Παίξατε στην Πιστολίδου, να κονομίσετε δώρα? Προλαβαίνετε.
Εδώ εχει μουρμούρα και γκρίνια... Ως συνήθως.
Εχεις σκύλο? σκοτίστηκα αλλά μην τον αφήνεις να περπατά στο δρόμο μόνος του. Και μην μου το παίζεις πως ξέρει χωρίς αλυσίδα.
Το ζω, γεννήθηκε για να ζει ελεύθερο. Αμα ζει κοντά σου, κράτα το.
Δεν θα χαλάσω μάνα μου, την υγεία μου, για το ζω σου. Δεν θα χαλάσω το αυτοκίνητό μου για το ζώ σου. Σκοτίστηκα αν δεν το προσέχεις. Σκοτίστηκα να στο πατήσω. Δεν μ' ενδιαφέρει τίποτα άλλο απο ΕΜΕΝΑ. το Εγω μου μπροστά και καλά κάνω. Α, μα πιά!
Το μόνο που προσέχω να μην μου χτυπήσει το αυτοκίνητο ειναι ο τάρανδρος, στην Σουηδία, βόρεια, που τρέχει δω κι εκεί σαν μουρλός. ποτε πότε.
Εχεις δει και το άλλο? Φούλη, δεν αφορά εσένα το κείμενο, δικές μου σκέψεις, πολύ πριν σε γνωρίσω.
Εχεις δει λέω και το άλλο? Αυτές τις κοτες που καβάλησαν μηχανάκι και πανε το πρωί στην δουλειά τους? Με το παπί? Χωρίς κράνος, ή στην καλύτερη με κράνος, τακουνάκι, αμάνικο μπλουζάκι και σαν κότα...
Γμ μόλις κατέβηκες απο το γαϊδαρο... και βουρ στην άσφαλτο... Αφού δεν ξέρεις.
Δεν είναι για όλους αυτά, κότα μου. Τα παλιά χρόνια. Το 70 - 80, που ψιλόγινε μόδα μη μηχανή, τα βαριά κυβικά, υπήρχε και σύλλογος γυναικών.. Κάτι σε λεσβίες, θυμάμαι, λέγαμε γι αυτές - τις περισσότερες - που καβάλαγαν μηχανές. Αραζαν στην πλ. Εξαρχείων και ψώνιζαν.Βλαχάκια κοριτσάκια, που θέλανε να το παιξουνε εξελιγμένα.... οχι δεν ειμαι για τα δόντια σου.
Η Μηχανή, τόγραψα με κεφαλαίο, ειναι τρέλλα. Είναι ιδεώδες. Οσα περισσότερα κυβικά, τόση περισσότερη μαγκιά. Δεν μ' άρεσε ποτέ, αυτό το στύλ. Ηταν προκλητικό στα 20χρονα μάτια μου.
Οταν οδήγησα μια στρητ.... δεν ενθουσιάστηκα.
Παρακολουθώ και αγώνες μοτο κρος, πολλά χρόνια. Μετά ήρθαν οι φοβίες, τα παράτησα.
Εκείνα τα χρόνια, ο φίλος, έπρεπε να εχει και αυτοκίνητο και μηχανή, δώρα απο την οικογένεια. Είμαστε καλομαθημένα, μάτια, μου, Μηχανή κυβισμού.
Αν δεν του άρεσε το σπορ, αυτοκίνητο ακριβό.
Πότε οδηγήσαμε το αυτοκίνητο του μπαμπά, εμεις? ΠΟΤΕ!!!!
Οταν εφερε ο.... δεν θυμάμαι την αντιπροσωπεία της Davidson στην Ελλάδα, οι πολύχρωμες - χρωματιστές - μηχανές, νοικιάζονταν. Οποιος την κυκλοφορούσε, ήταν μίασμα (πως γράφεται), διότι, δεν είχε δικιά του και οι νοικιασμένες, εκαναν κρά απο μακριά. Δεν ήταν της τάξεώς μας, αυτά...
Κι έρχεται τώρα το κοτάκι, να οδηγήσει μηχανάκι, και να μπλέκεται στα πόδια μου.. ε, ρε, δίλιτρο να σε περάσει απο πάνω. στο διάλο πρωί πρωί.
Εγώ πάντως αρέσκομαι να πηγαίνω δίπλα να κάνω στραβοτιμονιά να τις πετώ στο ρεύμα απέναντι... πεθαίνω.
Εδώ εχει μουρμούρα και γκρίνια... Ως συνήθως.
Εχεις σκύλο? σκοτίστηκα αλλά μην τον αφήνεις να περπατά στο δρόμο μόνος του. Και μην μου το παίζεις πως ξέρει χωρίς αλυσίδα.
Το ζω, γεννήθηκε για να ζει ελεύθερο. Αμα ζει κοντά σου, κράτα το.
Δεν θα χαλάσω μάνα μου, την υγεία μου, για το ζω σου. Δεν θα χαλάσω το αυτοκίνητό μου για το ζώ σου. Σκοτίστηκα αν δεν το προσέχεις. Σκοτίστηκα να στο πατήσω. Δεν μ' ενδιαφέρει τίποτα άλλο απο ΕΜΕΝΑ. το Εγω μου μπροστά και καλά κάνω. Α, μα πιά!
Το μόνο που προσέχω να μην μου χτυπήσει το αυτοκίνητο ειναι ο τάρανδρος, στην Σουηδία, βόρεια, που τρέχει δω κι εκεί σαν μουρλός. ποτε πότε.
Εχεις δει και το άλλο? Φούλη, δεν αφορά εσένα το κείμενο, δικές μου σκέψεις, πολύ πριν σε γνωρίσω.
Εχεις δει λέω και το άλλο? Αυτές τις κοτες που καβάλησαν μηχανάκι και πανε το πρωί στην δουλειά τους? Με το παπί? Χωρίς κράνος, ή στην καλύτερη με κράνος, τακουνάκι, αμάνικο μπλουζάκι και σαν κότα...
Γμ μόλις κατέβηκες απο το γαϊδαρο... και βουρ στην άσφαλτο... Αφού δεν ξέρεις.
Δεν είναι για όλους αυτά, κότα μου. Τα παλιά χρόνια. Το 70 - 80, που ψιλόγινε μόδα μη μηχανή, τα βαριά κυβικά, υπήρχε και σύλλογος γυναικών.. Κάτι σε λεσβίες, θυμάμαι, λέγαμε γι αυτές - τις περισσότερες - που καβάλαγαν μηχανές. Αραζαν στην πλ. Εξαρχείων και ψώνιζαν.Βλαχάκια κοριτσάκια, που θέλανε να το παιξουνε εξελιγμένα.... οχι δεν ειμαι για τα δόντια σου.
Η Μηχανή, τόγραψα με κεφαλαίο, ειναι τρέλλα. Είναι ιδεώδες. Οσα περισσότερα κυβικά, τόση περισσότερη μαγκιά. Δεν μ' άρεσε ποτέ, αυτό το στύλ. Ηταν προκλητικό στα 20χρονα μάτια μου.
Οταν οδήγησα μια στρητ.... δεν ενθουσιάστηκα.
Παρακολουθώ και αγώνες μοτο κρος, πολλά χρόνια. Μετά ήρθαν οι φοβίες, τα παράτησα.
Εκείνα τα χρόνια, ο φίλος, έπρεπε να εχει και αυτοκίνητο και μηχανή, δώρα απο την οικογένεια. Είμαστε καλομαθημένα, μάτια, μου, Μηχανή κυβισμού.
Αν δεν του άρεσε το σπορ, αυτοκίνητο ακριβό.
Πότε οδηγήσαμε το αυτοκίνητο του μπαμπά, εμεις? ΠΟΤΕ!!!!
Οταν εφερε ο.... δεν θυμάμαι την αντιπροσωπεία της Davidson στην Ελλάδα, οι πολύχρωμες - χρωματιστές - μηχανές, νοικιάζονταν. Οποιος την κυκλοφορούσε, ήταν μίασμα (πως γράφεται), διότι, δεν είχε δικιά του και οι νοικιασμένες, εκαναν κρά απο μακριά. Δεν ήταν της τάξεώς μας, αυτά...
Κι έρχεται τώρα το κοτάκι, να οδηγήσει μηχανάκι, και να μπλέκεται στα πόδια μου.. ε, ρε, δίλιτρο να σε περάσει απο πάνω. στο διάλο πρωί πρωί.
Εγώ πάντως αρέσκομαι να πηγαίνω δίπλα να κάνω στραβοτιμονιά να τις πετώ στο ρεύμα απέναντι... πεθαίνω.
