Πούν το πούν το το δακτυλίδι....

Ψάξε κι άμα το βρείς, τρύπησέ μου την μύτη. ενα σκουλαρίκι ακόμη.

Κρύβω... κρύβω σε σημείο δραματικό. και επειδή δεν ειναι ένα και δύο τα μέρη που κρύβω, άσε το δωμάτιο στα χάλια του, ασυγίριστο πάντα, δεν θυμάμαι που τα βάζω.

Σηκώνομαι χαρωπή, προπαραμονές χριστουγέννων να βάλω ένα δακτυλίδι. Ψάξε ψάξε δεν θα το βρείς...
νόμιζα. Νουνιζα, αλλά πουν το? ε? σε παρακαλώ, δέσε μερικούς κόμποι, σακούλες, κουρτίνες, σεντόνια και κάνε ένα ξόρκι.
Πρέπει να τα βρώ. Εγώ δεν ψάχνω. ΟΟοοοοοχι εχω άλλο στύλ. Μπαίνω στο δωμάτιο κάθε φορά και πάω σ' ένα συγκεκριμένο μέρος. Αν τα βρω έχει καλώς.

πουν το πουν το το δαχτυλίδι... και ειναι πολλά. !!!

φιτού μου η γραία.. φιτου μου, μόνο αυτό μου λέω!!!