Είμαι είμαι... το γνωρίζουν όλοι! Θεία, σου λέω είμαι...δεν αντιλαμβάνεσαι.....
Απο αυτές που πηγαίνουν στην λαϊκή και αναρωτιούνται σε ποιόν πάγκο, έχει κιμά.
Σε βλιέπω χαμογελάς...
Ετσι ξεκινανε όλα.... είμαι απο αυτές που δεν θυμουνται σε ποιον ακριβώς γιατρό εχουν κλείσει ραντεβού. Οφθαλμίατρο ή οδοντίατρο? ή μήπως οριλά? Σταμάτα τα γέλια, θα αρχίσω να πετάω τις ντομάτες που πήρα απο την λαϊκή που δεν είχε κιμά.
Απο αυτές είμαι... ολες μαζί, ενωμένες, κραταιές στον αγώνα. Τι ποιόν αγώνα. Αυτόν της καθημερινότητας. Που το μυαλό είναι γεμάτο απο ... αηδίες (μην το πάρεις προσωπικά), και πρέπει εγώ να τις θυμάμαι όλες.
Τον αγώνα που κάνουμε, ενάντια σε όποια πληροφορία, εχει ο βομβαρδισμένος εγκέφαλος να επεξεργαστεί!
Ασε το ενάντια στους ηλίθιους, που βρίσκονται στο δρόμο μου. Αντε να τους διαχειριστείς. Απο το πρωί με ένα τιμόνι στο χέρι να βρίζεις αδέξιες μανάδες, και μπαμπάδες που μιλάνε στην φιλινάδα (τι ευγενικά που το έγραψα) και δεν βλέπουν τις διασταυρώσεις...
Αααα, δεν μπορώ άλλον αγώνα. Εδώ στο ίσωμα...
Αλλά, όταν είναι να ξανθίνει το ξανθό... τσίσα μου! απο τα γελια βρε! Λίγο είναι?
focus focus μου φωνάζουν! και αρχίζουν να λένε. Διότι λένε, δεν πούνε... άλλα θ' απαντήσω εγώ, άλλ' αντ' άλλων θα κάνω δε!!
Ελα που έρχονται όλοι στη θεία για συμβουλές. Κέντρο διερχομένων πληροφοριών εχω καταντήσει. Το διασκεδάζω συνήθως...
Σταμάτα να γελάς, με τις "μικροσυμφορές" που με βρίσκουν, γιατί άμα ξανάρθεις να σου λύσω τίποτα, θα σε τσιμπήσω.
Αντε κι έχω ραντεβού και δεν μπορώ να σου πω που και με ποιόν και πρέπει να κάνω μια ρετούσ να γίνω... χαμογελαστή! Δεν θα τραβήξω, τίποτα, δεν προλαβαίνω άλλωστε, απλά θα βγάλω χρώμα απο το κουτάκι!
παρφουμαρίστηκα!!! φσιτ φσίτ!
Απο αυτές που πηγαίνουν στην λαϊκή και αναρωτιούνται σε ποιόν πάγκο, έχει κιμά.
Σε βλιέπω χαμογελάς...
Ετσι ξεκινανε όλα.... είμαι απο αυτές που δεν θυμουνται σε ποιον ακριβώς γιατρό εχουν κλείσει ραντεβού. Οφθαλμίατρο ή οδοντίατρο? ή μήπως οριλά? Σταμάτα τα γέλια, θα αρχίσω να πετάω τις ντομάτες που πήρα απο την λαϊκή που δεν είχε κιμά.
Απο αυτές είμαι... ολες μαζί, ενωμένες, κραταιές στον αγώνα. Τι ποιόν αγώνα. Αυτόν της καθημερινότητας. Που το μυαλό είναι γεμάτο απο ... αηδίες (μην το πάρεις προσωπικά), και πρέπει εγώ να τις θυμάμαι όλες.
Τον αγώνα που κάνουμε, ενάντια σε όποια πληροφορία, εχει ο βομβαρδισμένος εγκέφαλος να επεξεργαστεί!
Ασε το ενάντια στους ηλίθιους, που βρίσκονται στο δρόμο μου. Αντε να τους διαχειριστείς. Απο το πρωί με ένα τιμόνι στο χέρι να βρίζεις αδέξιες μανάδες, και μπαμπάδες που μιλάνε στην φιλινάδα (τι ευγενικά που το έγραψα) και δεν βλέπουν τις διασταυρώσεις...
Αααα, δεν μπορώ άλλον αγώνα. Εδώ στο ίσωμα...
Αλλά, όταν είναι να ξανθίνει το ξανθό... τσίσα μου! απο τα γελια βρε! Λίγο είναι?
focus focus μου φωνάζουν! και αρχίζουν να λένε. Διότι λένε, δεν πούνε... άλλα θ' απαντήσω εγώ, άλλ' αντ' άλλων θα κάνω δε!!
Ελα που έρχονται όλοι στη θεία για συμβουλές. Κέντρο διερχομένων πληροφοριών εχω καταντήσει. Το διασκεδάζω συνήθως...
Σταμάτα να γελάς, με τις "μικροσυμφορές" που με βρίσκουν, γιατί άμα ξανάρθεις να σου λύσω τίποτα, θα σε τσιμπήσω.
Αντε κι έχω ραντεβού και δεν μπορώ να σου πω που και με ποιόν και πρέπει να κάνω μια ρετούσ να γίνω... χαμογελαστή! Δεν θα τραβήξω, τίποτα, δεν προλαβαίνω άλλωστε, απλά θα βγάλω χρώμα απο το κουτάκι!
παρφουμαρίστηκα!!! φσιτ φσίτ!

