Μέριασε !

«Μέριασε βράχε νὰ διαβῶ!» τὸ κύμα ἀνδρειωμένο
λέγει στὴν πέτρα τοῦ γυαλοῦ θολό, μελανιασμένο.
Μέριασε, μὲς στὰ στήθη μου, ποὖσαν νεκρὰ καὶ κρύα,
μαῦρος βοριὰς ἐφώλιασε καὶ μαύρη τρικυμία.

Ἀφροὺς δὲν ἔχω γι᾿ ἅρματα, κούφια βοὴ γι᾿ ἀντάρα,
ἔχω ποτάμι αἵματα, μὲ θέριεψε ἡ κατάρα
τοῦ κόσμου, ποὺ βαρέθηκε, τοῦ κόσμου, πού ῾πε τώρα,
βράχε, θὰ πέσης, ἔφτασεν ἡ φοβερή σου ἡ ὥρα!
..................
Αριστοτέλης Βαλαωρίτης


Που την βρίσκαμε την όρεξη και τα μαθαίναμε απέξω, δεν θυμάμαι πιά. Τι διάβολο μας "πότιζαν". Ποτέ δεν κατάλαβα την αλλιγορία, αλλά μου άρεσε, το έμαθα και τόλεγα απέξω σε σχετική και άσχετη ώρα.
Το θυμάμαι κάθε φορά τέτοιες ημέρες και τώρα με τα παιδιά μας, άντε πάλι μου ήρθε στο νου. Είναι πολύ μικρά να καταλάβουν, βέβαια, άκουσαν ότι τους είπαν στο νήπιο και στον παιδικό, τραγουδήσαμε τα "40 παλλικάρια", ταξιδέψαμε στην... " Τροπολιτσά, ωρέ Τροποοοοολιτσάαααα" και θυμηθήκαμε το "κλεφτόπουλο" δια στόματος Μαριαννούλας. Και τραγουδάει σωστά η άτιμη!
Ο Νίκος δεν είχε κι ενδιαφέρον περι του Κολοκοτρώνη που θα έλεγε για ποίημα, είπε και "τους έπερνε τα κεφάλια" και τρόμαξα, τι διάβολο λένε στα παιδάκια των 5.5 ετών.... ρώτησα, "σαν λάχανα και τα πήγαιναν στην λαϊκή" να διασκεδάσω την κατάσταση... δεν είμαι και μάνα, ν' αρπάξω την δασκάλα απο τα μαλλιά να της εξηγησω εγώ τι θα πει αυτό, να καταλάβει ...
Παιδαγωγοί, την τύφλα τους.
Προσπάθησα και να εξηγήσω τ' ανεξήγητα, μετά άρχισα ν' απαγγέλω Βαλαωρίτη!
Υποσχέθηκα πως θα τον πάω στο Εθνολογικό να του δείξω το κράνος του Κολοκοτρώνη. Ας μάθει κάποτε αργότερα πως ήταν μισθοφόρος του Αγγλικού στρατού. Προς το παρόν, το καλογυαλίζουν και αστράφτει στο μουσείο! Καταχάρηκε κι αυτός και η μικρή Μπουμπουλίνα!
Δεν άκουσα τους σβόμπους, να λένε τίποτα περί του Ευαγγελισμού. Ρώτησα, έγινε μια αναφορά, αλλά τίποτα σπουδαίο.
Τους Τούρκους είχε στο μυαλό της η δασκάλα. Να πει για τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου...γραμμένη την έχει.
... αχ, τα σημαντικά, τα αφήνουμε στην άκρη.

Ξεκίνησα η γυναίκα και για το γραφείο σήμερα, με όρεξη, γιατί θάχα την σχετική ησυχία και έπεσα σ' ένα απίστευτο μποτιλιάρισμα στην Κυψέλης.
Κοιτώ, ξανακοιτώ, "τι συμβαίνει σκέπτομαι". ακούω τα ταμπούρλα και παίρνω στροφή.
Το 60ο με την παράδοση στην μπάντα, τριγύρναγε ανα τας ρίμας ως να πάει στην πλατεία Κυψέλης να στεφανώσει τον Κανάρη. Δώσ' του πατριωτικό άσμα. Δεν με πειράζει.
"Ρε τι πάθαμε, πρωί πρωί" αναφώνησα για πολλοστή φορά, ψάχνοντας παράλληλα να δω και να καμαρώσω και τα καλόπαιδα.
Μ' αρέσει, δεν το κρύβω, να τα βλέπω να παρελαύνουν με την μουσική τους, αλλά όχι την ώρα που θέλω να περάσω να πάω στο γραφείο μου!
Καβάλησα στην κυριολεξία, πεζοδρόμιο, πήγα ανάποδα στην Κυψέλης, ξανακαβάλησα, τα βουνά της Κυψέλης να βγώ κάπου να πάω στην δουλειά μου!
Κατόπιν όλων τούτων
"Μέριασε βράχε να διαβώ, να μην σε πάρει η αντάρα!!!"

Χρόνια μας πολλά, Ελληνες Τουρκοφάγοι!