της ανωνυμίας το κάγκελο!

 οι ηλίθιοι ανώνυμοι (αν και ανοργασμική θεωρώ πως είναι, αγαμήτου γωνία και καρακατινάρα .... ) που περνάνε κι αφήνουν σχόλια και δεν γυρνάνε βέβαια να ξαναδιαβάσουν, ειδοποιούνται ότι τα σχόλια διαγράφονται. Γιατί εδώ είναι το σπίτι μου και ότι θέλω κάνω!
κι επειδή παρατράβηξε, θα το τραβήξω κι εγώ.


Με ξέρεις? οχι. Λοιπόν, αφού δεν με ξέρεις, τι θέλεις και σχολιάζεις! Και σχολιάζεις κι άσχετα !
 Αλλα διαβάζεις άλλα καταλαβαίνεις. Αρα δείχνεις και το επίπεδό σου, αγραμματο πλάσμα !

Και μπαίνεις απο το μπλόγκ της Αχτίδας μας, γιατι νομίζεις πως γώ ηλίθια είμαι. Εβαλα τον μετρητή για να βλέπω, αλλά δεν είμαι ηλίθια! Εχω και καλους συμβουλάτορες πληροφορικάριους!

Με υποτιμάς! Εις το όνομα της ανωνυμίας ! Νομίζεις.

Γράψε με όνομα, άνοιξε το μπλόγκ σου να σου εξηγήσω εγώ τι εστί βερύκοκο. Αλλά δεν τολμάς.
Η ανωνυμία είναι ωραία! Δεν εχετε κότσια κατιναριά!!!

Δεν μπορώ να απαντήσω νομίζεις? Μπορώ και παραμπορώ !

Είναι η τελευταια προειδοποίηση. Χρωστώ που χρωστώ, ευγενική ήμουν ως τώρα !

Θα μου πεις γιατί δεν κόβω τα σχόλια να κάνω προέλεγχο! Γιατι΄θέλω να ξεμπροστιάσω τις καρακατινάρες που νομίζουν πως κάποιες ειναι υπο την ανωνυμία!

Δεν θα παιδέψω εγώ όποιον θέλει να διαβάσει και ν' αφήσει μήνυμα να το κάνει ελεύθερα.

Θα πυροβολήσω στο ψαχνό!

Πέμπτη?

και αύριο Παρασκευή !

Λύσσα, πιά με την Τσικνοπέμπτη.
Τι αντιπροσωπεύει στις μέρες μας?
Τίποτα απολύτως.
Μόνο φαί. Και αύριο το ίδιο θα φάμε και όλη την Σαρακοστή! ορκίζομαι. Και είναι και οι μάγκες, που τρώνε και την Μ. Παρασκευή σουβλάκια και καυχιόνται.
Δεν μ' αρέσει.
Γιατί τόσος ντόρος λοιπόν να τσικνίσουμε? Να γιομίσει ο τόπος άπλυτα πιάτα και σκεύη? Και ποιός τα καθαρίζει μετά? Οχι εγώ.
Δεν μου χρειάζεται, όπως δεν μου χρειάστηκε τα τελευταία 45 τουλάστιον,  χρόνια, που θυμάμαι τον εαυτό μου.
Ούτε σπίτι μας, ξέρουμε τι είναι η Τσικνοπέμπτη και πολύ καλά κάνουμε. Ποιός θα πλύνει μετά? ασε το ποιός θα ψήσει...!!! ξού !

"Δεν ξέρετε να τρώτε", λέει φίλος. Εμείς ξέρουμε και δεν έχουμε χολιστερίνες. Αυτός που δεν ξέρει, έχει μονίμως προβλήματα.... πως νευριάζω...

Ενα νόημα είχαν όλα. Και η νηστεία και η Σαρακοστή και η Τσικνοπέμπτη και οι Αποκριές. Και άλλα. Κάπου βασίζονταν. Τα έχουμε ισοπεδώσει όλα, απο ετών.. Λοιπόν, προς τι να τηρούμε τα έθιμα? Για να λέμε πως κάτι κάναμε.
Αχ, δεν είναι έτσι όμως. 'Η θα τα κάνουμε σωστά, ή δεν τα θέλω. Κι επειδή οι ρυθμοί δεν επιτρέπουν, καλύτερα έτσι.
Σε τι διαφέρει μια εργάσιμη όπως η σημερινή απο τις άλλες? Βράδυ, δεν τρωω, που δεν τρωω, ούτε στο σπίτι τρώνε, οπότε... προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός? Θα τσιμπίσω τρια τσίπς και κανένα κομματάκι τυρί, περιμένει και μια κουταλιά γλυκάκι να το αποτελειώσω και μπράβο μας.

Είναι γιορτή?
Να ευχηθω τι? Γιατί? ευχές στις γιορτές και τις επετείους.
Ούτε γιορτή είναι, ούτε επέτειος!