Ελάτε να γιορτάσουμε

Ελάτε να γιορτάσουμε
Σαφώς... φορέσαμε και τιάρα !

Τρίτη 9 Μαρτίου 2010

... άκου .... !

Ελα, πάμε μια βόλτα!

Κι είχα γιαγιά αμαζόνα, κι εγώ φοβάμαι τ' άλογα. Απο μακριά και να βλεπόμαστε σπανίως!

άλλος με τ' αμάξι μας!!!!

95 ευρώ τα 45 λεπτά, μια γύρα στα αξιοθέατα της Βιέννης, μμμ μές το καταχείμωνο ! με τον αέρα να τρέχει με 20 χλμ την ώρα! κατεπάνω σου, και το καλντερίμι να σε ταράζει στο πωπουδάκι. διότι μην περιμένεις και αναρτήσεις "μακ φέρσον" (πως τις λέγαμε παλιά?)!
Δεν το αποτόλμησα ούτε καλοκαίρι, ούτε άνοιξη, ούτε φθινόπωρο! οχι καταχείμωνο, να μπάζει απο παντού μέσα στο καρότσι!!! Οοοοχι, δεν ήθελα κουβέρτα... τσίσα μου θα ήθελα και αγγειό δεν θάχε.
Αλλωστε έχουμε και στην Κηβησά! δεν ξέρω τις τιμές, αλλά... του λάστιχον, δεν έχει καλντερίμι! Θα μου πείτε, οι σπανιόλοι και οι άλλοι, της Βιέννης, δεν συγκρίνονται με τα ψωφάλογα της Κηβησάς!. σωστός! αλλά δεν δίνουν ειδικό μαξιλαράκι, anyway! Δεν ήθελα να νοιώσω ούτε σαν Σίσσυ, ούτε σαν Αννα Μαρία. Την πρώτη την είδα σε ταινία, την δεύτερη την είδα εκ του φυσικού, στο καρότσι! Α, ούτε καν ως Αλίκη! Αναφέροντας το γεγονός, ο μικρός ανηψιός, θυμήθηκε πως του μύριζε άσχημα - ε, βέβαια, το τσιμεντόπαιδο μου, τι δουλειά έχει με τ' άλογα...και γέλασε!
Εγώ ξανα-θυμήθηκα πως το 1969, είδα την γιαγιά Βασιλικούλα, αμαζόνα και κόντεψα να πέσω χάμω. Πήγαμε Στύρα και ο δρόμος - ο θεός να τον κάνει - ήταν πέτρες σαν σκαλιά, μόνο ζώο, πήγαινε. Η γιαγιά, δεν έκανε βήμα στο ίσιωμα, (σόϊ πάει το βασίλειον της μη περπατησιάς), όχι θα πήγαινε με τα πόδια ανηφόρα, τόσο δρόμο. "Μαριγώ, δεν φέρνεις το μουλάρι....." (όχι το γαϊδούρι, έχουμε και μιαν αξιοπρέπεια), την άκουσα και περίμενα να δω τι θα δω. Το έφερε η Μαριγώ, το έβαλε δίπλα στο τοιχάκι, σάλταρε η γιαγιά, ήταν και 62 ετών... και πήγε μια χαρά. Είναι όπως το ποδήλατο, δεν το ξεχνάς ποτέ. Αμαζόνα η γιαγιά Βασιλικούλα, έτριβα τα μάτια μου, αλλά δεν της πήραμε!!! Μείναμε πεζές και οι δύο! και δύο οι γιοί της 4 ! ανάξιοι απόγονοι! χι χι χι !
Δεν είχα φωτογραφική μηχανή. Αλλά είναι απο τις σκηνές, που σβήνουν όταν πεθάνεις μόνο!
Εγώ το τσαμένο, περπάταγα!!!

* τσιμπάτε και μια φωτό με πενταμισάρι φακό! (κίτσε, είναι που λέγαμε!!!)