Οταν μπαίνεις εκεί μέσα, νομίζεις πως αν σε πατήσει καμμιά, ίσα σαν να περασει τρένο απο πάνω σ΄!!!
΄Πήγα κάποτε, πριν διαδοθεί πολύ, με την Δεσποινα και της είπα "κάτσε στην άκρη..." έκατσε, και μετά γέλασε "δεν είχα δει που μέ έφερες. Μην με πατήσει καμμία απο δαύτες.
Είναι που λέει η κυρία Σύλια η μοδιστρα μου, "ράβω, ράβω και δεν φτάνω στην άκρη"...
Εφέτος είχε πολλή δουλειά, δυο γάμοι με όλο το σόι και ένα γαμοβαπτίσι, δεν προλάβαινε να μου φτιάξει κάτι τις.
Είδα κι αποειδα, έβαλα τα υφάσματα μου στην άκρη και είπα θα πάρω κάτι απλό (γιατί τα σύνθετα κοστίζουν).
Για μένα 100% βαμβακερούν, είναι μόνο καλό βαμβακερό Hanes. Αμερικανιές. Τα λοιπά, ούτε να τα συναντήσω.
Ενεκα η ανάγκη είπα, να πάρω 12 ευρώ μερικά μακουδάκια χρωματιστά...
Ενα άσπρο, ένα σιέλ, ένα κοραλί, ένα πρασινί... κοιτάω στον λογαριασμό, δεν έκανε ακόρ το ποσόν με αυτό που είχα στο μυαλό μου. Ρωτώ και ξανακοιτώ τας άτιμας τιμάς.
Το άσπρο 12, το σιέλ 14, το κοραλί 16 και το πρασινο 22. Τα χρειαζόμουν είπα δε γ@@@ και τα πήρα. Για την λογική δεν έψαξα, διότι άκρη δεν θα εύρισκα. "
αυτά είναι μανδάμ, αμα τα θέλεις'.
Επλυνα το ένα, και ανακάλυψα πως ήθελε σιδέρωμα. Και το δεύτερο και το τρίτο...
Εγώ δεν έχω σχέση με το σιδερο, με τον Γιώργο, έχω. Γιατί να κανω σχέση με το σίδερο, όταν τα αμερικάνικά μου, τα φορώ απο το πλυντήριο....., απο την απλώστρα, καταλαβαίνετε.
Στο τρίτο πλύσιμο το πράσινο, το ακριβό, είχε πετάξει και κόμπο. Φαντάσου να το είχα βάλει και στο πλυντήριο. Ναι ναι στο χέρι τα πλένω τα ρουχακια μου εγώ. Δεν τα αφήνω να κακοπάθουν. Απο την ανάποδη τα σιδερώνω.
Το κοραλί πέταξε στο δεύτερο πλύσιμο. Το άσπρο αγνοείται, κάπου τόχωσα, δεν θυμάμαι. Το σιέλ, σφουγγαροπάνιον.
Τι ποιότητες πουλάνε? και το νούμερο που υποτίθεται πως φορώ, είναι για δίμετρη γελάδα η οποία θα φοράει κολάν ! μακρύ λες και είμαι 1.90.... φαρδύ ...... και δεν έχω αερόσακους να βάλω κάτι μέσα.
Και μετά? μετά περιμένω την κυρία Σύλια, αύριο να με προβάρει να κάνω αυτά που φορώ, τα μεταξωτούλια μου, που ένα νερό κι έξω απο την πόρτα. Και τα παντελονάκια μου, ένα πλυσιματάκι και έτοιμα. Οχι σπόρ στο γραφείο, σαν κάτι φοράδες, με κολάν κοντό του γονάτου και μπλουζάκι μεχρι την μεσούλα , παρντόν, την πλατεία, και κοθόρνους τοοοοσους, τόδαμε κι αυτό!!! Θα την έβγαζα φωτογραφία εχθές, μα θα την ξαναπετύχω, δεν θα μου γλυτώσει. Τι βλέπουν τα ματάκια μου, μάνα μ".
Εκανα τέτοια χαρά, και αυτά τα μακώ δεν είναι ούτε για το κολυμβητήριο ! Τον χειμώνα κι άν...απο μέσα...
Τι πουλάνε... τι μας πλασάρουν. Μετά παραπονούνται ότι δεν έχουν δουλειά. Ε, μα με το πουκάμισο 109 (θυμάστε) και το παντελόνι 99, τι θα πουλήσουν?
και με τέτοιες ποιότητες.
Αααα, είχα πάρει κι ένα πουκάμισο λινό. αυτό μου γλύτωσε ήταν φθηνό. Τέτοιο λινό, όμως, ούτε καραβόπανο. Ελα ένας να μου το σιδερώσει, γιατί εγώ βαριέμαι. Τι σίδερο με ατμό, τι νερό το ράντισα... αλατζάς. Ετσι δεν το λέγαμε?
Είναι που απευθύνονται σε φάλαινες μην πω φακλάνες, και τα είδη αυτά, δεν έχουν τι να βάλουν, οπότε... βάζουν ότι βρούν. Είχαν και στο χωριό.
Γι αυτό πεθάνανε, μερικά επαγγέλματα, όπως της μοδίστρας. Γιατι ο κόσμος δεν έχει γούστο και φοράει ότι βρεί.
Κυρια Σύλια, μαζί θα προχωρήσουμε. Τα πατσαβούρια για τις πατσαβούρες!
* το γονίδιο της προγιαγιάς, πρεμιέρας, να κομποζάρω υφάσματα, τόχω, τι να κάνω!
΄Πήγα κάποτε, πριν διαδοθεί πολύ, με την Δεσποινα και της είπα "κάτσε στην άκρη..." έκατσε, και μετά γέλασε "δεν είχα δει που μέ έφερες. Μην με πατήσει καμμία απο δαύτες.
Είναι που λέει η κυρία Σύλια η μοδιστρα μου, "ράβω, ράβω και δεν φτάνω στην άκρη"...
Εφέτος είχε πολλή δουλειά, δυο γάμοι με όλο το σόι και ένα γαμοβαπτίσι, δεν προλάβαινε να μου φτιάξει κάτι τις.
Είδα κι αποειδα, έβαλα τα υφάσματα μου στην άκρη και είπα θα πάρω κάτι απλό (γιατί τα σύνθετα κοστίζουν).
Για μένα 100% βαμβακερούν, είναι μόνο καλό βαμβακερό Hanes. Αμερικανιές. Τα λοιπά, ούτε να τα συναντήσω.
Ενεκα η ανάγκη είπα, να πάρω 12 ευρώ μερικά μακουδάκια χρωματιστά...
Ενα άσπρο, ένα σιέλ, ένα κοραλί, ένα πρασινί... κοιτάω στον λογαριασμό, δεν έκανε ακόρ το ποσόν με αυτό που είχα στο μυαλό μου. Ρωτώ και ξανακοιτώ τας άτιμας τιμάς.
Το άσπρο 12, το σιέλ 14, το κοραλί 16 και το πρασινο 22. Τα χρειαζόμουν είπα δε γ@@@ και τα πήρα. Για την λογική δεν έψαξα, διότι άκρη δεν θα εύρισκα. "
αυτά είναι μανδάμ, αμα τα θέλεις'.
Επλυνα το ένα, και ανακάλυψα πως ήθελε σιδέρωμα. Και το δεύτερο και το τρίτο...
Εγώ δεν έχω σχέση με το σιδερο, με τον Γιώργο, έχω. Γιατί να κανω σχέση με το σίδερο, όταν τα αμερικάνικά μου, τα φορώ απο το πλυντήριο....., απο την απλώστρα, καταλαβαίνετε.
Στο τρίτο πλύσιμο το πράσινο, το ακριβό, είχε πετάξει και κόμπο. Φαντάσου να το είχα βάλει και στο πλυντήριο. Ναι ναι στο χέρι τα πλένω τα ρουχακια μου εγώ. Δεν τα αφήνω να κακοπάθουν. Απο την ανάποδη τα σιδερώνω.
Το κοραλί πέταξε στο δεύτερο πλύσιμο. Το άσπρο αγνοείται, κάπου τόχωσα, δεν θυμάμαι. Το σιέλ, σφουγγαροπάνιον.
Τι ποιότητες πουλάνε? και το νούμερο που υποτίθεται πως φορώ, είναι για δίμετρη γελάδα η οποία θα φοράει κολάν ! μακρύ λες και είμαι 1.90.... φαρδύ ...... και δεν έχω αερόσακους να βάλω κάτι μέσα.
Και μετά? μετά περιμένω την κυρία Σύλια, αύριο να με προβάρει να κάνω αυτά που φορώ, τα μεταξωτούλια μου, που ένα νερό κι έξω απο την πόρτα. Και τα παντελονάκια μου, ένα πλυσιματάκι και έτοιμα. Οχι σπόρ στο γραφείο, σαν κάτι φοράδες, με κολάν κοντό του γονάτου και μπλουζάκι μεχρι την μεσούλα , παρντόν, την πλατεία, και κοθόρνους τοοοοσους, τόδαμε κι αυτό!!! Θα την έβγαζα φωτογραφία εχθές, μα θα την ξαναπετύχω, δεν θα μου γλυτώσει. Τι βλέπουν τα ματάκια μου, μάνα μ".
Εκανα τέτοια χαρά, και αυτά τα μακώ δεν είναι ούτε για το κολυμβητήριο ! Τον χειμώνα κι άν...απο μέσα...
Τι πουλάνε... τι μας πλασάρουν. Μετά παραπονούνται ότι δεν έχουν δουλειά. Ε, μα με το πουκάμισο 109 (θυμάστε) και το παντελόνι 99, τι θα πουλήσουν?
και με τέτοιες ποιότητες.
Αααα, είχα πάρει κι ένα πουκάμισο λινό. αυτό μου γλύτωσε ήταν φθηνό. Τέτοιο λινό, όμως, ούτε καραβόπανο. Ελα ένας να μου το σιδερώσει, γιατί εγώ βαριέμαι. Τι σίδερο με ατμό, τι νερό το ράντισα... αλατζάς. Ετσι δεν το λέγαμε?
Είναι που απευθύνονται σε φάλαινες μην πω φακλάνες, και τα είδη αυτά, δεν έχουν τι να βάλουν, οπότε... βάζουν ότι βρούν. Είχαν και στο χωριό.
Γι αυτό πεθάνανε, μερικά επαγγέλματα, όπως της μοδίστρας. Γιατι ο κόσμος δεν έχει γούστο και φοράει ότι βρεί.
Κυρια Σύλια, μαζί θα προχωρήσουμε. Τα πατσαβούρια για τις πατσαβούρες!
* το γονίδιο της προγιαγιάς, πρεμιέρας, να κομποζάρω υφάσματα, τόχω, τι να κάνω!
