"μια περιπέτεια στην Ν. Καρολίνα...."
αυτό ήταν ένα τραγούδι της εποχής της μαμάς μου, προ αμνημονεύτων... καταλαβαίνετε.
Εμένα μου ήρθε τούτο και δεν θυμαμαι άλλο, αλλά θάθελα να ζήσω μια περιπέτεια...
οοοοοχι στην Ν. Καρολίνα, καλέ που να τρέχω, ως τον Καναδά όμως στο σύνορο με τις ΗΠΑ, στους Νιαγαρικούς καταρράκται.. μια χαρά.
Θα μου πεις έχεις ξαναπάει. Ναι, απογευμα και νύχτα για να δω τις φωτολάμψεις.
Οοοοχι, θάθελα να ξαναπάω ημέρα, να πάρω το καραβάκι να γίνω παπί και να απολαύσω το θέαμα απο κοντά!! με το κρύο...
Πως μου ήρθε θα μου πείτε... ε, Χριστούγεννα έρχονται, διακοπές ονειρεύομαι, μια βόλτα ως εκεί, τι διάβολο, δεν θα ήταν άσχημα... ναι ναι με την παγωνιά. Αν δεν βρεθείς στον κάθε τόπο, με αυτό που προσφέρει.. δεν λέει.
Δεν πηγαίνουμε καλοκαιριάτικο στον Καναδά. Στην Μύκονο πηγαίνετε και την Σαντορίνη για φάβα. Καλοκαίρι έχουμε και μάλιστα το καλύτερο.
Προς τον χειμώνα, όμως... εγώ η αστή, προτιμώ τα χιόνια. Οοοοχι της Αράχωβας, μπανάλ!! Μακριά, εκεί που είναι να ευχαριστηθείς χιόνι και κρύο και ... αχ !
Εγώ θέλω αποσυμπίεση τάχιστα και ονειρεύομαι ότι θέλω.
Οσοι πιστοί, στην θέση σας για φωτογραφίες... Αποσυμπίεση είπα ....
