Κι όσο πιο μακριά απο το σπίτι τις γιορτές, τόσο καλύτερα...
Ξεπάτωμα για τραπέζι, τα Χριστούγεννα και την άλλη μέρα γιατί εμείς εορτάζουμε τον πατέρα, Ανήμερα, διότι "και έτεκε υιόν τον Εμμανουήλ" και όλοι οι ηλίθιοι, την άλλη ημέρα. Οπότε δεν πα, να φώναζε η γιαγιά μου τόσα χρόνια κι εγώ άλλα τόσα. Κανείς δεν τόχει μάθει. Την άλλη μέρα θα πούνε αυτοί που θέλουν χρόνια πολλά. Με την πιζάμα κυκλοφορώ την άλλη μέρα, στο σαλόνι, κανείς δεν παίρνει είδηση....
Εκείνη δε η Πρωτοχρονιά να μην έρχεται. Αφού κανείς δεν θυμάται πως εορτάζω και ακόμα χειρότερα απο τότε που πέθανε η γιαγιά, που εόρταζε και κουβαλιόντουσαν κάτι γερουσίες εξαδέλφες, δεν έρχόταν κανείς στην γιορτή μου, γιατί ήταν όλοι ξενυχτησμένοι, και βαριόντουσαν.... Οι φίλοι, αποζητούσαν σπίτια που θά έπαιζαν για το καλό, εγώ ούτε να δω τα χαρτιά και στο 31, πρέπει να μετρώ, σιγά μην κάνω αυτή τη δουλειά, χαζοξενύχτι. Ποιό "για το καλό" ούτε να τα δω...
Ασε εκείνο το "3, 2, 1, ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, κλπ" ευχές αγκαλιές και χαρές, αφού πέρναγε καμμιά ώρα, κάποιος θυμόταν και την βασιλικούλα που γιόρταζε. Βρε ούστ!
Και τα τηλεφωνήματα στο σπίτι? Διαδραματίζετο η εξης στοιχομυθία με την μητέρα που απαντούσε. "Ελα, Αννούλα, χρόνια πολλά, καλή χρονιά, να έχουμε υγεία, να είστε καλά" "ευχαριστώ, καλή χρονιά και σ' εσάς, ότι επιθυμείτε, με υγεία, με χαρά".... απαντούσε η Αννούλα, λέγονταν και μερικά τυπικά της εποχής, "που φάγατε, που ήπιατε, πόσα κερδίσατε στο 31, τι καιρός κι αυτός".... και έκλεινε το τηλέφωνο. Για την Βασιλικούλα, ούτε μύγα δεν πέταγε.... Τώρα πιά δεν επιτρέπω σε κανεναν να απαντά στο τηλέφωνο στο σπίτι και το κινητό είναι κλειστό. Ο που μ' αγαπά, με βρίσκει. Μου φτάνει αυτός!
Για τα δώρα, λόγος δεν γίνεται. Γιατί ανταλλάσει ο κόσμος δώρα δεν κατάλαβα. Αααα, του τα φέρνει ο Αγιος Βασίλης. ΜΜΜΜΜάλιστα. Εμένα μονίμως ένα δώρο, όπως οι άλλοι. "ρε καλέ μου, έχω γιορτή, δικαιούμαι δύο"... κανείς. Ετσι είστε? Αντε και χαθήτε μου στο διάβολο και τελείωσε η γιορτή. Ούτε παραμονή, ούτε τίποτα. Τόλμα αν με συναντήσεις την πρωτοχρονιά να μου πεις χρόνια πολλά και να δεις "ευχές" που θα εισπράξεις... Το "άντε μου στο διάβολο" είναι το καλύτερο, που σερβίρω για την έναρξη του χρόνου. Πολλά χρόνια, πήγαινα θέατρο ανήμερα. Την δε παραμονή, κοιμάμαι νωρίς νωρίς να κάνω δέρμα, φεύγουν όλοι απο το σπίτι ανήμερα να φάνε αλλού, γιατί δεν θέλω, γρουσουζιές και ποδαρικά και να ξεπατωθώ στο τραπέζωμα και περνάω μια χαρά και μετά, τις βόλτες μου.Την δε δεύτερη ημέρα, τόχω και γρουσουζιά να πηγαίνω στο γραφείο. Οι μισοί λείπουν, οι υπόλοιποι βαριούνται, κανείς δεν θυμάται πως γιορτάζω κι όσες φορές, είχα γλυκό, με κοιτούσα ως απο άλλο πλανήτη. Ξού! Μακριά.
Πέρισυ γιόρτασα στολίζοντας εδώ μέσα... μάλιστα. Μια χαρά τα "εικονικά". Ε, τέλος! Πολύ ήταν.... Αντε και καλά Χριστούγεννα !
