Ελάτε να γιορτάσουμε

Ελάτε να γιορτάσουμε
Σαφώς... φορέσαμε και τιάρα !

Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010

Απελπισιά !

Oχι, όχι, αυτή η "απο τα κόκκαλα βγαλμένη... κλπ", άλλη.
Μην σας πιάνει απελπισία, μια χαρά θέμα διάλεξα, απλά, ο τίτλος είναι αυτός και μόνο.
Για τους γάμους απο απελπισία ήθελα να πω.
Βέβαια, αρκετοί θα πούνε πως δεν είμαι η καταλληλότερη να μιλήσω για γάμο, πάτε Ακτίδα μεριά που γνωρίζει περισσότερα αλλά και συμφωνώ μαζί της, σε πολλά.
Ομως άποψη έχω και θα την λέω και σχόλια θα κάνω (σιγά μην γλυτώνατε !).
Η απελπισία λοιπόν, μερικών να παντρευτούν, κάνοντας τ' αδύνατα δυνατά και αβαρίες στην ζωή τους, προκειμένου να...
Αλλοι γιατί περνούν τα χρόνια, και θέλουν οικογένεια (αποκούμπι ψάχνουν αλλά μην γίνει θέμα), άλλοι γιατί φοβούνται να είναι μόνοι (μοναξιάαααα, εισ' η πιο καλή παρέεεεεεαααα), άλλοι γιατί, το κοινωνικό γίγνεσθε τους το επιβάλλει... Αλλοι γιατί δεν ρίσκουν ράφι στα μέτρα τους και πάει λέγοντας. Α, είναι κι εκείνοι που θέλουν απογόνους σώνει και καλά. Μην χαθεί το είδος απο την πέρα ραχούλα, αλίμονο !
Και οσο το σκέπτομαι είναι και αυτοί που θέλουν ένα σπίτι δικό τους, αλλά δεν έχουν χρήματα και για να πάρουν δάνειο, παντρεύονται.



Μεγάλη κουβέντα άνοιξα και φαντάσουν, δεν μ' ενδιαφέρει. Μα μου κάνει εντύπωση, το γιατί θα πρέπει να σε πιάνει απελπισία όταν δεν είσαι σε γάμο... και όλες αυτές οι συζητήσεις που γίνονται τριγύρω μου κι αυτές με ενοχλούν.


Γάμοι συμβατικοί τελικώς και γιατί να γίνονται. Υστερα βγαίνουν τα "εγω" και προβάλονται σε πανώ, και επέρχεται η κρίση. Και τα διαζύγια, για να έχουν δουλειά και οι φίλοι μας οι δικηγόροι. Ασε τους συμβούλους γάμου. Μα αν χρειαζόμαστε σύμβουλο για την ζωή, θα έπρεπε απο το σχολείο να μας δώσουν εγχειρίδιο. Αφού δεν μας έδωσαν... κάτι θα πει αυτό.



Θα μου πεις, "είσαι υπερβολική". Δεν υπάρχει τόση απελπισία. Καλά, τραγουδάτε. Οταν οι περιπτώσεις γύρω μου, ξεπερνούν τις 10, με τρανταχτά πάραδείγματα, απο όλες τις παραπάνω περιπτώσεις που περιγράφω, κάτι θα πει αυτό.
Οπως τα φέρει η ζωή, θάλεγα, όμως κινδυνεύω να χαρακτηριστώ μοιρολάτρης. Ναι όμως έτσι είναι τελικά. Αν "βιάζεις" τα πράγματα, μάλλον δεν σου βγαίνει τίποτα σε καλό.
Δεν θέλω να φωτογραφίσω οικογένειες, γράφοντας παραδείγματα, γιατί δεν έχω όρεξη να μου την πέσουν τα ... φιλοζωϊκά ινστιτούτα... ούτε θα ανοίξω διάλογο με τους απελπισμένους. Δεν έχω διάθεση.
Αναρωτιέμαι όμως γιατί δεν την ταξιδεύουν την ζωή, όπως έρχεται, δεν την χαίρονται που έχουν υγεία, γιατί δεν βρίσκουν τρόπους να περνάνε καλύτερα και απελπίζονται, ακολουθώντας, ένα πρότυπο που δεν τους εκφράζει τελικά.



ψιτ, να σας πω, τον θέλω και παραδοσιακό με κανα νυφικό και δυο ροδοπέταλα. Αυτά τα μεταμοντέρνα, μπήκαμε - βγήκαμε στο δημαρχείο, ένα πρωί και υπογράψαμε, δεν... ή να φάμε κουφέτα, ή άς το....
σας χαιρετώ σιγοτραγουδώντας εκείνο το "love and marriage".