φεύγοντας

δεν θα αφήσω το κλειδί, κάτω απο το χαλάκι....

Είχα μια θάλασσα στο νουυυουουυυυυ
κι ένα περβόλι, πεεεεριβόλι, τ' ουρανου...

λα λα λα !

μια χαρά εχω (χωρίς τρομάρες) και τραγουδώ. Θα φυγω. θα ειμαι μια αδειούχα και πρόσεξε πως μου μιλάς κιόλας ε? ναι.

Διότι στην άδεια είμαι επικίνδυνη...
Βάζω την θαλασσα στο νου και ξεκινώ. Που? ποιός Υδροχόος ξέρει να σου πω κι εγώ.

Δεν μ' αρέσει να λέω που πάω. Το θεωρώ γρουσουζιά.
Οπου θέλω πάω και δεν ενδιαφέρει κανέναν. Μα κανέναν !!! Για κανενα λόγο.

Οταν λέω Καναδα, θέλουν και επεξηγήσεις το αυτό και για όπου αλλού πω.
Εγώ δεν ρωτώ. οι άλλοι, τι βιολί ειναι αυτό, δεν γνωρίζω.
Επίσης αυτό το που γυρνάμε πίσω και όλοι θέλουν να μάθουν που πήγες. Δεν σ' ενδιαφέρει ούτε που πήγα, ούτε τι έκανα.
Ομοίως δεν κάθισα ποτέ να ακούσω τις περιπέτειες κανενός απο τις διακοπές και πως πέρασε. Δεν με νοιάζει.... ούτε για κουτσομπολιό....να περνά η ώρα.

Εγω με την Ελλάδα, το καλοκαίρι δεν τόχω, οπου κάπου κρύα θα πάω δεν γίνεται αλλιώς. Και τι συνοστισμός στην Ελλάδα... α, παπα... σπίτι εχω, κάθομαι και Ζακύνθου... πως τάκουσες? εξοχικότατο... !!! και δεν μ' ενοχλεί και κανείς.

Οπότε ανοίγω πανι - εννοώ παίρνω άδεια - και μην χτυπάτε τον κώδωνα μου. Δεν σε νοιάζει που πάω, δεν σε ενδιαφέρει τι θα κάνω. Υποβρύχιο ψάρεμα και καταδύσεις...

Σε φιλώ, σταυρωτά και θα σε ξαναδώ τέλος Αυγούστου.

Λαπιτόπι δεν έχω. Βαριέμαι να αναρτώ, ενα μεηλ ανοικτό, κανα τσατ για λίγους και εκλεκτους και κανα φατσαμπούκι, που εχω πρόσβαση απο το κινητό. , να περνά και καμμιά ωρα παραπάνω.

Τηλέφωνο, ανοικτό.. αλλά δεν με πήρες ποτέ χειμώνα, τώρα το θυμήθηκες?

μμμμμμ καλο μας καλοκαίρι, καλή άδεια και καλή επάνοδο. Διότι δυστυχώς εδώ θα γυρίσουμε πάλι...