Ελάτε να γιορτάσουμε

Ελάτε να γιορτάσουμε
Σαφώς... φορέσαμε και τιάρα !

Τρίτη 28 Αυγούστου 2012

Πνιγήκατε ή ακόμη?


Θα το φας το φαγητό, σου ή θα σε δώσω στη χοντρή να σε φάει.

Κοίτα φοράει και κραγιόνι κι ειναι καταχαρούμενη! Και το μαγιώ φοράει, αν καταφέρεις να το βρείς που ειναι.

Μωρέ τις έχεις δει, τις χοντρέλλες στην παραλία που θέλουν και φιογκάκι στο πλάι, με κορδονάκι. Το παλαμάρι του βαρκάρη μανα μου θέλεις, όχι κορδονάκι.

αχου, τος παντώνε, διότι δεν θα ασχοληθώ με τις βαρέλες.

Αλλά με τις μανάδες, πώχουνε παιδάκια και τα αμολάνε με τα μπρατσάκια στην παραλία. Δια πολλοστή φορά, πιάστηκα με μία.... η οποία παρατηρούσε απο μακριά...κι εγώ  μόλις είπα στη μικρή της να βγεί πιο έξω, αφού δυο φορές είχε βουτήξει μέσα ==== ξέρει μπάνιο το 4 χρονο..... και είχαμε κοψοχολιαστεί, η μανα μας έβαλε και τις φωνές. Να μην ανακατευόμαστε. Κυρά μου, αμα πνιγεί μπροστά μου, εγώ θα πάθω συγκοπή... μαζευτο και φύγε, της είπε ένας....Και μας βρίσανε. ξένους ανθρώπους που ενδιαφερθήκαμε. Αλλάααα έφυγε... στο διάλο.

αει σιχτίρ κι εσείς και τα παιδιά σας. Εμενα η μανα κι η Ζαμπέτα ηταν επιφυλακή μαζί μας. Ως μεγάλοι....

Αυτή η εμπιστοσύνη που δείχνουν στα παιδιά τους να γίνουν ανεξάρτητα, με εξοργίζει.
Ανεξάρτητο θα σου γίνει σε άλλα. Με το νερό δεν παίζουμε. Το φωνάζουν οι δάσκαλοι κολύμβησης στα κολυμβητήρια, αλλά εσύ το πας εκεί και μετά το ξεχνάς. Γιατι νομίζεις πως έμαθε.
Ασχημο πράγμα να εισαι γονιός. Θέλει αρετή και τόλμη....
αλλά η μαλακία πάει σύννεφο...