Του χρόνου πάλι !

Παρακαλώ, μην μου γεμίζετε το e-mail,
και μην ενοχλείτε στο κινητό
θα τα πούμε, του χρόνου πιά!!!



τα βρήκα και κοίτα κι άλλα !

Tα βρήκα τα δαχτυλίδια μου !> οχι δεν θα τα εύρισκα. Το θέμα ήταν αλλού!!!!

Και μιλώντας για κοσμήματα απο εχθές, τριγύρναγα στην δημοπρασία των κοσμημάτων της Ελίζαμπεθ, που έκανε πάταγο προ ημερών. Να ξαναδώ να χορτάσει το αχόρταγο μάτι μου. Πεθαίνω για σμαράγδια, κι ας έχω ακατέργαστα μόνο.

Αυτή η καρφίτσα, όνειρο

δεν ξέρω με πόσα μπριλάντια επάνω

Η λατρεία.. Το διαμάντι ! Δεν τρελλαίνομαι, γιατί μ' αρέσουν τα χρώματα, αλλά... αν μου το κάνει δώρο, δεν θα προσβάλω κιόλας.

Τουτη η τέχνη μου θυμίζει μεσανατολή ! Χάααλια είναι, δεν ξέρω μήπως δεν έιναι το νούμερό μου

Περίτεχνο παντατίφ Daisy!

Ονειρεμένη λεπτοδουλειά!

Πεθαίνω αλλά το πηρε άλλος και δεν σημείωσα την τιμή.

Περίτεχνα δαχτυλίδια μεγάλων οίκων ! Ονειρεμένα πράγματα !

Ναι, πες, δεν σ' αρέσει. Ούτε εμένα αλλά... τος παν...

Και να σου πω...στο κάτω κάτω ήταν δικά της. Δεν τα δανείστηκε όπως οι βασιλιάδες απο τα κοσμήματα του θρόνου.
Η αλήθεια ειναι πως σε κάθε χώρα, πηγαίνω να δω κοσμήματα... Είτε σε μουσεία είτε σε μεγάλους Οίκους. Να βλέπω είπα. Να χορταίνει ο μάτης μου

Δόξα τω Θεώ, ο πατέρας, κοκέτης ων, απο ττην μάνα του και γιαγια Βασιλικούλα, κι απο την μητέρα της. αλλά και απο τον πατέρα του, μας κακακόμαθε κουβαλώντας απο τα 4 σημεία του ορίζοντα.

Κόρες απέκτησε, έπρεπε να τις φροντίσει. Εγώ πήρα τό σόι, η αδελφή μου, δεν ενδιαφέρεται για μπριλάντια.
Τι να κάνουμε. Η λαμπιδέρω της οικογένειας είμαι εγώ... και η ανηψιά μου, ευτυχώς ! Να δεις πως έχωσε το μουσούδι του, στο συρτάρι της θυρίδας της προάλλες, που την είχα μαζί. Για γέλια. Για φωτογραφία, αλλά δεν ήταν της ώρας. Και ρωτάει "αυτά ειναι και δικά μου?" Πέθανα στο γέλιο!  ! Τι να της απαντήσω?

Δεν φέρνουν ευτυχία θα πουν οι κακόγλωσσοι. Εϊπα εγώ ότι φέρνουν? Εμένα μου αρέσουν! Και περισσεύουν στους κακόβουλους!
Το κάθε τι όμορφο, το θαυμάζεις!

Αλλος θα μου πει, που θα τα βάλω. Παντού.. .καθημερινώς τα πιο απλά και περίεργα. Στην λαίκή, που κοροϊδεύουν... Μα δεν πηγαίνω στην λαίκή. Στην δουλειά μου πηγαίνω. Και στην λαϊκή το ανάλογο..

Μα αν δεν τα φοράς κιόλας, ποιός ο λόγος ύπαρξης. Οι θυρίδες γιομάτες, και άκουγα ιστορίες έξω απο θυρίδες τραπέζης και μου σηκώνθηκε η θρίξ! 

Αχ, καλά ήταν η περιήγηση, καλό μας μεσημέρι γιατί περιμένει η δουλειά κι εγώ χαζολογώ !

Πούν το πούν το το δακτυλίδι....

Ψάξε κι άμα το βρείς, τρύπησέ μου την μύτη. ενα σκουλαρίκι ακόμη.

Κρύβω... κρύβω σε σημείο δραματικό. και επειδή δεν ειναι ένα και δύο τα μέρη που κρύβω, άσε το δωμάτιο στα χάλια του, ασυγίριστο πάντα, δεν θυμάμαι που τα βάζω.

Σηκώνομαι χαρωπή, προπαραμονές χριστουγέννων να βάλω ένα δακτυλίδι. Ψάξε ψάξε δεν θα το βρείς...
νόμιζα. Νουνιζα, αλλά πουν το? ε? σε παρακαλώ, δέσε μερικούς κόμποι, σακούλες, κουρτίνες, σεντόνια και κάνε ένα ξόρκι.
Πρέπει να τα βρώ. Εγώ δεν ψάχνω. ΟΟοοοοοχι εχω άλλο στύλ. Μπαίνω στο δωμάτιο κάθε φορά και πάω σ' ένα συγκεκριμένο μέρος. Αν τα βρω έχει καλώς.

πουν το πουν το το δαχτυλίδι... και ειναι πολλά. !!!

φιτού μου η γραία.. φιτου μου, μόνο αυτό μου λέω!!!

Στου παραγωγού !

Και που λες, ηρθεν η ώρα μου!! Οχι παιδί μου για να αποχωρήσω.. σιγά μην σας αφήσω. Ναι, πες αλεύρι που θα σου κάνω τέτοια χάρη.

Ηρθεν η ώραν μου να παίξει η λίστα. Της συμφοράς... Των νεανικών μου χρόνων, ήθελα να πω. Ναι ναι εκταφές κάναμε...

Απο εκείνες τις όμορφες εκταφές που σε ταξιδεύουν.

Ανοιξε το μικρόφωνο και ήρθε ο Παραγκουάίος να μας ξεκουνήσει, γιατί δεν σας κρύβω, παρασκευή βράδυ, δυο-τιρία πιτώματα, ήταν σιτά πατώματα..

Ψέμματα, ένα ήταν επι του καναπέως και τα άλλα δύο στις καρεκλίτσες... ημικαθισμένα... διότι τοένα, ήθελε και βόλτες...

Ποιός? μα η γράφουσα. Ο παραγωγός, στο έργο του. Εδινε παραγγελιές "ένα μπουκαλι νερό και ποτήρι, παρακαλώ" και τρέχανε οι άλλοι!...

Σριφογύριζε στην καθέκλα αλλά δεν σηκώθηκε ρουπι. Ανοιγόκλεινε, μικρόφωνα, απαντουσε σε σχόλια, με μουρμούραγε, γιατί, πηγαινοερχόμουν, τσίμπαγε κανα κομματάκι απο την μπόμπα.. ετρωγε λίγο γλυκακι, ήπιε όλη την μπουκάλα.. αλλά... κύριος.

Εγώ γνωστή για τον ακάθιστο, πηγαινοερχόμουν... αλλά και η κούπα με το γλυκό... στην μέση! Και νερό. Μην μας ματιάσει κανείς και στραβοκαταπιουμε. Και το κινητό, και οι σημειώσεις για την κλήρωση. Και.. και αυτά!

Ροκάραμε, μουσικωθήκαμε γενικώς, κουςκουσιάσαμε με τα σχόλια, έπεράσα μ' όμορφά όμορφά όμορφά... και ...

και αφού το παρατραβήξαμε, βάλε κι αυτό, βάλε κι εκείνο... ακουγα και δεν άκουγα την φωνή μου. Εϊχα και τον παραγωγό και καπίνιζε... Καλάαααα... θα στο κόψω εγώ... και  και και και και κκκαααιιιιιι!

αμα το είδες εσύ το παστίτσιο... εμείς πάντως δεν τόδαμε. Πάειιιι, έπρεπε ο παραγωγός να πάρει δυνάμεις! Τόσες ώρες καθιστός και ακούνητος. Μπουκωμένος και τραγουδώντας και να μην του κάνει η άτιμη μια αφιέρωση...

Μα σου κρατώ έκπληξη!!! περίμενε κι εσύ!

Ετσι ήταν μια βραδυά στου ... παραγωγού, που δεν έλεγε να τελειώσει!

κι έπεράσαμ' όμορφά, όμορφά, όμορφά, έπεράσαμ' όμορφά κι ετούτη τη φορά!

γιουπι γιάγια, πάμε γι άλλα!!!

Χίλιες ευχαριστίες σ' όσους ξενύχτησαν μαζί μας !

και ακόμη ευχαριστώ στους οικοδεσπότες !

Γιομίσαμε .....

Προ πάντων όλων, να σιχτιρίσω για να αρχίσει δυναμικά η εβδομάδα.
Διότι εχθές το βράδυ μου το έστειλαν. Δεν κάθομαι να κόβω βόλτες και να διαβάζω σχόλια.

Οταν γράφω κάτι, έχει την υπογραφή μου. Οταν έρχονται ανώνυμοι, τα σχολια σβύνονται. Τάπαμε τα συμφωνήσαμε. Και εδώ μέσα είναι το σπίτι μου, άμα σ' αρέσει. Δεν σ' αρέσει? Χέστηκα.

Γράφω διάφορα... προ καιρού έγραφα με όλο τον ρατσισμό που με διακρίνει για τις Αλβανές, πουρθανε να μας καβαλήσουνε κλπ κλπ...
Ηρθε ανώνυμη (προφανώς της θιξαμε την ράτσα) και έγραψε σχόλιο. Δεν θα μπω με κανέναν που δεν ξέρω σε συζήτηση. Επέμεινε και ξανά και ξανά,. ολο το απόγευμα έσβηνα. Δεν θέλω ρε παιδί μου σχόλια... μπααα... !

Και πήγε η μουλάρα και το μετέφερε και το σχόλιο και το ποστ μου στα σχόλια της Διαμαντένιας. Κακώς κι αυτή δεν τα έσβησε. Σ' ενα πανέμορφο κείμενο της, τι δουλειά είχε η άλλη να γράψει..

Είχε η πουτάνα που παρεξηγήθηκε βάλει και όνομα πιά. Το ποιητικό μπλέ άψινθος. Χωρίς μπλόγκ ίσα να λογγάρει.

Με ποιό δικαίωμα αντέγραψε το κείμενο μου δεν κατάλαβα.

Περι ποιάς πουτάνας πρόκειται το καταλάβαμε όμως...!!!

αρκετά. πόλεμο θέλουνε? πόλεμο θα έχουν. Κι εγώ είχα κρατήσει το αι πι της... εστάλει καταλήλως !

Ραδιο-φονικά δωράκια !

Σας ξέχασα σήμερα... με τα αυτά και τα εκείνα... ξέχασα την κλήρωση. Δεν πειράζει. Η ΚΛΗΡΩΣΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ. διότι ερχονται γιορτές.


Σήμερα, ασχολούμαστε με τα ραδιοφωνικά  ...
 του Παύλου  που μου κάνει την τιμή, να με ανεχτεί κι εμένα και τις μουσικές μου.
Το ξέρω πως σας ζάλισα. Οχι δεν είμαι ψωνάρα (περί του συγκεκριμένου), έχω ξανακάνει εκτομπές ραδιο-φονικές !

Ελάτε να περάσουμε καλά, να μουσικωθουμε και να διασκεδάσουμε!
Δεν είναι σίγουρο πως οι μουσικές μου προτιμήσεις θα σας αρέσουν..... Το γνωρίζω. Χαμηλώστε τον ήχο και αφήστε τα σχόλια ανοικτά να μας κάνετε παρέα. Και μην γκρινιάζετε. Γιορτομέρες έρχονται !

 Στο προκείμενο τώρα. Τα δωράκια μας.

Πρώτα θα γίνει κλήρωση για την κούπα και μετά για το μανταλάκι, θερμόμετρο, τρεμέντους κεφαλάκι... Η φυλτζάνα είναι αυθεντική for ever friends ο μανταλάκι ειναι για τα χαρτιά στο γραφείο σου και εχει θερμόμετρο όπως βλέπεις και το κεφαλάκι κουνιέται πέρα δώθε.

Η ΚΛΗΡΩΣΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ.

Σχόλια ως τις 10 το βράδυ. ΑΠΟΨΕ ΛΕΩ....

του ραδιοφώνου!!! κόπιασε !

Τον Παύλο, τον ξέρεις ... κι άμα δεν, καιρός να τον μάθεις !! (δημοκρατικές διαδικασίες όπως βλέπεις).

Αποφάσισε λοιπόν να εκθέσει ... φίλους και γνωστούς  και πάρα πολύ καλά μας κάνει...

Πως? στο ραδιόφωνο. Κάνει εκτομπές στο ραδιόφωνο! το νετικό ραδιόφωνο, που είναι και της μόδας. Τό άλλο το έχω στολισμα.

Ετσι σήμερα ακούμε την coula και τις επιλογές της, ενώ αύριο, η χάρις μου της Ζουζουνός, θα "εκτεθεί" ακόμη μια φορά.

Οι μουσικές μου θα είναι στο στούννντιο κι εγώ στα σχόλια του Παύλου... Διότι έτσι λειτουργει το σύστημα. Είναι αεροδυναμικό. Ενας μιλάει, άλλος γράφει, άλλος κερνάει, άλλοι σχολιάζουν.... και πάει λέγοντας.

θα σας αρέσει. Και ο Παύλος και οι μουσικές μου.
Στηθείτε στις 21.00.
Ακριβώς.
Μην αργήσετε.  Θα μετρήσω απουσίες (μη δηλωμένες) και αλίμονο σας... απείλησα, εντάξει!!!

Ο αγαπημένος Blueprints, εκτελεί χρεη bar tender και ελπίζω να σας κεράσει κάτι φρέσκο (διότι εμενα δυο βράδυα με το ίδιο ήθελε να με ξωβγάλει).

Χρωστώ σοκολάτες και το γνωρίζω. Επίσης χρωστώ και ψάρι.... κι αυτό το γνωρίζω....
δεν θα ανοίξουμε κουβέντα... στην ώρα σας... τα υπόλοιπα είναι απλώς  κουσκουσαριά!

Η εκπομπή θα είναι αφιερωμένη σε λίγους κι εκλεκτούς !

Και μιας και αύριο, γίνεται της κλήρωσης δω μέσα... φροντίστε τα σχόλιά σας γιατί ... θα κληρωθούν δύο δώρα....
Ετσι επειδή είναι Χριστουγεννα... ελπίζω να φθάσουν on time...

Την επόμενη Παρασκευή, θα κληρώσουμε τα δώρα της Πρωτοχρονιάς και μετά γλιέπουμε !

τη ρίζα μου μέσα.......!~

Φαίνεται πως έχω μείνει πίσω.. πάρα πολύ πίσω... στα πολύ όπισθεν!


Ηθελα να κάνω σελινόριζα πουρέ για το brunch που παρέθεσα!
Νόμιζα πως κάνω κάτι καινούργιο, κάτι πρωτότυπο.... Εγώ ανακάτεψα τις γαλλικές συνταγές, δεν διαβάζω ελληνικούρες, θα σ' πω άλλη ώρα περί τούτου. βρήκα αυτό που μου πήγαινε πιο εύκολο και το δοκίμασα πρώτα. Μια χαρά βρήκα την γεύση του και το έκανα. Ομορφη παρουσίαση... η γεύση συνάντησε πολλούς ουρανίσκους, αλλά τι τα θές.

Εχθές το βράδυ, συνειδητοποίησα, πόσο μπανάλ συνταγή είναι.

Δεν την τρώμε την σελινόριζα μάνα μου. Στα χωριά φαίνεται πως την τρώνε όμως. Διότι για να ξέρει το παιδάκι περί πουρέ σελινόριζας, φαντάσου τόνους τόχει μπουκώσει η βλάχα μάνα.

Εκανα μια σύγκλιση αγίων και πήγα παραπέρα. Σιγά μην ασχοληθώ. Πουρέ πατάτας τρώγαμε σαν παιδιά και πουρέ σπανάκι για να δυναμώνουμε, γιατί αλλιώς δεν το τρώγαμε.
 Φαίνεται πως οι χωριάτες, εχουν άλλες ιδέες. Πως το 12χρονο έφτιαξε τον πουρέ δεν είδα.
Το γκουρμέ μου λέει όμως. Ξυνόμηλο, πατάτα και σελινόριζα. Χώρια το μουχλότυρο απο πάνω στο σερβίρισμα.

Που θα μου πει ο μέτρ ότι του μικρού ήταν καλύτερο απο πολλών μεγάλων. Ελα μεγάλε να φας το δικό μου κι άσε μας ήσυχους!!! Που στην ευχή σπουδάσανε όλοι αυτοί!

Απαξιώνω! Και τη ρίζα που ασφαλώς δεν φύεται Σταδίου και Πανεπιστημίου γωνία, και βρωμάει και είναι βαριά λέει η μάνα, όσο και τα κλαδιά ΄που βάζουν στη φασολάδα. Και χωρίς αυτά την τρώμε.

Ενα πουρέ είπα να φτιάξω και ... μη χ!@@@ φτιάχνει και το πόπολο
πφφφφφφ πιά!!!

Επιστρέφω στα βερίνια μου. Αυτά δεν φαντάζομαι πως θα τα φτιάχνει και η κουτσή !

Τς θειά' ς!

Είμαι είμαι... το γνωρίζουν όλοι! Θεία, σου λέω είμαι...δεν αντιλαμβάνεσαι.....

Απο αυτές που πηγαίνουν στην λαϊκή και αναρωτιούνται σε ποιόν πάγκο, έχει κιμά.
Σε βλιέπω χαμογελάς...
Ετσι ξεκινανε όλα.... είμαι απο αυτές που δεν θυμουνται σε ποιον ακριβώς γιατρό εχουν κλείσει ραντεβού. Οφθαλμίατρο ή οδοντίατρο? ή μήπως οριλά?  Σταμάτα τα γέλια, θα αρχίσω να πετάω τις ντομάτες που πήρα απο την λαϊκή που δεν είχε κιμά.

Απο αυτές είμαι... ολες μαζί, ενωμένες, κραταιές στον αγώνα. Τι ποιόν αγώνα. Αυτόν της καθημερινότητας. Που το μυαλό είναι γεμάτο απο ... αηδίες (μην το πάρεις προσωπικά), και πρέπει εγώ να τις θυμάμαι όλες.
Τον αγώνα που κάνουμε, ενάντια σε όποια πληροφορία, εχει ο βομβαρδισμένος εγκέφαλος να επεξεργαστεί!

Ασε το ενάντια στους ηλίθιους, που βρίσκονται στο δρόμο μου. Αντε να τους διαχειριστείς. Απο το πρωί με ένα τιμόνι στο χέρι να βρίζεις αδέξιες μανάδες, και μπαμπάδες που μιλάνε στην φιλινάδα (τι ευγενικά που το έγραψα) και δεν βλέπουν τις διασταυρώσεις...

Αααα, δεν μπορώ άλλον αγώνα. Εδώ στο ίσωμα...
Αλλά, όταν είναι να ξανθίνει το ξανθό... τσίσα μου! απο τα γελια βρε! Λίγο είναι?

focus focus μου φωνάζουν! και αρχίζουν να λένε. Διότι λένε, δεν πούνε... άλλα θ' απαντήσω εγώ, άλλ' αντ' άλλων θα κάνω δε!!

Ελα που έρχονται όλοι στη θεία για συμβουλές. Κέντρο διερχομένων πληροφοριών εχω καταντήσει. Το διασκεδάζω συνήθως...

Σταμάτα να γελάς, με τις "μικροσυμφορές" που με βρίσκουν, γιατί άμα ξανάρθεις να σου λύσω τίποτα, θα σε τσιμπήσω.

Αντε κι έχω ραντεβού και δεν μπορώ να σου πω που και με ποιόν και πρέπει να κάνω μια ρετούσ να γίνω... χαμογελαστή! Δεν θα τραβήξω, τίποτα, δεν προλαβαίνω άλλωστε, απλά θα βγάλω χρώμα απο το κουτάκι!

παρφουμαρίστηκα!!! φσιτ φσίτ!

Φάε το φαί σου, αλλιώς θα σε δώσω στην χοντρή!

Eχετε χάρη που τα βιντεάκια απο το κινητό, δεν στέλνονται με μεηλ, απευθείας, πρέπει να τα κατεβάσω μέσω...ουφ, δεν προλαβαίνω!

Χάσαμε το στύλ, την αξία, το έδαφος κάτω απο τα πόδια μας. Μούρχονται με το κολάν και τα πουλόβερ απο πάνω. Ρε μαλάκα, τι ν' τουτο δω!! Και καλά τα μικρά νούμερα, παρ' ότι κι αυτό δεν είναι ντύσιμο γραφειακό.

Τα μεγάλα 70 της γερμανίας? Αυτά που για πισινό έχουν 3 μαξιλάρια πουπουλένια στο φρένο?!!! αυτό... Και μπούτια της χοντρής του Θησαυρού, για τους μεγάλους, οι μικροί δεν ξέρω πως να σας το περιγράψω.
Οταν η διάμετρος μπουτιού, είναι  τουλάχιστον 90 εκατοστά, δεν φοράμε κολάν. Που το βρίσκουν ρε αυτό το νούμερο?
και καλά το βρίσκεις. Βάλτο κοριτσάκι μου στο σπίτι, στη βόλτα... Μοσχάρα !

Το μποτάκι.. ΑΑΑΑΑλλη υπερπαραγωγή... Μαύρο δεκάποντο και άσπρα κορδόνια. Δηλαδή τέτοια μαλακία, την πληρώνει κιόλας!!!

Μπορείς να το φανταστείς με τακούνι στιλέτο? Με μαύρο χρώμα και κορδόνια άσπρα? μωρέ θα στο βγάλω μια φωτό να φάς το φαγητό σου, μια κι όξω...

αειιι πρωί πρωί κι έχω δουλειά και μου τριγυρνάνε και μούρχεται ν' αμολάω συρραπτικά γραααααααααααααπ, στο κεφάλι, μπας και συνετιστούνε!! Αλλα πουουουου!!!

δεν μας λέει και που το πήρε να μην πάρουμε το ίδιο!

Δεν σου είπα που το κήτος, πήγε παγοδρόμιο κι έσκασε με τον κόλο κάτω... άλλη υπερπαραγωγή!!! οποιος δεν τόδε εχασε. Τρέχανε λέει να την σηκώσουν 3 και δεν μπορούσαν!!! εμμμ!  κι αυτές οι χαμένες που πήγανε μαζι, χάθηκε να βγάλουν μια φωτό, ένα βίντεοοΟ!!!!

White? ναι γιατί όχι !!!

γιατί εδώ πάλι με 40 βαθιμούς θα κάνουμε Χριστούγεννο, να μου το θυμάσαι !

Οι Φανές !

Kι αφού, τριγυρνώ στα παλιά απο εχθές, σήμερα, ας γράψω για τις Φανές.
Δεν λες, εσύ σπίτι σου, κάποιους με παρατσούκλια? Λες, λες..
Κι εμείς. Αντί να πούμε η Φανή και η Κούλα, λένε "Οι Φανές". Η Φανή, ως πιο "ισχυρή προσωπικότητα", προίσταται των ιστοριών του σογιού.

Θα έχει αποδημίσει, μην φανταστείς. Εφθασε ο πατέρας 78 (μην του το πείτε), η Φανή καμμια εκατοστή. Τις "χάσαμε". Εξαφανίστηκαν σε μια μέρα. Σε μια νύχτα θες να μου πεις.

Πρώτες εξαδέφλες του πατέρα και του Μϊμη. Τον Μίμη τον λάτρεψαν. Και οι δύο. Εϊχαν κι άλλα αδέλφια, Μια Μαρία, που ζούνε παιδιά κι εγγόνια και δισέγγονα αλλά που είναι... και έναν αδελφό τον Σπήλιο, άκου όνομα, ο οποίος, παντρεύτηκε στην Γερμανία, έκανε δυο παιδιά, πουντα!!!

Οι Φανές όμως, εδώ σταθερά. Με την μητέρα Ειρήνη. Αυτή την πρόφθασα. Τον πατέρα τους δεν.. ε, δεν είμαι και σαν την Ακρόπολη. Η θεία Ειρήνη, αδελφή του παππού του Νίκου. Αγαπημένος ο παππούς, αγαπούσε και όλο του το σόι.
ΟΤαν ήρθε απο την Αμερική, ο θείος Νίκος, με το γάντι στο χέρι, αφηγείτο η Φανή, με πήρε αγκαλιά και με έβαλε, πάνω στο μπουφέ. Εγώ δε, φορούσα ένα φιόγκο ΝΑ στα μαλλιά.... μνήμες της Φανής που έφθασαν ως εμένα, όταν ερχόταν να συλληπηθεί την γιαγιά (άλλη λατρεμένη τους).

Η Κούλα, η αδελφή της, δεν παντρεύτηκε ποτέ. Και δεν ξέρω και τι ιστορία είχε πίσω της. Η Φανή, 50 γάμοι και 40 απόπειρες αυτοκτονίας. Τρέχα Μίμη. Ετρεχε ο δόλιος ο Μίμης, δυο βήματα, στην............ θ' ανοίξω το χάρτη δεν μούρχεται, ήταν. Δεν άνοιξα. μου ήρθε φώτηση. Αντιοχείας στον Αγ. Παντελεήμονα πω πάνω.

Και τον αγαπούσε τον Μίμη η Φανή. Του έδωσε κατά καιρούς, ότι ακριβό είχε απο τον τελευταίο άνδρα τον Πτέραρχο. Μεγάλης οικογενείας απο την Χαλκίδα, δεν της κάθισε άνδρας. Για παιδί ούτε λόγος.
Απο μαχαιροπίρουνο ως ταμπακέρα του πτεράρχου κληρονόμησα...

Κάποτε η Φανή χήρα, πλέον, αποφάσισε να κόψει το τσιγάρο και έτρωγε μια σακούλα πασατέμπο. Του κιλού, σε κάθε επίσκεψη.
Υστερα, με την Κούλα, Βασιλικούλα... την έλεγαν, είχαμε το ίδιο όνομα, ασχετα... ασπάστηκαν τον Ιαχωβά.
Τι μόρφωση μου λες εμένα, να την χέσω κι αυτή και τα λεπτά.

Επικοινωνούσαν με τον Μίμη, κι εμας πάντοτε, ερχονταν στην γιαγιά αλλά δεν της μιλούσαν για τον Ιαχωβά, ήξεραν πως θα στεναχωρηθεί.. και το σέβονταν.

Πηγαινοερχόμαστε και επισκέψεις στα Βριλήσια όπου είχαν μεταφερθεί, ζούσαμε παράλληλα.
Πέθανε η γιαγιά, εξακολουθούσαν και μίλαγαν με τον Μίμη. Ολα τα νέα των οικογενειών μας, μα δεν έρχονταν πια σ' εμάς. Μεγάλωναν κιόλας! Πήγαιναν κάποτε κάποτε στον Μιμη. Ιεροτελεστία, η επίσκεψη. Καφές, γλυκό του κουταλιού, πάστα, ολα στην εντέλεια για να τις υποδεχτεί. Και το καλό σεμεδάκι, κολλαρισμένο.

Την μια ημέρα του μίλησαν στο τηλέφωνο και μετά απο 5 ημέρες δεν τις ξαναβρήκε. Το τηλέφωνο δεν απαντούσε. δεν απαντούσε... δεν απαντούσε...
Πήγε απο το σπίτι τους, ρώτησε γύρω. κανεις δεν ήξερε τίποτα.

Είμαστε σίγουροι, ότι πήγαν εκεί που είναι κάπου στην Βοιωτία, δεν θέλω να ξέρω, το "σπιτι" του Ιαχωβά. Πήγαν να τους γηροκομήσουν, έδωσαν την περιουσία, τις συντάξεις και δεν ξέρω τι άλλο.

Ο Μίμης, προσφάτως, που ρώτησα, ναι μωρέ, πριν πεθάνει κι αυτός, είπε, ότι ποτέ δεν είχε ρωτήσει επίθετα ανηψιών κλπ. Δεν ξέρουμε ποιος είναι ποιός και που.

Αυτός στεναχωρέθηκε πιο πολύ απο όλους. Ηξερε την μούρλα τους, του έλεγαν διάφορα Ιαχωβικά, απαντούσε εκείνος, μουρμούραγε και τις έχασε. Θα μου πεις... γηροκομήθηκαν μια χαρά.
Αλλο να ξέρεις, πως ο άνθρωπος που γνωρίζεις μια ζωή, πέθανε και άλλο να μην επικοινωνήσεις ποτέ μαζί του εν ζωή και χωρίς να έχεις τσακωθεί...
Πως τις έπεισαν... Φοβήθηκαν τα γεράματα κι αυτές, δεν ξέρω τι...

Ο θεός να τις συγχωρέσει η μια κοντά 100, και ή άλλη πιο μεγάλη απο την γιαγιά Βασιλικούλα, καν μια ηλικία. Στα 105 περίπου.. ε δεν πιστεύω...

Πήγε να τις βρεί, να λύσει τα μυστήρια, και δαύτος.
Τι παθαίνω συχνά, λόγω μαλλιού ξανθού...μοιάζω της αλλοδαπής, προ ημερών, στάθηκε ένα κύριος μπροστά μου απο αυτούς με το βιβλίο του Ιαχωβά. Με κοίταξε, χαμογέλασε και είπε "να σας πω"? "θέλετε απάντηση"? του είπα και χαμογελούσα ειρωνικά... "όχι αν είναι στα πλαίσια κακής συμπεριφοράς" , "έ, άντε στο καλό τότε" του απάντησα και έφυγε.
Στο διάλο, θα με προσηλυτίσουν στα καλά καθούμενα? Δεν είμαι βαπτισμένη εγώ? ξανά μανά? αντε είδαμε και πάθαμε να μάθουμε Θρησκευτικά, ξανά τα ίδια. Ρε δεν μου πηδιέστε... δεν ξέρω τι είναι τι? Διαλέγω. Εχω και το κακό προηγούμενο των άλλωνών...

Τοσο ο Μίμης όσο κι εμεις οι υπόλοιποι, δεν χωνέψαμε ποτέ πως "τις χάσαμε" έτσι...
Τι να πω.. αφού τα ανήψια και τα εγγόνια δεν έδωσαν σημασία... ίσως καλά γηροκομήθηκαν! Καλύτερα...

Ας έλεγαν ένα γειά... Να ξέρουμε που ν' ανάβουμε ένα κερί.... Θα μου πεις όπου και να το ανάψεις το ίδιο είναι. Ναι αλλά αυτή η αμφιβολία...Πότε να ανάψω κερί.. σε πόσα χρόνια απο την αποχώρηση. Με τους ζωντανούς, για με τους πεθαμένους να τις υπολογίζω, τότε όχι τώρα...

Τος παν, πάνε όλοι. Κανείς δεν έμεινε. Κι εγώ, σκαλίζω τις παλιές ιστορίες.
Τις Κούλες, τις Φανές και πόσους άλλους. Μ' αυτές ζω. Οχι δεν γέρασα ακριβώς. Οσο είμαι νεα, προσπαθώ να μαθαίνω  στα παιδιά μας, τα οικογενεικά. τα νοιάζει. Ιδίως τον Νίκο. αλλά και η μικρή, λέει "πες ντε... μην σταματάς"...

Οι Φάνες, είχαν και το βαλιτσάκι έτοιμο μην γινει η δευτέρα παρουσία να πάρουν τα βουνά.. χα χα χα αυτό τώρα το θυμήθηκα. Τι είχε το βαλιτσάκι... Μερικά απαραίτητα γιατί αυτοί θα σώζωνταν.. αχ, δεν μπορώ.. κλαίω απο τα γέλια... μια ζωή αναφερόμαστε σ' αυτό το βαλιτσάκι. Του τα χώνανε του Μίμη, ευγενικά ευγενικά, τους τάχωνε κι αυτός "βάλατε βρακί καλό δαντελέ στο βαλιτσάκι, μην σας δει ο Μεσίας, βρώμικες"... τις ρωτούσε και τις απογείωνε...

Περνάγαμε καλά. Τώρα... τώρα στην προσπάθεια....

φωτογραφίες, βρήκα πρόσφατα. αν τις αναρτήσω και βρω κανα μικροανηψοεγγόνι... τίποτα άλλο δεν θέλω.
 

Οι Πίπλοι!

Κυρίες και Κϋριοι, γνωρίστε τους Πίπλους μου. Τα Πιπλάκια μου! Ηρθαν εχθές απρόσμενα, φέρνουν γούρι και είναι χειροποίητοι. Και είναι κι απο χέρια... Ξέρεις τι εννοάω.. Είναι απο αγαπημένους ανθρώπους.

Δώρο, παιδί μου, ναι δώρο! δεν αντιλαβού πιά!!!

Τα βαπτίσια τα έκανα εψές αργά, αργάμιση, που βρέθηκα απόξω απο σπίτι που μου θύμιζε πολλά. Εκεί μένουν τα Πιπλάκια μου, ετσι θα λέω το δώρο..

Ηταν κάποιος μια φορά, φίλος του παππού μου (πρόσφατα το 1902-3... τότε). Πέρασαν μια ζωή μαζί, χαρές και λύπες, ξέρεις, πως είναι αυτά και μετά... μετά εκαναν παιδιά και έγιναν κι αυτά φίλοι. Ο Μανωλάκης ο δικός μας και ο Μιχαλάκης ο δικος τους.
Ο Μιχαλάκης, είχε κάτι φίλους, εκεί στην γειτονιά της μαμάς μου και την ήξερε "ξόψεος" που λέμε. Ηταν και πιο μεγάλος, δεν κοίταζε τα νιανιά...

Υστερα, γνώρισε η Αννούλα τον Μανωλάκη και ήρθε ο Μιχαλάκης, να χαιρετίσει να συγχαρεί το ζεύγος. "Τζά.." βλέπει την Αννούλα. Είναι μικρός ο κόσμος.

Περασαν τα χρόνια, παντρεύτηκε ο Μιχαλάκης την Ελένη, θυμάμαι το σπίτι τους στην αρχή, ήταν σε μια αυλή, απο αυτές της Νεαπόλεως... Με την αδελφή της έραβαν... τις είχε μοδίστρες η μαμά της Μαργαρίτας της φίλης μου. Είναι μικρός ο κόσμος.

Η Ελενη τσαχπίνα και ο Μιχάλης, δεν έκαναν παιδιά. Μας αγαπούσαν όλους. 

Ο φίλος του παππού Νίκος κι αυτός και η Ειρήνη η γυναίκα του, έπερναν την κατηφόρα και μας έρχονταν επίσκεψη. Πως θυμάμαι να τους βλέπω απο το μπαλκόνι να κατεβαίνουν την Φερρών... είχα μια χαρά. Δυο γεμάτοι, χαμογελαστοί άνθρωποι.

Ο πατέρας ταξίδευε, έχανε τις επαφές, όταν σταμάτησε, απο την θάλασσα, βρέθηκαν πάλι να κάνουν παρέες, όπως οι γονείς τους.

Το παράθυρο, είχε μια θέα σε σταυροδρόμι που φάνταζε στα μάτια μου, κι εγώ δεν ξέρω πως. Αυτό είδα εχθές....

Είναι μικρός ο κόσμος.

 Εφθασε  να περάσουν 45 - 46 χρόνια για να ξαναβρεθώ εκεί στην ίδια πολυκατοικία και να γεμίσουν τα μάτια μου! 

Πιπλάκια αγαπημένα, σας στολισα και μην με στραβοκοιτάτε εμένα... σας αγαπώ!!! 

Ολοι ενωμένοι..... να ψηφίσουμε... ελα, τώρα!!!!

O Κυρ Vadης, με το μπλόγκ ΑΠΟΥΡΩ, είναι υποψήφιος ....

ρίξατε την ψήφο σας, παρακάτ' να τον ξεπατώσουμε!!!


Το κείμενο του ατόφιον, προς ενημέρωσή σας
=============================
Ούτε που θα το επαιρνα χαμπάρι, αν δε μ'ενημερωνε μια καλή μπλογκοφίλη.

Ψηφιζετε στο παρακάτω λινκ,για να βγάλετε τον ΑΠΟΥΡΩ τελευταιο!:))

Εμπρος οι Vadόφιλοι,
εμπρος οι ΑΠΟΥΡΩφιλοι,ψηφίστε,ξαναψηφίστε,
αναστήστε δέντρα και νεκρούς,
πάμε να ξεπεράσουμε τις δέκα ψήφους που εχουμε μεχρι τωρα,

πάμε να βγούμε απ'τον πάτο!:)))



http://www.nerokota.com/2011/12/blog-post_05.html#more
 
============================
άντε παιδί μου, τι χαζεύεις, ξεκόλα να πας να ψηφίσεις! έλα μπράβο για τον Βάντη μας....
 
 
Χρόνια πολλά στους Σπύροι, χρόνια πολλά στας Σπυρούλαι... και να χαιρόμαστε ότι αγαπάμε!!

31 της Πρωτοχρονιάς !!

31

είπε ο φάδερ, λες και ήρθε η παραμονή της Πρωτοχρονιάς

Μετρήστε, θαρρώ είναι ο Blue!!! που δεν είχε τι να κάνει την Παρασκευή το βράδυ, πέρναγε και ξαναπέρναγε, να αφήσει τα blueprints του!!!

Καλορίζικο λοιπόν και πάντα κερδισμένος !!!



Η Νοελίτσα, σας περιμένει να την πάρετε!!!

H Nοελίτσα, έτοιμη στη γυάλα της, για να κάνει χαρές με χιόνι!

Τα water globs, είναι η αδυναμία μου. Σας την χαρίζω απο την καρδιά μου!!!

καλές γιορτές να έχουμε !



Oι Αννουλίτσες μου!!!

Μέρα γιορτής, μέρα ξεχωριστή σήμερα. Γιορτάζει η ΜΑΝΑ μου και η εγγονή της!

Αννούλα η μαμά μου, Μαριαννούλα η ανηψιά μου! "Αννα Μαρία με έχουν βαπτίσει αλλά με φωνάζουν Μαριάννα" ξεκαθαρίζει... τι ώρα θα επιβάλλει το Αννούλα που ακούγεται καμπανιστό δεν γνωρίζω.

Να σας χαιρόμαστε, πάντα με υγεία - μάνα σήκω απε τον καναπέ να μας κεράσεις....- πάντα χαρές να έχουμε και τίποτ' άλλο.

η μάνα με το ζουζουνι της !!! το 1962 το καλοκαίρι! Πόζα για τον μπαμπά, που ταξίδευε!

μας μάλωσε η Αννούλα, είμεθα ανακριβείς.

Το 61 το καλοκαίρι, 5 μηνών η ζουζουνα !

Το κοριτσάκι μας, μέσα σ' ολα!!!!


=========================
το δώρο μας, θα ανέβει το μεσημέρι! ε, προηγούνται οι αγάπες της ζωής μου!!!!

Δώρο δώρο δώρο δώρο δώρο δώρο...!

και που λες, ο πατέρας, ζητούσε συγνώμη γιατί άνοιξε το φάκελο! "αλλά αυτόν που έγραφε το όνομά σου, δεν τον άνοιξα..."... γελούσα και άνοιγα... Ηρθε η στολή του αη βασίλη απο την Marilise η οποία έστειλε ευχές και δωράκι.....

Ξετρελλάθηκα, έψαχνα πως θα το φωτογραφίσω, γιατί εχει και καπέλο καλέ, και κουδουνάκι. Απο όλα έχει. Μέχρι μανσόν, μην τυχόν και κρυώσουν τα χεράκια του!

Η ανεπρόκοπη εγώ... καλά, μπορεί κάποτε να τον πετύχω (τον Αγιο βασίλη ντε) και να φθάσουν ίσως δώρα.. είμαι είμαι...


Σε ευχαριστώ πολύ Μα ρι λιζ μου, ήταν μια χαρά ανέλπιστη και ψοφάω για εκπλήξεις!!!

κι απο χρόνου να είμαστε καλά !!!

στράς και μουσικές !

Στολιστήκαμε πάλι .

Στραφταλίσαμε, μέρες που είναι !

Ολα τα θέλω. Ολα μ' αρέσουν. Ηρθαν και τα φυσικά δένδρα στους δρόμους. Λες?

το βράδυ, μου είπαν να μην πάω πουθενά.

Να κάτσω σπίτι απο τις 9 αγκαλιά με το πισί και να ακούσω μουσική.

Ο Παύλος, προσκαλεί,

ο Ασωτος, σκρατσάρει στα πικάπια ! κάτι εποχές που έχω επιθυμήσει!

αντε παιδιά με το καλό!

* αν αργήσω να φάτε! και να πιείτε!

Ο δικός μου ο Νικόλας !

Είναι πολύτιμοι οι φίλοι μου για μένα.

Ενας, μοναδικός και αναντικατάστατος,

ο Νίκος!
ο Νίκος ο δικός μου.

Μετράμε 21 χρόνια φίλοι. Πότε πέρασαν? Πως φθάσαμ' ως εδώ.
Συμβιώνουμε αρμονικά και αγαπάμε, σκεπτόμαστε και νοιαζόμαστε ο ένας τον άλλον. τι κοινά πράγματα λέω. Απο καρδιάς όμως.

Εμαθα πολλά αγαπημένε μου φίλε μαζί σου.
Περάσαμε μαζί άπειρες ώρες με μουσικές, άπειρες ώρες με τηλεφωνήματα. Σπάνιες και πολύτιμες ώρες παρέα!

Ζήσαμε μαζί, μια ζωή. Γεννέθλια και γιορτές, επετείους και χαρές. Ηρθαν Θλιβερές στιγμές και στενάχωρες. Και πάντα μαζί! Προσπαθεια να στηρίξει ο ένας τον άλλον. Σε αποζητώ στα δύσκολα και είμαι πάντα εκεί στις χαρές σου !

Θυμάσαι που μου τηλεφώνησες απο το νοσοκομείο?
Θυμάσαι που πέρασα να σε δω, απο μακριά?
Θυμάσαι πόσες φορές είπα όχι?
Θυμάσαι πόσες μουσικές μου έχεις γράψει ?
Θυμάσαι πόσες φορές εχασα τον πρωϊνό μου ύπνο για σένα?
Θυμάσαι.... πάντα θυμάσαι και το ξέρω καλά. Κι εσύ!
Κάθε πρωί της γιορτης σου, θάθελα να βρίσκομαι εκεί να σου δώσω ένα φιλί. Κάποτε τα καταφέρνω ! Πάντοτε ανοίγεις πακετάκια.
Ακόμη και όταν η "απόσταση" μεγαλώνει.... να ξέρεις πως....σ' αγαπώ και πάντα σ' έχω στην καρδιά μου.

====================================

Σήμερα γιορτάζει το αγαπημένο μου όνομα.
Ο παππούς που με μεγάλωσε, ο ανηψιός μου, το καμάρι μου, που μου μοιάζει σαν παιδί μου, ο αγαπημένος μου φίλος και τόσοι φίλοι και γνωστοί.

το μικρό μου, που μεγάλωσε πιά!

και ο αγαπημένος παππούς μου με την μοναδική (τότε) αγαπημένη του εγγονή του στο πάρκο, ίσαμε το 63 !!


Χρόνια πολλά σε όλους. Αν ξέχασα κάποιον, να σας ξεχνούν οι έννοιες, όπως εγώ. Και πάντα χαρές !

Eλάτε για καφέ!!!

Καλημέρααααα σααααας !!!

τι κάνετε? εγώ καλά, πιο καλά δεν γίνεται.. φιτού φιτου μην αυτοματιαστώ.
γκάζωσα το σουκού, αλλά πέρασα καλά και οι καλεσμένοι μου το ίδιο!

Ελάτε για καφέ, γιατί έχω όρεξη για κουβέντα. Ορίστε και καφές σε χριστουγεννιάτικο μούντ! Μα μπαίνουμε σιγά σιγά στο πνεύμα! Το πνεύμα να μην μας μπεί και ποιός, μας σώζει μετά!

Οχι, δεν έχει κουλουράκια σήμερις. Μου κακομάθατε. ή μάλλον "σας κακόμαθα" ξεροσφύρι θα τον κοπανήσουμε το καφέ με το φτυάρι μαζί και θα το ευχαριστηθούμε!

Ούτε κεκι! Πολλά γλυκά φαγαμε τελευταίως.

αλλά μια ανθοδέσμη φρουτένια σας την χαρίζω.
ναι ναι βουτηγμένα σε σοκόλάτα μαύρη και άσπρη οι φράουλες τα μήλα και ο ανανάς!!!

Τοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο 24

Ακουουουσατε Ακούουουουσατε, (λύσαξε ο ντελάλης)
Η Μεγαλειωτάααατη, πήρε το βραβείοοοοοοοοοοοοοο!!


Καταδέχτηκε η ταπεινώτητάααααααααααατης, να παίξει με τους κοινούς θνητούυουουουυος και πήρε το βραβείιιιιιιιοοοοοοο!!!

Ακούυυυυυυυυσατε, Ακοόυουουουυουουουσατε εεεεεεε

λύσιαξε ο ντελάλης, λέω

αει πέρνα να το πάρεις !! κυρά βασίλισσα και μεγαλειωτάτττττττηη!!!
τι φάρδος κι αυτό το δικό σου με το ωωωωωωω!

Η Βασιλίτσα και ο μαυροπίνακας ! Eχουμε κλήρωση λέμε!!

H κοκώνα Βασιλίτσα, κρατεί έναν πίνακα να γράψετε ευχές και να το στολίσετε. Οχι δεν στέκεται μόνη της. Εχει πίσω ποδαράκι όπως οι κορνίζες ! Είναι απο.. ξυλαράκι, ζωγραφισμένο.

Είναι μια πολύ χαριτωμένη ιδέα, για να στείλετε σ' όποιον αγαπάτε.

καλά καλά, μην βαράτε... Μπορείτε να το κρατήσετε και να γράψετε με κιμωλία τις ευχες μόνοι σας.

Καλή επιτυχία σ' όλους !

* η κάλπη κλείνει Κυριακή 20.00. Αν δεν προλάβω θα κάνω την κλήρωση την Δευτέρα. Με το παλιό παροδοσιακό τρόπο.... ενας θα πει ένα νούμερο!!!

ορίστε κυρά Μαριλίζ... Η ευχή σας, προσταγή μου. Μισό να βγάλει την κουρούπα απο το γκλίτερ και τον λαμβάνεις !!!!

Mood Χριστούγεννο και καλό μας μήνα !

Πεθαίνω γι αυτά!!! Μακάρι να μπορούσα να τα είχα γύρω μου να τριγυρνάνε !!!

Ναι ναι, Με τον καλό μας μήνα, να μπαίνουμε σε μοοοοουυυντ Χριστουγέννων.