Με "τρώγονται" φίλοι και γνωστοί... που "δεν έχεις πάει στο Μall", "έχει πάει και η κουτσή Μαρία...", "έρχονταν με πούλμαν *(ρε τι να δούνε)????* "τι θα πει, που θα παρκάρεις", "είναι βολικό, έχει ότι θέλεις", "δεν μπορεί να λες, δεν μπορώ να πάω", "έλα να πάμε μαζί", "πήγα να δω πως είναι..., πρέπει να πας".
Σιγά πιά το πολυκατάστημα. Πατείς με πατώ σε! Μάζεψε και το παιδί μανδάμ, που τρεχοβολάει, καταπάνω μου! Να ξέρω που πάρκαρα, να θυμάμαι την θέση, το νούμερο, το αυτοκίνητο, το μπρελόκ μου, να πληρώσω στα αυτόματα... να με τσαλαπατήσουν στις κυλιόμενες, γιατί δεν ξέρουν απο δαύτες οι βλάχοι και τα κωλόπαιδα, που ξεχύνονται να περάσουν την ώρα τους, τα άλλα, που τα αφήνουν οι μανούλες να τριγυρίσουν για να κάνουν αυτές τα ψώνια τους ήσυχες. Τα χαλασμένα μηχανήματα, που πρέπει να πληρώσω. ΠΟυ δεν θέλουν τα πεντάευρο μου, γιατί δεν είναι του πιεστηρίου !!! Γιατί να πληρώσω? Ολόκληρος Καναδάς, ολόκληρο Τορόντο, δεν είδα να πληρώνεις για να παρκάρεις σε κανενα εμπορικό κέντρο... δεν είναι τα χρήματα. Παρκάρω και ξέρω καλά τα ποσά. 25 πλήρωσα σε πάρκινγκ, όταν ο θείος ήταν στο νοσοκομείο για δεν θυμάμαι πόσες ώρες. Εκεί ο παζάρεψα σκληρά και κατάφερα τα 20. Σιγά, μου βούτηξαν και ένα δίευρο χύμα απο "στρίνιασμα" που είχα μέσα... τα γουρούνια. Οχι, απο την ..... ήταν γιατί με ρώτησαν αν είμαι κι εγώ απο εκεί.....
Χώρια, τα 3 υπόγεια κάτω... άσε την βλαχάρα, απο την κοντινή κωμόπολη, που έχει χάσει τον προσανατολισμό της και παει σαν κότα με το τζίπ της. Το τετράλιτρο σε μάρανε μωρή...
Γιατί? γιατί να πάω? Για να πάρω τι? Μια χαρά το βρίσκω κι αλλού το ίδιο μαγαζι. Χάζευα γρήγορα, γιατί έπρεπε να πάρω κάτι κι έκανα την υπέρβαση. Υπέρβαση το να πάω. Τι μένει? να μπω στο μετρό. Ναι σιγά να μην! Ποτέ μην λες ποτέ, θα μου πεις! Θα λέω όσο ζω κι αναπνέω και τα όρια της ζωής μου, θα τα βάζω εγώ και μόνο!
Αχ, κι έκανα μια χαρά, που βρήκα, ένα απο αυτά με τα χιλιάδες τσιμπιδάκια και τα κοκαλλάκια και τα λαστιχάκια. Μπήκα να χαζέψω και είπα "σόρρυ, θα πάω σε άλλο μαγαζί αγόρι". Παρασάγκας απο τα μαγαζιά της Στοκχόλμης, τα παρόμοια. Τι δευτεράντζα πράμα για 13άχρονα κι άν. Οπου θέλω βρίσκω ότι θέλω. Στο Mall, είναι ανάγκη να πάω? 50 γνωστοί με προσπέρασαν χαμογελώντας, θέλοντας να μάθουν τα τελευταία νεά. Ααααααστε με ήσυχη! πάρτε με τηλέφωνο να σας πω. Δεν είδα κάτι το extravagance, το κάτω-κάτω. Μα τίποτα, ορκίζομαι. Το γύρισα όλο, έννοια σας, δεν θάχανα την ευκαιρία, μιας και ήμουν εκεί.
** επρεπε να πάρω ένα δώρο και τα άλλα καταστήματα ήταν κλειστά λόγω δευτέρας, εδώ κι εκεί.
αλλωστε, έπρεπε να έχω άποψη... μεταξύ μας είχα ξαναπάει με κάποιον που παρκάραμε απέξω, ανεβήκαμε συγκεκριμένα, πήραμε τσιγάρα και φύγαμε γρήγορα, γιατί δεν μπορούσε την πολυκοσμία.
