράβια... τι είναι πλήρωμα και μάλιστα εμπορικά. Και κρούζια.... αυτά κι αν τα ξέρουμε... κι εκείνος καλύτερα. Στην Αμερική δυστυχώς. Εδώ ειναι φτωχοελλάδα. Με τουρίστες του σωρού.
Είμαι καλομαθημένη και δεν ανέχομαι μαλακίες.
Είμαι first class τουρίστας και όχι του σωρού, της πέμπτης κατηγορίας.
Εγώ πληρώνω για να περνάω καλά. Και περνάω.
Γιατί δεν πήρα κότερο να ταξιδέψω. Γιατί εγώ ειμαι για μεγάλα τονάζ. Το 10 μετρο τι να μου κάνει. Να σε φιλήσω να μπαρκάρεις εσύ.
