Eυτυχώς...

"Ευτυχώς που έχω κι εσένα στην ζωή μου"! της χαμογελασε, κρατώντας της το χέρι. "Πάντα με κάνεις να χαμογελώ και να ξεφεύγω. Φτάνει να σε κοιτώ ''. Συνέχισε να την κοιτά στα μάτια. Αναψε τσιγάρο. Κοίταζαν και οι δύο τον καπνό που έκανε δαχτυλίδια. Ηταν αμίλητοι. Επερνε κουράγιο απο την ματιά της. Δεν ήθελε να διακόψει τους συλλογισμούς του και δεν του μίλαγε. Μόνο του χαμογελούσε. Η ματιά του, τόσο διεισδητική, την ηλέκτριζε. Πλησίασε και σφίχτηκε πάνω του. Ηθελε το φιλί του εκείνη τη στιγμή. Ηθελε να την αγκαλιάσει. Ηθελε... και τι δεν ήθελε. Η αγκαλιά του άνοιξε και την έκλεισε μέσα. Φίλησε τα μαλλιά της. Πόσο της άρεσε η ζεστή αγκαλιά του. Πόσο του άρεσε να βυθίζεται στα μυρωδάτα μαλλιά της να τα φιλά. Εμειναν έτσι μερικά λεπτά. Της φάνηκε μια αιωνιότητα μα ήταν τόσο λίγο. Επρεπε να γυρίσουν στα καθημερινά. Της έστειλε λίγη μουσική. Την αγαπημένη του. Εβαλε να την ακούσει. Χάθηκε στις νότες. Κι εκείνος το ίδιο. Χαμογέλασαν ο ένας στην σκέψη του άλλου.

~ ο γάτος ~

Στην θερμάστρα εμπρός
ένας γάτος χονδρός
πάντα απλώνεται.
Με τα μάτια κλειστά
αγαπά στα ζεστά
να τεντώνεται

......

Μπαααα, στην πολυθρόνα συνήθως.

Δεν υπάρχει θερμάστρα.

Με τα μάτια κλειστά αφουγκράζεται.

Τις ίδιες του τις σκέψεις.

Tην ίδια του την ζωή.

Δεν μιλά, μόνο σκέπτεται.

η εικοστή πέμπτη επέτειος των εικοστών τέταρτων γεννεθλίων !!!!

To άκουσα προχθές και μ' άρεσε.
"Τι παθαίνει ένας νεαρός, όταν θέλει να κάνει παρέα με μία πενηντάρα? (50 άρα είπα)"
"Τον μηνύουν για σεξουαλική παρενόχληση σε ηλικιωμένη! "

ε, γέλασα, κρύο, ξε-κρύο, εμένα μ' άρεσε και γέλασα. Αμα είσαι 50 και δεν τόχεις χωνέψει, έχεις θέμα. Αμα το καταδιασκεδάζεις, γελάς. Ξεκαρδίζεσαι, να μην πω και λες κι άλλα! ! !
Αμα στα 50 θυμάσαι να κάνεις παιδάκια, μην σε πουν στέρφα, ή γιατί πρέπει να φέρεις οπωσδήποτε στον κόσμο μια νέα ζωή, να ολοκληρωθείς σαν γυναίκα, έχεις θέμα.
Αμα το ζεις, ελεύθερα και ωραία... ουδέν πρόβλημα.
Τώρα απο το σκαλοπάτι των 49 που κλείσανε την πόρτα και οδεύοντας προς τα 50 - θα μας πάρει ένα χρόνο, μην φανταστείτε, μπορώ να γελάω και να διακωμωδώ καταστάσεις, όπως έκανα πάντα. Ενα παραπάνω τώρα.
Μπορώ να γελάω με τις 40άρες και κάτι που έχουν ένα σωρό προβλήματα, με τα οποία όταν ήταν στα 30 κάτι, και τα αντιμετώπιζαν οι μεγαλύτερες, γελούσαν. Φάτε την τώρα να σας πω εγώ, πόσ' απίδια βάνει ο σάκκος! ααααχ, πολύ χαίρομαι. και δεν βοηθάω κιόλας. βγάλτα πέρα μόνες σας .
Μπορώ να γελάω με τους συνομίλικους που νομίζουν πως θα ρίξουν την 35άρα και θα την παντρευτούν να τους κάνει παιδάκια, που ξέχασαν όλ' αυτά τα χρόνια γιατί .... ξέρω γω.
Που πας ρε Καραμήτρο, με την κοιλίτσα, τους γκρίζοι κροτάφοι και την "φλίτσα"? που πας?
Μπορώ να γελάω με τις συνομίληκες που τρέχουν για "τόξια".
Μπορώ να γελάω ακόμη περισσότερο με τις ίδιες που κάνουν γυμναστική μέσα στο νερό να σφίξει το δέρμα, γιατί χαλάρωσε. Την ταυτότητα την είδες, ρε Μαρίτσα....
Με ότι θέλω μπορώ να γελάω και με τον εαυτό μου πρώτα.
και ... στο κάτω-κάτω.....

γμ το ξανθό μου μέσα !!!!

ή άστα τα μαλλάκια σου ανακατωμένααααα, αστα ν' ανεμίζουνε...

Ξανθιά βαμμένη, δυο φορές βλαμμένη. Μη προς παρεξήγηση καμμιανής γιατί θα ουρλιάξω. Ετσι λένε, έτσι λέω και το καταδιασκεδάζω...
Το μισό σόϊ κάπου ξανθό και κάπου γαλανά μάτια, το άλλο μισό καταξανθο και καταγαλανό. Αει στο διάλο δηλαδή, εγώ με τα ρούσσα! (όπως η παπαδιά!!). Οχι απο που έχω πάρει, στο παζάρι με πήραν?
Παιδί θυμάμαι κάτι κόκκινες τρίχες να πετάνε ηλεκτρισμένες στο κεφάλι μου, πολλά μαλλιά, πολλές κι αυτές, μια ανταύγια κοκκινη πάνω στην κεφαλή μου. Αει... η ίδια μου η αδελφή κατάξανθη! απο γεννησιμιού της.
Προϊόντος του χρόνου, ασπρίζω και αποφασίζω, χρωματισμούς. Το άσπρο της μούρης μου, επιτρέπει πειραματισμούς απο κόκκινο στο φυσικό μου, ως ανταύγες και κάποτε, σε μεγάλο παροξυσμό, γιατί αυτή κι όχι κι εγώ... κατάξανθο σκανδιναυϊκό. Γιατί οι άλλες κι όχι εγώ. Αυτό ήρθε κι έμεινε τα τελευταία 15 χρόνια θαρρώ, με τις απαραίτητες καλοκαιρινές και χειμωνιάτικες παραλλαγές! Συμφέρω κιόλας. Λόγω της άσπρης βάσης, βαφω και βγαίνουν ανταύγες (δύσκολο το άσπρο στο ξανθό, λένει οι ειδικοί). Μια χαρά μούρχεται.....


Αει, σας ζάλισα!


Παραμιλώ.. πρωί ξεκινώντας για ταξίδι. Επιτέλους όμως θα μιλήσω ελληνικά και θα συνεννοηθώ με τον εθνικό αερομεταφορέα. Φτάνω στο γκισέ και με καλημερίζει η Ολυμπιακιά, εις άπταιστον αγγλική "Good morning, your passport please"! Δεν πείραμε ελληνικό προσωπικό, αρπάζομαι.... Αει στο διάλο στις 7.00 που θα μου ζητήσεις και passport, έχω βγάλει καινούργια ταυτότητα. Τόχω πληρωμένο, κι αυτό και μαζί, της το δίνω να την ξεφορτωθώ. Η υπόλοιπη συζήτηση στα ελληνικά ευτυχώς.
Το παιδεύω τόσες ημέρες γιατί εγώ ταξίδεψα με το διαβατήριο (γιατί δεν είχες την ταυτότητα στα χέρια ζώοοοοον μου, ούτε το passport είχα) και δεν απάντησα, "δεν κάνει η ταυτότητα?". Τόπαιξα πολίτης της Ευρώπης κι εγώ. Σιγά τώρα να μην ασχολιόμουν early!!! tooooooo early for me!
Eχθές το βράδυ, όπως έβαζα το διαβατήριο στη θέση του, θυμήθηκα την ιστορία. "Ρε γμτ, σε πέρασε για ξένη. Και όχι ότι ξένη νάναι. Πολωνο-Τσεχο.. κάτι.. τίποτα σοβαρό δηλαδής". Για μένα τα σοβαρά, είναι οι ΙταλοΓαλλοΣκανδιναυοχώρες! Αντε και η Γερμανία!!!
"Φτούουουουουουου"...... και πάλι φτουουουουου, όχι του ξεματιάσματος.... το άλλο που μόλις το εκστομίσεις, χτυπάς και το κουτελό σου!!!
Πάλι τα ίδια. Τι το θέλω το ξανθό, με πέρασαν για ξένη. Εμ, έτσι που γίναμε δω πέρα, χάνει η τρίχα το ξανθό και το ξανθό την τρίχα!!! Αφού τόχω ξαναδεί το έργο, να μην τόχα....
Προ ετών, με σταματά με το αυτοκίνητο, ο καραμπινοκρατης, με την καραμπίνα στο χέρι και τα αλεξίσφαιρα γιλέκα. Πήγαινα στην αδελφή μου, είχα φτειάξει τυροπιτάκια και ήταν ζεστά και μυρωδάτα μαζί μου. Με το γερο-Tipo, άπλυτο (κι αστόλιστο και δεν σε αποσύρω).
Σταματώ, έρχεται κραδαίνοντας την καραμπίνα ανάμεσά μας, χώνει την μουσούδα του (και παίρνει βαθιές εισπνοές) στο παράθυρο (digital καντράν εγώ, όλοι χάζευαν), πριν προλάβω ρωτά. "δικό σας είναι το αυτοκίνητο?" Απαντώ, "καλησπέρα δικό μου είναι" και ζητά τα δεοντα. Προσπαθώ να ανοίξω την πόρτα να βγώ έξω, μέσα στο κρύο εδώ που τα λέμε.... και είναι ανένδοτος! "δεν πειράζει". "Ακου να σου πω" του λέω, "εγώ έχω μάθει, να στέκομαι προσοχή, στα όργανα και κάνε μου την χάρη, θα βγώ". Οχι ας μην την έκανε το 25άχρονο. Απλές τυπικές διακικασίες και συνεχίζω τον δρόμο μου.
Αν δεν διάβαζα σε περιοδικό, μια δημοσιογράφο, πως την είχαν περάσει για ξένη με το παλιό αμάξι του πατέρα της που το κινούσαν για να κινείται και με το κατάξανθο μαλλί δεν θα είχα υποψιασθεί....



Καταλάβατε ? Ντα!!!!

Αστοί !

Η προκόπω, η καλομαθημένη, η ασφαλτογεννημένη, στην δώθε πολιτεία, δεν είναι για άγριες καταστάσεις. Δεν περπατά, δεν στριμώχνεται με το πόπολο στις συγκοινωνίαι, δεν, δεν δεν.... δεν ρε παιδί μου, πως το λέμε! ΔΕΝ μπαίνει στο μετρό, μην την βρούν μετά απο 2.500 έτη και την βάλουν στο μουσείο...! Δεν είναι της τάξεώς μας.
Της αποφάσεως, να ανοίξει πανιά, περιελήφθησαν και τα ανατομικά πατούμενα (Θιό σχωρές την ψυχή το ΣΟΛ). Επίσης κάτι "καλοκαιρινά" που φοράνε στην πρωτεύουσα, στο κεφάλι και το πρωί, ζεσταίνουν τ' αυτιά μας! Η παγωνιά, παγωνιά και το μποτάκι άγνωστη λέξη.... Και η μπότα πανάλαφρη καστόρινη για τα σαλόνια.
Αρνηση να σηκώνει γουνες! Οτι πιο ελαφρύ και καλόβολο. Κάτι γάντια μάλλινα, κι αυτά με το ζόρι. Τα κρυοπαγήματα, αντιμετωπίζονται με πανάκριβη αντιηλιακή κρέμα και μετά με προστασία weather everything. Αποχωρίστηκε το τάνκς και έβγαλε κάρτα πολλαπλών διαδρομών με τις συγκοινωνίες. Αλλος την έβγαλε, γιατί νόμιζε πως θα της χρειασθεί, αλλά δεν βαριέσαι. Δεν κόστισε πολύ 13 ευρώ... πες πως ήπιε καφέ μετά γλυκού! Μισοάχρηστη έμεινε, δώρο την έκανε. Το ταξί, στο σπίτι σας, δεν το ξέρετε? Στην άλλη πρωτεύουσα, το ξέρουν! Ομοίως και τα λεωφορεία που κάνουν τουρ! Κανείς λόγος να δεις τίποτα απο κοντά. Ιδιαίτερα όταν τα έχεις ξαναδεί! και να μην τάχεις, σιγά τα μάραθα!
Πήγε να κοιμηθεί, να ξεκουραστεί, αλλά σηκωνόταν πρωί να πάρει τους δρόμοι! Ηθελαν να την ευχαριστήσουν, ως που κατάλαβανννννννν!!! Η μόνη καλή συμφωνία με τον εαυτό της, το φαγητό. Πρώι μεσημέρι, βράδυ και τα ενδιάμεσα στον υπερθετικό ! και πολύ της άρεσε. Με επιλεκτική μιζέρια, ε? μην μπερδευόμαστε!!! μην χάσουμε τις συνήθειές μας ! Οτι ξέρουμε. Οχι ότι πρέπει να δοκιμάσουμε για να πούμε ότι πήγαμε και το φάγαμε.. Δεν ενδιαφέρει, ποτέ δεν ενδιέφερε ! Μυρίζει το κρουασάν βουτηρίλα και στην πατρίδα του ακόμη. Ψωνάρες!!!
Ο ποδαρόδρομος και η ορθοστασία, δεν είναι του γούστου της. Ούτε οι εκθέσεις και γιατί δεν κατάλαβε να δούμε κάτι που το βλέπουμε στην τιβί και τα ιντερνέτια πιά. Κι όταν πας για πολλοστή φορά, δεν χρειάζονται και πολλά πολλά! Γι αυτό έχουν τα μουσεία τα εκθετήρια, για να αγοράζεις μια χαρά πράγματα και να τα ευχαριστιέσαι ! Απο το σπίτι σου!
Οι χοροί, ότι στραφταλίζει και ότι άλλο σε καθιστό βαθμό, μια χαρά! Οι όπερες, ανάλογα τον πρωταγωνιστή και τα μπαλέτα ανάλογα το έργο. Οπου καφές, γλυκό, μπύρα και καναπές με πολυθρόνα, ακόμη καλύτερα. Το chat, που έρχεται μαζί, δεν συζητιέται!!! Να εξασκούνται οι γλώσσες! Γιατί στην Ελλάδα, μιλάνε Αλβανικά, Βουλγάρικα και Ρουμάνικα πιά, αντί των Γαλλοιταλικών που μάθαμε! Ευτυχώς υπάρχουν φίλοι απο τις καθώς πρέπει χώρες της Ευρώπης και εξασκείται το σπόρ. Α, ρε γιαγιά Βασιλικούλα, ευτυχώς που πέθανες νωρίς ! (νωρίς? ε, νωρίς, αλλα΄δεν θα ζούσε τώρα πιά έτσι κι αλλιώς)
Οτι σε περίεργο shopping, που δεν έχει το πατρίντα, απαραίτητο. Ποιός άλλος έχει κρυσταλλίνες swarovski, στα μολύβια του? Μα έτσι την έμαθαν. Απο τα πέρατα της γης, τα πιο περίεργα πράγματα είχε πάντα. Τώρα, μετά απο μισό αιώνα ζωής, θα αλλάξει?
Γέμισε η ζωή απο τα νειάτα με όλα. Τίποτα δεν κάνει εντύπωση πιά, τίποτα δεν ενθουσιάζει. Και κάτι δώρα, π' έρχονται.... που να πάνε δεν ξέρει. Κάτι μικροπράγματα, που σε άλλους φαίνονται περίεργα. Ε, τι να κάνουμε, δεν έκαναν όλοι τον περίπλου της Ευρώπης και της Αφρικής, ως τις Ινδίες στα 18 τους! Δεν γέμισαν εικόνες πολύ νωρίς
Πάει για να δει, συγκεκριμένους, ανθρώπους, πράγματα και καταστάσεις. Και κάτι φωτός, καταχωνιάστηκαν για τα γεράματα, κι άν. Βγήκαν για να βγούν. Για να σταματά, να ξελαχανιάζει της περπατησιάς.
και την ώρα που κλείνει η πόρτα του αεροπλάνου, της επιστροφής, έχουν ξεχαστεί όλα. Μα ΟΛΑ.
Αχάριστη με την ζωή? Οχι, βέβαια! Αλλά όλα τα κάναμε. κι αυτό κι εκείνο. Μερικά που κατά την ταπεινή γνώμη δεν έχουν γίνει, ίσως κάποτε. Κι αν δεν, δεν βαριέσαι. Γιατί εγώ βαριέμαι. Είπα βαριέμαι πιά!
Και θέλω να κοιμηθώ το ΣΚ< να μην μ' ενοχλήσει κανείς ! και δεν θα μ' ενοχλήσει, ένα το σίγουρο!!!! Ποιός τολμά άλλωστε!!!
υ.γ. Που στο διάλο και ποιά ειναι η Μπρατισλάβα ρε? Αει σιχτίρ με τον χάρτη της Ευρώπης πως τον κάνατε έτσι!!!! Ξύπνησε το ανατολικό μπλόκ με όλη την κουλτούρα του και ήρθε κατα κάτω μετα του αρκοντεόν!

Αλλος για Χίο τράβηξε, πήγε....

Ωπα ντεητ! !!!
Σκουζάτε, δεν ξαναδιαβάζω, ότι γράφω, και έτσι μου ξεφεύγουν απο βιασύνη μερικά. Κι επειδής ο κύριος Αθεόφοβος διαβάζει σιωπηλός συνήθως, αλλά αισθάνομαι το βλέμα του τριγύρω στα ορθογραφικά μου διόρθωσα... διόρθωσα λέμε... κι ευχαριστώ ! κι ότι άλλο έχει μείνει αγνοήστε το περικαλω, δεν αντέχω...


"Aλλος για Χίο τράβηξε, πήγε
άλλος για Μυτιλήνηηηηηη,
κι άλλος στης ..... τα στενά
αίμα και δάκρυα χύνει...." ΄(Σύρας λέει νομίζω...)
Γιατί όοοολου του κόσμου τις αργίες και τα τριήμερα, ο κόσμος φεύγει, δεν έχω ποτέ καταλάβει. Μη έχουσα χουριό, ποτές μα ποτές, μηδέ την εξοχή αγαπήσασα, ρούπι τις γιορτές και παράτες. Και στο καλό να πάτε, να δείτε και μη, 'ρθείτε, αλλά γυρνάτε γμτ, γυρνάτε, στο άστυ (στο 'κλίνον άστι" που έγραφε κάποτε κάποιος - κι ο τελευταίος να κλείσει και την πόρτα).
Εχει χωριό Βασιλικούλα και φεύγει. Λεφτά δεν έχουμε, τίγκα οι εθνικοί δρόμοι. Γιατί γκρινιάζουμε, δεν αντιλαμβάνομαι.
Είναι και οι άλλοι. Αυτοί που δεν αφήνουν εκδρομή για εκδρομή. Ζώα στον ντορβά. Μπά, ατυχής έκφραση, δεν χωράνε στον ντορβά. "Βαρέθηκαν, λέει την λαγάνα, και πάνε ως την Βενετιά να δούνε πως είναι το καρναβάλι". Ανοίγει ο ορίζων έτσι? Θαρρώ πως... κρύο και βροχή και λάσπη πολυ και χιόνι ακόμη περισσότερο.
Είχα μια θάλασσα στο νουουουου,
κι ένα περβόλι, περιβόοοοολι,
τ' ουρανούουουουου
την ώρα π' άνοιγα πανιάαααα
για την άπααααανω γειτονιάαααα
... και λοιπά και λοιπά!
τραγουδώντας για να με πείσω, πως έπρεπε να αλλάξω αέρα, την είδα εγώ τη συφορά π' ερχόταν, αλλά δεν γμτ, είπα ν' ανοίξω τα πανιά !
Περίεργοι, στριμωγμένοι, κακόκεφοι, ρε ένα χαμογέλιο, πουθενα, ορκίζομαι, σε μια ουρά ΝΑ.
Περίμενε κυρά μου, θα μπεις! η θέση εσένα περιμένει ! ΜΗΝ ΖΜΠΡΩΧΝΕΙΣ! λέμε.
Ναι, εφημερίδες, δεν δίνει on board, ο εθνικός αερομεταφορέας. Μόνο στην πρώτη θέση. Α< ΧΑ< ΧΑ< ΧΑ< τι ειπα? εκάγχασα τρίς. ΩΩΩΩ< ΕΛΛΗΝΕΣ, βλαμένοι, που πληρώνετε στον εθνικό αερομεταφορέα business clas... χέσε ψηλά κι αγνάντευε! Μόνο!!! και οι άλλοι. Ντολμαδάκια γιαλαντζί και σαρδελοποιημένα. Θιό σχωρέ'ς τον παππου μου που τα έφτιαχνε. Αει, σούδωσε μια καραμελίτσα. "ΜΙΑ" εννοούσε επιτημιτικά η προϊσταμένη. Αει, κι έχουμε καλούς πεταχτάδες! Το βάζουν στον αυτόματο. Δεν καταλαβαίνεις τίποτα. Οι Γερμαναράδες, οι Καναδοί και οι Αμερικάνοι, είναι οι Μάγκες, στην πιάτσα. Πετάνε μόνοι τους, γι αυτό τόσοι κραδασμοί.... (εξ εγκύρων πληροφοριών... πιστέψτε με). Μ' αρέσει που τους χειροκροτάνε στο τέλος. Τους Ελληνες. κουράζονται πολύ. Μια πεταξιά απο την βάση και πίσω, οι μισοί γυρνάνε... φτού. Δίνουν μαθήματα πεσήματος. Αλλοι σταυροκοπιούνται, άλλοι φτήνονται. Για γέλια! Το πιο σίγουρο μέσο να πέσεις είναι το αεροπλάνο. Μπάμ και κάτω. Θυμηθείτε την εικόνα απο τα καμμένα στον Μαραθώνα, θάναι 2-3 χρόνια... πτώματα στα εξ' ων συνετέθησαν. φτού λοιπόν Στα γρήγορα και στα βιαστικά ένα drink! αει πιές το. και το φαί μαζί... ναι. το lunch ! οποία διαφορά lunch και meal ελληνιστί, λύστε σταυρόλεξο. Και ο καφές στα γρήγορα. πατ κιουτ κι όξω απο την πόρτα. δεν δίνουν ούτε δεύτερο ποτήρι νερό. να στεγνώσεις! Τσίσα? τι λες που θες και τσίσα! άλλος για Χίο τράβηξε πήγε, άλλος για Μυτιλήνη.... σπίτι σου όταν φθάσεις. Στο τσίσ ρούμ, καπνίζει μια Μαρίτσα που έχει βρει το κόλπο να κλείνει τον ανιχνευτή. Στο άλλο έχει κόψιμο κάποιος και στον τρίτο.ΑΑΑΑΑΑΑ, το τρίτο είναι της business clas... Mμμμμ, ο Εθνικός αερομεταφορέας, όμως μιλάει ελληνικά. Γιατί ... άς το να πάει, ώρα που είναι... Ελληνάρες, αθάνατοι...! να μην αμολύσουμε αητό - tres banale. Να δούμε τίποτα παραόξω... άντε να δεις κι έλα να μου πεις. και στην επιστροφή να φας δείγμα χταποδιού με κοραλάκι (???) κοκκινιστό και 1/4 χαλβά για γλυκό! Ταραμά και πάλι ταραμά και ξερή λαγάνα (που λέει ο λόγος)

Φατε ένα ζνίτζελ, που λένε οι αμόρφωτοι τώρα και για τις αρκούδες θα σας πω, σε άλλο ποστ. Ναι του Κλοντάϊκ!!!

Happy και .. σιρόπι... !

δώρα απο την Γλαρένια το τραγούδι και τα τριαντάφυλλα παρακάτ'

σμάτς κι όσα ευχαριστώ να πω λίγα είναι!

Eφόσον τελειώσαμε με τα γεννέθλια των άλλων, ας ευλογήσουμε τα γένια μας.
Τα εορτάσαμε ήδη, αν και δεν έχουν έρθει ακόμη, αφού δεν προλαβαίναμε να τα εορτάσουμε στην ώρα τους και τελείωσε το θέμα. Διότι μερικοί, θα τα ξεχάσουν οταν πρέπει, οπότε τους βγάζεις απο την δύσκολη θέση. Αν το θυμηθούν ή τους το θυμίσουν οι άλλοι, τους απαντάς, "εγώ το καταδιασκέδασα, το ευχαριστήθηκα, πάει πέρασε" και τους αφήνεις αγαλμα!!! Σατανικό...

Οσο γι αυτούς που θα το θυμηθούν στην ώρα τους, του χρόνου !!! Ετσι είναι οι Υδροχόοι με ωροσκόπο Κριό, κυρίες και κύριοι. Να μην βάλουν κάτι στο νου τους. Αμα το βάλουν τέρμα. Πρέπει να έχει γίνει εχθές. Εγινε...
Τούρτα? όοοοχι δεν φτιάξαμε, διότι βαριόμαστε! Ομοίως δεν μαγειρέψαμε. Νάναι καλά ο κύριος σεφ, που το σπούδασε το πράγμα. Τι, τζάμπα μοστράρει. Θα μου πείτε, άλλη η χαρά του να το κάνεις μόνη σου. Μμμμ, το έλεγα κι εγώ παλιά. Αλλά το καναμε, το βαρεθήκαμε οι Υδροχόοι.... Χαρά μου, να βλέπω άλλους να παιδεύονται!!!
Εφαγε ο καθείς ότι γλυκό ηθελε και ότι φαγητό, με δημοκρατικές διαδικασίες εφέτος, κι εγώ φύσιξα 49 κεριά (το μανουάλι του Αη Παντελεήμονα -Αχαρνών- ωχριά μπροστά τους), μου ευχήθηκαν, όσοι ήθελα να ειναι κοντά και να μου ευχηθούν!!!!

Η αλήθεια είναι πως ο κύριος Κακλαμάνης, μου τα ζήτησε γιατί τόσα που ήταν, θα μπορούσε να τα βάλει στην Πλατεία Συντάγματος, να την φωτίσει, κάνοντας οικονομία, αλλά του αρνήθηκα. Τα φύλαξα. Κάθε χρόνο αγοράζω ένα και προσθέτω....

Του αη Μπάμπη, αύριο και να τους χαιρόμαστε και τις Μπαμπίνες ομοίως, τις Χαρικλούδες και ότι άλλο μας ευρίσκεται στο είδος. Τους συμπεριέλαβα όλους, γιατί κάποιον θα ξεχάσω και άντε ποιός με μαζεύει ύστερα? Νομίζω πως ναι.

Και ο Βλάσης και η Βλασία (ή Βαλασία? δεν ξέρω), ανήμερα των γεννεθλίων μου, να τους χαιρόμαστε κι αυτούς, αει στο καλό πιά, όλο οι άλλοι εορτάζουν, τα βλέπετε?

Θα μου πεις, ... θα σου πω "Μία, μοναδική και αναντικατάστατη" και τέρμα. Το καλάμι, είναι στο σαλόνι!
Κι επειδή τα γεννέθλιά μου, πίπτουν δίπλα με τον Βαλεντίνο, αυτός ήρθε μετά, να πούμε του στραβού το δίκιο αλλά κάνω πως δεν βλέπω, ΟΟΟΟΟΧΙ δεν παίρνω ΕΝΑ δώρο. Μπά ! Οσα και οι άλλοι. Ενα για την κάθε εορτή! Να ξηγιόμαστε. Χάνω που χάνω της Πρωτοχρονιάς, λόγω γιορτής, να χάνω και των γεννεθλίων. δεν λέει.
Ναι, έτσι είμαι εγώ, βιάζομαι... για έναν ανεξήγητο λόγο βιάζομαι γενικώς στην ζωή μου και βαριέμαι το ίδιο γρήγορα!

Τα όνειρά μας, εφέτος .." θα μας πάααανε μακριάαααα, θα μας πάν' σ' άλλα μέρηηηη," πως το λέει το τραγούδι? αυτό !

Και εις άλλα με υγεία και καλές αποκριές και καλά κούλουμα!

περί του βαλεντίνου, στο εξοχικό να υπάχει και ποικιλία...

υ.γ. θα μπορούσε να παίζει το τραγουδάκι "τρελλήηη κι αλλοπαρμένη, μ' εσένα μαγεμένη..." σε βλέπω και γελώ ... κλπ" αλλά δεν το βρήκα πρόχειρο.

Τόφερε δώρο η εγώ με την άλλη παρέα. Ολες μαζί. ευχαριστώ

εδώ ο Αχταρμάς !!!!

Hρθε η αποκριά, μέσα στην άχνη του κουραμπιέ απο τα Χριστούγεννα και η λαγάνα θα κάνει παρέα με μια βασιλόπιττα μεγαλοπρεπέστατη !
Μας έπεσαν μαζεμένα, Τσικνοπέμπτη σήμερα και σε 10 ημέρες Αποκριά. Τίποτα να μην ευχαριστηθείς με το ησυχία σου.
Ευρώπη, γίναμε, Ευρώπη.
Ούτε πάρτυ μασκέ εφέτος, ούτε τίποτα. Κόβουμε βασιλόπιττες ακόμη και όπως πάμε θα κόβουμε και την σαρακοστή....
Κολομπίνα με βασιλόπιτα παραμάσχαλα, δεν... Πιερότος και ζορρό με κουραμπιέ στο στόμα, ούτε...
Μα που να κρεμάσω την σερπαντίνα εφέτος? Πάνω στη χριστουγεννιάτικη γιρλάντα? Εχει ξεμείνει με το "σήμερα και με το αύριο", στην άκρη στον καθρέπτη.
Ερχεται κι ο αητός, που κάνει πρόβες απο ημερών, την ουρά του και μπλέκει τα φτερά του, στο δένδρο, που έμεινε στην βεράντα, γιατί "θααααα κατέβει" κι αυτό κάτω, αύριο-μεθαύριο...
Να κι ο χαλβάς, φρεσκότατος, με τα ροδοψημένα του αμύγδαλα! Μα, για σταθείτε, δεν έχουμε φάει αυτόν της σαρακοστής των Χριστουγέννων ακόμη.... ουφ, βαρύς θα μας πέσει! Κρίμα και τα καζάνια του Κοσμίδη, έχουν πάρει φωτιά!

Μόνο ο Μάρτης, με το πάσο του πάντα, μέσα στην Σαρακοστή, κατά την παροιμία και όχι μόνο. Η σημαία, μας μάρανε, η παρέλαση και ο Ευαγγελισμός, μες τη μέση, αλλά επειδή είναι αργία, μια χαρά δεν θα μας πέσει βαρύ.

Προσέξτε το γιοφύρι... όχι της Αρτας, παιδίμου, συγκεντρώσου, δεν μιλάμε για το χωριό. Αυτό είναι παλιά ιστορία.. το άλλο Πέμπτη 25 Μαρτίου, Παρασκευή εργάσιμη, Σάββατο και Κυριακή, καταλάβατε... ναι! Οποιος δεν κατάλαβε, κακό της κεφαλής του !

Και το Πάσχα, νωρίς-νωρίς. Με το παλτό και το σκουφί θα Πασχάσουμε, να μου το θυμηθείτε. Με την γαλότσα - ευτυχώς και αγοράσαμε μια έξτρα στις εκπτώσεις μούρλια- και την ομπρέλα θα ακολουθήσουμε τον επιτάφειο, την βλέπω την δουλειά.
Το αρνί, γεννήθηκε? θα προλάβει να γίνει 2 μηνών ή θα τα τρώμε δύο δύο, σουβλιστά, για χορταση?

Ονομαστικές εορτές, γεννέθλια και άλλες κοσμικότητες, ένας αχταρμάς όλα μαζί. Φυσάμε κερί στην λαγάνα που πάει σύννεφο. Κι εκείνος ο χαλβάς, που ζητητούσαμε, κάνει την τούρτα μια χαρά. Θα τσακωθείς για λίγη σαντιγύ? Μπά, γλυκό είναι κι ο χαλβάς. Σαρακοστή είπε η δόλια μάνα σου. Δεν ακούς? Μην ξεχάσετε κανέναν γιατί αλίμονό σας! Απο τους Βασίληδες, στους Τάσοι και απο τις Κουλες, στις Βαγγελίτσες απευθείας. Α, είναι και ο Βαγγούλης. Ωχ, ωχ, την λίστα με τα δώρα! Και μετάααααα!! Θα κάααααααθεσαι. Ναι σιγά μην καθίσεις. Για να καθίσεις ύστερα, κατά του Αγίου Πνευμάτου, αν έχεις απο δαύτο και το εορτάζεις, θα φθάσει... ναι 23 Μαίου. Επειδή δε η Πρωτομαγιά η μπίπ, δεν μας κάθεται... καταλαβαίνεις τι θα γίνει. Ο Ιούνιος ο Ιούλιος θα καταφθάσουν με ζέστες, χωρίς αργίες, θα ψάχνουμε σκιά να βάλουμε απο κάτω το κεφαλάκι μας και η άδεια του Αυγούστου, θα φαντάζει καλοκαιρινή οπτασία. Αν την συναντήσουμε !!!
α, πα, πα! τι είναι τούτο εφέτος?
Αντε και Καλή Αποκριά !!

mad enough !

θάρθω να σε βρώ