Δεν "γράφω" εγώ σήμερα, η μάνα "γράφει" και με νευριάζει.
Αλλά μου έδωσε θέμα. Απο καιρό την παρακολουθω να έχει απομονωθεί και να βλέπει ένα τούρκικο (και γμ τις κουλτούρες) έργο το βράδυ και να μην μου δίνει σημασία και να μην μπορώ να συνεννοηθώ μαζί της. Μετά μου λένε, "το χάσμα" των γεννεών. Αι γεννεαί, δεν πταίνε, τα σήριαλ πταίνε! Πτού !
Κατά καιρούς περνάει τέτοιες φάσεις. Συνήθως με τα έργα που αφορούν ιατριακά... με τον πατέρα να λεέι "δεν μπορώ να τα παρακολουθήσω γιατί δεν ξέρω τι γίνεται ακριβώς"... ε, δεν ντοκτόρ ο χριστιανός, καπετάνιος ήταν... και να βλέπει κάτι άλλο στην μικρή με το ακουστικάκι του. Αλλοτε πάλι κάτι κατασκοπευτικά, ναι ναι η μητέρα με σκοτωμούς μαφίες καγκεμπέδες και δεν ξέρω τι άλλο, πρώτη σε όλα... κάτι θέλει να μας πει... δεν ξέρω...
Ευτυχώς δεν είναι φαν των απογευματινών σήριαλ, γιατί θα τρελλαινόμουν! Ευτυχώς δεν τόχασε ακόμη. Μορφωμένη με ενδιαφέροντα απο τέχνες, γράμματα, οικονομικά ως νομικά, φιλοσοφικά και ότι πέσει στα χέρια της, αναλύσεις των κυριακάτικων εφημερίδων, ντοκιμαντέρ, παγκόσμια θέματα, αυτό μου έλειπε να βλέπει απογευματινά! μην σιχτιρίσω...
Ομως είναι καιρός τώρα που μου ξεφουρνίζει συνταγές απο τα πρωϊνά. Και τα παίρνω.... Πάντα μάζευε συνταγές, με επέπληξε προ ημερών, γιατί "δεν το είπε έτσι στην τηλεόραση", μου σφύριξε, όταν έδωσε εντολή να κάνω ένα φαγητό, άνοιξα τις συνταγές μου, και έκανα.
"ρε μάνα, βλέπεις πρωϊνάδικά? κατίνα κατάντησες?" ρωτώ. "εχει κάτι καλές συνταγές", απαντά, υποψιασμένη πως θα της τα χώσω. "έλαααααααα, η κάθε μία, βγαίνει και λέει μαγειρικές..." συνεχίζω δειλά, στρίβειν δια του φεύγειν η μανουλα.
Δεν παρακολουθώ πρωϊνά, γιατί εργάζομαι βεβαίως, αλλά και να μη, πάλι δεν. Αυτό μου έλειπε να παρακολουθεί η μανούλα. Θα την αφαλοκόψω!
Ασε που φοβάμαι, μην αποβλακωθεί. Την επόμενη φορά που θα την τσακώσω να έχει συνταγή απο πρωϊνάδικο και να θέλει να την επιβάλλει, θα ... γίνει του Δράμαλη, της το έταξα! Μιλιά απο τότε. Βλέπει δεν βλέπει, τουλάστιχον δεν μιλά, γιατί θα πάρω σφεντόνα! και το ξέρει καλά!
Αυτή η μελαγχολία των ηλικιωμένων με απασχολεί ! και η απομόνωση, αλλά και η επιμονή για κάτι και το "δικό μου θα περάσει" και άλλα. Ας βλέπει πολεμικά τκαι ντοκιμαντέρ και παιδικά ακόμη, τουλάστιχον να μην έχουμε διαφωνίες ! Και κατασκοπευτικά! άντε. Και κανένα ιατρικό - ξένο, γιατί πήρε το μάτι μου ένα ελληνικό και φρίκιασα!
