Κορόϊδα !

Γνωρίζουμε πολύ καλά, πως εμείς, οικογενειακώς, είμεθα αι εξαιρέσεις....

Εντάξει, νοιαζόμεθα, αλλά ούτε στα 23 δεν τηλεφωνούσαμε σπίτι και πως και τι και που πας και τι κάνεις. Η αδελφή που ήταν φοιτήτρια, επαρχιώτισα. Μια την εβδομάδα και τέλος. α! Οσο για μένα, είχα αυτοκίνητο απο τα 18. Μου είχαν εμπιστοσύνη.

Κι εγώ, προσπαθώ να τους ενημερώνω όταν λείπω, γενικά. Ετσι επικρατούσε στο σπίτι μας. Ο δε,  πατέρας, "ελα, στοπ, έλα έτοιμος" βλέπαμε και παθαίναμε εκείνα τα χρόνια.

Γενικά δεν κρεμόμαστε στην φούστα της μαμάς. Μας έκανε ανεξάρτητες. Ούτε ανακατεύτηκε ποτέ.
 Συμπαρομαρτούντος του ότι εκείνα τα χρόνια είχαμε τις παιδικές παρέες. Ηξεραν και σε γενικές γραμμές που είμεθα...
Οχι άλλα χρόνια.. μην ακούω. και τώρα ξέρουν που είναι τα παιδιά τους.

Μάνα φίλη, με γιό στην επαρχία αφού έχει τελειώσει φοιτητής, μιλάνε 2 φορές την ημέρα. Κολλητάρια. και τι και πως και γιατί. Διότι.
Δεν έιμαστε φίλοι με τα παιδιά μας. Πάρτο είδηση. Δεν γίνεται... το λέει και η ψυχολογία. Κι εσύ, μην μου κάνεις τον έξυπνο!!!

Σκηνή. Του στέλνει μνμ απο το κινητό της και της απαντά απο ένα άλλο. Πως δεν μπορεί τώρα... και του στέλνει μνμ ποιανού είναι το άλλο κινητό....Και ο πατήρ παρών και ρωτά...
ρε δεν μου γαμιέστε ! παιδιά κάνετε... "Εμείς μιλάμε ολη μέρα"... ρε δεν μου ξανα... όχι , ευχές δεν δίνω... !!!
θα ρωτήσω το 24άρι, που πάει και τι κάνει? καλώς καμωμένο... έλα.... .και μετά γίνονται κακές πεθερές και φταίνε οι νύφες.

Οποια νύφη, να περάσει να μου φέρει την πεθερά να σου την σιγυρίσω. αει στο διάλο, που θα τηλεφωνήσω 5 φορές να μάθω και τι ώρα κάνει πιπί...

ελα μου... συγκεντρωθείτε... γιατί θα αρχίσω τας μπούφλας.

"¨τι γονείς είστε εσείς"? ρωτώ.. και δεν περιμένω απάντηση. "Εμείς έτσι κάνουμε" μου απαντά η μανα της παρέας... "Βλαμένη είσαι" είναι η απάντηση μου.
Αλλη παιδί δεν έκανε, μόνο η Μαριώ τον Γιάννη. Εχουμε δει κι άλλες μάνες..

Και δυο μέρες αν δεν μιλήσω, μίλαγα.. μπορούν να ζήσουν...

Προ ετών , ο θεός να την συγχωρέσει, είπα σε μια φίλη, που απευθυνόμενη σε 30άρη γιο ρώτησε "που πας τώρα?"... "Να πηδήξει".. και με κοίταξε και μου είπε. "Σταμάτα, μην μιλάς εσύ δεν έχεις παιδιά". "Δεν φταις εσύ, το παιδί σου φταίει που θα σου απαντήσει"....

Κορόιδα παιδιά... Ετσι δεν θα φτιάξετε ποτέ τις ζωές σας... Πάντα θα σας κουμαντάρουν.  Ετσι στράφι πάτε, γιατί σας κολλάνε πάνω τους.... Ψυχαναγκασμός λέγεται αυτό και λουστείτε το !!!

Δόξα τω Θεώ, μια χαρά τα κουμαντάραμε μέχρι τώρα με την αδελφή μου. Γιατί μια μάνα μας μεγάλωσε. Μια μάνα που δεν μας έψαξε ποτέ.. ΜΑ ΠΟΤΕ σου λέω.

γιατί μας έκανε άξιες και μας είχε εμπιστοσύνη! Δεν είμαστε οι μόνες. Σωρεία γνωστών και φίλων.
 Οι υπόλοιποι, άξιοι της μοίρας τους. Τα χαμένα...
 

Πάει κι αυτό !

Τι φτιάνι' η καλή νοικοκυρά? Οφου μυρωδιές !

Αφουουουυ σηκωθει΄κατά τις 10, με την γλύκα στο στόμα, στρώνεται να φτιάσει πατικιούτι ένα μπουρεκάκι!!!Ναι ναι με γαλακτο...

Φουρνίζει.. έρχεται η μητερούλα αργοπορημένη, γιατί "προηγείται η εκκλησία" φωνάζει (σούζα εμείς) κι αφού την καλοπιάσουμε με την άποδέλειπη κρέμα απο το μπούρεκο.... την στρώνουμε στην κουζίνα... αααααααααα, ολα στα ίσα.

Εκείνη ανοίγει την τιβί ευλαβικά και στρώνεται να χαζολογά.. Ναααι μέσα στην κουζίνα, τι θαρρείς. Στη διαπασών τα στρατά και γω να παλεύω με τις σκορδαλιές, τις χωρίς σκόρδο, εδώ σε θέλω και τα μπακαλιαροπουλια... νιανιά!

Ελα μάνα μ' ενα βιντιάκι του χάους με τα στρατά μες' τα πόδια μου. ...Πάτα να δεις και σου λέω.

Οπως βλέπεις, τα στρατά.... και μετά η μητέρα που τρέχει και δεν σώνει.. Κριμα, που γύρισε πλάτη, γιατι ειχαμε κάνει και μαλλί μια χαρά.

Οι πατάτες σε δράση, τα ψάρια αραχτά, μην ανοχλάτε... κι εγώ με την κάμερα στον κόσμο μου...

Πετάγομαι και μέχρι skype, εχω και μια ανοικτή κουβέντα μ' οξωτερικό....θα τις φάω στο τέλος. Ολο τριγυρνάω. δεν μαζεύομαισ την κουζίνα.

 Νταπα ντούπα, της παραδοσιακής κουζινας το γ'δι... και πάμε παλι. Στέκεται πάνω απο το κεφάλι μου, δίνοντας οδηγίες και της τα παρατώ.

σφφφφφφφφφφφτ μποινγκ!

το γλυκόοοοοοοοοοοοο, ωρίεται η μήτηρ. Τα μάτια μου στο ρολόι... "θα χτυπήσει χριστιανή μου, τι φωνάζεις". "Το σιρόπι, παιδί μου", ξαναφωνάζει..

Εχει πάρει το καπετανιλίκι και κατεπάνω.>!!!

Δεν θέλουν πολύ οι μανούλες να ανακατεψούρ.. Την έδιωχνα... και το έπερνα μόνη το θέμα.. Αυτή τη φορά ήμουν σκληρή.. χιιχι!

Το μπουρέκιον σιροπιάζεται πατικιούτι και τρέμει.. Πάει για τραπεζαρία να στρωθεί να κρυώσει. Αυτό πάει να στρωθεί, εγώ πότε θα στρωθώ...

Ατρομήτου με την κάμερα στο χέρι. καλά, παράτα την να τηγανίσεις, τόσα στόματα περιμένουν. Η ώρα τρέχει κι εγώ.... με τα μυαλά δω κι εκεί...

Ετοιμές οι μπουκιές μου κατά τις 12.30. Να βάλει και τα κομμάτια η μάνα να τα επιβλέπει,

Ελααα, εμένα δεν μ' έβγαλα με το φακιόλι.. μες την χαρά.. η καλή νοικοκυρά.. σιγά την νοικοκυρά, αλλά είναι δούλα και κυρά μάνα μου !!!!!

Μία και 20 ήμουν στους θειούς, στρώθηκα ως δυο παρά και 2 σπίτι. Το τραπέζι στρωμένο, η κουζίνα στη θέση της. Γειά σου ρε μάνα τσίφτισσα.

Βαρέθηκα εφέτος... είπαμε με τα μυαλά αλλού ήμουν.

Και έρχεται Πάαασχα και ζήτησαν Λαμπριάαααααατη.... ποιός την χάααααρη μουουου!!!

Εχω μια επείγουσα δουλειά στη βόρεια Μαρτινίκα.. νομίζω θα πάω εκεί...

αει καλημέρα και καλή βιδομάς. Είμαι γραφείο απο τις 7 και βρίσκομαι στον 2ο καφέ κιόλα !!!

τι κάνω?επιτηρώ...