αυτό είναι δημοτική????
ρωτάω! να μου πείτε.... γιατί ειμαι και της παλιάς σχολής. Γμ το Παρθεναγωγείο μου μέσα? Εμαθα γράμματα?
Το "παρελαύνουν", απόθανε?
Ωχ, μάνα μ'!!!!!
Mύρισε Ανοιξη, μύρισε Πάσχα, μύρισε γιορτή και χαρά! Εθνική εορτή εχθές, η Μαντώ, στην πρωτοκαθεδρία... που είχε κάτι τις με τον Υψηλάντη. Μέσα σε όλα, και το κάτι τις. Μέσα στην επανάσταση, μέσα στην ιδέα για ελευθερία, τα ιδανικά για μια καλύτερη πατρίδα, τις μάχες... και ο έρωτας. Απολυτα φυσιολογικά. Μια χαρά τα κατάφεραν (δεν θα αναλύσω ιστορία σήμερα, το δίκιο και το άδικο είναι αλλουνού δουλειά) και μας παρέδωσαν μια Ελλάδα ελεύθερη.
Εμείς , που θα παραδώσουμε δεν ξέρω. Τι θα παραδώσουμε.
Και καλά, εγώ μεταξύ άλλων, αποφασίσαμε πως δεν θέλουμε απογόνους. Αυτοί που θέλουν όμως? Αυτοί που δεν στέλνουν τα βλαστάρια στην εκκλησία - και δεν το παίζω θεούσα, ούτε είμαι, ας ξέρουν τα βασικά-, αυτοί που δεν θέλουν τα παιδιά τους να δούνε τι είναι παρέλαση, αυτοί που δεν μαθαίνουν στα παιδιά τους ιστορία. Γιατί κι αυτοί δεν έμαθαν. Και δυστυχώς είναι η γενιά μου και κάτω. Το μέλλον της Ελλάδας, που πάει? Ποιό μέλλον? Ποιά Ελλάδα?
Σέβομαι απόλυτα τα πολιτικά πιστεύω του καθ' ενός, και οι ακρότητες δεν μου ταιριαζαν ποτέ. Ούτε ο φανατισμός. Τα βασικά της χριστιανικής θρησκείας, όταν ξέρουν τα παιδιά, και της πατρίδας τις αρχές, δεν θα φτάναμε εδώ που φθάσαμε. Στο άλλο άκρο. Γεμίζουν οι εκκλησίες αλλοδαπούς και είναι ντροπή μας! Σε ρώσικη εκκλησία, νόμιζα πως μπήκα τις προάλλες.
"Για του Χριστου την πίστη την Αγία
και της Πατρίδας την Ελευθερία"
λέγαμε κάποτε...
Να μην κοινωνήσουν, να μην πάνε παρέλαση, να μην έχουν πειθαρχία. "Είναι σκληρά τα παιδιά" άκουσα προχθές, και μούρθε να μπουφλίσω τη μάνα που το είπε και την άλλη που συμφώνησε. Σαν τα μούτρα σας τα κάνατε, μούρθε να φωνάξω, με περιόρισε ο χώρος.
Ν' αγιάσει όμως όποιος Υπουργός Παιδείας, καθιέρωσε απουσίες για τις εορτές, να πηγαίνουν υποχρεωτικά. και λοιπόν. Βαριεστημένα, γιατί πρέπει... δεν είναι έτσι και λυπάμαι.
Η τεχνολογία να προχωρά παράλληλα. Δεν λέει κανείς όχι. Ομως να ξέρουν γιατί κάνουμε το σταυρό μας και γιατί πρέπει να έχουμε σημαιοστολισμό, τα παιδάκια. και τα μικρά και τα μεγαλύτερα. Και οι μεγάλοι.
Αλλά τι περιμένεις? Οταν η αδελφή μου, διορθώνει τα ορθογραφικά της δασκάλας, αυτή η δασκάλα, θα μάθει το παιδί της γράμματα? Τι θα του "πρωτοδιδάξει".... Μια κοπελίτσα είναι, άσχετη θάναι... δεν περιμένω κάτι περισσότερο !
Και αφού "σιχαίνεται" η αδελφή μου κι άλλες πολλές, να κοινωνήσουν, θα μάθουν τα παιδιά τους? περί του αχραντου της θείας μετάληψης... μπάάάά! Για τους ιερείς που κοινωνούν τους αρρώστους (στο νοσοκομείο Σωτηρία και αλλαχού) και μετά λαβαίνουν την υπόλοιπη θεία μετάληψη, δεν τους είπε κανείς, ποτέ, τίποτα. Δεν θα πω εγώ...Ας αφήσουμε ότι βρήκαμε στη θέση του.
Για να μην πω, περί του εθίμου του μπακαλιάρου και της σκορδαλιάς, την 25η Μαρτίου και του ψαριού των Βαίων, πόσοι ξέρουν... Δεν ξέρουν δυστυχώς, δεν ασχολούνται, τρώνε κρέας και δεν βαριέσαι. Δεν είπα να μην το φας, αλλά οι περισσότεροι απο αυτούς κατάγονται απο χωριά, έμαθαν πράγματα και έχουν έθιμα που τα θυμούνται μόνο όταν πάνε με τα ακριβά τζίπ να τους δούνε στα χωριά τους! Αν πάνε κιόλας!!!
Αχ, Ελλάδίτσα.
Δεν βαριέμαι να λέω, ότι ξέρω, οπου πετύχω παιδιά. Μικρά και μεγάλα!! Την ειρωνία των γονιών δεν αντέχω. Το σχόλιο που γίνεται είτε επι τόπου, είτε πίσω απο την πλάτη μου!
Το δικό μου πικρόχολο βέβαια σχόλιο, είναι "πτωχοί των πνεύματι" και τελειώνει εκεί. Σιγά μην μου πέσει κουβέντα κάτω. Αξιοι της τύχης τους είναι όλοι.
