Κυβέρνηση έχουμε? Σιγά τ' αυγά. Νομίζετε. Νομισματα!!!
Θα ορκιστεί μέσα στη μέρα και μετά.... βλέπουμε !!
Μετά απο συνάντηση με τον πρόεδρο, που με ετίμησε δεόντως, ένα έχω να σας πω.
Παίρνω το καλάμι μου και σας χαιρετώ ...
φιλιά στα παιδιά, γατιά, σκυλιά, εχω άλλες ασχολίες.
Οι νέες μου αρμοδιότητες, δεν μου επιτρέπουν μπλόγγινγκ (δεν θα ησυχάσετε), πάω φατσαμπούκι και μαγεριό!
να μου φιλήσετε τα πεθερικά, Σπύρο, φιλιά και στην Μανταλένα!
Οταν γυρίσει η αδελφή μου απο την Ιταλία, να της πείτε πως την αγαπώ πολύ, αλλά δεν προλαβαίνω.
Του Ευάγγελου, μην του το πείτε, απότομα! Με το μαλακό
Ο Πέτρος, παρακαλείται να φέρει την μηχανή και ο Σωκράτης, να γυρίσει πλευρό. Δεν ονειρεύεται. Εγώ είμαι.....
Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011
Μουρλο.... ότι πείτε !!!
Για τους μουρλόγερους έχετε ακουστά? Οπως μουσταλευριά, ένα πράμα. Το μυαλό κινείται. Μου τα λέγανε και δεν τα πίστευα. Ελεγα "άντε υπερβολές". Είχα υπομονές. Καλέ εεεεεεεε, φύγανε οι υπομονές? που στο δαίμονα πήγανε?
Φωνάξτε τες, ένα λεπτό περικαλώ. Ζακύνθου μεριά! Τις χρειάζομαι !
Τηλεφώνημα βραδυνό 21.50. "ελα καπετάνιο, σε μισή ώρα στο γνωστό μέρος"....
Συνθηματικό? ναι, απο αυτά που αν τα αποκωδικοποιήσεις, ίσαμε μουσακά θα φας.
Φεύγει ο καπιτέν Μανώλης, με το σόρτσ, μας έχει μείνει απο το ναπτικόν, και το πουκάμισο απόξω.
"που πάει"? ρωτάω, "νυχτιάτικο"?
"τώρα ήρθε το καράβι απε την Σύρο" απαντά η Αννούλα, απλωμένη στον καναπέ. Τα καράβια απε την Σύρο, δεν έρχονται νωρίτερα, αναρωτιέμαι....
Συνεχίζω το τηλεφώνημά μου, απλώνομαι βεραντιακώς και έρχεται σε λίγο..
"θα κατέβεις, άμα έρθει να μαζέψεις τα μελιντζανοδενξερωτιάλλοπατάται?"
Τι να της πω, "δεν θα κατέβω"? "Γιατί δεν λέγατε να πάω κι εγώ..." αναρωτιέμαι και το μαζεύω. Είμαι κομμάτια, έχω γυρίσει στις 9 και έχω στήσει και φαί... θέλω να ξεκουραστώ.
Βάζει φωνή η Αννούλα, ¨ηρθε¨. Κατεβαίνω αφού εχω σκουπίσει 2 φορες τον ιδρώτα... εγώ είχα κάνει και μπάνιο.
Τον βλέπω να σούρνει μέσα στην είσοδο ένα κουτί απο μπανάνες, ένα πράμα να καταλάβεις και να κοβει με τον σουγιά τον σπαγγο">
"Ας το χριστιανέ μου να του πιάσω να τ' ανεβάσω" εγώ η προτρέχουσα...
"Δεν σηκώνεται... είναι 20 κιλά και.."
Τον κοιτώ. "και το σήκωσες, γέρος άνθρωπος, νυχτιάτικο "...
του πατησα τον κάλο.. "δεν το σήκωσα το έσυρα " η απάντηση του καπετάν φουρτούνα "τι σκύβεις, να σούρθει τίποτα να τρέχω, η κόρη σου, δεν θάρθει απο την Ιταλία..... δεν με λυπάται κανείς, φέρε σακούλες να το αδειάσω το διάολο.. 11 παρά η ώρα. Φέρνει σακούλες.
Αει πιάσε εσύ τα ζαρζαβατικά με το χέρι, σιχαίνομαι κιόλας... χτυπάω της Αννούλας, έχει στη διαπασών την τιβί που ν' ακούσει, μούρχεται να ουρλιάξω εχω δώσει 170 ευρώ για μαλλιά, και εχω ιδρώσει θα χαλάσει το μαλλί...Ακουει κάποτε η Αννούλα και την φέρνω κάτω με τα γάντια.
Τα βάζω σε σακκούλες, τα ανεβάζω επάνω, έρχεται ο καπιτέν Φουρτούνας, ακούει ένα μπερντάχι, μουρμουράω εγώ, προσπαθεί η Αννούλα να κατευνάσει τα πνεύματα... εχει κλείσει το αιρ, ακούει κι αυτή τα σχολιανά της, νυχτιάτικο.
Αράζω έξω...
γέρο έχετε? επιβάλλεται να αγοράσετε. Και την υπομονή απο τον μπακάλι με το κοφίνι!
## α, α προπό, βρήκα το κοφίνι που με βάζαν μέσα μικρή, θα σας το φωτογραφίσω κι αυτό... πως μεγαλώνει ο άνθρωπος...!!!
* εμείς ξαπανέκαθεν, σπίτι μας την λέξη "γέρος" δεν την χρησιμοποιούμε. Ηλικιωμένος, λέμε. Εχθές το βράδυ, μούρθε αυθόρμητα το "είστε μουρλόγεροι" και γέλαγα και μόνη μου, βάζοντας στο φουλ τον ανεμιστήρα, μπας και συνέλθω...
** οχι δεν έχουμε σόι απε την Σύρο, κάτι φίλοι του εχουν χωράφια με ζαρζαβατικά. Μουσακά, ορκίστηκα δεν θα φτιάξω!
Φωνάξτε τες, ένα λεπτό περικαλώ. Ζακύνθου μεριά! Τις χρειάζομαι !
Τηλεφώνημα βραδυνό 21.50. "ελα καπετάνιο, σε μισή ώρα στο γνωστό μέρος"....
Συνθηματικό? ναι, απο αυτά που αν τα αποκωδικοποιήσεις, ίσαμε μουσακά θα φας.
Φεύγει ο καπιτέν Μανώλης, με το σόρτσ, μας έχει μείνει απο το ναπτικόν, και το πουκάμισο απόξω.
"που πάει"? ρωτάω, "νυχτιάτικο"?
"τώρα ήρθε το καράβι απε την Σύρο" απαντά η Αννούλα, απλωμένη στον καναπέ. Τα καράβια απε την Σύρο, δεν έρχονται νωρίτερα, αναρωτιέμαι....
Συνεχίζω το τηλεφώνημά μου, απλώνομαι βεραντιακώς και έρχεται σε λίγο..
"θα κατέβεις, άμα έρθει να μαζέψεις τα μελιντζανοδενξερωτιάλλοπατάται?"
Τι να της πω, "δεν θα κατέβω"? "Γιατί δεν λέγατε να πάω κι εγώ..." αναρωτιέμαι και το μαζεύω. Είμαι κομμάτια, έχω γυρίσει στις 9 και έχω στήσει και φαί... θέλω να ξεκουραστώ.
Βάζει φωνή η Αννούλα, ¨ηρθε¨. Κατεβαίνω αφού εχω σκουπίσει 2 φορες τον ιδρώτα... εγώ είχα κάνει και μπάνιο.
Τον βλέπω να σούρνει μέσα στην είσοδο ένα κουτί απο μπανάνες, ένα πράμα να καταλάβεις και να κοβει με τον σουγιά τον σπαγγο">
"Ας το χριστιανέ μου να του πιάσω να τ' ανεβάσω" εγώ η προτρέχουσα...
"Δεν σηκώνεται... είναι 20 κιλά και.."
Τον κοιτώ. "και το σήκωσες, γέρος άνθρωπος, νυχτιάτικο "...
του πατησα τον κάλο.. "δεν το σήκωσα το έσυρα " η απάντηση του καπετάν φουρτούνα "τι σκύβεις, να σούρθει τίποτα να τρέχω, η κόρη σου, δεν θάρθει απο την Ιταλία..... δεν με λυπάται κανείς, φέρε σακούλες να το αδειάσω το διάολο.. 11 παρά η ώρα. Φέρνει σακούλες.
Αει πιάσε εσύ τα ζαρζαβατικά με το χέρι, σιχαίνομαι κιόλας... χτυπάω της Αννούλας, έχει στη διαπασών την τιβί που ν' ακούσει, μούρχεται να ουρλιάξω εχω δώσει 170 ευρώ για μαλλιά, και εχω ιδρώσει θα χαλάσει το μαλλί...Ακουει κάποτε η Αννούλα και την φέρνω κάτω με τα γάντια.
Τα βάζω σε σακκούλες, τα ανεβάζω επάνω, έρχεται ο καπιτέν Φουρτούνας, ακούει ένα μπερντάχι, μουρμουράω εγώ, προσπαθεί η Αννούλα να κατευνάσει τα πνεύματα... εχει κλείσει το αιρ, ακούει κι αυτή τα σχολιανά της, νυχτιάτικο.
Αράζω έξω...
γέρο έχετε? επιβάλλεται να αγοράσετε. Και την υπομονή απο τον μπακάλι με το κοφίνι!
## α, α προπό, βρήκα το κοφίνι που με βάζαν μέσα μικρή, θα σας το φωτογραφίσω κι αυτό... πως μεγαλώνει ο άνθρωπος...!!!
* εμείς ξαπανέκαθεν, σπίτι μας την λέξη "γέρος" δεν την χρησιμοποιούμε. Ηλικιωμένος, λέμε. Εχθές το βράδυ, μούρθε αυθόρμητα το "είστε μουρλόγεροι" και γέλαγα και μόνη μου, βάζοντας στο φουλ τον ανεμιστήρα, μπας και συνέλθω...
** οχι δεν έχουμε σόι απε την Σύρο, κάτι φίλοι του εχουν χωράφια με ζαρζαβατικά. Μουσακά, ορκίστηκα δεν θα φτιάξω!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
