Η Γλαρένια, άνοιξε το κουτί με τις αναμνήσεις παιγνιδιών. Πηγαίνετε μια βόλτα, μικροί και μεγάλοι.
Πριν απο όλα, δείτε την ανάρτηση του Αλέξη με τα παιγνιδια του.
Το Μουκελάκι, η Λαμπιδέρω μου, μου έφερε πρόσκληση απο το φάντασμα του Πρίγκηπα Γελαστρόνι, (μην ρωτάτε, πηγαίνετε απο το σπίτι της να μαθετε) ποιά ήταν τα αγαπημένα του τηλεοπτικά προγράμματα, όταν ήμουν παιδί.
Γέλασα τόσο στην αρχή, γιατι άντε να εξηγείς ακόμη μία φορά, πως η τηλεόραση ήρθε στην Ελλάδα το 66, και ως να μπει σε όλα τα σπίτια και ως να φέρουν και προγράμματα που θα απασχολούσαν παιδιά...... Φανταστικά τους φαίνονται.
Με έκανε όμως να γυρίσω τόσο πίσω, που τρέχει το δάκρυ κορόμηλο, εδώ και πολλή ώρα, ψάχνοντας στους πολύ εξυπηρετικούς κυρίους google και you tube. Βεβαίως δεν μιλάμε για έγχρωμη τηλεόραση, να εξηγούμαστε. Μαυρόασπρη και πολύ μας ήταν.
Ελα Πυγολαμπιδίτσα μου, κάθισε δίπλα μου να σου πω λοιπόν μια ιστορία.
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μία Βασιλικούλα που η μαμά της, καθε πρωί της άνοιγε το ραδιόφωνο στις 9 και άκουγε τα "καλημέρα παιδάκια". Η Αντιγόνη Μεταξά, γνωστή ως "η Θεία Λένα", μας έλεγε παραμύθια, μας τραγουδούσε και μας μάθαινε έεεενα σωρό πράγματα.
Τα απογεύματα του χειμώνα, η μαμά, έπαιζε με την Βασιλικούλα και τις κουκλες της, της διάβαζε παραμύθια, ο παππούς την έπαιζε "κρυφτό" και η γιαγιά, της έδειχνε πως να παίζει τον "Μουτζούρη". Ηταν παιδική τράπουλα, "κληρονομιά απο τον θείο Μίμη, που ταίριαζες τα ζωάκια με του απέναντί σου και τελικά, όποιος έμενε με τον μουτζούρη, που ήταν ένα μονό χαρτί, έχανε.
Τα διαβάσματα εκτός απο παραμύθια ήταν ο μπάνκσ μπάνυ, εικονογραφημένος, η μικρή Λουλού και το Μίκυ μάους απο το πρώτο τεύχος. Χάζεμα γιατί γραμματάκια δεν ήξερε η μικρή Βασιλικούλα.
Αγαπημένο "σπόρ" του μεσημεριού της Κυριακής ήταν το "Σινεάκ". Στις 14.3ο, έβαζε ταινία Χονδρό Λιγνό και είτε με τον παππού, είτε με την μαμά, πηγαίνε το κοριτσάκι. Το "Σινεάκ" είναι μία απο τις σκηνές του ΡΕΧ, στην Πανεπιστημίου. Το υπόγειο. Δεν της άρεσε και πολύ, αλλά τι να κάνει, πήγαινε, προκειμένου για βόλτα. Αλλοτε, φεύγανε στη μέση, άλλοτε έκλεινε τα μάτια με τα παθήματα του Λιγνου, που ακόμα τον λυπάται.
Για Καραγκιόζη, λόγος δεν γίνεται, δεν της άρεσε καθόλου.
Επίσης απο τις πρώτες ταινίες που θυμάται, ήταν το "Ανθρωποι Ιπτάμενοι και Ιπτάμενες Σακαράκες'.
Η τηλεόραση μπήκε στο σπίτι της άλλης γιαγιάς, το 67, την κέρδισε στο ΠΡΟΠΟ ο παππούς . Εκεί πήγαιναν κάθε Κυριακή και έβλεπαν λίγο. Παιδικά, δεν μπορεί να θυμηθεί τι υπήρχε. Οτι άνοιγαν την τηλεόραση και κάτι χάζευε, το θυμάται. Μόνο αυτό. Τότε ήταν που ήρθε στην ζωή της η αδελφούλα της και ασχολήθηκαν όλοι με το μωρό. Και η μικρή Βασιλικούλα ακόμη.
Απο τα "σήριαλ" της εποχής ήταν το "Χαμένοι στο διάστημα" με την οικογένεια Ρόμπινσον. Είχαν κι έναν επιστήμονα μαζί τους τον "Ζάκαρι" ή κάπως έτσι κι ένα ρομπότ.....και ήταν "χαμένοι", όπως προανέφερα.
align="center">
Παίδαρος ο Κάπτεν, αλλά τότε δεν καταλάβαινε....... Το κοριτσάκι, ήταν ένα απο αυτά που είχε παίξει στην Μελωδία της Ευτυχίας.
Οταν ο τωρινός δήμαρχος θεσσαλονίκης, πηρε μέρος στους αγώνες στο Παναθηναϊκό στάδιο και τον είδαν να παίρνει και το μετάλλειο, (το χρυσό? - βοηθάτε όποιος θυμάται) στο άλμα εις ύψος, το αναμετάδωσαν απο την τηλεόραση, κι αυτό το θυμάται. Ηταν αρχή της 10ετίας του 70.
Το 71 μπήκε και στο δικό τους σπίτι η τηλεόραση και η γιαγιά (μένανε σε δίπατο) της επέτρεπε να βλέπει λίγο. Ομως θυμάται καλά, "πως είδα τον άνθρωπο να πατά στο φεγγάρι" , για το πότε ακριβώς μην ρωτάτε (βρε κενά, που υπάρχουν !!).
Μετά το 73, άρχισε να βλέπει, Λουσίλ Μπώλ, την κομεντιέν, κάθε λεπτό και γέλιο.
Υστερα ήρθε η σειρά "Τhe Patridge family", με τον David Cassidy, τραγουδιστή και δεσποινιδούλα ούσα η Βασιλικούλα, χάζευε μετά των άλλων κοριτσούδων, και μάζευαν φωτογραφίες του. Δείτε τι βρήκε τώρα δα, η Βασιλικούλα και το έχει βάλει και παίζει 100 φορές........
Τι άλλο έβλεπαν? Το καλυτερο όλων μακράν. Star Trek. Με τον παίδαρο captain Kerk (για τον οποίο έστω και μικρές έλειωναν πολλές) και τον Ντόκτορ Σπόκ, με τα περίεργα αυτάκια. Και δώστου ταξίδια στο διάστημα. ........
Daktari, ήταν ακόμη μία αγαπημενη σειρά με γιατρούς και ζώα στην Αφρική....., αλλά το μυαλό δεν βοηθά για τίποτα άλλο.
Και ο Richard Chamberlain, έπαιζε κάτι που έβλεπαν κατά το 76. Ενα γιατρό σ' ένα νοσοκομείο.... κενό μνήμης...... "Dr. Kildare", το θυμήθηκε ψάχνοντας φωτός......Αχ! το παιδί κι αυτό για τα 17 χρονα μάτια.......
Η "Σαμάνθα" η μάγισσα, που παίζεται και τώρα, "Η τζίνι και το τζίνι" που ακόμα το επαναλαμβάνει το Μ κανάλι κι αυτό...... και δεν συζητά για τα "αγορίστικα" όπως ο Φυγάς, το Χαβάι 5-0 και δεν θυμάται τίποτα άλλο.
Τέλος του παραμυθιού Μουκελακι μου. Τέλος της ιστορίας μας, με μια Βασιλικούλα που σ' ευχαριστεί γιατί την κατα-συγκίνησες, γιατί της πρόσφρερες χωρίς να ξέρεις τόσα.
Το αφιερώνω στις φιλενάδες του blog, "μεγαλοκοπέλες' σαν κι εμένα και στις συμμαθητριές μου.
